Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 20-Ιαν-2016 09:34

    Τι άλλαξε στη Γερμανία μετά τα γεγονότα της Κολωνίας

    Τι άλλαξε στη Γερμανία μετά τα γεγονότα της Κολωνίας
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Josef Janning

    Για την γερμανική κοινή γνώμη, τα γεγονότα στην Κολωνία την παραμονή της Πρωτοχρονιάς –σεξουαλική παρενόχληση και ληστεία γυναικών από ομάδες μεταναστών- έχουν έρθει ως σοκ. Η επίδραση επιδεινώθηκε από δημοσιεύματα τις πρώτες ημέρες του 2016 για παρόμοιες επιθέσεις στις γυναίκες σε άλλες γερμανικές πόλεις και αποκαλύψεις για την ανικανότητα των αρχών επιβολής του νόμου, για την αντιμετώπιση της πρόκλησης και κακοδιαχείριση από μέρος της τοπικής αστυνομίας. Αυτό που έχει επίσης επηρεάσει σημαντικά την συζήτηση, ήταν ο μη καταλογισμός των αδικημάτων στους μετανάστες, από φόβο ότι θα οδηγούσε σε ισχυρά αντί-μεταναστευτικά αισθήματα.

    Στην πραγματικότητα, τα γεγονότα έχουν οδηγήσει σε απογοήτευση σχετικά με την τρέχουσα πρόκληση της μετανάστευσης, απομυθοποιώντας μεγάλο μέρος της ευφορίας που διαμόρφωσε την γερμανική δημόσια συζήτηση τον Σεπτέμβριο του 2015. Για την Καγκελάριο Angela Merkel και την κυβέρνησή της, η αλλαγή έχει δημιουργήσει μια νέα αίσθηση του επείγοντος αναφορικά με τον έλεγχο της ροής των μεταναστών, αλλά την ίδια στιγμή έχει ανοίξει τον δρόμο για μια ευρύτερη συναίνεση στην χώρα αναφορικά με την σύσφιξη των κανόνων και των κανονισμών που αφορούν την μετανάστευση.

    Αυτός ο ενθουσιασμός για την πολιτική φιλικής υποδοχής της Γερμανίας του τελευταίου φθινοπώρου, έχει φύγει. τώρα, γίνεται περισσότερο κατανοητό τι είχε αγνοηθεί σε διεθνές και εθνικό επίπεδο τότε. Η εντυπωσιακή συμμετοχή των εθελοντών στην υποδοχή των μεταναστών και το ευρύ ρεύμα συμπάθειας για την ανθρωπιστική χειρονομία της Merkel, ήταν μία απάντηση στον ανησυχητικό αριθμό επιθέσεων εναντίον μεταναστών, κυρίως μέσω του εμπρησμού κατοικιών που προοριζόταν για τους μετανάστες. Οι περισσότεροι mainstream Γερμανοί ήθελαν να αποστασιοποιηθούν από τέτοιες ενέργειες καθώς ήθελαν να αποστασιοποιηθούν από τις εβδομαδιαίες διαδηλώσεις κατά της μετανάστευσης και κατά του Ισλάμ που είχαν ξεκινήσει οι ακτιβιστές, κυρίως στα ανατολικά της χώρας. Το να παραβρεθούν σε αντίπαλες συγκεντρώσεις των ξενοφοβικών εκδηλώσεων, δεν είναι ελκυστικό σε πολλούς πολίτες, καθώς φέρει ομοιότητες με την ριζοσπαστικοποίηση των πολιτικών άκρων στα τέλη του 1920. Αντίθετα, πολλοί Γερμανοί αισθάνονται ότι η παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες που καταφθάνουν, ήταν ένας πολύ πιο επαρκής τρόπος για να εκφράσουν τι είναι η Γερμανία και τι θέλει να είναι σήμερα.

    Στον απόηχο των γεγονότων της Κολωνίας, σχηματίζεται μια νηφάλια συναίνεση γύρω από τέσσερις ιδέες.

    Πρώτον, υπάρχει μια συμφωνία για την μείωση του αριθμού των αφίξεων. Η Merkel θα πρέπει να φέρει αποτελέσματα σε αυτό, και όσο η κυβέρνησή της το πετυχαίνει, η θέση της για το να μην επιβάλλει ανώτατο όριο και να διατηρεί το βασικό νομικό πλαίσιο για το άσυλο ως έχει, θα γίνεται αποδεκτό από μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

    Δεύτερον, το κοινό συμμερίζεται ευρέως την εκτίμηση των υπουργών Εσωτερικών σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο για την ανάγκη πιο στενής παρακολούθησης των νέων αφίξεων. Αυτό θα αναγκάσει την κυβέρνηση να αναβαθμίσει τις απαιτήσεις της από τους εταίρους στην ΕΕ ώστε να συμμορφωθούν με τους κανόνες της Σένγκεν ή διαφορετικά θα επιβληθούν μόνιμοι συνοριακοί έλεγχοι. Ο αρχικός στόχος της Merkel για την διατήρηση της ακεραιότητας του καθεστώτος Σένγκεν αναλαμβάνοντας μεγάλο αριθμό προσφύγων, θα μπορούσε ως εκ τούτου να αντικρούεται από τη δική της κυβέρνηση, που θα αναγκαζόταν από τις εξελίξεις να αναστείλει την Σένγκεν.

    Ένα τρίτο στρώμα συναίνεσης έχει κάνει την εμφάνισή του σχετικά με την εφαρμογή των υφιστάμενων νόμων και κανονισμών, με μεγαλύτερη συνέπεια. Μέχρι σήμερα, όσοι ζητούσαν άσυλο και δεν είχε εγκριθεί το αίτημά τους, σπανίως απελαύνονταν. Τώρα, θα υπάρχει μεγαλύτερη πίεση να στέλνουν πίσω ανθρώπους παρά τις δυσκολίες, είτε με την μετεγκατάστασή τους σε άλλες χώρες της ΕΕ, τις χώρες αναχώρησης πριν από την είσοδο της ΕΕ είτε στις χώρες προέλευσης. Και εδώ πάλι, η κυβέρνηση έχει ισχυρά κίνητρα να πιέσει για κοινές πρακτικές μεταξύ των κρατών-μελών, γνωρίζοντας ωστόσο ότι η συναίνεση μεταξύ των κρατών-μελών της Σένγκεν, είναι αδύναμη.

    Ένα τέταρτο μέρος μιας αναδυόμενης συναίνεσης, έχει να κάνει με την ένταξη. Πριν από κάποια χρόνια, μια διαρκής συζήτηση για ένα γερμανικό Leitkultur (ανεπαρκώς μεταφράζεται ως mainstream κουλτούρα) διαίρεση το πολιτικό φάσμα, με τους συντηρητικούς να τάσσονται υπέρ της έννοιας, και οι Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι να αντιτίθενται σθεναρά. Αναφερόταν στην απαίτηση για τους μετανάστες να σέβονται όχι μόνο όλους τους νόμους της χώρας υποδοχής, αλλά επίσης να συμμορφωθούν με τις συνήθειες της καθημερινής ζωής στη Γερμανία. Σε αυτές τις συζητήσεις, η αναφορά συχνά γινόταν για τον ρόλο των γυναικών στις κοινότητες των μεταναστών, όπως το να φοράνε μαντίλες, να αποκλείουν τα κορίτσια από αθλητικές δραστηριότητες στο σχολείο, να μην επιτρέπουν στις γυναίκες να εργαστούν εκτός σπιτιού, για να αναφέρουμε κάποια παραδείγματα.

    Τώρα, αυτή η συζήτηση έχει επιστρέψει, αν και με μια νέα έννοια, διότι ο αριθμός των αφίξεων είναι τόσο υψηλός, και η απόδειξη της μη ενσωμάτωσης ορισμένων τμημάτων του πληθυσμού με ιστορικό μετανάστευσης, είναι εντυπωσιακός. Επίσης, την τελευταία δεκαετία υπήρξαν ισχυρά κίνητρα από πολλές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, για να ενισχυθεί η ενσωμάτωση των νέων και των γυναικών ιδιαιτέρως. Σε σχέση με την παλιά συζήτηση για ένα leitkultur, μια περισσότερο ρεαλιστική αντίληψη της πολιτιστικής ενσωμάτωσης έχει αναπτυχθεί, εστιάζοντας ισχυρά στις γλωσσικές δεξιότητες, στην εκπαίδευση και στη συμμετοχή στα κοινά. Αυτό τώρα θα πρέπει να ιδωθεί πιο επιτακτικά, αλλά επίσης πιο δύσκολα την ίδια στιγμή, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των ανθρώπων.

    Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ακόμη περίπου το μισό του λαού είναι πεπεισμένο ότι η μεγάλη μετανάστευση θα πρέπει να απορροφηθεί και να ενσωματωθεί με επιτυχία. Η γενικότερη ανεκτικότητα των ανθρώπων ήταν εκπληκτικά σταθερή μετά από τις εξελίξεις στην Κολωνία. Αυτή η ευαισθησία τους στις δυσκολίες και στις προκλήσεις ωστόσο, έχει αυξηθεί πολύ. Περιφερειακά, η υποστήριξη των ακραίων, αντί-μεταναστευτικών κομμάτων έχει αυξηθεί, με το AfD τώρα να ενισχύει τα ποσοστά του στο 12%-15% στην Ανατολική Γερμανία. Αυτά τα στοιχεία θα πιέσουν και τα δύο κόμματα του μεγάλου συνασπισμού στο Βερολίνο, να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους και να ανταποκριθούν στις προσδοκίες του κοινού όπως υπογραμμίστηκε παραπάνω. Εάν και όταν το κάνουν, η υποστήριξη για τα κόμματα της άκρας δεξιάς είναι πιθανό να υποχωρήσει στα προηγούμενα επίπεδα, στις περισσότερες περιοχές της χώρας.

    Το 2016 θα διαμορφωθεί ως εκ τούτου από δύο έργα: από την σημαντική μείωση του αριθμού των νέων αφίξεων, μέσω ενεργειών σε διεθνές επίπεδο και σε επίπεδο ΕΕ, και από την ορατή πρόοδο στην ενσωμάτωση των προσφύγων που θα μείνουν και την επιστροφή όσων το αίτημα για άσυλο δεν θα γίνει δεκτό.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.ecfr.eu/article/commentary_view_from_berlin_days_of_disillusionment

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων