Του Γιώργου Σκορδίλη 

Το 2025 σηματοδότησε τη μετατροπή της διεθνούς ναυτιλίας σε πεδίο ανοιχτής γεωπολιτικής σύγκρουσης. Κράτη, οργανισμοί, λιμάνια, πλοία και πληρώματα βρέθηκαν στο επίκεντρο πολιτικών αποφάσεων, κυρώσεων, στρατιωτικών επιχειρήσεων και ρυθμιστικών αδιεξόδων, με την εμπορική ναυτιλία να παύει οριστικά να θεωρείται "ουδέτερος" τομέας και να ενσωματώνεται πλήρως στη γεωπολιτική αντιπαράθεση του 21ου αιώνα.

Ιανουάριος – Ο Παναμάς στο στόχαστρο της Ουάσινγκτον 

Η χρονιά ξεκίνησε με τη Διώρυγα του Παναμά να βρίσκεται απροσδόκητα στο επίκεντρο της αμερικανικής πολιτικής ατζέντας. Κατά την ορκωμοσία του ο πρόεδρος των ΗΠΑ επανέλαβε δημόσια τον ισχυρισμό ότι η Κίνα "ελέγχει" τη διώρυγα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναφοράς της υπό αμερικανικό έλεγχο. 

Η κυβέρνηση του Παναμά απέρριψε κατηγορηματικά τις δηλώσεις, επιμένοντας ότι η διώρυγα λειτουργεί υπό πλήρη εθνική κυριαρχία και καθεστώς μόνιμης ουδετερότητας. Το ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στη ρητορική. Η παρουσία της Hutchison Ports στα δύο άκρα της διώρυγας επανέφερε στο προσκήνιο τον ρόλο των λιμένων ως στρατηγικών υποδομών, με τη ναυτιλία να εισέρχεται επισήμως στη σφαίρα της υψηλής γεωπολιτικής.

Φεβρουάριος – Ποινικοποίηση ναυτικών και νομική ανασφάλεια

Τον Φεβρουάριο, η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα ήρθε αντιμέτωπη με ένα από τα πιο σκοτεινά ζητήματα του κλάδου, την ποινικοποίηση των ναυτικών. Η καταδίκη δύο αξιωματικών του φορτηγού Phoenician M σε πολυετή κάθειρξη στην Τουρκία, χωρίς σαφή αποδεικτικά στοιχεία σύνδεσης με ναρκωτικά φορτία, ανέδειξε τη νομική ευαλωτότητα των πληρωμάτων.

Το περιστατικό δεν αντιμετωπίστηκε ως μεμονωμένο. Αντίθετα, εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο μοτίβο, όπου τα πλοία χρησιμοποιούνται από εγκληματικά δίκτυα και οι ναυτικοί καλούνται να αποδείξουν την αθωότητά τους εκ των υστέρων, σε δικαιοδοσίες με περιορισμένες θεσμικές εγγυήσεις.

Μάρτιος – Το mega deal των λιμένων και η αντίδραση της Κίνας

Τον Μάρτιο ανακοινώθηκε η συμφωνία-μαμούθ για την πώληση δεκάδων λιμενικών υποδομών της CK Hutchison σε κοινοπραξία υπό την BlackRock και τη MSC. Η συναλλαγή, αν ολοκληρωνόταν, θα άλλαζε τον παγκόσμιο χάρτη της διαχείρισης container terminals.

Ωστόσο, η άμεση αντίδραση του Πεκίνου αποκάλυψε τα όρια των "καθαρά εμπορικών" συμφωνιών. Η απαίτηση για κινεζική συμμετοχή και ο έλεγχος της συναλλαγής κατέδειξαν ότι τα λιμάνια αντιμετωπίζονται πλέον ως κρίσιμες υποδομές εθνικής ασφάλειας, όχι ως απλά assets.

Απρίλιος – Τέλη, αντίμετρα και εμπορικός εκβιασμός

Ο Απρίλιος σημαδεύτηκε από την ανακοίνωση των προτεινόμενων τελών του USTR σε πλοία κινεζικής κατασκευής ή ιδιοκτησίας. Το μέτρο παρουσιάστηκε ως προσπάθεια αναβίωσης της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας, αλλά στην πράξη λειτούργησε ως εργαλείο πολιτικής πίεσης στην παγκόσμια ναυτιλία.

Η Κίνα απάντησε με αντίμετρα, στοχεύοντας εταιρείες με αμερικανική συμμετοχή. Για εβδομάδες, οι πλοιοκτήτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με αντικρουόμενα καθεστώτα τελών και κυρώσεων, έως ότου τα μέτρα "πάγωσαν" προσωρινά στο πλαίσιο ευρύτερων διαπραγματεύσεων.

Μάιος – Ανθρώπινο δυναμικό και βιωσιμότητα

Τον Μάιο η συζήτηση μετατοπίστηκε στο ανθρώπινο κεφάλαιο της ναυτιλίας. Στοιχεία του ΙΜΟ ανέδειξαν το εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό γυναικών στη ναυτική εργασία και τη δυσκολία προσέλκυσης νέων στελεχών.

Η ανισορροπία φύλου και η γήρανση του εργατικού δυναμικού δεν παρουσιάστηκαν πλέον ως ζητήματα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, αλλά ως παράγοντες που απειλούν τη λειτουργική βιωσιμότητα του κλάδου σε βάθος χρόνου.

Ιούνιος – Ατυχήματα και λιμένες καταφυγής

Η πυρκαγιά στο containership Wan Hai 503 ανοικτά της Ινδίας επανέφερε με δραματικό τρόπο το ζήτημα των λιμένων καταφυγής. Οι καθυστερήσεις, οι υπέρογκες οικονομικές απαιτήσεις και η απροθυμία κρατών να αναλάβουν ευθύνη κατέδειξαν τις δομικές αδυναμίες του διεθνούς πλαισίου αντιμετώπισης ναυτικών ατυχημάτων.

Ιούλιος – Η Ερυθρά Θάλασσα ξανά σε πολεμική ζώνη

Έπειτα από σχετική ύφεση, οι επιθέσεις των Χούθι επανήλθαν με ένταση. Τα bulk carriers Magic Seas και Eternity C δέχθηκαν συνδυασμένες επιθέσεις με πυραύλους και drones, με ανθρώπινες απώλειες και ομήρους.

Η εμπορική ναυτιλία βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο μιας ένοπλης σύγκρουσης χωρίς άμεση σχέση με το εμπόριο, αλλά με άμεσες επιπτώσεις στο κόστος, στις ασφαλίσεις και στη χάραξη δρομολογίων.

Αύγουστος – Αξιοπιστία δρομολογίων και αριθμοί

Τον Αύγουστο, η προσοχή στράφηκε στη λειτουργία των liner alliances. Η συζήτηση γύρω από την αξιοπιστία δρομολογίων της συνεργασίας Maersk - Hapag-Lloyd ανέδειξε το χάσμα μεταξύ εμπορικών υποσχέσεων και πραγματικών επιδόσεων, σε μια αγορά που παραμένει ευάλωτη σε εξωτερικούς κραδασμούς.

Σεπτέμβριος – Ρήγμα στο net zero του ΙΜΟ

Η δημόσια παρέμβαση του ABS υπέρ της αναστολής του πλαισίου net zero κατέγραψε τη συσσωρευμένη δυσφορία μεγάλου μέρους της βιομηχανίας. Η έλλειψη καυσίμων, υποδομών και ρεαλιστικών χρονοδιαγραμμάτων τέθηκε ανοιχτά στο τραπέζι, με αντίστοιχες τοποθετήσεις από μεγάλους διεθνείς διαχειριστές.

Οκτώβριος – Αναβολή και πολιτικές πιέσεις

Τον Οκτώβριο, το MEPC ανέβαλε την υιοθέτηση του πλαισίου net zero κατά ένα έτος. Η απόφαση ελήφθη έπειτα από έντονες πολιτικές πιέσεις και αποκάλυψε το εύθραυστο της διεθνούς συναίνεσης γύρω από την περιβαλλοντική πολιτική στη ναυτιλία.

Νοέμβριος – Το Dali και τα τεχνικά όρια της ασφάλειας 

Η έκθεση για το ατύχημα του Dali στη Βαλτιμόρη επανέφερε τη συζήτηση στα βασικά: τεχνική συντήρηση, ανθρώπινος παράγοντας και συστήματα ασφαλείας. Ένα φαινομενικά μικρό τεχνικό σφάλμα οδήγησε σε κατάρρευση κρίσιμης υποδομής και απώλεια ζωών.

Δεκέμβριος – Κυρώσεις και στρατιωτική επιβολή

Η κατάσχεση VLCC ανοικτά της Βενεζουέλας και η ανακοίνωση πλήρους αποκλεισμού δεξαμενόπλοιων έκλεισαν τη χρονιά με σαφές μήνυμα: η ναυτιλία αποτελεί εργαλείο επιβολής εξωτερικής πολιτικής. Την ίδια ώρα, ενώ υποχώρησε η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, αυξήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα, όπου σημειώθηκαν αλλεπάλληλα χτυπήματα εμπορικών πλοίων με drone, ως απόρροια της σύγκρουσης Ρωσίας - Ουκρανίας.