Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 10-Ιαν-2023 10:32

    Πώς ο Ερντογάν προετοιμάζει την επανεκλογή του

    115713927 01/23
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Οι ψηφίδες μπαίνουν στη θέση τους η μία μετά την άλλη. Αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 55% στις 8.500 λίρες μηνιαίως. Αύξηση στις επιδοτήσεις καυσίμων, φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος. Αύξηση των μισθών και συντάξεων του δημοσίου κατά 30%. Αλλαγή του ασφαλιστικού κατά τρόπο που να επιτρέπει σε δύο εκατομμύρια Τούρκους την άμεση συνταξιοδότηση. Τι καλύτερο για την προετοιμασία των επόμενων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών της Τουρκίας από την εξαγγελία παροχών;

    Η οικονομική κρίση που έπληξε βαριά τις δημοσκοπικές επιδόσεις του Ταγίπ Ερντογάν και του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έχει αμβλυνθεί – και η διαφορά από το μέτωπο της εξακομματικής αντιπολίτευσης φέρεται να έχει γίνει οριακή. Όμως ο ισχυρός άνδρας της Άγκυρας δεν έχει ακόμη εξαντλήσει το οπλοστάσιό του στην προσπάθειά του να σιγουρέψει την επανεκλογή.

    Το πρώτο τέχνασμα που συζητείται όλο και ευρύτερα είναι η επίσπευση των εκλογών, που κανονικά προγραμματίζονται για τις 18 Ιουνίου. Ήδη ο αντιπρόεδρος του ΑΚΡ Νουμάν Κουρτουλμούς προϊδέασε την κοινή γνώμη, επικαλούμενος "εποχικές υποχρεώσεις”, ενώ και ο ίδιος ο Ερντογάν έκανε λόγο για την ανάγκη να διευκολυνθεί η εκλογική έκφραση του λαού. Εκ πρώτης όψεως, οι υπολογισμοί καθορίζονται από την ημερομηνία λήξης του σχολικού έτους (16 Ιουνίου) και τις θρησκευτικές υποχρεώσεις του Ραμαζανιού.

    Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αυτό που απασχολεί τον Ερντογάν και τους συν αυτώ είναι ότι οι όποιες παροχές (ούτως ή άλλως κατώτερες του πληθωρισμού) θα χάσουν με το πέρασμα των μηνών τον όποιο αντίκτυπό τους λόγω της διαρκούς αύξησης του κόστους διαβίωσης. Άλλωστε και η υποχώρηση του πληθωρισμού στο 64,3% τον Δεκέμβριο από 84,4% τον Νοέμβριο σε ετήσια βάση αποτελεί στατιστική οφθαλμαπάτη, στον βαθμό που μέτρο σύγκρισης αποτελούν οι περσινές τιμές, οπότε η πληθωριστική κρίση βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη.

    Ένας επιπλέον λόγος για την επίσπευση των εκλογών είναι οι διχογνωμίες ως προς την ερμηνεία της συνταγματικής πρόβλεψης ότι στον αρχηγό του κράτους επιτρέπονται μόνο δύο θητείες. Ο Ερντογάν πρωτοεξελέγη το 2014 και επανεξελέγη το 2018, ωστόσο μεσολάβησε η μετατροπή του πολιτεύματος σε προεδρικό το 2017. Εάν η Εθνοσυνέλευση αυτοδιαλυθεί, εάν δηλ. η συμπολίτευση βρει τους 25 βουλευτές που χρειάζονται για να επιτευχθεί η απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων των εδρών, το πιθανό κώλυμα θεωρείται ότι ξεπερνιέται.

    Σε κάθε περίπτωση, οι κυβερνώντες δεν έχουν λόγο για χαρίσουν περισσότερο προεκλογικό χρόνο σε μία αντιπολίτευση η οποία δεν έχει ακόμη συμφωνήσει στο πρόσωπο που θα αναμετρηθεί με τον Ερντογάν στην κάλπη των προεδρικών εκλογών. Τον ρόλο αυτό ετοιμάζεται να αναλάβει, περισσότερο χάρη στη δύναμη της αδράνειας, ο ήκιστα χαρισματικός Κεμάλ Κλιτσντάρογλου, ηγέτης του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, του μεγαλύτερου της αντιπολίτευσης. Ωστόσο η εταίρος του Μεράλ Άκσενερ, του αντιπολιτευόμενου εθνικιστικού "Καλού Κόμματος” θα προτιμούσε μια περισσότερο δυναμική υποψηφιότητα, όπως του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. Όμως οι κυβερνώντες έχουν ήδη θέσει τον Ιμάμογλου (Σουνίτη από τον Πόντο, όπως και ο Ερντογάν, και όχι Αλεβίτη, άρα λιγότερο "εκλέξιμο”, όπως ο Κιλιτσντάρογλου) σε δικαστική ομηρία, με πρωτόδικη καταδίκη του σε δυόμιση χρόνια φυλάκισης.

    Όμως ο δεύτερος μεγάλος "άσσος στο μανίκι” του Ερντογάν είναι η καταστολή του τρίτου σε δύναμη κοινοβουλευτικού κόμματος, του φιλοκουρδικού HDP, το οποίο συγκεντρώνει σταθερά περί το 10-12% και αυτοδικαίως αποτελεί ρυθμιστή. Πρόσφατα μόλις το Συνταγματικό Δικαστήριο διέταξε το πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών του HDP, εναντίον του οποίου εκκρεμεί διαδικασία απαγόρευσης λειτουργίας.

    Η εξακομματική αντιπολίτευση κρατά σε απόσταση το HDP, αφενός λόγω των δικών της κεμαλιστικών και εθνικιστικών αγκυλώσεων και αφετέρου λόγω της προθυμίας των κυβερνώντων να παρουσιάσουν τους αντιπάλους τους (σε συνθήκες αναβίωσης της "κουρδικής απειλής” μετά την επίθεση της 13ης Νοεμβρίου στην Κωνσταντινούπολη) ως "συνηγόρους της τρομοκρατίας”.

    Είναι σε αυτό το τοπίο που το HDP έκανε γνωστό ότι θα διεκδικήσει την ψήφο στις προεδρικές εκλογές με δικό του υποψήφιο, αποκλείοντας το ενδεχόμενο να υποταγεί σιωπηλά στην εξακομματική αντιπολίτευση. Η επιλογή αυτή δείχνει σε πρώτη ανάγνωση να ευνοεί τον Ερντογάν, ωστόσο πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες διεξαγωγής δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών, στις παραμονές του οποίου θα διεξαχθεί το πραγματικό παζάρι για την κουρδική ψήφο. 

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ