Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 29-Ιουν-2022 09:30

    Δύο Ουκρανοί από το Κρεμεντσούκ διηγούνται στο Capital.gr το πώς βιώνουν τον αιματηρό πόλεμο του Πούτιν

    Ανθρωποι εξω απο το κατεστραμενο εμπορικο κεντρο στο Κρεμεντσουκ
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Στάθη Κετιτζιάν

    Τη Δευτέρα οι ρωσικές δυνάμεις βομβάρδισαν το εμπορικό κέντρο Άμστρο στην ουκρανική πόλη Κρεμεντσούκ. Σύμφωνα με δηλώσεις των ουκρανικών αρχών, είναι πιθανό στο μέρος να βρίσκονταν πάνω από χίλιοι άνθρωποι. Μέχρι στιγμής γίνεται λόγος για δεκάδες τραυματίες και αγνοούμενους και για τουλάχιστον 18 νεκρούς, ωστόσο ο αριθμός τους είναι πιθανό να αυξηθεί.

    Ο βομβαρδισμός αυτός ενέχει τον κίνδυνο να αποτελέσει μία από τις πιο αιματηρές σελίδες του πολέμου στην Ουκρανία, μαζί με το μακελειό στο Κραματόρσκ και τις θηριωδίες στην πόλη Μπούτσα. Ενώ σημειώνεται πως πριν από λίγες μέρες βομβαρδίστηκαν κατοικημένες περιοχές στο Κίεβο.

    Πυροσβέστες καθαρίζουν τα ερείπια του κατεστραμμένου εμπορικού κέντρου Άμστορ στο Κρεμεντσούκ

    Το Κρεμεντσούκ βρίσκεται στο κέντρο της Ουκρανίας και είχε περίπου 220.000 κατοίκους πριν από τον πόλεμο. Στον απόηχο του αιματηρού περιστατικού στο εμπορικό κέντρο του Κρεμεντσούκ, δύο κάτοικοι της πόλης, που γεννήθηκαν και συνεχίζουν να ζουν ακόμη εκεί, μίλησαν αποκλειστικά σε δύο ξεχωριστές συνεντεύξεις στο Capital.gr για τις εμπειρίες τους από τον πόλεμο, πώς τον βιώνουν, πώς έχει επηρεαστεί η ζωή η δική τους αλλά και των οικογενειών τους.

    Ειδικότερα, πρόκειται για τον 36χρονο Μίρικ Λέμπιεντιεφ, πατέρα 4χρονης κόρης και τον 56χρονο Σάνια (ζήτησε να μην χρησιμοποιηθεί το επίθετό του), πατέρα 27χρονης κόρης.

    Η στιγμή του βομβαρδισμού του εμπορικού κέντρου

    Όταν συνέβη ο βομβαρδισμός του εμπορικού κέντρου, ο Λέμπιεντιεφ βρισκόταν στη δουλειά του στο Κομσομόλσκ, περίπου 30 χλμ. από το Κρεμεντσούκ. "Στις 16:00 όταν ακούστηκαν οι σειρήνες, εμείς δουλεύαμε όπως δουλεύουμε πάντα, πάντα ακούμε σειρήνες. Ακούμε συνέχεια σειρήνες, ακόμη και ανά 1-2 ώρες πολύ συχνά. Κάθε μέρα ηχούν σειρήνες στο Κρεμεντσούκ. Σειρήνες ήχησαν και μετά την έκρηξη", δήλωσε ο ίδιος. Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τον ίδιο, χθες μέχρι τις 19:00 τοπική ώρα (και ώρα Ελλάδας), είχαν ήδη ακουστεί τρεις σειρήνες.

    Όπως περιγράφει ο ίδιος, μια φίλη του και ο σύντροφός της βρίσκονταν στο σημείο, με τον τελευταίο να την βγάζει έξω πάνω στα χέρια του. Καθώς μεταφέρονταν στο νοσοκομείο, στον άντρα έκαναν ράμματα στο χέρι ενώ προσπαθούσαν να συνειφέρουν την κοπέλα από το σοκ. Ωστόσο το σοκ της χειροτέρεψε ραγδαία, όταν είδε στο νοσοκομείο ένα κοριτσάκι χωρίς χέρια.

    Γυναικα αφηνει λουλουδια στο εμπορικο κεντρο στο Κρεμεντσουκ
    Μια γυναίκα αφήνει λουλούδια κοντά στο κατεστραμμένο εμπορικό κέντρο Άμστορ στο Κρεμεντσούκ

    Ο Σάνια από τη μεριά του, που εργάζεται σε μεγάλη εταιρεία μεταφέροντας ανταλλακτικά αυτοκινήτων, βρισκόταν ακόμη πιο κοντά στο σημείο της έκρηξης, σε απόσταση περίπου 10 χλμ. Μισή ώρα πριν από την έκρηξη μάλιστα είχε περάσει έξω από το εμπορικό κέντρο με το αυτοκίνητό του. "Δεν υπήρχε υποψία για τίποτα. Όλα ήταν ήρεμα", αναφέρει.

    "Προς το παρόν δεν γνωρίζω σίγουρα αν είχα γνωστούς μου στο εμπορικό κέντρο όταν εξεράγη. Σήμερα (σ.σ. Τρίτη) είχαμε αργία και δεν δούλευα, αύριο θα πάω δουλειά και θα έχω περισσότερες πληροφορίες", τονίζει ο Σάνια και συμπληρώνει ότι κυρήχθηκε ημέρα πένθους στην πόλη. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι φίλος του τον ενημέρωσε ότι στα 200 μέτρα περίπου από την απέναντι μεριά του δρόμου, όπου υπάρχει ένα κατάστημα Toyota, διαλύθηκε η οροφή. "Σπάσανε τζαμαρίες σε κοντινά καταστήματα από την έκρηξη", εξήγησε.

    Λουλουδια στη μνημη των θυματων του εμπορικου κεντρου στο Κρεμεντσουκ
    Λουλούδια στη μνήμη των θυμάτων του εμπορικού κέντρου Άμστρο στο Κρεμεντσούκ

    Το μέγεθος και η σπουδαιότητα του εμπορικού κέντρου για το Κρεμεντσούκ

    Όπως εξηγούν και οι δύο άντρες, πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο εμπορικό κέντρο 10.000 τ.μ. που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Σημειώνεται πως το Άμστρο διέθετε μια πλούσια γκάμα επιλογών, από καταστήματα καφέ, ένδυσης και υποδημάτων έως σούπερ μάρκετ, καταστήματα τεχνολογίας, χρυσαφικών κλπ.

    Απομεινάρια του κατεστραμμένου εμπορικού κέντρου Άμστορ στο Κρεμεντσούκ
    Απομεινάρια του κατεστραμμένου εμπορικού κέντρου Άμστορ στο Κρεμεντσούκ

    Εξαιτίας αυτής της πληθώρας καταστημάτων, της εύκολης πρόσβασης, το ότι βρίσκεται στο κέντρο και κοντά σε σιδηρορομικό σταθμό, το εμπορικό κέντρο πάντα συγκέντρωνε πολύ κόσμο. Αποτελεί ένα από τα πιο πολυσύχναστα μέρη στο Κρεμεντσούκ, σημειώνουν και οι δύο. "Οι υπάλληλοι μόνο υπολογίζω να ήταν τουλάχιστον 300", εκτιμά ο Λέμπιεντιεβ. Ο Σάνια λέει πως η πρώτη βόμβα έπεσε περίπου 4 λεπτά αφότου ακούστηκαν οι σειρήνες. "Ο κόσμος απλά δεν πρόλαβε να βγει έξω. Κάποιοι ίσως πρόλαβαν, αλλά σίγουρα όχι όλοι", τονίζει. 

    Μία γυναίκα κλαίει δίπλα στα λουλούδια προς τιμήν των νεκρών του εμπορικού κέντρου στο Κρεμεντσούκ
    Μία γυναίκα κλαίει δίπλα στα λουλούδια προς τιμήν των νεκρών του εμπορικού κέντρου στο Κρεμεντσούκ

    Είχαν προηγηθεί 4 βομβαρδισμοί του μεγαλύτερου διυλιστηρίου της Ουκρανίας

    Ο βομβαρδισμός του εμπορικού κέντρου δεν αποτελεί όμως την πρώτη φορά που το Κρεμεντσούκ γίνεται στόχος ρωσικών επιθέσεων. Οι πρώτες ρουκέτες που έπληξαν την πόλη είχαν στοχεύσει προηγουμένως το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας που βρίσκεται στο Κρεμεντσούκ. Εξάλλου, όταν ακούστηκε η έκρηξη στο Άμστρο, ο Σάνια σκέφτηκε αρχικά ότι βομβαρδίστηκε πάλι το εργοστάσιο αυτό. "Το έχουν ήδη βομβαρδίσει 4 φορές, οπότε αμέσως το μυαλό πήγε εκεί. Όλοι άρχισαν να κοιτάνε προς τη μεριά του εργοστασίου", εξηγεί ο ίδιος. Δίνοντας το σχετικό χρονοδιάγραμα ο Σάνια σημειώνει: "Πρώτη φορά το βομβάρδισαν στις 2 Απριλίου. Ύστερα δεύτερη φορά το βομβάρδισαν το Πάσχα. Μετά στις 12 Μαΐου και ύστερα στις 18 Ιουνίου, όχι και τόσο καιρό πριν". Και προσθέτει γεμάτος θλίψη: "Και να που πέμπτη φορά βομβαρδίστηκε το Κρεμεντσούκ, το οποίο είναι μεταξύ των πόλεων που έχει υποστεί τους περισσότερους βομβαρδισμούς". Όπως σημειώνουν και οι δύο, το εργοστάσιο καταστράφηκε τόσο πολύ από τους βομβαρδισμούς, που πλέον δεν λειτουργεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το Κρεμεντσούκ - αλλά και άλλες πόλεις - να έχουν έλλειψη σε καύσιμα, μέχρι να διευθετηθεί το ζήτημα με εισαγωγές από άλλες χώρες όπως Πολωνία και Ρουμανία μεταξύ άλλων. Ωστόσο αυτό είχε το κόστος του, καθώς σύμφωνα με τον Λέμπιεντιεβ οι τιμές διπλασιάστηκαν ενώ ο Σάνια τονίζει χαρακτηριστικά ότι "οι τιμές των καυσίμων αυξήθηκαν κατά 100%".

    Χωρίς θέρμανση τον χειμώνα

    Τα προβλήματα της πόλης δεν μένουν όμως μέχρι εκεί. Εκτός της απώλειας ανθρωπίνων ζωών, της καταστροφής του εμπορικού κέντρου και του διυλιστηρίου, καταστράφηκαν και άλλες σημαντικές μονάδες που έχουν σαν αποτέλεσμα η πόλη να αναμένεται να μείνει χωρίς θέρμανση ενόψει του πολύ κρύου χειμώνα. 

    "Οι τοπικές αρχές προσπαθούν να βρουν ορισμένες λύσεις, να μπορούμε τουλάχιστον να ζεσταίνουμε το νερό τον χειμώνα" σημειώνει ο Σάνια και συμπληρώνει: "Το θέμα είναι ότι δεν μπορεί όλη η πόλη να περάσει στο ηλεκτρικό ρεύμα για τη θέρμανση, γιατί το δίκτυο είναι γερασμένο και δεν θα αντέξει τον φόρτο. Όταν δημιουργήθηκε το δίκτυο, δεν υπήρχαν φούρνοι μικροκυμάτων, ψυγεία, κλιματιστικά κλπ. Δεν έχει αναβαθμιστεί το δίκτυο για να αντέξει τέτοιο φόρτο κατανάλωσης ενέργειας".

    Οι σειρήνες που προκαλούν τρόμο και έγιναν...συνήθεια

    Πώς είναι άραγε να ζει κανείς συνεχώς υπό τον ήχο σειρήνας; "Το συνηθίζεις", απαντούν και οι δύο. Οι σειρήνες στο Κρεμεντσούκ ακούστηκαν πρώτη φορά στην έναρξη του πολέμου στις 24 Φεβρουαρίου και έκτοτε ηχούν σε καθημερινή βάση. "Κάπως πρέπει να ζήσεις, πρέπει να εργαστείς", λέει ο Λέμπιεντιεβ. Στις αρχές, όπως εξηγούν και οι δύο, ο κόσμος πράγματι έψαχνε έντρομος να βρει καταφύγια για να προστατευτεί, αλλά με τον καιρό, 4 μήνες μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής,  ο κόσμος αρχίζει απλά να το συνηθίζει, χωρίς όμως ποτέ ο φόβος να εξαφανίζεται. "Είναι πολύ τρομακτικό όταν πέφτουν οι βόμβες. Λες έπεσε εκεί, και αν πέσει εδώ η βόμβα τώρα;", περιγράφει το κλίμα τρόμου και ανησυχίας ο Λέμπιεντιεβ.

    Πώς ζει η 4 ετών κορούλα του την όλη κατάσταση; Ο Λέμπιεντιεβ εξηγεί: "Τι να πεις στο παιδί; Πέφτουμε για ύπνο και χτυπάει σειρήνα για κανένα μισάωρο στις 10 το βράδυ. Συνεχίζουμε τον ύπνο. Μετά ξανά και ξανά ανά δύο ώρες. Η 4 ετών κόρη μου θα πει: "πάλι σειρήνα; Με κούρασε όλο αυτό". Καταλαβαίνει όμως ότι σημαίνει πως πρέπει να σηκωθούμε να πάμε σε καταφύγιο. Καταλαβαίνει ότι σειρήνα σημαίνει κάτι κακό και πρέπει να κρυφτούμε. Δεν της έχω εξηγήσει τι σημαίνει πόλεμος. Βλέπεις ότι όλοι φεύγουν; Πρέπει και εμείς, της λέω. Το παιδί έχει κουραστεί. "Πάλι σειρήνα; Πάμε στο καταφύγιο;", ρωτάει κάθε φορά, Ναι πάμε, της απαντάω".

    Εκρηξη στο εμπορικο κεντρο του Κρεμεντσουκ
    Ο βομβαρδισμός του εμπορικού κέντρου στο Κρεμεντσούκ

    Ο Σάνια από την πλευρά του δίνει πολύ χαρακτηριστική περιγραφή της κατάστασης: "Υπάρχουν φορές που οι σειρήνες ηχούν έως και 4 φορές μόνο τη νύχτα. Κάθε μέρα υπάρχουν σειρήνες από τις 24 Φεβρουαρίου. Στις αρχές όλοι πήγαιναν στα καταφύγια. Όλοι φοβόντουσαν. Επειδή όμως ηχούν τόσο συχνά, ο κόσμος άρχισε να το συνηθίζει. Αλλά όταν ξεκινάνε οι βομβαρδισμοί, ο κόσμος πάλι παθαίνει σοκ και φοβάται. Στην πόλη μας, έχουμε πάρα πολλούς πρόσφυγες από Λουγκάνσκ, Ντονέτσκ και άλλες περιοχές. Κατά τον τελευταίο βομβαρδισμό του διυλιστηρίου, που είχε λάβει χώρα κατά τις 4μιση το πρωί, το κύμα της έκρηξης ήταν τόσο δυνατό που με ταρακούνησε στο κρεβάτι μου. Έτρεξα γρήγορα στο μπαλκόνι και είδα ανθρώπους με παιδιά στα χέρια τους, να απομακρύνονται μακριά από κτίρια. Ήταν πρόσφυγες που είχαν ήδη βιώσει τέτοιες καταστάσεις και είχαν πιο γρήγορες αντιδράσεις από εμάς. Οι δικοί μας δεν είχαν ακόμη αυτά τα αντανακλαστικά. Εμείς όλο είχαμε σειρήνες αλλά τίποτα δεν συνέβαινε. Όταν όμως βομβαρδίστηκε το εργοστάσιο για πρώτη φορά, τότε όλοι ήταν τόσο τρομοκρατημένοι, αμέσως όλοι άρχισαν να τρέχουν προς ό,τι καταφύγια μπορούσαν να βρουν. Μετά πάλι χαλάρωσε ο κόσμος για ένα διάστημα, ύστερα από περίπου τρεις εβδομάδες βομβαρδίστηκε εκ νέου το εργοστάσιο, και αυτή τη φορά ήταν σοβαρός βομβαρδισμός, με 12 ρουκέτες, με αποτέλεσμα να προκληθούν πολύ μεγάλες πυρκαγιές, και πάλι όλοι ένιωσαν ξανά τρομοκρατημένοι. Οι σειρήνες όμως έχουν γίνει πλέον τέτοια συνήθεια, που απλά δεν μπορείς συνέχεια να τρέχεις προς τα καταφύγια, όταν ενδεχομένως το κοντινότερο να βρίσκεται στα 800 μέτρα από εσένα. Και σειρήνες μπορούν να ηχήσουν και στις 2 - 3 και 4 τη νύχτα, οποιαδήποτε ώρα. Στις αρχές διανυκτέρευε ο κόσμος στα καταφύγια, πλέον όχι τόσο. Βέβαια αν αρχίσουν μαζικοί βομβαρδισμοί, πιθανότατα ο κόσμος θα αρχίσει να ζει μόνιμα μέσα σε αυτά τα καταφύγια".

    Τραυματίες από τον βομβαρδισμό του εμπορικού κέντρου Άμστορ στο Κρεμεντσούκ λαμβάνουν φροντίδα σε νοσοκομείο
    Τραυματίες από τον βομβαρδισμό του εμπορικού κέντρου Άμστορ στο Κρεμεντσούκ λαμβάνουν φροντίδα σε νοσοκομείο

    Ευτυχώς δεν υπάρχει...ακόμα έλλειψη σημαντικών αγαθών στο Κρεμεντσούκ

    Και οι δύο σημειώνουν ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ευτυχώς έλλειψη σε κάποια προϊόντα ή φάρμακα κλπ στην πόλη. "Ευτυχώς ακόμα δεν έχουμε έλλειψη σε προϊόντα και φάρμακα, όπως συνέβη στη Μαριούπολη. Φίλος μου πολέμησε στη Μαριούπολη, είχαν έλλειψη μέχρι και λασπωμένου νερού. Φοβόμαστε την πιθανότητα έλλειψης βασικών αγαθών όχι για εμάς, αλλά για τα παιδιά μας", δηλώνει ο Λέμπιεντεβ.

    Ο Σάνια από τη μεριά του εξηγεί ότι "στις αρχές όταν βομβάρδισαν το Κέιβο, υπήρξαν κάποιες λίγες ελλείψεις φαρμάκων για 1-2 εβδομάδες, αλλά εν τέλει οι εφοδιαστικές αλυσίδες προσαρμόστηκαν και επανήλθαν οι προμήθειες". 

    Σε τι βαθμό είναι ρωσόφωνο το Κρεμεντσούκ;

    Δεν υπάρχει καμία καταπίεση ρωσόφωνων στο Κρεμεντσούκ, ξεκαθαρίζει ο Λέμπιεντιεβ. Χαρακτηριστικά αναφέρει: "Η πόλη είναι σε μεγάλο βαθμό ρωσόφωνη. Υπάρχουν φυσικά οι άνθρωποι που θα σου πουν γιατί μιλάς ρώσικα και όχι ουκρανικά, αφού είσαι στην Ουκρανία. Δεν τους καταλαβαίνω εγώ. Αφού είστε τόσο πατριώτες γιατί δεν πολεμάτε; Πολλοί ρωσόφωνοι πολεμάνε για την Ουκρανία. Οι κάτοικοι της Μαριούπολης, του Χάρκοβου, είναι όλοι ρωσόφωνοι και πολεμάνε για την πατρίδα. Πολλοί μεγάλωσαν με τη ρωσική γλώσσα στην Ουκρανία. Πολλά σχολεία χρησιμοποιούσαν τη ρωσική γλώσσα. Άνθρωποι μεγάλωσαν με ρωσικά, συνήθισαν αυτή τη γλώσσα, πώς μπορούσαν να φανταστούν ότι θα γινόταν τέτοιος πόλεμος; Κανείς δεν το περίμενε. Δεν είχαμε όπλα, στρατό, τίποτα, όλοι ζούσαν ήρεμα. Στις 24 Φεβρουαρίου όμως όλα άλλαξαν. Εγώ ο ίδιος μιλάω και ρωσικά και ουκρανικά, αλλά μου είναι πιο εύκολο και άνετο να μιλάω στα ρωσικά. Υπάρχουν άνθρωποι που μετά την εισβολή απαρνήθηκαν τα ρωσικά. Γενικά όμως ο κόσμος μιλάει σε ότι γλώσσα τον βολεύει, χωρίς προβλήματα. Δεν μου έχει τύχει να με πλησιάσουν και να μου πουν: "γιατί μιλάς στα ρωσικά εσύ;". Ναι αν συμπληρώσεις κάποιο επίσημο έγγραφο, θα το κάνεις στην ουκρανική γλώσσα, αλλά παντού, στη δουλειά και στις παρέες μιλάω ρωσικά, και δεν έχει υπάρξει ποτέ κανένα πρόβλημα".

    Στο μεταξύ, ο Σάνια εκτιμάει ότι αν και πολλοί μιλάνε ρωσικά στο Κρεμεντσούκ, ωστόσο από το 2014 (σ.σ. προσάρτηση Κριμαίας από τη Ρωσία), το 60% ίσως και 70% μιλάνε πλέον περισσότερο ουκρανικά. "Τώρα πλέον σχεδόν όλοι μιλάνε περισσότερο τα ουκρανικά. Πολλοί μετά την έναρξη του πολέμου επικεντρώνονται στο να μιλάνε κυρίως ουκρανικά. Πριν τον πόλεμο μπορεί να ήταν 50-50 ίσως η ομιλία μεταξύ ρωσικών και ουκρανικών", τονίζει. Ο ίδιος σημειώνει επίσης πάντως ότι ιδιαίτερα θέματα δεν υπάρχουν ως προς την γλώσσα. "Η δική μου οικογένεια είναι ρωσόφωνη. Η σύζυγος είναι από Κριμαία και πάντα μιλούσε ρωσικά. Στη δουλειά μιλάμε ουκρανικά κυρίως. Αν μου μιλήσουν στα ρωσικά όμως τότε θα μιλήσω και εγω ρωσικά, τέτοιο θέμα δεν υπάρχει, απλά χρησιμοποιούνται περισσότερο τα ουκρανικά πλέον", προσθέτει ο Σάνια.

    Η αφοσίωση στην πατρίδα

    Ένα από τα ισχυρά "όπλα" της Ουκρανίας στην αντίσταση της ρωσικής εισβολής έχει υπάρξει η μεγάλη εθελοντική κινητοποίηση του κόσμου για ένταξη στον ουκρανικό στρατό με σκοπό την υπεράσπιση της πατρίδας.

    "Έχω σκεφτεί να καταταχθώ στον στρατό. Πολλοί το σκέφτονται και αρκετοί έχουν ήδη καταταχθεί. Τώρα δεν ζητάνε κόσμο εδώ. Αν ζητήσουν, θα το σκεφτώ σοβαρά. Το μόνο πρόβλημα ότι δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορώ να βοηθήσω πρακτικά, γιατί δεν έχω στρατιωτική εκπαίδευση. Νομίζω περισσότερα μπορώ να προσφέρω εδώ με εθελοντική προσφορά σε συνανθρώπους μου. Αν μου ζητηθεί όμως, αν χρειαστεί, θα πάω", δηλώνει ο Λέμπιεντιεβ, σε μία ένδειξη ότι ο ουκρανικός λαός είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την πατρίδα του με κόστος τη ζωή του.

    Παράλληλα, ο Σάνια σημειώνει ότι αν νιώσει ότι η κατάσταση είναι πολύ επικίνδυνη για την οικογένειά του - κόρη 27 ετών και σύζυγος - θα τους στείλει στο εξωτερικό,  - Πολωνία ή οπουδήποτε είναι εφικτό- αλλά ο ίδιος σίγουρα θα παραμείνει στην Ουκρανία. Όπως εξηγεί, "οι άντρες μέχρι 60 ετών δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τη χώρα, αλλά υπάρχει τέτοιο πάθος να προστατέψουμε την πατρίδα μας, που δεν θέλουμε να φύγουμε. Έχω φίλο, που τις πρώτες μέρες του πολέμου, πήγε να καταταγεί στον στρατό, περίμενε 4 ώρες στην ουρά και ύστερα περίμενε 2 μήνες μέχρι να τον καλέσουν. Και έτσι, από τον Απρίλιο βρίσκεται στον ουκρανικό στρατό. Υπάρχει έντονο αίσθημα πατριωτισμού για προστασία της πατρίδας μας. Αν με καλέσουν, θα πάω. Θα σημαίνει ότι ήρθε η ώρα μου. Θα πάω χωρίς δεύτερες σκέψεις. Γιατί αν με καλέσουν και δεν πάω, τότε ποιος θα πολεμήσει; Όλοι έχουν αυτήν την νοοτροπία για την πατρίδα μας".

    "Ένας αχρείαστος πόλεμος για το τίποτα"

    "Ένας κανονικός άνθρωπος δεν θα ξεκινούσε αυτόν τον πόλεμο (σ.σ. Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν)", λέει ο Λέμπιεντεβ. "Δεν θέλω καν να προφέρω το όνομά του. Είναι δολοφόνος, είναι χειρότερος από τον Χίτλερ. Αυτό που έκανε, δεν θα ξεχαστεί", σημειώνει ο ίδιος με έντονη θλίψη για τον πόλεμο.

    "Είναι ένας αχρείαστος, ηλίθιος πόλεμος, που γίνεται για το τίποτα", δηλώνει με στεναχώρια και ο Σάνια. "Απλά δύο έθνη που βρίσκονταν τόσο κοντά, δεν μπορώ να καταλάβω πως μίσησαν τόσο πολύ το ένα το άλλο σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση όμως, μας επιτέθηκαν, εισέβαλαν στη χώρα μας, θα την υπερασπιστούμε μέχρι τελευταία στιγμή, δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία για αυτό, θα πολεμήσουμε για τη γη μας, την πατρίδα μας".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ