Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 12-Ιουν-2022 13:14

    The Times: "Ο Πούτιν ο Μέγας" και η "μικρή αυτοκρατορία του" μπορούν να κερδίσουν μόνο μια ψεύτικη νίκη

    The Times: "Ο Πούτιν ο Μέγας" και η "μικρή αυτοκρατορία του" μπορούν να κερδίσουν μόνο μια ψεύτικη νίκη
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Οι μάχες στην ανατολική Ουκρανία είναι πιο σφοδρές από ποτέ, αλλά φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θα μπορέσει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο σύντομα.

    Εν τω μεταξύ, το πολιτικό κόστος για τον Βλαντίμιρ Πούτιν θα αυξηθεί, κάτι που έχει φέρει ως αποτέλεσμα ένα κυνήγι στο εσωτερικό του Κρεμλίνου για μια βιώσιμη στρατηγική που θα τον παρουσιάσει ως νικητή, αναφέρει άρθρο του καθηγητή Mark Galeotti στους Times του Λονδίνου.

    Μια ιδέα που κερδίζει έδαφος είναι να προσαρτήσει μια σειρά από πρώην σοβιετικά εδάφη που ήδη εξαρτώνται από την Μόσχας για την ύπαρξή τους και στη συνέχεια να εμφανίσει τον Πούτιν ως αυτόν που "επιστρέφει στη χώρα παλιά ρωσικά εδάφη" κατά την παλιά τσαρική παράδοση, όπως υπαινίχθηκε και ο ίδιος.

    Ωστόσο, ενώ αυτή η προσέγγιση απόκτησης εδαφών λειτούργησε για τον αυτοκράτορα που ίδρυσε τη γενέτειρα του Πούτιν, την Αγία Πετρούπολη, αλλά και για τον Ιβάν τον Τρομερό, που έθεσε τα θεμέλια του ρωσικού κράτους, θα αποδειχθεί μάλλον λιγότερο επιτυχής στον 21ο αιώνα.

    Ενώ η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία σημειώνει αργή πρόοδο, παρουσιάζει ταυτόχρονα σημάδια εξάντλησης. Καθώς ο Πούτιν αμφιταλαντεύεται για το αν πρέπει να παραδεχτεί ότι η "ειδική στρατιωτική επιχείρησή" του είναι ένας πόλεμος πλήρους κλίμακας και να κινητοποιήσει τις εφεδρείες -κάτι που θα θορυβούσε και θα αποξένωνε τους περισσότερους Ρώσους- οι στρατηγοί του δεν έχουν τα διαθέσιμα στρατεύματα για να ξεκινήσουν άλλη μια μεγάλη επίθεση αυτό το καλοκαίρι.

    Στον αντίποδα, οι Ουκρανοί συνεχίζουν να παραλαμβάνουν προμήθειες εξοπλισμού από τη Δύση που τους επιτρέπουν να συνεχίσουν να πολεμούν, αλλά δέχονται βαριές απώλειες και είναι ήδη πλήρως κινητοποιημένοι και πιθανότατα δεν θα μπορέσουν να πετύχουν μια σημαντική νίκη στο πεδίο της μάχης.

    Η έλευση του φθινοπώρου θα δυσκολέψει τις όποιες στρατιωτικές επιχειρήσεις, καθώς η κακοκαιρία εμποδίζει τη χρήση αεροπορικών δυνάμεων και οι βροχές διογκώνουν τα ποτάμια και μετατρέπουν το ξηρό έδαφος σε  λάσπη.

    Τον Σεπτέμβριο, οι πιθανότητες οποιασδήποτε ρωσικής προώθησης στα θα μειωθούν, ακριβώς τη στιγμή που το πραγματικό κόστος του πολέμου θα χτυπήσει στη Ρωσία: πληθωρισμός, ανεργία, αυξανόμενη συνειδητοποίηση των απωλειών, φθίνουσα ελπίδα.

    Τώρα που οι προσδοκίες για μια γρήγορη και εύκολη νίκη διαψεύστηκαν, αυτό συμβαίνει στη Ρωσία. Μια σειρά από παρασκηνιακές συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς μια υπουργοί της κυβέρνησης καθώς και think tanks, προτείνουν διάφορες επιλογές, με την ελπίδα να τραβήξουν το βλέμμα του Πούτιν και να κερδίσουν την εύνοιά του.

    Η περίπτωση της προσάρτησης εδαφών

    Μια συζήτηση αφορά το αν θα πρέπει να προσαρτηθούν άμεσα τα τμήματα της Ουκρανίας που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο. Για ορισμένους, όμως, αυτό δεν αρκεί.

    Ορισμένοι υποστηρίζουν την προσάρτηση των δύο "λαϊκών δημοκρατιών" στο Ντονμπάς, οι ηγέτες των οποίων έχουν ήδη διακηρύξει την επιθυμία τους να ενταχθούν επίσημα στη Ρωσία. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που θέλουν το κάτι παραπάνω.

    Προτείνουν ότι αυτή είναι μια καλή στιγμή για να αρπάξουν άλλες περιοχές που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και να υποστηρίξουν μια γενική προσάρτηση - που θα διατυπωθεί ως αποδοχή των τοπικών αιτημάτων, των αποσχισθέντων εδαφών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας στη Γεωργία.

    Πέραν αυτού, παίζουν ακόμη και με την ιδέα είτε να "καταπιούν" τη Λευκορωσία είτε, να βασιστούν στην υπάρχουσα συνθήκη μεταξύ Μινσκ και Μόσχας για να μετατρέψουν το υπάρχον "ενωτικό κράτος της Ρωσίας και της Λευκορωσίας" σε κάτι πολύ πιο πραγματικό.

    Τότε, λέει το επιχείρημα, όλα αυτά θα μπορούσαν να παρουσιαστούν στον ρωσικό λαό ως αντιστροφή του κακώς μελετημένου κατακερματισμού της Σοβιετικής Ένωσης στα τέλη του 1991, ως εθνικός θρίαμβος και ο Πούτιν να παρουσιαστεί ως ένας νέος Μέγας Πέτρος που φέρνει πίσω ρωσικά εδάφη.

    Όμως όπως τονίζει ο Galeatti, τα χρήματα για την ενίσχυση αυτών των περιοχών, θα πρέπει να βρεθούν από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό της Ρωσίας, ώστε να αποδειχθεί κάποιο βελτίωση ποιότητας ζωής για τους ντόπιους, ενά καθόλου εύκολο εγχείρημα.

    Ο καθηγητής καταλήγει πως ο Πούτιν με αυτόν τον τρόπο ανταλάσσει ένα προφανές βραχυπρόθεσμο κέρδος με μακροπρόθεσμα προβλήματα.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ