Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 05-Αυγ-2021 00:05

    Πώς οι πλημμύρες δεν άλλαξαν το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία

    Πώς οι πλημμύρες δεν άλλαξαν το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η Γερμανία, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν έχει ιστορικό φυσικών καταστροφών. Ευλογημένη με ένα μέτριο κλίμα και ζηλευτή γεωγραφική θέση, η χώρα δεν γνωρίζει παρά ελάχιστα από τυφώνες, ισχυρούς σεισμούς ή έντονες βροχές.

    Αυτό άλλαξε πριν λίγες εβδομάδες: οι πλημμύρες, μετά από εξαιρετικά έντονες βροχοπτώσεις, κατέστρεψαν τμήματα της χώρας, επηρεάζοντας επίσης το Βέλγιο, την Ελβετία και την Ολλανδία. Χωριά, δρόμοι, γέφυρες και ηλεκτροφόρα καλώδια καταστράφηκαν. Τουλάχιστον 170 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και πολλοί αγνοούνταν για μέρες. Εκατοντάδες τραυματίστηκαν και αμέτρητα μέσα διαβίωσης χάθηκαν.

    Η χώρα βρέθηκε σε κατάσταση σοκ. Εικόνες ανθρώπων να περιμένουν στις στέγες τους για βοήθεια, αυτοκίνητα να παρασύρονται σαν παιδικά παιχνίδια από το νερό και ολόκληρα σπίτια να μετατρέπονται σε ερείπια καρφώθηκαν στο μυαλό μας. Σχεδόν 20 χρόνια μετά την τελευταία μεγάλη πλημμύρα στις ΗΠΑ, το συμπέρασμα είναι αναπόφευκτο: η αλλαγή του κλίματος είναι εδώ τώρα και θα μας πληγώσει όλους.

    Δεν θα το καταλάβαινε ωστόσο κανείς αυτό από την εικόνα της πολιτικής σκηνής της χώρας. Μόλις δύο μήνες πριν από τις σημαντικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, οι οποίες θα κρίνουν ποιος θα αντικαταστήσει την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ μετά από 16 χρόνια στην εξουσία, η καταστροφή επηρέασε παραδόξως ελάχιστα τον κομματικό ανταγωνισμό. Αντί να ανεβάσει τον πολιτικό πήχη επειγόντως σε υψηλότερο επίπεδο, απέδειξε την αποστροφή των κομμάτων προς την ανάληψη ρίσκου. Ειδικά για το κόμμα "Πράσινοι", το οποίο ήλπιζε να γίνει το μεγαλύτερο της χώρας, είναι μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία.

    Δεν είναι ότι τα μεγάλα κόμματα αγνοούν την κλιματική αλλαγή, στην πραγματικότητα μάλιστα προσφέρουν άφθονη σχετική ρητορική. Η πλατφόρμα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος αναφέρει ότι η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι τίποτα λιγότερο από την "βασική αποστολή της ανθρωπότητας". Οι Πράσινοι το αποκαλούν "το υπαρξιακό ερώτημα της εποχής μας". Το φιλελεύθερο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα προωθεί μια "μεγαλύτερη γερμανική ώθηση για την προστασία του κλίματος και τη βιώσιμη ανάπτυξη". Ακόμη και η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Ά. Μέρκελ, παραδοσιακά διστακτική στο θέμα, υπόσχεται να απελευθερώσει την οικονομία από τον άνθρακα.

    Στην πράξη, ωστόσο, η προεκλογική εκστρατεία έχει επικεντρωθεί στα πρόσωπα των υποψηφίων καγκελαρίων και όχι στο όραμα των κομμάτων για το μέλλον της Γερμανίας. Ο Armin Laschet, ο οποίος ορίστηκε υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών μετά από σκληρή εσωκομματική μάχη, δεν κατάφερε να αντιστρέψει την αντίληψη, που δημιουργήθηκε από μερικές απογοητευτικές του εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ότι δεν έχει ηγετικές ικανότητες πανεθνικού επιπέδου.

    Ο χαρακτήρας της Annalena Baerbock, υποψήφιας των Πρασίνων, έχει τεθεί ακόμη περισσότερο στο μικροσκόπιο. Όχι μόνο παρέλειψε να αναφέρει πλήρως πολλές πληρωμές που είχε λάβει από το κόμμα της, αλλά και το βιογραφικό της περιείχε ανακρίβειες, ενώ κατηγορήθηκε για λογοκλοπή τμημάτων ενός βιβλίου που εξέδωσε τον Ιούνιο. Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα πιεστικά ζητήματα πολιτικού χαρακτήρα υποχώρησαν.

    Οι πλημμύρες θα μπορούσαν να έχουν αλλάξει τα πράγματα - και η συζήτηση μετακινήθηκε πράγματι, για λίγο, στην κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, ειπώθηκαν πολλά με λίγη ουσία. Ο Laschet, για παράδειγμα, αναγνώρισε ότι οι πλημμύρες μπορεί να σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, για να προσθέσει λίγες ώρες αργότερα ότι "επειδή απλώς έρχεται μια τέτοια μέρα, δεν αλλάζεις τις πολιτικές σου". Ο Olaf Scholz, ο υποψήφιος καγκελάριος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στάθηκε στον ρόλο του ως υπουργού Οικονομικών, διαβεβαιώνοντας τους ανθρώπους που είχαν χάσει τα προς το ζην ότι δεν θα εγκαταλειφθούν.

    Ακόμη και η Baerbock απέφυγε τις τολμηρές προτάσεις. Στη μοναδική συνέντευξη που παραχώρησε μετά την επίσκεψή της - χωρίς τον Τύπο - σε πληγείσα περιοχή, ζήτησε μόνο πιο φιλικές προς το κλίμα πολιτικές και κρατικό ταμείο για την υποστήριξη των κοινοτήτων στην προετοιμασία τους για ακραία καιρικά φαινόμενα. Από την βασικό σημαιοφόρο της οικολογικής πολιτικής, το κόμμα της οποίας πιέζει για δεκαετίες για μια πιο φιλόδοξη προσέγγιση της κλιματικής αλλαγής, ήταν μια περίεργα επιφυλακτική αντίδραση στην καταστροφή.

    Αυτό είναι κατά κάποιο τρόπο καταθλιπτικό, ωστόσο δεν προκαλεί έκπληξη.

    Πρώτον, τα κυρίαρχα κόμματα στη χώρα έχουν βρεθεί πολύ εγγύτερα όσον αφορά τις πλατφόρμες τους σε σχέση με τις εκλογές του 2017. Συμφωνούν τώρα σε τόσο πολλά πράγματα - εκσυγχρονισμό του κράτους, διαχείριση της μετανάστευσης, ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - που οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ τους γίνονται όλο και λιγότερο ορατές. Για παράδειγμα, όλα τα κόμματα, εκτός από την ακροδεξιά Εναλλακτική Λύση για τη Γερμανία (AfD), συμφωνούν ότι η οικονομία της Γερμανίας πρέπει να είναι ουδέτερη ως προς τον άνθρακα έως το 2050 το αργότερο. Σίγουρα, υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τον τρόπο, ωστόσο οι μέθοδοι επίτευξης κλιματικών στόχων είναι πολύ κουραστικές για να τις κάνει κανείς σημαία προεκλογικής εκστρατείας.

    Επιπλέον, συνασπισμοί που ήταν αδιανόητοι, όπως μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών και των Πρασίνων, είναι πλέον ο κανόνας σε πολλά ομόσπονδα κρατίδια - και μπορεί να είναι η μόνη επιλογή μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Τα κόμματα, όπως είναι κατανοητό, διστάζουν να εκστρατεύσουν βίαια το ένα εναντίον του άλλου. Γιατί να γίνεις εχθρός ενός μελλοντικού σου φίλου;

    Και βέβαια υπάρχουν οι ψηφοφόροι. Αν και οι περισσότεροι Γερμανοί ανησυχούν για την κλιματική αλλαγή, διστάζουν να κάνουν πολλά για το ζήτημα. Μόνο το 59% δηλώνει ότι είναι έτοιμο να "αλλάξει τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής του". Φαίνεται να υπάρχει ελάχιστη διάθεση για τολμηρές λύσεις.

    Με βάση τα παραπάνω, φτάνουμε στο εξής σημείο: αντί να συζητούν για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, νέες υποδομές ή καλύτερη προετοιμασία για ακραία καιρικά φαινόμενα (και τρόπους πληρωμής για όλα αυτά), τα κόμματα μιλούν απλώς καταπραϋντικά με αφορμή τις πρόσφατες καταστροφές. Ανταποκρινόμενα στην επιθυμία των ψηφοφόρων να ρίξουν όλες αυτές τις περίπλοκα ερωτήματα στους ώμους ενός αξιόπιστου ηγέτη, ρωτούν: Ποιον προτιμάτε - τον κ. Laschet, την κ. Baerbock ή τον κ. Scholz;

    Η κρίση μπορεί τελικώς να φανεί ότι θα ωφελήσει το ένα ή το άλλο κόμμα. Το θέμα όμως δεν βρίσκεται εκεί. Οι φονικές πλημμύρες ήταν μια τραγωδία, αλλά ήταν επίσης μια ευκαιρία να πειστεί η χώρα για την ανάγκη αλλαγής και τον επείγοντα χαρακτήρα της οικοδόμησης ενός καλύτερου μέλλοντος. Δεν είναι ανάγκη να περιμένει κανείς την επόμενη.

    * Η Anna Sauerbrey είναι δημοσιογράφος και αρθρογράφος στη γερμανική ημερήσια εφημερίδα Der Tagesspiegel.

    © 2021 Διατίθεται από το "The New York Times Licensing Group"

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ