Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 26-Δεκ-2019 11:52

    Ποιες νέες ευθυγραμμίσεις επιχειρούνται στη Μεσόγειο

    Ποιες νέες ευθυγραμμίσεις επιχειρούνται στη Μεσόγειο
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Πριν από εννέα χρόνια, το ξέσπασμα, αρχικά στην Τυνησία, του κύματος κινητοποιήσεων που αποκαλέσθηκε "Αραβική Άνοιξη”, έδωσε την ευκαιρία στις δυνάμεις της Δύσης, με πρωτοστάτες τη Γαλλία και τη Βρετανία (καθώς οι ΗΠΑ είχαν επιλέξει τον ρόλο του "οδηγού από το πίσω κάθισμα”), να επιχειρήσουν την "αλλαγή καθεστώτος” στις δύο εκείνες μεσογειακές χώρες, που εμφανίζονταν περισσότερο ευάλωτες λιγότερο συνεργάσιμες. Σύντομα και η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν βρέθηκε να συμπράττει στη συγκεκριμένη προσπάθεια, παρά τη βλάβη που αυτή επέφερε στα άμεσα συμφέροντά της, στον βαθμό που η Συρία και η Λιβύη αποτελούσαν σημαντικούς οικονομικούς της εταίρους.

    Η αδυναμία σταθεροποίησης της Λιβύης και η αντοχή του Άσαντ στη Συρία οδηγεί τους πρωταγωνιστές του εγχειρήματος σε κινήσεις διαχείρισης της αποτυχίας τους και καταλύει την ενότητά τους. Το ότι άλλωστε έχει παρεμβληθεί η υπόθεση του Brexit περιπλέκει την εικόνα σε σημαντικό βαθμό.

    Η τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την παραμονή των Χριστουγέννων ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον και ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, με αντικείμενο συζήτησης ακριβώς την κρίση στη Λιβύη, και τη Συρία καταδεικνύει τις νέες ευθυγραμμίσεις που επιχειρούνται, την ίδια ώρα που η Γαλλία κρατά μια στάση όλο και πιο συγκρουσιακή απέναντι την Άγκυρα, όπως έδειξε η στάση του Εμανουέλ Μακρόν στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ, η προσχώρηση της Γαλλίας στην τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου και η ενίσχυση της παρουσίας του γαλλικού πολεμικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο.

    Επιπλέον, η απροειδοποίητη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Τύνιδα (η πρώτη από ξένο ηγέτη μετά την ανάδειξη του νέου Τυνήσιου προέδρου τον Οκτώβριο) εμφανίζει την Άγκυρα να διαθέτει και άλλους, πέραν του Κατάρ, συνομιλητές στον αραβικό κόσμο και μάλιστα στην χώρα εκείνη που εξήλθε από την "αραβική Άνοιξη” με μια συμφωνία συγκυβέρνησης μεταξύ κοσμικών και πολιτικού Ισλάμ. Πλαγιοκοπώντας τρόπον τινά τις προσπάθειες έξωσής της από τη Λιβύη και προσπαθώντας να αποτρέψει το μόνο ενδεχόμενο που θα ανέτρεπε δραματικά τους σχεδιασμούς της για τη Μεσόγειο, ήτοι την κατάληψη της Τρίπολης από τις δυνάμεις του Χάφταρ, η Τουρκία "στρατολογεί” τη γειτονική Τυνησία στην προσπάθεια συμβιβασμού των αντιμαχομένων στην άλλοτε χώρα του Καντάφι.

    Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα απομόνωσης του Ταγίπ Ερντογάν θα πρέπει να σχετικοποιηθεί. Μπορεί ο Τούρκος ηγέτης να μην προκαλεί συμπάθειες στη διεθνή σκηνή, όμως κανείς, αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ, δεν δείχνει διατεθειμένος να παρεμποδίσει ενεργά τις βλέψεις του – και αυτό, σε κάθε μεμονωμένο βήμα του ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας το παρατηρεί και το αξιολογεί. Η γαλλική "εξαίρεση” έχει όρια και θα πρέπει να θεωρηθεί περισσότερο ως μια υπενθύμιση της μεσογειακής της ταυτότητας, αλλά και ως εκδραμάτιση της ματαίωσης του όποιου ρόλου της Γαλλίας στη Συρία, μετά την απώθηση των Κούρδων εκλεκτών της από τα τουρκικά στρατεύματα.

    Μόνη δύναμη που εμφανίζεται να έχει τη δύναμη και τη θέληση να χαλιναγωγήσει την Τουρκία, προτάσσοντας κυρίως το "καρότο”, όσο και αν υπονοείται και το "μαστίγιο”, είναι, όπως έδειξε και το προηγούμενο της τουρκικής εισβολής στην βορειοανατολική Συρία, η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Ενόσω μάλιστα εκκρεμεί, μέχρι την επικείμενη συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν, η οριστική συνεννόηση των δύο πλευρών για το ζήτημα της Λιβύης (όπου Άγκυρα και Μόσχα υποστηρίζουν αντιμαχόμενες πλευρές), η πίεση προς την Τουρκία εντείνεται στο μέτωπο της Συρίας, με τον συριακό στρατό και την ρωσική αεροπορία να κλιμακώνουν τις επιθέσεις στον ανταρτοκρατούμενο θύλακα της Ίντλιμπ.

    Όμως και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ορίζοντας της Μόσχας είναι πάντα η εξισορρόπηση συμφερόντων και ο συμβιβασμός (σε αντίθεση με όσους στη Δύση επενδύουν τις ελπίδες τους περισσότερο στην παράταση των συγκρούσεων). Καθόλου τυχαία, η ρωσική στήριξη προς τον Χάφταρ υλοποιείται (για λόγους όχι μόνο επιχειρησιακούς, αλλά και πολιτικούς) από την ιδιωτική εταιρεία μισθοφόρων Wagner, ενώ και οι επαφές με την πλευρά της Τρίπολης δεν έχουν διακοπεί.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων