Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 29-Νοε-2019 10:14

    Η επόμενη μέρα της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης

    Η επόμενη μέρα της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Διάβημα στον Τούρκο πρεσβευτή στην Αθήνα ο οποίος εκλήθη στο υπουργείο Εξωτερικών. Τηλεφωνική επικοινωνία του Νίκου Δένδια με τους ομολόγους του της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη και της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι. Ενημέρωση της Φεντερίκα Μογκερίνι από την ελληνική μόνιμη αντιπροσωπεία στην Ε.Ε. Κινήσεις αναγκαίες, αλλά όχι εντυπωσιακές.

    Αυτά είναι τα στοιχεία της "άμεσης απάντησης” της ελληνικής διπλωματίας στην συνυπογραφή από τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και τον επικεφαλής της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης Φάγιεζ αλ Σαράτζ μνημονίου συνεργασίας για την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών των δύο χωρών στην Μεσόγειο, με βάση την τουρκική θέση ότι τα παρεμβαλλόμενα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.

    Πρόκειται για άλλο ένα βήμα στην προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει προηγούμενο και να επενδύσει με νομικά επιχειρήματα δικής της κοπής τις διεκδικήσεις της που κωδικοποιούνται στο όραμα της "Γαλάζιας Πατρίδας”.

    Όμως δεν έπεσε από τον ουρανό. Όπως αναφέρει η τουρκική Εφημερίδα "Γενί Σαφάκ” η προεργασία για την πρώτη αυτή συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας που υπογράφει η Άγκυρα με ένα κράτος παράκτιο της Μεσογείου και η οποία καλύπτει το ένα τέταρτο της 'Γαλάζιας Πατρίδας” κράτησε 9 χρόνια – ενώ μόλις μία ημέρα νωρίτερα ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου κατέθεσε επιστολή συνοδευόμενες από συντεταγμένες οι οποίες εικονογραφούν για το τμήμα της Μεσογείου ανατολικά του 28ου μεσημβρινού την τουρκική εκδοχή περί περιορισμού της ελληνικής και κυπριακής θαλάσσιας δικαιοδοσίας στα 6 και 12 μίλια αντιστοίχως των χωρικών τους υδάτων. Από αυτή την άποψη η συμφωνία Ερντογάν-Σαράτζ πηγαίνει ακόμη πιο πέρα περιλαμβάνοντας και τον θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κρήτης.

    Ασαφές παραμένει προς το παρόν το ακριβές περιεχόμενο του μνημονίου συνεργασίας της Τουρκίας με την κυβέρνηση Φαράτζ, το οποίο ως μεθοδολογία οριοθέτησης θαλάσσιων δικαιοδοσιών αποτελεί πρωτότυπη διαδικασία. Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, ο οποίος ενδεχομένως και να προτρέχει, το επόμενο βήμα θα είναι η επικύρωσή του από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση και κατόπιν η κοινοποίηση στα Ηνωμένα Έθνη.

    Σε κάθε περίπτωση το ότι η Αθήνα μοιάζει αιφνιδιασμένη από μία εξέλιξη εν πολλοίς προαναγγελθείσα γεννά περισσότερο ουσιαστικά ερωτήματα.

    Πόσο ασχολήθηκε η ελληνική πλευρά με την εντατικοποίηση των επαφών με την κυβέρνηση Σαράτζ, πέρα από την συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Λίβυο ομολόγό του στη Νέα Υόρκη; Σε ποιο βαθμό ενέπλεξε στη συζήτηση την Ιταλία, μεγάλη προστάτιδα του Σαράτζ; Μεταφέρθηκαν εκ των προτέρων τα κατάλληλα μηνύματα; Έγινε ή θα γίνει χρήση της απειλής άρσης της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Τρίπολης ή άσκησης βέτο στην ευρωπαϊκή βοήθεια προς αυτήν;

    Με δεδομένο μάλιστα το γεγονός ότι η κυβέρνηση Σαράτζ ελέγχει μικρό μόνο τμήμα της λιβυκής επικράτειας, εν συγκρίσει προς την ανταγωνίστρια κυβέρνηση του Τομπρούκ υπό τον έλεγχο του πολεμίου των τζιχαντιστών στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ, αναρωτιέται κανείς αν υπήρξαν προς αυτή την πλευρά κινήσεις συνεννόησης ή και διπλωματικής στήριξης.

    Σημειώνεται ότι η σύγκρουση Σαράτζ-Χάφταρ αποτελεί αντιπαράθεση δι' αντιπροσώπων του άξονα Τουρκίας-Κατάρ με την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η κάθε πλευρά εξοπλίζει παρανόμως τους εκλεκτούς της, ενώ η Τουρκία ειδικότερα στηρίζεται σε ελέγχουν φατρίες οθωμανικής κληρονομιάς, όπως αυτές που ελέγχουν την πόλη της Μισράτα.

    Συμβαίνει, ωστόσο, ο Χάφταρ, καίτοι στερείται διεθνούς αναγνώρισης να έχει την εμφανή στήριξη της Ρωσίας και να έχει συνομιλήσει τηλεφωνικά και με τον Ντόναλντ Τραμπ.

    Το ότι η Αίγυπτος, που έχει συγκροτήσει τριμερή συμμαχία με την Αθήνα και τη Λευκωσία και βεβαίως καταγγέλλει τη συμφωνία Ερντογάν-Σαράτζ συνεργάζεται στρατιωτικά με την Ρωσία (για την Λιβύη και όχι μόνο), ενώ αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο αποδέκτη αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας δείχνει με ποια ευελιξία και πολυμέρεια στηρίζουν τα συμφέροντά τους οι άλλες χώρες της περιοχής.


     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων