Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 24-Νοε-2019 09:44

    Αγορές: Η δεκαετία της μεγάλης ανατροπής

    Αγορές: Η δεκαετία της μεγάλης ανατροπής
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Η δεύτερη δεκαετία του αιώνα μας οδεύει προς τη λήξη της. Όμως αυτή που θα ακολουθήσει δεν θα μοιάζει με καμία από όσες προηγήθηκαν. Τάσεις που κυοφορούνται προ πολλού πρόκειται να συναντηθούν, εν μέσω μεγάλων πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων, ανατρέποντας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις, οι αγορές και οι πληθυσμοί.

    Δεν πρόκειται για τους ευσεβείς πόθους κάποιου ριζοσπάστη οραματιστή, αλλά για τις ψυχρές εκτιμήσεις ενός από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του πλανήτη: της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Bank of America - Merrill Lynch, όπως καταγράφονται σε σημείωμα που διανεμήθηκε στους πελάτες της την προηγούμενη εβδομάδα, με συντάκτη ομάδα αναλυτών υπό τον Χάιμ Ίσραελ.

    Το γιατί η ανατροπή τού έως τώρα κυρίαρχου αναπτυξιακού και καταναλωτικού μοντέλου είναι αναπότρεπτη το περιγράφει η έκθεση πολύ γλαφυρά. "Εισερχόμαστε στην επόμενη δεκαετία με τη μεγαλύτερη φούσκα στοιχείων ενεργητικού στην Ιστορία, με τα επιτόκια σε χαμηλό 5.000 ετών, με έναν πλανήτη που υπερθερμαίνεται και με ένα αποπληθωριστικό προφίλ χρέους, κοινωνικής αναταραχής και αδύναμης δημογραφίας. Θα εγκαταλείψουμε τη δεκαετία του '20 με 1 δισεκατομμύριο περισσότερους ανθρώπους, έναν ραγδαίως γηράσκοντα πληθυσμό, περίπου 800 εκατομμύρια ανθρώπους να κινδυνεύουν να χάσουν τις δουλειές τους λόγω της αυτοματοποίησης και με το περιβάλλον στα πρόθυρα καταστροφικών αλλαγών".

    Κατά την BofA-Merill Lynch, συγκεκριμένες προκλήσεις πρέπει κατεξοχήν να συγκεντρώσουν την προσοχή των επενδυτών.

    Επαναπατρισμός της μεταποίησης

    Η πρώτη είναι η διαφαινόμενη αντιστροφή της παγκοσμιοποίησης, που φτάνει στο peak της. "Η περίοδος 1981-2016 της ανεμπόδιστης ροής αγαθών, κεφαλαίων και προσώπων έρχεται στο τέλος της, με καταλύτη την ευρύτερη αναγνώριση του ότι, ενώ η παγκοσμιοποίηση είχε ως αποτέλεσμα μικρότερες τιμές καταναλωτή, επέφερε όμως και χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, εργασιακή επισφάλεια και διάρρηξη του κοινωνικού ιστού", επισημαίνουν οι αναλυτές της BofA-Merrill Lynch, προσθέτοντας πως ήδη βιώνουμε, για μόλις έκτη φορά από το 1980, την υποχώρηση του ρυθμού αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου κάτω από τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης διεθνώς.
    "Τα κράτη”, προβλέπουν, "θα αναπτύξουν ρητά εθνικές βιομηχανικές πολιτικές και θα ενισχύσουν τις δαπάνες στην έρευνα και ανάπτυξη για να προωθήσουν την τοπική καινοτομία, να προστατεύσουν αναδυόμενους κλάδους και να θωρακίσουν τους εθνικούς πρωταθλητές από εχθρικές εξαγορές".

    Οι χώρες χαμηλού εργατικού κόστους θα χάσουν το πλεονέκτημά τους, καθώς η αυτοματοποίηση της παραγωγής θα σηματοδοτήσει μεγαλύτερη μετακίνηση της μεταποίησης προς τις χώρες κατανάλωσης – και ενώ η αρχική διατάραξη της διεθνούς ροής αγαθών θα ενισχύσει τις τιμές, εντέλει η επανεξισορρόπηση που θα επιτευχθεί θα τονώσει την παραγωγικότητα και θα συντελέσει στη βιώσιμη ανάπτυξη.

    Το "peak των πάντων"

    Η απομάκρυνση από την παγκοσμιοποίηση αποτελεί, κατά την ομάδα του Ίσραελ, ήδη πραγματικότητα στον τεχνολογικό τομέα, όπου, όπως δείχνει και η υπόθεση της Huawei, διεξάγεται οιονεί "κούρσα εξοπλισμών" και το Διαδίκτυο οδεύει προς διάσχιση (splinternet). Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ο αριθμός χρηστών Διαδικτύου στις ΗΠΑ είναι υποτριπλάσιος αυτού της Κίνας, όπου έως τώρα μόνο ο μισός πληθυσμός είναι διασυνδεδεμένος. Η διακίνηση δεδομένων μέσω κινητού θα αυξηθεί κατά 56% στον ασιατικό γίγαντα, έναντι 35% στην Αμερική. Η κινεζική τριάδα των Baidu, Alibaba και Tencent αναμένεται να επωφεληθεί της επανάστασης της τεχνητής νοημοσύνης περισσότερο από τις Facebook, Amazon, Apple, Google και Netflix.

    Στην πραγματικότητα, αυτό που θα επέλθει είναι το "peak των πάντων": της κατανάλωσης πετρελαίου, της κυκλοφορίας αυτοκινήτων, της ανισότητας. Όλα αυτά θα μειωθούν, καθώς οι άνθρωποι θα κατέχουν λιγότερα και η οικονομία θα προσανατολίζεται από την ιδιοκτησία και την επιδεικτική κατανάλωση στον διαμοιρασμό και την ανακύκλωση.

    Για τους επενδυτές, η καταλληλότερη επιλογή θα είναι η στροφή σε απτά στοιχεία ενεργητικού: εμπορεύματα, ακίνητα, μεταλλεύματα, υποδομές. Οι μετοχές θα αποτελούν καλύτερη τοποθέτηση από τα ομόλογα.

    Η αναπότρεπτη ύφεση

    Η BofA-Merrill Lynch στέκεται ιδιαίτερα στις εκτιμήσεις του 90% των αποδεκτών των εκθέσεών της ότι η οικονομία βρίσκεται προς το τέλος ενός κύκλου: "Αφήνουμε τη δεκαετία του '10 σε ένα οικονομικό καθεστώς χαμηλής ανάπτυξης και χαμηλού πληθωρισμού. Η μέση αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ είναι μόλις 2% για τις ΗΠΑ, 1% για την Ε.Ε. και την Ιαπωνία, ενώ στην Κίνα προσαρμόστηκε από το 12% στο 6%, λόγω της στροφής από ένα εξαγωγικό σε ένα καταναλωτικό μοντέλο".

    Η ύφεση είναι αναπόφευκτη και η φούσκα των ομολόγων αποτελεί το πιο ευάλωτο στοιχείο των αγορών. Η εξάντληση των εργαλείων των κεντρικών τραπεζών και κάποιο πιθανό λάθος νομισματικής πολιτικής θα οδηγήσουν στο τέλος του συνδυασμού ελάχιστων επιτοκίων - μέγιστων κερδών, με τις αποδόσεις να γνωρίζουν μεγάλη μεταβλητότητα, ενώ η Γουόλ Στριτ θα απομοχλεύεται.

    Σωφρονέστερη επενδυτική επιλογή θα αποδειχθεί η κατοχή χρυσού ή εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε χώρους χαμηλού πολιτικού ρίσκου και σε φυσικά μονοπώλια: εθνική άμυνα, περισυλλογή απορριμμάτων, ύδρευση, επεξεργασία δεδομένων.

    Μεσοπρόθεσμα, η κυρίαρχη τάση θα είναι: υψηλότερη ανάπτυξη, υψηλότερος πληθωρισμός, υψηλότερα επιτόκια, απομάκρυνση από τις πολιτικές ποσοτικής διευκόλυνσης, στροφή στην τοπική παραγωγή. Μόνη αντίρροπη τάση θα αποτελεί η γήρανση του πληθυσμού, που θα ευνοεί τις αποταμιεύσεις.

    Η απομάκρυνση από την παγκοσμιοποίηση αποτελεί, κατά την ομάδα του Ίσραελ, ήδη πραγματικότητα στον τεχνολογικό τομέα, όπου, όπως δείχνει και η υπόθεση της Huawei, διεξάγεται οιονεί "κούρσα εξοπλισμών" και το Διαδίκτυο οδεύει προς διάσχιση (splinternet).

    Οι αλλαγές πολιτικής

    Όλα αυτά θα έχουν και το πολιτικό αποτύπωμά τους. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το πιθανότερο σενάριο για τις αμερικανικές εκλογές του 2020 είναι η αντιπαράθεση Ρεπουμπλικανών θιασωτών του προστατευτισμού και Δημοκρατικών θιασωτών της αναδιανομής.

    Από την αρχή μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '10 η αξία ενός χαρτοφυλακίου ομολόγων και μετοχών ανήλθε από τα 100 στα 223 δολάρια, ενώ οι μισθοί αυξήθηκαν από το 100 στα 125. Στη νέα δεκαετία η αύξηση των φόρων, η αυστηρότερη αντιμετώπιση των τεχνολογικών κολοσσών και της επαναγοράς μετοχών, ο έλεγχος των ενοικίων, η διαγραφή φοιτητικού χρέους θα επανέλθουν στο προσκήνιο. Οι κυβερνήσεις θα είναι λιγότερο διστακτικές στην έκδοση νέου χρέους και ο τομέας των υποδομών θα αποτελέσει τον μεγαλύτερο κερδισμένο.

    Οι νέες γενιές μεταφέρουν το αίτημα ενός "ηθικού καπιταλισμού", όπου δεν αποτελούν μοναδικό κριτήριο του επιχειρείν τα κέρδη των μετόχων, αλλά και οι ευρύτερες κοινωνικές προτεραιότητες. Μία από αυτές αναμφίβολα θα είναι η αντιμετώπιση της κλιματικής μεταβολής, με σαρωτικές επιπτώσεις στη γεωργία, τις μεταφορές, την ενεργειακή πολιτική. Η BofA-Merrill Lynch εκτιμά ότι σε περιβαλλοντικές και κοινωνικές στρατηγικές θα διοχετευθούν την επόμενη 20ετία 20 τρισ. δολάρια – ποσό ίσο με την κεφαλαιοποίηση του S&P 500.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων