Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 17-Νοε-2017 07:58

    Καταλανική κρίση: Η αποκλιμάκωση αργεί

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Καταλανική κρίση: Η αποκλιμάκωση αργεί

    Του Κώστα Ράπτη

    Ίσως να μην υπάρχει καλύτερη απόδειξη της βαθύτερης κρίσης στην οποία, παρά τη φαινομενική επικράτησή της με την ενεργοποίηση του άρθρου 55 του Συντάγματος, έχει βρεθεί η ισπανική κυβέρνηση σε σχέση με την αντιμετώπιση της καταλανικής κρίσης, από την καταφυγή στη δικαιολογία που αποτελεί εσχάτως το σήμα κατατεθέν της πολιτικής αμηχανίας διεθνώς: τους "Ρώσους χάκερς”.

    Έτσι λοιπόν, ακολουθώντας τον συρμό, η κυβέρνηση του Mariano Rajoy υποστήριξε ότι διαθέτει ενδείξεις ρωσικής παρέμβασης στη διαχείριση των πληροφοριών και της εικόνας για το συνέβαινε στην Καταλονία το τελευταίο διάστημα - με σκοπό να δυσφημιστεί το ισπανικό κράτος. Άλλωστε, ήδη από την 1η Οκτωβρίου, ημέρα του μονομερούς καταλανικού δημοψηφίσματος, η Μαδρίτη έκανε ό,τι μπορούσε για να παρουσιάσει τις εικόνες άγριας καταστολής που έρχονταν από την Καταλονία ως "ψεύτικες” και "σκηνοθετημένες”.

    Για την ακρίβεια, η θεωρία περί "Ρώσων χάκερς”, οι οποίοι σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας θα επιχειρούσαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, κυκλοφόρησε πριν από την διεξαγωγή του, σε άρθρο της εφημερίδας El Pais στις 28 Σεπτεμβρίου που επικαλούνταν πηγές της Guardia Civil και ενέπλεκε και και τον ιδρυτή των Wikileaks, Julian Assange, θερμό υποστηρικτή της ανεξαρτησίας της Καταλονίας.

    Μικρή σημασία έχει για τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας (που ακόμη δεν έχουν καταλήξει, αν κρίνουμε από τις διαφορετικές παρουσιαζόμενες εκδοχές, κατά πόσον έδρασαν χάκερς ή έγινε χρήση bots), ότι δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που να καταδεικνύουν συστηματική παραπληροφόρηση ρωσικής προέλευσης - πόσω μάλλον ότι τα κρατικά μέσα της Ρωσίας, αλλά και το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών (προς το οποίο ο Ισπανός πρέσβης εξέφρασε αρχικά τις ευχαριστίες του) είχαν στην πραγματικότητα έναντι του "καταλανισμού” την ιδιαίτερα αρνητική τοποθέτηση που επιφυλάσσουν στα αποσχιστικά κινήματα, στο φόντο του "τραύματος” του Κοσσυφοπεδίου και των βαθύτερων ανησυχιών για την εθνική συνοχή της ίδιας της Ρωσίας.

    Την ίδια στιγμή, οι εκπρόσωποι της καθαιρεθείσας καταλανικής κυβέρνησης προετοιμάζονται για τις εκλογές της 21ης Δεκεμβρίου και αναμετρώνται με τα όρια της δικής τους κίνησης. Από την παραδοχή του προφυλακισμένου στη φυλακή Estremera της Μαδρίτης, Oriol Junqueras, ηγέτη της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς Καταλωνίας και αντιπροέδρου της Genaralitat, ότι υποτιμήθηκαν οι κατασταλτικές δυνατότητες της κεντρικής κυβέρνησης, μέχρι τις δηλώσεις του Carles Puigdemont ότι θα μπορούσαν να συζητηθεί και το ενδεχόμενο μιας διευρυμένης αυτονομίας αντί της ανεξαρτησίας, τα παραδείγματα είναι αρκετά.

    Παράλληλα, με δεδομένο και το ότι δεν κατέστη δυνατή η συγκρότηση ενός κοινού ψηφοδελτίου των δυνάμεων του "Ναι” για την 21η Δεκεμβρίου, οι αυτονομιστικές δυνάμεις απορροφώνται σταδιακά από την μάχη της κάλπης.

    Βέβαια, η εικόνα μιας κανονικής προεκλογικής εκστρατείας δεν θα πρέπει να μας παραπλανήσει, καθώς τα πάμπολλα ανοιχτά ερωτήματα μόνο σε κατάσταση κανονικότητας δεν παραπέμπουν.

    Θα αναγνωριστεί από την Μαδρίτη και κυρίως από τον ιδιαίτερα παρεμβατικό μηχανισμό των ανώτατων δικαστηρίων η νέα καταλανική κυβέρνηση αν αυτή και πάλι συγκροτείται από αποσχιστικά κόμματα; Τι θα γίνει με τους πολιτικούς που θα εκλεγούν αλλά είναι προφυλακισμένοι ή βρίσκονται στο εξωτερικό, όπως ο ίδιος ο Puigdemont, αντιμετωπίζοντας ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης; Θα αποσυρθεί ο μηχανισμός ελέγχου που έχει εγκατασταθεί στην Καταλονία και η ισχυρή παρουσία δυνάμεων καταστολής;

    Σε κάθε περίπτωση, όλα δείχνουν ότι απέχουμε πολύ από μια αποκλιμάκωση της κρίσης, όποιο και να είναι το εκλογικό αποτέλεσμα. Η επιλογή της σκληρής γραμμής από τον πρωθυπουργό Rajoy και, ακόμη περισσότερο, ο ιδιόμορφος "ακτιβισμός” των ανώτατων δικαστηρίων (που με τις προφυλακίσεις πολιτικών προσώπων πυροδότησαν εκ νέου το κλίμα, τη στιγμή που αυτό έδειχνε να εκτονώνεται λόγω της δρομολόγησης των εκλογών) υπονομεύουν τη συζήτηση για μια συνταγματική μεταρρύθμιση που θα μπορούσε με την κατοχύρωση μεγαλύτερων περιθωρίων αυτονομίας στις περιφέρειες να έδινε διέξοδο στην κρίση.

    Υπενθυμίζεται μόνο ότι η τωρινή κρίση πυροδοτήθηκε από την αμφισβήτηση από το Λαϊκό Κόμμα του καταστατικού χάρτη της καταλανικής αυτονομίας που είχε συμφωνηθεί δια της θεσμικής οδού το 2006. Τότε στην κεντρική κυβέρνηση βρισκόταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα που και τώρα πρωτοστατεί στην συγκρότηση κοινοβουλευτικής προπαρασκευαστικής επιτροπής για την συνταγματική αναθεώρηση – ως αποζημίωση” για την στήριξή του στον Rajoy επί του καταλανικού ζητήματος.

    Δεν πάντως τυχαίο ότι αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στηρίξει την ισπανική κυβέρνηση, νιώθει ολοένα και πιο αμήχανα με τις δικαστικές διώξεις πολιτικών ή με την παρουσία "αυτοεξόριστων” και υπό δίωξη πολιτικών στην ίδια την έδρα της, στις Βρυξέλλες. Και αυτό είναι πιθανό να σημάνει ακόμη μεγαλύτερη πίεση προς την κατεύθυνση ενός συμβιβασμού που δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει και περισσότερη αυτονομία. 

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων