Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 04-Νοε-2017 09:26

    Τζ. Πάουελ: Ένας δικηγόρος στο τιμόνι της Fed

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Τζ. Πάουελ: Ένας δικηγόρος στο τιμόνι της Fed

    Από τον Γ. Αγγέλη

    Με σχετική αμηχανία, αλλά όχι δυσάρεστα, υποδέχθηκε το τραπεζικό σύστημα την επιλογή του Τζέι Πάουελ για τη θέση του προέδρου της Fed, που θα αντικαταστήσει την κυρία Γέλεν τον Φεβρουάριο του 2018.

    Το μεγάλο παράδοξο είναι ότι για πρώτη φορά ο επικεφαλής της Fed, έπειτα από τέσσερις περίπου δεκαετίες, δεν θα είναι ένας διεθνούς φήμης οικονομολόγος. Ο κ. Πάουελ είναι... δικηγόρος.

    Πρέπει να γυρίσει κανείς πίσω στο 1978 για να βρει δικηγόρο επικεφαλής της Fed. Και αυτός (Τζορτζ Μίλερ) τότε έμεινε μόλις πέντε μήνες στην ηγεσία της Fed μέχρι να αντικατασταθεί από τον Πολ Βόλκερ, ο οποίος τίναξε στα ύψη μέσα σε ένα βράδυ τα επιτόκια για να ανακόψει τον υπερπληθωρισμό στα τέλη της δεκαετίας '70 - αρχές της δεκαετίας του '80.

    Αυτός ο χαμηλών τόνων ρεπουμπλικανός (μεγαλο)δικηγόρος έχει άλλο ένα παράδοξο στο βιογραφικό του.

    Στη Fed τοποθετήθηκε από έναν δημοκρατικό πρόεδρο, τον Μπάρακ Ομπάμα, όταν αυτός επιχειρούσε να στήσει ισορροπίες που να του επιτρέψουν να κινηθεί πιο ελεύθερα μεταξύ Γερουσίας και Βουλής...

    Ποια είναι η σχέση τότε του κ. Πάουελ στο σκηνικό της Fed μετά τη Γέλεν; Ποια η σχέση του με τις τράπεζες; Γυρίζοντας πίσω, η πιο σημαντική δικηγορική στιγμή για τον κ. Πάουελ που να σχετίζεται με το τραπεζικό σύστημα, είναι ο ρόλος του στη διάσωση της Salomon Brothers όταν η διοίκησή της "συνελήφθη" κλέπτουσα οπώρας, με την παράκαμψη των ορίων στο κανονιστικό πλαίσιο αγοράς τίτλων των primary dealers στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα... Η εξειδίκευσή του στον τομέα αυτό είχε προηγηθεί όταν υπηρέτησε στον γιγάντιο επενδυτικό κολοσσό Carlyle Group.

    Μετά την Carlyle Group υπηρέτησε στις κυβερνήσεις του πατέρα Μπους, πριν παρέμβει στη σωτηρία της Salomon Brothers τη δεκαετία του '90. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε όλες τις υπηρεσίες, όπου και αν βρέθηκε, το χαρακτηριστικό του κ. Πάουελ είναι ότι διατηρεί πάντα και με εξαιρετική επιμέλεια το χαμηλό του προφίλ και αποφεύγει στο μέγιστο τη δημόσια έκθεσή του. Το απολύτως αντίθετο, δηλαδή, από τον συνομιλητή του στον Λευκό Οίκο.

    Πού "κολλάει" με τον Τραμπ

    Στο μεγάλο ερώτημα γιατί ένας "μη οικονομολόγος" είναι τελικά η επιλογή του κ. Τραμπ για τη Fed, και μάλιστα έπειτα από παρεμβατικούς "μεγάλους" οικονομολόγους, όπως τον Μπεν Μπερνάνκι και την κυρία Γέλεν, η απάντηση δεν πρέπει να αναζητηθεί στο πεδίο των επιλογών στη νομισματική πολιτική ή των αλλαγών στο περιβάλλον αυτό.

    Η σκοπιμότητα της επιλογής του κ. Πάουελ –όσο αυτός παραμείνει επικεφαλής της Fed– μάλλον πρέπει να αναζητηθεί στο πεδίο των παρεμβάσεων που θέλει να κάνει η διοίκηση Τραμπ στο κανονιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα μετά την κρίση του 2008 και την κατάρρευση της Lehman Brothers. Ο νόμος Dodd Frank Act, που επιβλήθηκε για να συγκρατήσει στα πόδια του το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης, είναι ή πρόκειται να είναι το βασικό αντικείμενο του κ. Πάουελ.

    Η τροποποίησή του Dodd Frank Act αποτελεί προεκλογική εξαγγελία του Ντόναλτ Τραμπ, ο οποίος έχει ισχυριστεί ότι το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα πρέπει να απελευθερωθεί από τους περιορισμούς που επέβαλε ο Μπερνάνκι για να αντιμετωπίσει την κρίση του 2008.

    Όμως και εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο καθαρά, καθώς ο κ. Πάουελ σε ομιλίες του, αν και έχει τοποθετηθεί υπέρ κάποιων αλλαγών, εντούτοις παραμένει εξαιρετικά επιφυλακτικός απέναντι στους τραπεζικούς κολοσσούς των ΗΠΑ.

    Ειδικά είναι αντίθετος στη δημιουργία όρων που επιτρέπουν να υπάρχουν τράπεζες "too big to fail"... Αντίθετα, θεωρεί ότι υπάρχον κανονιστικό πλαίσιο βάζει βάρη στις μεσαίου μεγέθους τράπεζες, τα οποία, όπως έχει υποστηρίξει, μεταφέρονται τελικά στους πελάτες τους και, έτσι, επιβαρύνουν την οικονομική δραστηριότητα.

    Ακριβώς στο σημείο αυτό φαίνεται να ανιχνεύεται το πεδίο σύγκλισης με την πολιτική Τραμπ.

    Και τα επιτόκια;

    Όσον αφορά τη συνέχεια στην πολιτική της κυρίας Γέλεν, δεν φαίνεται να υπάρχουν προβλήματα. Πολύ πρόσφατα είχε δηλώσει σε ομιλία του ότι, όσο η αμερικανική οικονομία κινείται στην ίδια κατεύθυνση όπως στην τρέχουσα συγκυρία, δεν βλέπει τον λόγο για αλλαγές στην κατεύθυνση και στον βηματισμό της νομισματικής πολιτικής που ακολουθεί η Fed. Άλλωστε, όπως διαπιστώνεται από τα αρχεία των συζητήσεων στο συμβούλιο της Fed, o κ. Πάουελ ψήφιζε πάντα με την πλειοψηφία και ποτέ δεν είχε διαφοροποιηθεί από την πλειοψηφούσα άποψη της διοίκησης της Fed.

    Αυτή η πλευρά φαίνεται ότι καθησυχάζει αρκετά τους άλλους κεντρικούς τραπεζίτες όσον αφορά την προβλεψιμότητα της πολιτικής της Fed, ειδικά τον κ. Ντράγκι και την ΕΚΤ, που παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή την πορεία της συναλλαγματικής ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και δολαρίου για την καθαρά εξαγωγική ευρωοικονομία.

    Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά, η οποία μένει να φανεί το τι νέα προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στο Ευρωσύστημα. Το εύρος των αλλαγών στον Dodd Frank Act αναμφίβολα θα φέρει αλλαγές στις συμπεριφορές του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος, τόσο εντός όσο και εκτός ΗΠΑ. Και, αναμφίβολα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες οι πλέον διασυνδεδεμένες με το αμερικανικό τραπεζικό status quo θα "αισθανθούν" τις συνέπειες των αλλαγών αυτών. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά στη Φρανκφούρτη και, για τον λόγο αυτό, τόσο η ΕΚΤ όσο και η Κομισιόν πιέζουν ασφυκτικά, παρά το προβληματικό πολιτικό περιβάλλον, για την προώθηση της ενοποίησης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Θα προλάβουν; Αυτό είναι ένα ερώτημα που κανείς προς το παρόν δεν μπορεί να απαντήσει. 

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων