Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 03-Αυγ-2022 00:10

    Πρώτα να βοηθήσουμε την Ουκρανία να κερδίσει τον πόλεμο, και μετά να κερδίσει την ειρήνη

    25728369
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ian Bond

    Πολλοί δυτικοί ηγέτες εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν αυτό που συμβαινει στην Ουκρανία να είναι πόλεμος κάποιου άλλου. Δεν είναι ουδέτεροι, έχουν επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία και προμηθεύουν όπλα στην Ουκρανία, αλλά δεν αντιμετωπίζουν την έκβαση της σύγκρουσης ως ζήτημα ζωτικής σημασίας για τις χώρες τους. Θα έπρεπε. Πρέπει να κάνουν την υπόθεση δημόσια προκειμένου να ληφθεί αποφασιστική δράση για να βοηθήσουν την Ουκρανία να διώξει τις ρωσικές δυνάμεις από το έδαφός της. Οι Δυτικοί ηγέτες πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι η η Ουκρανία θα γίνει μια επιτυχημένη χώρα, ενσωματωμένη στις δυτικές δομές, έτσι ώστε η Ρωσία να μην μπει στον πειρασμό να επιτεθεί ξανά. 

    Δεν θα είναι εύκολο για την Ουκρανία να διώξει τη Ρωσία από παντού από τα εδάφη της, ακόμη και με τη βοήθεια της Δύσης. Η ανάκτηση του ελέγχου της Κριμαίας θα ήταν το πιο δύσκολο έργο από όλα. Πρακτικά, είναι δύσκολη η πρόσβαση από τον βορρά και επομένως, στρατιωτικά προκλητική. Πολιτικά, είναι ήδη (από την οπτική γωνία του Πούτιν), ρωσικό έδαφος, και εξαιτίας της στρατηγικής σημασίας της Σεβαστούπολης ως ναυτική βάση, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ακόμη και μια συμβατική επίθεση στην Κριμαία ως κάτι που (σύμφωνα με το πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας του 2020), θέτει την "ίδια την ύπαρξη του κράτους σε κίνδυνο" και δικαιολογεί τα πυρηνικά αντίποινα. Η πρόσφατη ανάλυση εμπειρογνωμόνων του RUSI, υποδηλώνει ότι τα ρωσικά πυρηνικά είναι "απίθανο να χρησιμοποιηθούν στην Ουκρανία, εκτός από το απίθανο σενάριο οι ρωσικές δυνάμεις να κατευθύνονται στο σημείο όπου η Ουκρανία μπορεί να ανακαταλάβει την κριμαία". Η Ουκρανία και οι δυτικοί συμμαχοί της θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για τυχόν σημάδια ότι το Κρεμλίνο μετακινείται από τις ρητορικές απειλές για τη χρήση πυρηνικών όπλων, σε πρακτικές προετοιμασίες για τη χρήση τους.

    Εάν το να κερδηθεί ο πόλεμος θα είναι δύσκολο για την Ουκρανία, το να κατακτηθεί η ειρήνη θα είναι ακόμη πιο δύσκολο. Ακόμη και αν οι ρωσικές δυνάμεις απωθηθούν πίσω στη Ρωσία, θα είναι δύσκολο να αποκτήσουν οι Ουκρανοί και οι πιθανοί επενδυτές την πεποίθηση ότι η Ουκρανία είναι ασφαλής και ότι η Ρωσία δεν θα επιχειρήσει να επιτεθεί ξανά σε λίγα χρόνια. Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να κάνει η Δύση μόλις σταματήσουν οι μάχες, είναι να παράσχει στην Ουκρανία αξιόπιστες, δεσμευτικές εγγυήσεις ασφάλειας σε περίπτωση επίθεσης. Ιδανικά, η Ουκρανία θα πρέπει να προσκληθεί να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ το συντομότερο δυνατό, υλοποιώντας την υπόσχεση που έδωσαν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ το 2008 ότι η Ουκρανία θα γινόταν μέλος της Συμμαχίας.

    Τότε, η Γαλλία και η Γερμανία (ιδιαιτέρως) πίστευαν ότι το να δώσουν στη Γεωργία και στην Ουκρανία συγκεκριμένη διαδικασία και χρονοδιάγραμμα που θα οδηγούσε στην ένταξη, θα προκαλούσε τη Ρωσία. Η συνέχεια της ιστορίας έδειξε ότι το να μένει ανοιχτό το ζήτημα, ενθάρρυνε τη Ρωσία να επιτεθεί και στις δύο χώρες. Η τοποθέτηση της Ουκρανίας κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, αυτομάτως θα αύξανε την πιθανότητα μιας συλλογικής στρατιωτικής δράσης εναντίον της Ρωσίας, εάν προσπαθούσε να επιτεθεί εκ νέου στην Ουκρανία, σε οποιοδήποτε σημείο. Για πρώτη φορά από τότε που η Ουκρανία κέρδισε την ανεξαρτησία της, θα επωφελούνταν από ένα αξιόπιστο αποτρεπτικό μέσο κατά της ρωσικής επιθετικότητας. Εάν η ένταξη στο ΝΑΤΟ θεωρούνταν και πάλι από ορισμένους συμμάχους ως ένα βήμα πολύ μακριά, τότε ένας "συνασπισμός των προθύμων" θα προσέφερε διμερείς δεσμεύσεις για την υπεράσπιση της Ουκρανίας και θα τοποθετούσε στρατό όσο το δυνατό περισσότερο προς τα ανατολικά της χώρας, στο μοντέλο της ενισχυμένης παρουσίας του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής και στην Πολωνία.

    Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει υποστεί τέτοιας κλίμακας καταστροφές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 1 τρις. ευρώ, με το ποσό να αυξάνονται όσο συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί). Η προσπάθεια ανοικοδόμησης θα πρέπει να είναι αντίστοιχη. Τα περισσότερα από τα κεφάλαια δεν θα προέλθουν από την Ουκρανία, τουλάχιστον αρχικά, αλλά από τους Δυτικούς εταίρους. Ακόμη και αν μπορούν να βρουν νομικούς τρόπους για την απαλλοτρίωση των "παγωμένων" ρωσικών assets, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγματικών διαθεσίμων της κεντρικής τράπεζας, θα πρέπει να βρουν εκατοντάδες δισ. περισσότερα. Οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να λάβουν δύσκολες αποφάσεις για να δανείσουν τεράστια ποσά στην Ουκρανία που ίσως δεν θα τα πάρουν ποτέ πίσω, και πιθανώς εκδίδοντας περισσότερα ομόλογα οι ίδιες, για να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση. Αλλά η Δύση δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει την Ουκρανία σε συντρίμμια. Εάν το κάνει, ο πληθυσμός θα συνεχίσει να μεταναστεύει, η οικονομία θα συνεχίσει να συρρικνώνεται, η ουκρανική παραγωγή τροφίμων δεν θα ανακάμψει και η Ουκρανία θα γίνει ένα κράτος μόνιμα στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ο Πούτιν θα μπορεί να δείξει την Ουκρανία ως παράδειγμα του τι παθαίνουν οι φίλοι της Ρωσίας και όσοι προσπαθούν να αντισταθούν στη Ρωσία.

    Για να πετύχει όμως η ανοικοδόμηση, η Ουκρανία και οι δυτικοί εταίροι της θα πρέπει να ξεπεράσουν τη διαβόητη διαφθορά της χώρας. Το Αφγανιστάν προσφέρεται ως μια προειδοποιητική ιστορία για το πώς τεράστια ποσά χρημάτων που προορίζονται για την ανοικοδόμηση, μπορούν να εκτραπούν σε καλά συνδεδεμένα άτομα και ομάδες, και να εδραιώσουν με αυτά την πολιτική τους δύναμη.

    Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, έχει αποδειχθεί ένας χαρισματικός και θαρραλέος ηγέτης. Αλλά ο χειρισμός του στις αποφάσεις για το προσωπικό, ήταν λιγότερο ικανοποιητικός. Οι Δυτικοί ανησυχούν ότι για παράδειγμα, τα μέλη του κύκλου του προέδρου μπορεί να εμποδίσουν τις τόσο απαραίτητες μεταρρυθμίσεις του γραφείου του γενικού εισαγγελέα και το έργο της (ξεχωριστής) ειδικής εισαγγελίας κατά της διαφθοράς. Η δυναμική κοινωνία των πολιτών της Ουκρανίας κατόρθωσε να απαλλαγεί από κακούς προέδρους το 2004 και το 2014, αλλά δε κατόρθωσε να διασφαλίσει ότι οι διάδοχοί τους θα δημιουργήσουν βιώσιμους θεσμούς και θα παγιώσουν το κράτος δικαίου. Η Δύση θα χρειαστεί να εργαστεί μαζί με Ουκρανούς με καλή θέληση για να διασφαλίσει ένα καλύτερο αποτέλεσμα αυτή τη φορά. Η Ρωσία σίγουρα θα κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τους κακούς.

    Οι Ουκρανοί έχουν δείξει τεράστιο θάρρος, όχι μόνο τους τελευτάιους πέντε μήνες αλλά και τα προηγούμενα οκτώ χρόνια. έχουν θυσιάσει περισσότερα από κάθε άλλη χώρα για το δικαίωμα να είναι μέρος της ευρωπαϊκής και ευρατλαντικής οικογένειας. Εάν η Ουκρανία μπορεί να συνεχίσει μετά από τον πόλεμο, για να γίνει ένα ασφαλές, ευημερούν και δημοκρατικό μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αυτό θα μεταμορφώσει τις πιθανότητες η Ανατολική Ευρώπη να πετάξει από πάνω της τη Σοβιετική κληρονομιά. Εάν η Δύση επιτρέψει στην Ουκρανία να αποτύχει στον πόλεμο ή να κυλήσει πάλι και να γίνει ένα διεφθαρμένο και φτωχό μετά-σοβιετικό κράτος, τότε ο ρωσικός ρεβανσισμός θα συνεχίσει να απειλεί την Ευρώπη. Ο πρώην Σουηδός πρωθυπουργός Καρλ Μπιλτ, τόνισε στο ECFR τον Ιούνιο του 2020: "η Ευρώπη είναι σε πόλεμο". Είχε δίκιο. Είναι ένας πόλεμος που η Ουκρανία και η δύση πρέπει να κερδίσουν.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.cer.eu/insights/first-help-ukraine-win-war-then-help-it-win-peace

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ