Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 09-Ιουν-2020 09:20

    Ο επαναπατρισμός των επιχειρήσεων δεν είναι πανάκεια για τις ιατρικές προμήθειες της ΕΕ

    Ο επαναπατρισμός των επιχειρήσεων δεν είναι πανάκεια για τις ιατρικές προμήθειες της ΕΕ
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Sam Lowe

    Η κρίση του κορονοϊού έχει αναδείξει αδυναμίες στις αλυσίδες ιατρικού ανεφοδιασμού της Ευρώπης, ιδιαίτερα την εξάρτηση της από εισαγωγές από την Κίνα και αλλού. Η απάντηση, σύμφωνα με ορισμένους πολιτικούς, είναι απλή: οι επιχειρήσεις θα πρέπει να υποχρεωθούν να παράξουν ζωτικής χρήσης ιατρικά προϊόντα εντός της ΕΕ. Αλλά αυτό δεν θα καθιστούσε την Ένωση λιγότερο ευάλωτη στις διαταραχές του ανεφοδιασμού. Αντιθέτως η ΕΕ θα πρέπει να εστιάσει στο να συλλέξει περισσότερα στοιχεία σχετικά με τα ρίσκα της εφοδιαστικής αλυσίδας και να εμβαθύνει την ρυθμιστική συνεργασία με βασικές χώρες. Μόνο σε συγκεκριμένες περιστάσεις θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να παράσχει οικονομικά κίνητρα για τις επιχειρήσεις ώστε να διαφοροποιήσουν την παραγωγή και το sourcing.

    Η πανδημία έχει ασκήσει τεράστια πίεση στο εμπόριο ιατρικών προϊόντων. Η Global Trade Alert, μια οργάνωση που παρακολουθεί τον παγκόσμιο προστατευτισμό, εκτιμά πως σε περίπου 86 δικαιοδοσίες, έχουν γίνει 157 έλεγχοι εξαγωγών σε ιατρικές προμήθειες και φάρμακα, από την αρχή της πανδημίας. Η Ευρώπη έχει αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα στην απόκτηση αναπνευστήρων από την Κίνα και παρακεταμόλης από την Ινδία. Ορισμένες χώρες έπρεπε ακόμη να αντιμετωπίσουν τις πιέσεις από τις ΗΠΑ στην αγορά, για την απόκτηση ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (ΡΡΕ).

    Ωστόσο, η ιδέα για onshoring -που κάνει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μετακινήσουν την παραγωγή στην ΕΕ- υπονομεύεται από το γεγονός ότι η ΕΕ ήδη είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ιατρικών προϊόντων παγκοσμίως, και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας. Η Ευρώπη εισάγει την πλειονότητα των ΡΡΕ από την Κίνα, αλλά η συντριπτική πλειονότητα των εισαγόομενων ιατρικών προϊόντων ιδιαίτερα των φαρμακευτικών, προέρχεται από τις ΗΠΑ (47 δισ. δολάρια) και την Ελβετία (35 δισ. δολάρια). Ωστόσο, εάν κοιτάξει κανείς την ποσότητα των εισαγωγών, αντί της αξίας, η σημασία των εισαγωγών φαρμακευτικών ειδών από την Ινδία εκτινάσσεται, εξαιτίας του ότι είναι η πηγή μεγάλης ποσότητας χαμηλής αξίας, αλλά σημαντικών, generic φαρμάκων και δραστικών συστατικών.

    Το onshoring της παραγωγής generics, δραστικών συστατικών και ΡΡΕ θα τα καθιστούσε πιο ακριβά εξαιτίας του υψηλότερου μισθολογικού κόστους της Ευρώπης. Παρόλα αυτά, η κρίση του κορονοϊού έχει δείξει ότι η Ευρώπη ρισκάρει να μείνει εκτεθειμένη όταν η παραγωγή συγκεκριμένων απαραίτητων ιατρικών προϊόντων συγκεντρώνεται σε λίγες χώρες. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, η ΕΕ πρέπει πρώτα να βρει τους αδύναμους δεσμούς στις αλυσίδες εφοδιασμού και να εργαστεί με τους παραγωγούς για να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε απάντηση, βασίζεται σε ακριβή δεδομένα. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) έχει αρχίσει αυτή τη διαδικασία, ελέγχοντας τις ελλείψεις φαρμακευτικών ειδών. Θα πρέπει να επεκτείνει την κάλυψη της σε άλλα ιατρικά προϊόντα, και ίσως χρειαστεί περισσότερα κεφάλαια για να το κάνει αυτό.

    Εκεί όπου οι δασμοί έχουν προσφάτως αφαιρεθεί για να διευκολυνθεί η εισαγωγή ζωτικών ιατρικών προϊόντων, δεν θα πρέπει να εισαχθούν εκ νέου. Οι οικονομολόγοι Simon Evenett και Alan Winters προτείνουν μια πολυμερή διαπραγμάτευση όπου οι δασμοί δεν θα εισαχθούν και ως αντάλλαγμα οι εξαγωγείς-χώρες θα δεσμευτούν να μην εφαρμόσουν περιορισμούς στις εξαγωγές σε μια κρίση. Αυτό είναι μια λογική προσέγγιση, αλλά οι δασμοί δεν είναι το μεγαλύτερο ζήτημα: είναι ήδη μηδενικοί για τα περισσότερα ιατρικά προϊόντα. Η βασική προτεραιότητα της ΕΕ θα πρέπει να είναι η αύξηση της ρυθμιστικής συνεργασίας με τους εμπορικούς της εταίρους, έτσι ώστε οι εισαγωγές στη διάρκεια μιας κρίσης να ικανοποιήσουν τα πρότυπα ασφάλειας της ΕΕ. Πολλοί κινεζικής κατασκευής αναπνευστήρες και μάσκες, απέτυχαν να το κάνουν. Η ΕΕ θα πρέπει να βασιστεί στην ισχύουσα σχέση με τις κινεζικές και ινδικές ρυθμιστικές αρχές, με το τελικό βραβείο να είναι μια συμφωνία αμοιβαίας αναγνώρισης που θα καλύπτει την ορθή πρακτική παρασκευής φαρμακευτικών και ιατρικών προϊόντων.

    Η ΕΕ δεν μπορεί να αγνοήσει τον ρόλο του Ηνωμένου Βασιλείου στις ιατρικές αλυσίδες εφοδιασμού της. Η Βρετανία πιθανώς ανταγωνίζεται με την Κίνα για να καταλάβει την θέση του τρίτου μεγαλύτερου προμηθευτή ιατρικών προϊόντων στην ΕΕ μετά το Brexit. Είναι προς το συμφέρον της ΕΕ να συμμετάσχει στο αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που θα περιλάμβανε ενισχυμένες διατάξεις που επιτρέπουν την αμοιβαία αναγνώριση των ορθών πρακτικών μεταποίησης σε ιατρικά και φαρμακευτικά μηχανήματα, καλές κλινικές πρακτικές και ρυθμίσεις ανταλλαγής πληροφοριών.

    Για να αποφευχθούν μελλοντικές ελλείψεις, η ΕΕ θα πρέπει να επεκτείνει τα αποθέματά της ιατρικού εξοπλισμού και η Κομισιόν θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την αποδέσμευση προμηθειών σε χώρες που έχουν ανάγκη. Αυτό θα μείωνε το κίνητρο για τα κράτη-μέλη να περιορίσουν τις εξαγωγές μεταξύ τους όπως έκαναν στην αρχική φάση της επιδημίας.

    Ένα απόθεμα της ΕΕ θα δημιουργούσε επίσης την ευκαιρία για στοχευμένη παρέμβαση. Η διαφοροποίηση των εφοδιαστικών αλυσίδων είναι ακριβή για τις επιχειρήσεις, και το κόστος της αναδιάρθρωσης τους θα επιβάρυνε τις κυβερνήσεις ή τους καταναλωτές. Η Ιαπωνία έχει εξοικονομήσει 2 δισ. δολάρια για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις της να μεταφέρουν την παραγωγή των ζωτικών προϊόντων εκτός Κίνας και πίσω στην Ιαπωνία και στην ευρύτερη περιοχή της ASEAN, αλλά η ανταπόκριση ήταν περιορισμένη. Μια εναλλακτική προσέγγιση θα μπορούσε να φέρει την ΕΕ να αγοράζει μόνο ιατρικά προϊόντα για τα αποθέματά της από επιχειρήσεις που είναι σε θέση να δείχνουν ότι η εφοδιαστική αλυσίδα τους είναι ανθεκτική σε κρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του ότι δεν εκτίθεται υπερβολικά σε μια χώρα ή περιοχή. Η ΕΕ θα πρέπει να είναι διατεθειμένη να πληρώσει ένα ασφάλιστρο για μια τέτοια υπηρεσία.

    Τέλος, η ΕΕ πρέπει να εξετάσει τον παγκόσμιο ρόλο της καθώς προσπαθεί να ενισχύσει τις αλυσίδες ιατρικού εφοδιασμού. Δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ένας φάρος διαφάνειας και πολυμερούς συνεργασίας εάν επιλέξει να δει προς το εσωτερικό της και να στηριχθεί αποκλειστικά στους δικούς της πόρους σε μια κρίση. Υπάρχουν πολλά που μπορούν και πρέπει να γίνουν προκειμένου να ενισχυθούν οι ιατρικές εφοδιαστικές αλυσίδες της Ευρώπης και για να αποφευχθούν μελλοντικές ελλείψεις σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης -το να αναγκάσουν τις επιχειρήσεις να μεταφέρουν την παραγωγή τους στην Ένωση, δεν αποτελεί πανάκεια.

    Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Encompass

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.cer.eu/in-the-press/onshoring-no-panacea-eu-medical-supplies

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ