Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 16-Οκτ-2020 08:29

    Καταγράφοντας τη σταθερότητα των τιμών στην εποχή του κορονοϊού

    Καταγράφοντας τη σταθερότητα των τιμών στην εποχή του κορονοϊού
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Cinzia Alcidi και Daniel Gros

    Η πρόσφατη πτώση τόσο του πρωτογενούς όσο και του δομικού πληθωρισμού στην ευρωζώνη, έχει αυξήσει τις πιέσεις στην ΕΚΤ να αναλάβει περαιτέρω μέτρα για να ενισχύσει την οικονομία. με τον πρωτογενή πληθωρισμό να είναι αρνητικός για δύο μήνες, τα επιπλέον μέτρα φαίνεται ότι θα ληφθούν σίγουρα. Ωστόσο, τα στοιχεία για τον πληθωρισμό βασισμένα στις τιμές καταναλωτή, δεν θα πρέπει να αποτελούν τον μόνο οδηγό για την πολιτική σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που βιώνουμε. Ένας ευρύτερος δείκτης τιμών όπως ο αποπληθωριστής του ΑΕΠ παράσχει σημαντικές επιπρόσθετες πληροφορίες για τις αποφάσεις πολιτικής. Αυτός ο ευρύς δείκτης αυξάνεται με ρυθμό περίπου 2%. Δεν φαίνεται να υπάρχει κίνδυνος αποπληθωρισμού ευρείας βάσης.

    Πώς μετράται η σταθερότητα των τιμών;

    Ο κύριος στόχος της ΕΚΤ είναι να διατηρήσει τη σταθερότητα των τιμών, η οποία έχει καθοριστεί ως ένας πληθωρισμός "κάτω από κοντά στο 2%". Για να υπολογίσει τον πληθωρισμό, η ΕΚΤ χρησιμοποιεί τον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή (ΗΙCP). Αυτός ο δείκτης εναρμονίζεται μεταξύ των χωρών και καλύπτει τα καλάθια κατανάλωσης των αντιπροσωπευτικών νοικοκυριών. Οι αλλαγές στον HICP καταγράφουν αλλαγές στην αγοραστική δύναμη που μπορούν να επηρεάσουν τη συνολική ζήτηση και την κατανάλωση συγκεκριμένα. Για αυτόν τον λόγο, είναι μια βασική μεταβλητή για τις αντιλήψεις των πολιτών αναφορικά με τις εξελίξεις στις τιμές, και μπορεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητό από ό,τι η πιο αφηρημένη έννοια του αποπληθωριστή του ΑΕΠ. Για αυτό έχει υιοθετηθεί από την ΕΚΤ ως μέτρο αναφοράς. Ομοίως, τα μέτρα των αναμενόμενων τιμών καταναλωτή ποικίλουν, τόσο με τη μορφή ερευνών όσο και εκείνων που προκύπτουν από προστατευόμενα από τον πληθωρισμό ομόλογα (τα οποία βασίζοντα σε μετρήσεις των δεικτών τιμών καταναλωτή, παρά στον αποπληθωριστή του ΑΕΠ).

    Ό αποπληθωριστής ΑΕΠ είναι μια εναλλακτική μέτρηση του πληθωρισμού. Καταγράφει τη διαφορά μεταξύ ονομαστικού και πραγματικού ΑΕΠ και σε αντίθεση με τον HICP, καταγράφει τις αλλαγές στις τιμές που σχετίζονται μες την παραγωγή και τις εξελίξεις στα έσοδα, σε όλη την οικονομία. Ο αποπληθωριστής ΑΕΠ ενσωματώνει όχι μόνο τις τιμές των εγχώρια παραγόμενων καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών, αλλά επίσης και άλλες κατηγορίες τιμών, όπως τις τιμές των κεφαλαιουχικών αγαθών, συμπεριλαμβανομένων και των κυβερνητικών δαπανών. Είναι κρίσιμο ότι, και σε αντίθεση με τον HICP, αποκλείει τους φόρους και τις τιμές των εισαγωγών. Δεν επηρεάζεται επομένως από τις αλλαγές στις φορολογικές πολιτικές και τις εξελίξεις στις τιμές εισαγωγών. Τα τελευταία χρόνια, αυτή η τελευταία πτυχή έχει γίνει σημαντική σε ένα πλαίσιο με ευμετάβλητες τιμές εμπορευμάτων.

    Αυτές οι δύο διαφορετικές μετρήσεις για τον πληθωρισμό (CPI και αποπληθωριστής ΑΕΠ) έχουν μία ελαφρώς διαφορετική οικονομική σημασία και η συνάφειά τους μπορεί να αλλάξει με τον καιρό. Η κύρια ανησυχία είναι ότι οι μετρήσεις του πληθωρισμού που βασίζονται στις τιμές καταναλωτή, είναι πιο σχετικές σε ένα πλαίσιο όπου υπάρχουν εξελίξεις στη ζήτηση, και συγκεκριμένα η τάση των νοικοκυριών να ξοδεύουν και η αγοραστική τους ισχύ. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του "Great Moderation”στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η εξέλιξη στο ιδιωτικό χρέος αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Με την έλευση της χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα υψηλά επίπεδα κρατικού και εταιρικού χρέους έγιναν το βασικό ζήτημα για την μακροοικονομική πολιτική. Η βιωσιμότητα του χρέους για κυβερνήσεις και επιχειρήσεις εξαρτάται περισσότερο από την αύξηση στα έσοδά τους, δηλαδή το ονομαστικό ΑΕΠ, παρά από την αγοραστική ισχύ των καταναλωτών, όπως καταγράφεται από τον CPI.

    Η πανδημία του κορονοϊού διαφέρει από τις προηγούμενες κρίσεις, στο ότι είχε ισχυρή επίδραση στα καταναλωτικά πρότυπα, με τη ζήτηση να εξαφανίζεται για κάποια αγαθά και υπηρεσίες και να είναι ακραία μεγάλη για κάποια άλλα. Επιπλέον, αγαθά ή υπηρεσίες που απαιτούν πιο στενή επαφή έχουν αλλάξει στη φύση τους και/’η έχουν υποστεί περιορισμούς. Όλες αυτές οι πτυχές δεν αποτυπώνονται απαραιτήτως στα καλάθια που χρησιμοποιούνται για να υπολογιστούν οι δείκτες των τιμών. Πραγματικά, πρόσφατη έρευνα επισημαίνει ότι η πανδημία έχει οδηγήσει σε αλλαγές στα πρότυπα καταναλωτικών δαπανών που μπορούν να φέρουν σημαντική προκατάληψη στην μέτρηση του πληθωρισμού. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο επίσημος δείκτης τιμών καταναλωτή, όπως μετράται στην τυπική του σύνθεση, υποτιμά τον πραγματικό ποσοστό πληθωρισμού. Επιπλέον, στο πλαίσιο των μέτρων απάντησης στον κορονοϊό, πολλές κυβερνήσεις έχουν μειώσει τον ΦΠΑ, συμβάλλοντας σε πτώση των τιμών καταναλωτή. Στις περισσότερες χώρες –η Γερμανία είναι ένα παράδειγμα- η μείωση του ΦΠΑ είναι προσωρινή, υποδηλώνοντας ότι η μέτρηση του CPI θα αυξηθεί ξανά στο επόμενο έτος όταν αντιστραφεί η μείωση της φορολογίας. Μια κεντρική τράπεζα που σκέφτεται μελλοντικά, θα πρέπει να κοιτάξει πέρα από αυτό το προσωρινό αποτέλεσμα.

    Το Σχήμα 1, το οποίο δείχνει τους ετήσιους βασικούς ρυθμούς ανάπτυξης του HIC, του δομικού δείκτη και του αποπληθωριστή ΑΕΠ ανά τρίμηνο τα τελευταία δύο χρόνια, δείχνει τρεις πολύ διαφορετικές καταστάσεις πληθωρισμού. Από την αρχή του έτους, ο HICP πληθωρισμός έχει μειωθεί δραστικά και μάλιστα έφτασε και αρνητικές τιμές στην τελευταία παρατήρηση. Ο αποπληθωριστής ΑΕΠ βρίσκεται σε ανοδική πορεία, παρά την ύφεση, και υψηλότερα του στόχου. Ακόμη και πριν από την πανδημία, ο αποπληθωριστής ΑΕΠ ήταν πολύ πιο κοντά στον στόχο της ΕΚΤ για το 2%, από ό,τι ο δομικός CPI. Αυτό υποδηλώνει ότι προ κορονοϊού, οι ευρύτερες, υποκείμενες τάσεις των τιμών ήταν λιγότερο αποπληθωριστικές από ό,τι υποτίθεται συχνά.

    Εάν κάποιος υιοθετήσει μια πιο μακροπρόθεσμη προοπτική, είναι προφανές ότι ο HCIP ήταν πολύ ευμετάβλητος τα τελευταία χρόνια, και πολύ περισσότερο από ό,τι άλλες μετρήσεις πληθωρισμού. Αυτό αποδίδεται κυρίως στις αλλαγές στις τιμές ενέργειας. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο αποπληθωριστής ΑΕΠ παρέχει ένα διαφορετικό σήμα από τις μετρήσεις των τιμών καταναλωτή. Για παράδειγμα, στις αρχές του 2011, η ΕΚΤ ανησυχούσε για αυξήσεις στον πληθωρισμό, κυρίως εξαιτίας των υψηλότερων τιμών πετρελαίου. ο αποπληθωριστής ΑΕΠ ωστόσο ήταν χαμηλότερα. Εάν η ΕΚΤ είχε δώσει κάποια βαρύτητα στον δείκτη, θα μπορούσε να είχε αποφύγει αυτό που στη συνέχεια μετατράπηκε σε μια πολύ αυστηρή πολιτική στάση.

    σδφγηξκ

    Στο τωρινό πλαίσιο υψηλού χρέους, ευμετάβλητων πετρελαϊκών τιμών σε συνδυασμό με προσωρινές αλλά σημαντικές αλλαγές στην κατανάλωση, η πληροφορία που έρχεται από τις μετρήσεις τιμών καταναλωτή είναι πολύ δυνατή. Σε αυτές τις συνθήκες, οι φορείς χάραξης πολιτικής θα πρέπει να λάβουν υπόψη τις εξελίξεις στον αποπληθωριστή του ΑΕΠ, ο οποίος για την ώρα δεν δείχνει σε πρόσθετα μέτρα χαλάρωσης. Δεν υποστηρίζουμε ότι η ΕΚΤ θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τον στόχο πολιτικής της σε ό,τι αφορά στον αποπληθωριστή ΑΕΠ, αλλά θα πρέπει να εξετάσει αυτή την μεταβλητή κατά τον καθορισμό της πολιτικής.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.ceps.eu/measuring-price-stability-in-covid-times

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ