Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 14-Ιαν-2022 08:21

    Μπορεί η διπλωματία να διασώσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια;

    Εξηγήσεις για τους αφορολόγητους κοινούς λογαριασμούς ζητά η Ε.Ε. από την Ελλάδα
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Piotr Buras, επικεφαλής του γραφείου του ECFR στην Βαρσοβία

    Η διπλωματία μπορεί να αποτρέψει μια εισβολή στην Ουκρανία, αλλά δεν είναι πιθανό να διασώσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια όπως την ξέρουμε. Η αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας που βασίζεται στις αρχές του Ελσίνκι και στις μετά τον Ψυχρό Πόλεμο διευθετήσεις, έχει καταστραφεί. Οι περισσότερες συμφωνίες που συνάφθηκαν από τη Δύση και τη Ρωσία στη δεκαετία του 1990, ισχύουν μόνο στα χαρτιά. Η πρόσφατη κλιμάκωση είναι μια προσπάθεια από τη Μόσχα να εκμεταλλευτεί τον προσανατολισμό των ΗΠΑ προς την Ασία, τη διατλαντική εύθραυστη κατάσταση, και την αδυναμία της ΕΕ να επιβάλει τη δική της έννοια ενός ευρωπαϊκού πλαισίου ασφάλειας.

    Αυτό δεν πρόκειται να πετύχει καθώς οι βασικές ρωσικές απαιτήσεις σχετικά με το ΝΑΤΟ είναι απαράδεκτες και δικαίως έχουν απορριφθεί. Η Δύση μπορεί να αποθαρρύνει τη Μόσχα από έναν ολομέτωπο πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας εάν η ενότητα της στηρίζεται στην αποτροπή: απειλώντας με συγκεκριμένες εκτεταμένες κυρώσεις και ενισχύοντας την άμυνα της Ουκρανίας.

    Κάποια στιγμή τα ρωσικά στρατεύματα μπορεί να επιστρέψουν στους στρατώνες τους. Ωστόσο, το κενό στην ευρωπαϊκή ασφάλεια θα επιμένει όσο οι Ευρωπαίοι δεν είναι σε θέση να προσαρμοστούν στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα ή όσο η Ρωσία του Πούτιν δεν εγκαταλείπει τις φιλοδοξίες της να γυρίσει το ρολόι πίσω. Τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί κάποια στιγμή σύντομα, δημιουργώντας μια όλο και λιγότερο ασφαλή Ευρώπη.

    Francois Heisbourg, ειδικός σύμβουλος στο Ίδρυμα Στρατηγικής Έρευνας

    Μόλις πριν από έξι μήνες, αυτό το ερώτημα θα φαινόταν άσκοπο.

    Σίγουρα, υπήρξαν δύσκολες καταστάσεις: ανεπίλυτες συγκρούσεις στην Ουκρανία και στον Καύκασο, καταστολή στη Λευκορωσία, ρωσικός ρεβιζιονισμός και κυρώσεις από τη Δύση. Αλλά συνολικά, η μετά τον Ψυχρό Πόλεμο τάξη ασφάλειας στην Ευρώπη δεν εμφανίζεται να είναι σε άμεσο κίνδυνο. Το ΝΑΤΟ ήταν σε κατάσταση status quo. Είχε κολλήσει στα τρία "όχι” που έδωσε το 1997, ακόμη και όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2014: όχι πυρηνικά, όχι δυνάμεις πάνω από το επίπεδο της ταξιαρχίας και όχι ξένες βάσεις στις χώρες του παλιού Συμφώνου της Βαρσοβίας. Από το 2008, δεν υπήρχε ρεαλιστική προοπτική να ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤο.

    Για δικούς της λόγους, η Ρωσία αποφάσισε να απειλήσει την Ουκρανία, ενώ επιδίωξε διπλωματικά να περιορίσει την δικαίωμα όλων των ευρωπαϊκών κρατών να επιλέξουν τις συμμαχίες τους. Επιχειρώντας να ανατρέψει το status quo, η Ρωσία έχει εγκλωβιστεί σε ένα δίλημμα: θα ρίξει "τα μούτρα” της αποδεχόμενη μια βασικά αμετάβλητη κατάσταση σε σχέση με το τι συνέβαινε προ κρίσης ή θα χρησιμοποιήσει βία για να κερδίσει έδαφος, ωβς μια μορφή επιτυχίας στην Ουκρανία;

    Η απάντηση στο ερώτημα βρίσκεται στα χέρια του Κρεμλίνου. Η Δύση μπορεί μόνο να βοηθήσει στην εκτόνωση της έντασης, όχι να ξεπεράσει μια κρίση που δεν δημιούργησε.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/86187

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ