Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 22-Νοε-2021 08:43

    Η Ευρώπη είναι σε άρνηση με τη Ρωσία;

    Η Ευρώπη είναι σε άρνηση με τη Ρωσία;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Thomas de Waal, senior fellow στο Carnegie Europe

    Δε νομίζω ότι έχει κανείς στην Ευρώπη αυταπάτες για το πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι η Ρωσία του Βλάντιμιρ Πούτιν, όπως φαίνεται και από τις επιθέσεις με δηλητήριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, από την κατάληψη της Κριμαίας ή την στήριξη της Μόσχας στον Λουκασένκο. Η απειλή την προηγούμενη εβδομάδα να εκκαθαρίσει τον Memorial, τον οργανισμό ο οποίος για 30 χρόνια έχει κάνει περισσότερα από τον οποιονδήποτε για να τιμήσει τη μνήμη των θυμάτων του Σταλινισμού, είναι ανατριχιαστική.

    Αλλά η Ρωσία δεν είναι η Βόρεια Κορέα. Πρέπει να ασχοληθείς μαζί της, είτε πρόκειται για τον έλεγχο των όπλων, τις προμήθειες φυσικού αερίου ή την διαχείριση της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Και το Κρελίνο έχει πολλούς πύργους -υπάρχουν πολλά πρόσωπα στη ρωσική εξωτερική πολιτική, με ορισμένα είναι πιο εύκολο να αλληλεπιδράσει κανείς από ό,τι με άλλα.

    Ακόμη περισσότερο, πρόκειται για ένα καθεστώς που ευδοκιμεί στην ιδέα ότι είναι ένα "πολιορκημένο φρούριο”, όπως το έθεσε ο Andrei Kolesnikov του Carnegie. η δυτική πολεμική απλώς ενισχύει την αυτοπεποίθησή της.

    Αυτό που απαιτείται δεν είναι μια πιο αυστηρή πολιτική απέναντι στη Ρωσία ή μια πιο ήπια, αλλά μια πιο έξυπνη. Η πραγματική αχίλλειος πτέρνα του καθεστώτος είναι το πόσο διεφθαρμένο είναι. Μια αποτελεσματική πολιτική αποτροπής της Ρωσίας, πρέπει να ξεκινήσει από το εσωτερικό, στοχεύοντας στο ξέπλυμα χρήματος, στις αγορές ακινήτων και στις παράνομες οικονομικές δραστηριότητες, τις οποίες έχει ανεχθεί για πολύ καιρό.

    Stefan Meister, επικεφαλής του Διεθνούς Προγράμματος τάξης και δημοκρατίας στο γερμανικό Council on Foreign Relations (DGAP)

    Υπάρχουν αρκετά κράτη στην ΕΕ, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία, που δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα της πολιτικής της Ρωσίας.

    Είμαστε σε ένα νέο παιχνίδι με τη Ρωσία, το οποίο δεν αφορά στη δέσμευση και στον συμβιβασμό, αλλά στην αυξημένη εσωτερική καταστολή και στον τρόπο αποδυνάμωσης της ΕΕ σε διαφορετικά επίπεδα. Στόχος είναι να αυξηθεί η διαπραγματευτική θέση της Μόσχας αναφορικά με τη Δύση, να δυσφημιστεί η ΕΕ στην κοινή γειτονιά, και να αποδείξει την ανικανότητα της ΕΕ να δρα.

    Η Ουκρανία, βρίσκεται στον πυρήνα της στρατηγικής τη Ρωσίας, να διατηρήσει τη σφαίρα επιρροής της. Δεδομένου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έστρεψαν την προσοχή τους προς την Ασία και στα εγχώρια ζητήματα και η ΕΕ δεν έχει κανένα όραμα για τη γειτονιά της, το Κρεμλίνο βλέπει μια ευκαιρία για αλλαγή της γεωπολιτικής κατάστασης στην κοινή γειτονία με την ΕΕ προς όφελος της.

    Όλες οι πολιτικές, από την υποστήριξη του Λουκασένκο για τη δημιουργία μιας προσφυγικής κρίσης στα σύνορα της Λευκορωσίας με την ΕΕ μέχρι τη συσσώρευση στρατού στα ουκρανικά σύνορα και το Nord Stream 2, είναι stress test για τα κράτη-μέλη της ΕΕ και καθιστούν ακόμη πιο επείγουσα την εξεύρεση συμφωνίας για το πώς να αντιμετωπιστεί η Ρωσία.

    Όσο πιο πολύ προσπαθεί η ΕΕ να μιμηθεί τη ρωσική πολιτική, τόσο περισσότερο το Κρεμλίνο θα εκμεταλλεύεται την αδυναμία του και θα κερδίζει στο γεωπολιτικό παιχνίδι.

    Barbara von Ow-Freytag, δημοσιογράφος και μέλος του δ.σ. του Κέντρου Κοινωνίας των Πολιτών της Πράγας

    Ναι, πολλοί Ευρωπαίοι βρίσκονται ακόμη σε άρνηση για τη Ρωσία του Πούτιν. Στη Γερμανία, τη Γαλλία και σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, πάρα πολλοί είναι αυτοί που αγνοούν το γεγονός ότι το Κρεμλίνο διεξάγει έναν πόλεμο εναντίον της ΕΕ, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι πόλεμος εναντίον της ρωσικής κοινωνίας. Μοναδικός στόχος της αντιπαράθεσης με τη Δύση είναι να κρατηθεί το καθεστώς του Πούτιν στην εξουσία -δηλαδή, να κατασταλεί το αίτημα για δημοκρατία, αλλαγή και πρόοδο στην ίδια τη Ρωσία.

    Από το 2017, το περίφημο κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ του Πούτιν και της ρωσικής κοινωνίας έχει καταργηθεί. Εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής στασιμότητας, το καθεστώς έχει ξεμείνει από πόρους και χρησιμοποιεί νομικές πιέσεις, συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια για να καταπνίξει τους διαφωνούντες. Η αυξημένη στρατιωτική -και υβριδική- επιθετικότητα εναντίον της Δύσης, είναι μια αντανάκλαση της μαζικής καταστολής και της αυξημένης χρήσης φυσικής βίας στο εξωτερικό.

    Η Ευρώπη θα πρέπει να σταματήσει να συμπεριφέρεται στον Πούτιν και στη Ρωσία ως ένα πράγμα. Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να αυξάνεται, όλο και περισσότεροι Ρώσοι θέλουν ένα διαφορετικό μέλλον για τη χώρα τους. Πολλοί ασχολούνται ενεργά με τον πολιτικό ακτιβισμό, τον εθελοντισμό και τη φιλανθρωπία.

    Ενώ αποδεκατίζεται από την καταστολή και τη μετανάστευση, ο αστικός τομέας συνεχίζει να είναι ζωντανός, καινοτόμος και ανθεκτικός. Αυτή η "άλλη Ρωσία” που εργάζεται για την αλλαγή και την εξέλιξη στη χώρα είναι ο πραγματικός εταίρος της Ευρώπης. Η ΕΕ θα πρέπει τελικά να της δώσει τη στήριξη που δικαιούται.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/85810

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ