Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 27-Αυγ-2021 00:03

    Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να πουν ότι "δεν ήξεραν" για το Αφγανιστάν

    Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να πουν ότι "δεν ήξεραν" για το Αφγανιστάν
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Judy Dempsey

    Καθώς στρατιώτες και διπλωμάτες από πολλές χώρες προσπαθούν και εκκενώνουν τους πολίτες τους και τους Αφγανούς υπαλλήλους από το χάος και τον κίνδυνο του αεροδρομίου της Καμπούλ, το blame game βρισκεται σε πλήρη εξέλιξη.

    Η γερμανική κυβέρνηση, συγκεκριμένα το υπουργείο Εξωτερικών, έχει δεχθεί ισχυρή κριτική για την αργή ανταπόκριση του, την έλλειψη ετοιμότητας, και την ανικανότητα της να ανταποκριθεί πριν από δύο μήνες στα αιτήματα των δικών της διπλωματών που βρίσκονταν στο Αφγανιστάν και από το υπουργείο Άμυνας, για να θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια εκκένωσης. Αυτή η προσπάθεια εκκένωσης βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.

    Άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, κυρίως το Λονδίνο, έχουν κατηγορήσει τις ΗΠΑ για αυτή την ανθρωπιστική και πολιτική καταστροφή.

    Είναι λες και ο πρόεδρος Μπάιντεν να είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την πτώση του Αφγανιστάν στους Ταλιμπάν. Είναι λες και το ΝΑΤΟ των ΗΠΑ και άλλοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι έχουν ξεχάσει ότι ήταν ο πρώην πρόεδρος Τραμπ ο οποίος διαπραγματεύτηκε την αποκαλούμενη συμφωνία ειρήνης και αποχώρησης με τους Ταλιμπάν. Είναι λες και αγνόησαν πως στην πράξη, αυτή η συμφωνία έδωσε σε αυτό το κίνημα λευκή επιταγή να σαρώσει τη χώρα -μια φιλοδοξία την οποία ανέμενε να πραγματοποιήσει από το 2001, όταν τα αμερικανικά στρατεύματα μπήκαν στο Αφγανιστάν.

    Μόλις τελειώσουν οι προσπάθειες εκκένωσης, το Αφγανιστάν, όπως και η Μιανμάρ, η Λευκορωσία και η Ανατολική Ουκρανία πριν από αυτό, θα εξαφανιστεί από τους τίτλους, εκτός από την πτυχή των προσφύγων. Όταν πρόκειται για το Αφγανιστάν, θα υπάρχει συνεχής διαμάχη εντός της ΕΕ για το πόσους πρόσφυγες θα πρέπει να δεχθούν τα κράτη-μέλη, ενώ όλοι ξεχνούν πως εκατ. Αφγανοί είναι ήδη σε στρατόπεδα στο γειτονικό Ιράν και στο Πακιστάν.

    Αλλά είναι το ευρύτερο γεωστρατηγικό πλαίσιο του Αφγανιστάν το οποίο θα σημάνει είτε καταστροφή είτε ευκαιρία για τους Ευρωπαίους.

    Υπάρχει αρκετή καταστροφή ήδη.

    Πρώτον, οι Ευρωπαίοι, εξοπλισμένοι επί δεκαετίες με τα μέσα ήπιας δύναμης της αναπτυξιακής βοήθειας και σκληρής δύναμης, τον εξοπλισμό του ΝΑΤΟ, έκαναν τα στραβά μάτια στη διαφθορά της κυβέρνησης της Καμπούλ.

    Δεν είναι ότι δεν είχαν αρκετή πληροφόρηση ώστε να γνωρίζουν πώς διανέμονται τα δισεκατομμύρια βοήθειας και την ανεπαρκή εκπαίδευση της αστυνομίας και του στρατού, συχνά εις βάρος των απλών Αφγανών.

    Όλα αυτά τα χρόνια έχω διαβάσει την ανάλυση του γενικού επιθεωρητή των ΗΠΑ για την Ανασυγκρότηση του Αφγανιστάν (SIGAR). Αυτές οι εκθέσεις έχουν δώσει έναν λεπτομερή απολογισμό της διαφθοράς, της απροθυμίας για την αντιμετώπιση της κακής διακυβέρνησης, της κλοπής στρατιωτικού υλικού και του τεράστιου μεγέθους της αναποτελεσματικότητας στην προσπάθεια ανασυγκρότησης. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες πληροφοριών τους, δεν είχαν δικαιολογία ότι δεν ήξεραν.

    Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι συνεργάστηκαν χωρίς καμία οργάνωση στον τομέα της αναπτυξιακής βοήθειας και των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Οι εργαζόμενοι στον τομέα της ευρωπαϊκής βοήθειας μου δήλωσαν πώς συγκεκριμένες χώρες φαινόταν να είχαν εμμονή με το να βάλουν τη σημαία τους πάνω σε ένα ολοκληρωμένο project.

    Σίγουρα, η προσπάθεια να χτίσουν σχολεία και να πάνε τα κορίτσια στο σχολείο, δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Αυτές ήταν σίγουρα οι θετικές πτυχές των δύο τελευταίων δεκαετιών. Το μέλλον αυτής της γενιάς νέων γυναικών βρίσκεται τώρα σε κίνδυνο.

    Τρίτον, και ρωτήστε οποιονδήποτε αξιωματούχο ή αστυνομικό του ΝΑΤΟ για αυτές τις ελλείψεις, η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν ήταν ελαττωματική από πολλές απόψεις.

    Δεν έδωσε την απαραίτητη ώθηση στη διαλειτουργικότητα που θα επέτρεπε σε στρατούς από διαφορετικές χώρες να συνεργάζονται απρόσκοπτα.

    Σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση της αστυνομίας, το ιστορικό της Γερμανίας, η οποία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που ανέλαβε αυτή την αποστολή, που αντικαταστάθηκε αργότερα από μια αποστολή της ΕΕ, ήταν σοβαρά ελαττωματικό.

    Ένας από τους κύριους λόγους για αυτές τις ελλείψεις είναι ότι τα εθνικά συστήματα εκπαίδευσης δεν είναι ενοποιημένα. Δεν υπάρχει ενιαία κουλτούρα εκπαίδευσης. Τα κράτη-μέλη έχουν τις δικές τους μεθόδους, παραδόσεις και οδηγίες.

    Εν ολίγοις, οι δύο δεκαετίες στο Αφγανιστάν δεν δημιούργησαν μια ευρωπαϊκή στρατηγική κουλτούρα σε επίπεδο ΕΕ ή ΝΑΤΟ.

    Η προσφυγή στο παιχνίδι των κατηγοριών δεν υποκαθιστά την αμφισβήτηση για την έλλειψη στρατηγικής προνοητικότητας από την πλευρά της Ευρώπης και την αδιαμφισβήτητη εξάρτηση της από τις ΗΠΑ.

    Αναπόφευκτα, υπάρχουν εκκλήσεις για "ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία”. Μια τέτοια απάντηση είναι κοντόφθαλμη όσο και μη ρεαλιστική. Η Ευρώπη πρόκειται να συνεχίσει να εξαρτάται από τις ΗΠΑ παρά το τι συνέβη στο Αφγανιστάν.

    Ωστόσο, αυτή η εξάρτηση πρέπει να απομακρυνθεί από την δουλοπρέπεια στην εξονυχιστική εξέταση των στόχων και φιλοδοξιών του ΝΑΤΟ. Για πάρα πολύ καιρό, διαδοχικοί γενικοί γραμματείς του ΝΑΤΟ, που χρωστάνε τη θέση τους στην Ουάσιγκτον, έχουν αποδεχθεί άνευ όρων αυτή την σχέση. Δεν αποτελεί έκπληξη. Οι ΗΠΑ, εκτός του ότι είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στο ΝΑΤΟ, είναι ο εγγυητής ασφάλειας της Ευρώπης.

    Θα παραμείνει μονόπλευρο μέχρι οι Ευρωπαίοι να αρχίσουν να σκέφτονται στρατηγικά. Αυτό σημαίνει να ρίξουν μια χωρίς προκατάληψη ματιά στις ικανότητες, καθώς και στις δομές των υπηρεσιών πληροφοριών, στις διαφορετικές κουλτούρες που εμποδίζουν τη συνοχή και την αλληλεγγύη και τους σκοπούς της αναπτυξιακής βοήθειας.

    Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι εύκολα εφικτό.

    Αλλά εάν δεν αντιμετωπιστούν αυτές οι θεμελιώδεις ελλείψεις, και σύντομα, τότε όχι μόνο οι ευρωπαϊκές προσπάθειες για την προώθηση των αξιών και των συμφερόντων τους εκτός της Ένωσης θα καταστούν μάταιες. Οι Ευρωπαίοι θα καταλήξουν να γυρίσουν την πλάτη τους σε αυτούς τους Αφγανούς που ξεκίνησαν να απολαμβάνουν τις παγκόσμιες αξίες της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και η Ευρώπη, ακόμη και στο εσωτερικό της, θα είναι ανίκανη να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/85189

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ