Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 15-Φεβ-2021 08:28

    Η πολιτική αφύπνιση της κοινωνίας της Λευκορωσίας

    Η πολιτική αφύπνιση της κοινωνίας της Λευκορωσίας
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Gwendolyn Sasse

    Οι διαδηλώσεις στη Λευκορωσία κατά του προέδρου Alexander Lukashenko, θα φτάσουν το ορόσημο των 200 ημερών στο τέλος του Φεβρουαρίου.

    Με τη βίαια καταστολή από τις αρχές ασφαλείας της Λευκορωσίας -και επιπλέον με την έλευση του χειμώνα- ο όγκος των διαμαρτυριών έχει μειωθεί, αλλά το πνεύμα των διαδηλώσεων έχει κρατηθεί ζωντανό μέσω ολοένα και πιο νέων δράσεων μικρής κλίμα κας, ιδίως σε γειτονιές στο Μινσκ και σε άλλες πόλεις.

    Σύμφωνα με τον οργανισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα το Μινσκ, Viasna, 33.000 άνθρωποι έχουν τεθεί υπό κράτηση απ την αρχή των διαδηλώσεων τον Αύγουστο του 2020, όταν ο Lukashenko ισχυρίστηκε νίκη μετά από τις χαλκευμένες προεδρικές εκλογές.

    Η ακραία καταστολή επίσης έχει θέσει στόχο δημοσιογράφους που καταγράφουν τις εξελίξεις, μειώνοντας έτσι τον αριθμό των εικόνων που κυκλοφορούν και τις αναφορές για το τι συμβαίνει επί τόπου.

    Με τη σειρά τους, λιγότερες αναφορές και εικόνες μικρών "μόνο” δράσεων διαμαρτυρίας, μειώνουν τη διεθνή προσοχή του κοινού. Η κοινωνία της Λευκορωσία παραμένει σε γενικές γραμμές άγνωστη στους περισσότερους Ευρωπαίους. Αλλά ο υψηλός βαθμός πολιτικοποίησης της κοινωνίας της Λευκορωσίας -πέραν από τους διαδηλωτές- έχει σημαντικές επιπτώσεις για τους δυτικούς φορείς χάραξης πολιτικής.

    Τα κοινωνιολογικά δεδομένα της κοινωνίας της Λευκορωσίας είναι ακόμη σπάνια, αλλά μια διαδικτυακή έρευνα που διεξήχθη από το Κέντρο Ανατολικής Ευρώπης και Διεθνών Σπουδών (ΖΟiS) τον Δεκέμβριο του 2020 μεταξύ 2.000 Λευκορώσων ηλικίας 16-64 ετών από πόλεις άνω των 20.000 κατοίκων -βάσει δείγματος ποσοστόσεων για την ηλικία, το φύλο και τον τόπο διαμονής- παρέχει πληροφορίες για τον βαθμό κοινωνικής πολιτικοποίησης πέραν της πραγματικής συμμετοχής σε διαμαρτυρίες.

    Από τους ερωτηθέντες, το 14% έχει συμμετάσχει σε διαμαρτυρίες στο διάστημα μεταξύ Αυγούστου και Δεκεμβρίου -αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 700.000 από τα 5 εκατ. Λευκορώσους που εκπροσωπήθηκαν στην έρευνα. Μόνο μια μειοψηφία αυτών των διαδηλωτών (το 4% των ερωτηθέντων) ανέφερε ότι έχει εμπειρία από προηγούμενες διαδηλώσεις, ως εκ τούτου απεικονίζοντας την επίδραση που έχει στην κινητικότητα όλη αυτή η δράση. Συνολικά, το 6% των ερωτηθέντων αρνήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα, πιθανώς για λόγους ασφαλείας.

    Το focus των διεθνών παρατηρητών και των media μέχρι στιγμής ήταν στους διαδηλωτές. Αυτό που είνααι εντυπωσιακό ωστόσο, είνααι ο βαθμός στον οποίο έχει πολιτικοποιηθεί η κοινωνία της Λευκορωσίας.

    Παρόλο που οι απόψεις για τις διαδηλώσεις παραμένουν διαφορετικές -το 29% των ερωτηθέντων συμφωνεί με αυτές, ενώ το 20% διαφωνεί εντελώς- ένα αξιοσημείωτο 57% των Λευκορώσων που συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσε ότι τώρα ενδιαφέρεται περισσότερο για την πολιτική σε σχέση με πριν από την έναρξη των διαδηλώσεων.

    Το ένα τρίτο δήλωσε ότι το επίπεδο ενδιαφέροντος του για την πολιτική δεν είχε αλλάξει, το 7% είχε τώρα μικρότερο ενδιαφέρον για την πολιτική, και λίγο κάτω από το 4% αρνήθηκε ή δεν ήξερε πώς να απαντήσει στην ερώτηση.

    Σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα, ένα εντυπωσιακό 71% κατονόμασε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως την πιο σημαντική πηγή πληροφόρησης από μια μακρά λίστα πηγής ειδήσεων, και ακολουθείται από το 10% που ανέφερε ότι κυρίως στρέφονται στα κρατικά ΜΜΕ για ενημέρωση. Ως δεύτερη πιο σημαντική πηγή πληροφόρησης, οι ερωτηθέντες απάντησαν τα διεθνή, μη ρωσικά ΜΜΕ (22%).

    Λαμβάνοντας υπόψη το ευρύ φάσμα ηλικιών που συμμετείχε στην έρευνα, η συνολική απομάκρυνση από τα κρατικά ΜΜΕ της Λευκορωσίας είναι αξιοσημείωτη.

    Εξαιτίας αυτής της σημαντικής πολιτικοποίησης της κοινωνίας, το ερώτημα σχετικά με τη στάση απέναντι στη δημοκρατία, αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποκαλυπτικό: λίγο κάτω από το 42% των ερωτηθέντων συμφωνεί με τη δήλωσε ότι η δημοκρατία ήταν η καλύτερη μορφή διακυβέρνησης. Ένα 13% πίστευε ότι κάποιες φορές η απολυταρχική διακυβέρνηση είναι προτιμότερη από τη δημοκρατία, ενώ περίπου το 9% δήλωσε ότι το είδος διακυβέρνησης δεν είχε σημασία για αυτούς.

    Ωστόσο, σχεδόν το 33% δεν ήξερε τι να απαντήσει στην ερώτηση -και περίπου το 4% αρνήθηκε να δώσει απάντηση. Αυτός ο υψηλός βαθμός αβεβαιότητας για τις μορφές διακυβέρνησης και κατά συνέπεια, για την καταλληλότητα τους για τη Λευκορωσία, δείχνει ένα σημαντικό ιδεολογικό κενό στην καρδιά της Λευκορωσίας.

    Από τη μια πλευρά, αυτό μπορεί να μην αποτελεί έκπληξη μετά από χρόνια απολυταρχικής διακυβέρνησης του Lukashenko. Από την άλλη πλευρά, χαρτογραφεί ένα ανοιχτό πεδίο για δυτικούς φορείς, για παράδειγμα για να επιτραπεί στους Λευκορώσους ευκολότερη πρόσβαση σε δημοκρατικές χώρες, να παράσχει ευκαιρίες για σπουδές στο εξωτερικό, να δημιουργήσει το έδαφος για την παροχή πληροφοριών και να συζητήσει τις προσδοκίες, και να σκεφτεί άλλους τρόπους για να γεμίσει την έννοια της δημοκρατίας με νόημα και συγκεκριμένες εμπειρίες.

    Μέχρι τις 11 Φεβρουαρίου, η προσπάθεια του Lukashenko να παραμείνει στην εξουσία με κάθε τρόπο, παίρνει ένα επιπλέον θεσμικό focus. Η λεγόμενη ολομέλεια της λαϊκής συνέλευσης της Λευκορωσίας προορίζεται να ξεκινήσει το έργο της, πιθανώς με εντολή να επανεξετάσει τις άγνωστες ακόμη ιδέες του Lukashenko για συνταγματική μεταρρύθμιση. Η ολομέλεια αποτελείται από περισσότερους από 2.000 εκπροσώπους, συμπεριλαμβαανομένων εκπροσώπων όλων των επιπέδων διακυβέρνησης, μελών του κοινοβουλίου και διεθνών μεγάλων επιχειρήσεων της Λευκορωσίας.

    Ο Lukashenko έχει κάνει χρήση αυτής της ολομέλειας αρκετές φορές στο παρελθόν για να νομιμοποιήσει τις δικές του πολιτικές αποφάσεις. Με την πίεση από τη Ρωσία να ξεκινήσει συνταγματικές αλλαγές να χαλαρώνει, καθώς το Κρεμλίνο αντιμετωπίζει τις δικές του εγχώριες πολιτικές προκλήσεις αναφορικά με τις νέες αντί-καθεστωτικές κινητοποιήσεις, τα προσεκτικά επιλεγμένα μέλη της ολομέλειας είναι υποχρεωμένα να προωθήσουν οποιαδήποτε πρόταση που θα επιτρέψουν στον Lukashenko να παρουσιάσει τον εαυτό τυ ως μεταρρυθμιστεί χωρίς να αλλάξει τίποτα από ταα βασικά του πολιτικού συστήματος της Λευκορωσίας.

    Ο Lukashenko θα εκμεταλλευτεί το 33% της κοινωνίας που παραμένει αβέβαιο αναφορικά με το είδος του καθεστώτος που ταιριάζει καλύτερα στη Λευκορωσία. Οι δυτικές δημοκρατικές κυβερνήσεις και κοινωνίες, πρέπει να κάνουν το ίδιο.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/83861

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ