Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 12-Ιαν-2021 08:46

    Είναι λάθος η συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας;

    Είναι λάθος η συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Erik Brattberg, διευθυντή του προγράμματος για την Ευρώπη και συνεργάτη του Carnegie Endowment for International Peace

    Οι πρόσφατες διαπραγματεύσεις για τη Συνολική Συμφωνία για τις Επενδύσεις (CAI) μεταξύ ΕΕ-Κίνας, θεωρήθηκαν από αξιωματούχους της ΕΕ ως "μπούσουλας” για τις μελλοντικές οικονομικές σχέσεις με την Κίνα.

    Ασφαλώς, αυτό ήταν ένα μεγάλο "συν” για την Καγκελάριο Angela Merkel στη διάρκεια της προεδρίας της Γερμανίας στην ΕΕ. Μετά από την πρώτη φάση της εμπορικής συμφωνίας του Αμερικάνου προέδρου trump με το Πεκίνο και την ασιατικ΄ή μεγάλη εμπορική συμφωνία, την Περιφερειακή Συνολική Οικονομική Εταιρική Σχέση το 2020, η ΕΕ δεν ήθελε να μείνει πίσω.

    Το γεγονός πως οι διαπραγματευτές της ΕΕ για το εμπόριο "πάτησαν” πάνω στην πρόταση της τελευταίας στιγμής από την Κίνα για να συνάψουν συμφωνία στις 30 Δεκεμβρίου, αφού σερνόταν για επτά χρόνια, δεν αποτελεί έκπληξη.

    Και πάλι, το timing της συμφωνίας ακριβώς πριν αναλάβει ο Joe Biden, είναι σίγουρα πολύ μακριά από το ιδανικό. Η ΕΕ επίσης κοροϊδεύει τον εαυτό της εάν θεωρεί δεδομένο ότι το Πεκίνο θα τηρήσει απαραιτήτως τις δεσμεύσεις που έδωσε στη συμφωνία και εάν θεωρεί ότι είναι δυνατή περισσότερη "συνεργασία” και "εμπιστοσύνη” με το κινεζικό καθεστώς.

    Η CAI μπορεί να απογοητεύσει κάποιους στην Ουάσιγκτον και να περιπλέξει τις προοπτικές για ένα ταχύ διατλαντικό reset με την καινούρια κυβέρνηση Trump, αλλά δεν θα πρέπει να αποκλείει τη δμιουργία μιας ισχυρής κοινής διατλαντικής ατζέντας για την Κίνα στα επόμενα χρόνια. Αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει ανθρώπινα δικαιώματα -όπου η νέα οδηγία της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα τύπου Magnitsky, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο δεδομένων των νέων ενεργειών καταστολής στο Χονγκ Κονγκ -με έλεγχο επενδύσεων και περιορισμούς στην τεχνολογία.

    Στην πραγματικότητα, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Biden, Jake Sullivan, έχει ήδη υποβαθμίσει τις διαφορές με την ΕΕ και έχει εκφράσει επιθυμία να αναπτύξει μια κοινή ατζέντα θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος για την Κίνα. Όταν έρθει η 20η Ιανουαρίου, η ΕΕ θα πρέπει να είναι έτοιμη να παίξει μπάλα.

    Theresa Fallon, διευθύντρια του Centre for Russia, Europe, Asia studies

    Για την Κίνα, η συμφωνία δεν αποτελεί λάθος αλλά μια μεγάλη στρατηγική επιτυχία.

    Το Πεκίνο κατόρθωσε να ενθαρρύνει τη συνέχιση των ευρωπαϊκών επενδύσεων για να διατηρήσει τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις της Κίνας, να ενισχύσει τη νομιμότητα του καθεστώτος παρά τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Χονγκ Κονγκ, στη Xinjiang και αλλού, και ίσως -το πιο σημαντικό- να μπει σφήνα μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ, αποτρέποντας ένα ενωμένο μέτωπο ΗΠΑ-ΕΕ εναντίον της Κίνας υπό την κυβέρνηση Biden.

    Για την ΕΕ ωστόσο, η συμφωνία είναι ένα λάθος.

    Από τη μια πλευρά, οι περιορισμένες παραχωρήσεις του Πεκίνου για πρόσβαση της αγοράς δεν αποκαθιστούν την μεγάλη εμπορική ανισορροπία που ισχύει αυτή τη στιγμή υπέρ της Κίνας. ΑΠό την άλλη, η ΕΕ κατόρθωσε ταυτόχρονα να ανταγωνιστεί την τρέχουσα αμερικανική κυβέρνηση, αυτή που έρχεται, και ομοϊδεάτες εταίρους, όπως η Ινδία.

    Τώρα, η συμφωνία είναι ,μόνο πολιτική και δεν έχει ακόμη υπογραφεί. Αλλά ακόμη και εάν δεν υπογραφεί και δεν επικυρωθεί ποτέ -υπάρχει έντονη αντίδραση για αυτή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- η ζημιά έχει γίνει.

    Στο μέλλον, η ΕΕ πρέπει να στοχεύσει σε μια πιο συνεπή πολιτική για την Κίνα στους τομείς στους οποίους θεωρεί το Πεκίνο εταίρο, ανταγωνιστή ή συστημικό αντίπαλο. Χρειάζεται να λάβει καλύτερα υπόψη της τις γεωπολιτικές επιπτώσεις των δράσεων της.

    Jakub Janda, διευθυντής του European Values Center for Security Policy

    Η συμφωνία ΕΕ-Κίνας στην τρέχουσα μορφή της, είναι κακή με βάση τέσσερα κριτήρια.

    Πρώτον, το timing. Η ΕΕ δεν συντονίστηκε ούτε διαβουλεύτηκε με τη νέα κυβέρνηση Biden, κάτι που θα έπρεπε να κάνει ένα πολυμερές σώμα με τον κύριο σύμμαχό του. Αυτό δεν αποτελεί στρατηγική αυτονομία. Αποτελεί στρατηγική βλακεία.

    Δεύτερον, η επενδυτική συμφωνία είναι το μόνο πράγμα που θέλει το Πεκίνο από την ΕΕ, βάζοντας την ΕΕ σε μια πολύ ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Για αυτό η ΕΕ θα πρέπει να την συμπεριλάβει ως υποχρεωτική προϋπόθεση, το να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία μόνο όταν η Κίνα δώσει τέλος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη δουλεία. Διότι η ΕΕ είναι ο μόνος παράγοντας που μπορεί να υποχρεώσει την ΕΕ να συμπεριφέρεται πολιτισμένα.

    Τρίτον, η ΕΕ θα πρέπει να προσθέσει μία ρήτρα που θα επιτρέπει την ταχεία συλλογική άμυνα μέσω κυρώσεων εάν το Πεκίνο εκβιάσει στρατηγικά ένα από τα κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως κάνει τώρα με την Αυστραλία.

    Τέταρτον, η κινεζική κατασκοπεία κατά των ευρωπαϊκών δημοκρατιών είναι τεράστια. Ως εκ τούτου, η ΕΕ θα πρέπει να θέσει μια σκληρή ρήτρα που θα της επιτρέψει να τιμωρήσει την Κίνα για μια συγκεκριμένη περίπτωση κατασκοπείας άμεσα, έτσι ώστε να την πονέσει πραγματικά. Αυτό θα μείωνε την πρόθεση της κινεζικής κυβέρνησης να διακινδυνεύσει μεγάλες επιχειρήσεις κατασκοπίας εναντίον μελών της ΕΕ.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/83572

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ