Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 26-Φεβ-2020 14:23

    Ο δρόμος μονής κατεύθυνσης του Macron προς τη Ρωσία

    Ο δρόμος μονής κατεύθυνσης του Macron προς τη Ρωσία
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    της Judy Dempsey

    Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron ηγείται της προσπάθειας στην Ευρώπη να καθοριστεί μια νέα στρατηγική με τη Ρωσία. Στόχος του είναι να τερματίσει την έννοια απομόνωσης και αποξένωσης της Ρωσίας, όπως εξήγησε κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Μονάχου για την Ασφάλεια το 2020, το οποίο έλαβε χώρα στο διάστημα 14-16 Φεβρουαρίου.

    Ο Macron πιστεύει ότι η Ρωσία είναι απαραίτητη για την ασφάλεια της Ευρώπης. Χωρίς να δεσμεύσει τον μεγάλο της γείτονα, η Ευρώπη δεν θα είναι ασφαλής. Για αυτό η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει κάποιου είδους αρχιτεκτονικής ασφάλειας που να περιλαμβάνει τη Ρωσία.

    Αυτό είναι κάτι το οποίο το Κρεμλίνο -και η Γερμανία- ζητούν εδώ και καιρό αλλά απορρίπτεται από τις περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Απλώς θεωρούν αυτές τις εκκλήσεις ως προσπάθειες της Μόσχας να δημιουργήσει ένα τέτοιο οικοδόμημα εις βάρος της διατλαντικής συμμαχίας. Μόνιμη πολιτική του Κρεμλίνου είναι να προσπαθεί να διχάσει το ΝΑΤΟ και να αποδυναμώσει τους δεσμούς της Ευρώπης με τις ΗΠΑ.

    Η πολιτική "η Αμερική πρώτα” του Αμερικάνου προέδρου Donald Trump, στην οποία η ΕΕ δέχεται επανειλημμένως κριτική από την Ουάσιγκτον για τις εμπορικές πρακτικές της και τις πρακτικές ανταγωνισμού, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin.

    Υπό τη διοίκηση του Trump, ο Macron πιστεύει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να θεωρεί δεδομένο ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται την Ευρώπη. Αυτό δεν φαίνεται να  έχει λογική δεδομένου του πόσα επενδύει το Πεντάγωνο σε προσωπικό και πόσα ξοδεύει στην ασφάλεια και στην άμυνα των χωρών της Βαλτικής.

    Και παρά την κριτική του Macron στο ΝΑΤΟ ως στρατιωτικό και πολιτικό οργανισμό -είναι "εγκεφαλικά νεκρό”, όπως το χαρακτήρισε- οι λαοί έχουν μια διαφορετική άποψη για τη συμμαχία.

    Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του Pew Research Center για τις συμπεριφορές απέναντι στο ΝΑΤΟ, οι λαοί στα κράτη-μέλη είναι πεπεισμένοι ότι οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να υπερασπιστούν έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ από τη Ρωσία. Ένας μέσος όρος 60% πιστεύει ότι οι ΗΠΑ θα υπερασπιζόταν έναν σύμμαχο, ενώ μόλις το 29% πιστεύει ότι δεν θα το έκανε.

    Επομένως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να θεωρούνται ένας αξιόπιστος σύμμαχος.

    Αλλά σκεφτείτε απλώς, πώς θα αντιδρούσαν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι εάν ένας από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ δεχόταν επίθεση από τη Ρωσία. Ένας μέσος όρος 50% σε 16 χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ δηλώνει ότι η χώρα τους δεν θα υπερασπιζόταν έναν σύμμαχο έναντι μιας ρωσικής επίθεσης, σε σχέση με μόλις το 38% που δηλώνει ότι η χώρα τους υα υπερασπιζόταν έναν σύμμαχο, σύμφωνα με την έρευνα. Η συντριπτική πλειοψηφία των λαών που τίθενται εναντίον της υπεράσπισης ενός συμμάχου, είναι Ευρωπαίοι.

    Με άλλα λόγια, οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι πιο πιθανό να πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ θα υπερασπιζόταν έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ από μια ρωσική επίθεση, από το να πιστέψουν ότι η χώρα τους θα έκανε το ίδιο. Τι σκέφτεται το Κρεμλίνο για αυτό;

    Παρά τα ευρήματα αυτά, ο Macron πιστεύει ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμάζεται να γίνει κυρίαρχη, πιο αυτόνομη, και πιο ικανή να αναλάβει τη δική της ασφάλεια και άμυνα. Η προσέγγιση της Ρωσίας θα ενίσχυε την ασφάλεια της Ευρώπης.

    Ωστόσο, οι προτάσεις του macron για τη Ρωσία, είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης, για διάφορους λόγους.

    Πρώτον, δεν έχει διευκρινίσει ποτέ τους όρους μιας τέτοιας στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Η ΕΕ υποτίθεται ότι δίνει μεγάλη έμφαση στις αξίες, αλλά τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία των ΜΜΕ, ο εκφοβισμός των ερευνητικών δημοσιογράφων, οι επιθέσεις στο κράτος δικαίου και η εδαφική ακεραιότητα των χωρών, δεν είναι μέρος της "συζήτησης” του Macron για τη Ρωσία.

    Επιπλέον, εάν οι αξίες ήταν τόσο σημαντικές για τις πολιτικές του Macron, θα μπορούσε ανοιχτά να ασκήσει κριτική στο πώς η Ρωσία, εκτός από το ότι συνεχίζει να στηρίζει το βίαιο καθεστώς του προέδρου Bashar al-Assad, έχει βομβαρδίσει άμαχους, νοσοκομεία και σχολεία στη Συρία -πιο πρόσφατα, στη βορειοδυτική πόλη Ιντλίμπ. Ο ανθρώπινος πόνος είναι τρομερός. Σε ανακοίνωση του πριν από λίγες ημέρες, ο επικεφαλής του γραφείου ανθρωπιστικών υποθέσεων του ΟΗΕ, Mark Lowcock, το χαρακτήρισε ως "την μεγαλύτερη ανθρωπιστική ιστορία τρόμου του 21ου αιώνα”.

    Και εάν η ασφάλεια είναι τόσο σημαντική για τον Macron, γνωρίζει πολύ καλά πως ο πόλεμος στη Συρία έχει δημιουργήσει ένα πολιτικό πρόβλημα και πρόβλημα ασφάλειας για την Ευρώπη. Η ροή των προσφύγων πυροδότησε την άνοδο ακροδεξιών, λαϊκιστικών κομμάτων -για να μην αναφέρουμε τις τρομοκρατικές απειλές και επιθέσεις. Είναι σαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες και λαοί να έχουν συνηθίσει τον πόλεμο στη Συρία.

    Δεύτερον, η στήριξη του στην αρχή της κυριαρχίας, την οποία υποστηρίζει για την Ευρώπη, φαίνεται να χρησιμοποιείται επιλεκτικά. Ο Macron μπορεί απλώς να κοιτάξει προς την Ουκρανία, στην οποία η Ρωσία εισέβαλε προτού προσαρτήσει παράνομα την Κριμαία. Έκτοτε, περισσότεροι από 10.000 πολίτες έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο και περισσότεροι από 1,5 εκατ. άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό.

    Φαίνεται ότι η ακεραιότητα είναι ένα αποκλειστικό δικαίωμα ή φιλοδοξία της Ευρώπης. Και δεδομένου του ποιοι είναι οι αντίπαλοι παράγοντες στη Συρία, είναι δύσκολο να δούμε πώς μπορεί να ανακτηθεί η κυριαρχία της χώρας -ένα ζήτημα που ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov απέρριψε απερίσκεπτα όταν ερωτήθηκε για αυτό στο Συνέδριο του Μονάχου για την Ασφάλεια.

    Αυτό υποδηλώνει ότι οι προτάσεις του Macron για τη Ρωσία δεν βασίζονται σε αξίες αλλά σε συμφέροντα. Αλλά ακόμη και το τελευταίο δεν "βγαίνει”. Αυτό που κάνει η Ρωσία στην Ουκρανία και στη Συρία είναι ενάντια στα συμφέροντα της Ευρώπης. Και ακόμη και εάν οι προτάσεις του βασίζονται στην reapolitik, ο Macron μπορεί μόνο να κερδίσει στήριξη από άλλους Ευρωπαίους εάν η Μόσχα πρόκειται να δώσει κάτι σε αντάλλαγμα. Και μέχρι στιγμής, δεν θα το κάνει.

    Ο δρόμος της Μόσχας είναι αδιέξοδος.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/81102

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ