Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 16-Δεκ-2019 11:32

    Το επικίνδυνο ολίσθημα της Γεωργίας μακριά από τη δημοκρατία

    Το επικίνδυνο ολίσθημα της Γεωργίας μακριά από τη δημοκρατία
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Kornely Kakachia και Bidzina Kebanidze

    Είναι μια επανάληψη χωρίς την οποία η Γεωργία δεν θα μπορούσε.

    Αυτή η στρατηγικά σημαντική χώρα στον Καύκασο έχει πληγεί από μία ακόμη πολιτική κρίση. Αυτή τη φορά, καταλύτης ήταν η αποτυχία της κυβέρνησης να τηρήσει την υπόσχεση της για μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος της χώρας.

    Στις 14 Νοεμβρίου, με 101 ψήφους υπέρ και τρεις κατά, η Βουλή της Γεωργίας καταψήφισε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα είχε αντικαταστήσει το μεικτό εκλογικό σύστημα της χώρας με ένα πλήρως αναλογικό πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του επομένου έτους.

    Αυτή η μεταρρύθμιση, που αρχικά προτάθηκε ως λύση σε προηγούμενες πολιτικές κρίσεις, χαιρετίστηκε από διεθνείς και εγχώριους παρατηρητές ως βασικό βήμα προς την εδραίωση της δημοκρατίας της Γεωργίας.

    Η απόφαση του Γεωργιανού Ονείρου, του κυβερνώντος κόμματος, να επιτρέψει την καταψήφιση του νομοσχεδίου, προκάλεσε μια άμεση αντίδραση τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Δημιουργήσει επίσης ακόμη μεγαλύτερη πολιτική δυσαρέσκεια στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Η αντιπολίτευση και τα κινήματα της νεολαίας έχουν βγει στους δρόμους απαιτώντας την ανατροπή της απόφασης και ζητούν πρόωρες εκλογές. Η θέση της κυβέρνησης παραμένει αμετάβλητη.

    Αυτή η εκλογική μεταρρύθμιση είναι πολύ σημαντική. Εάν εφαρμοστεί, αποτελεί ευκαιρία να παγιωθεί η δημοκρατία στη Γεωργία. Η χώρα συχνά έχει χαιρετιστεί ως πρωτοπόρος της δημοκρατίας στην περιοχή. Ωστόσο 28 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της, δεν κατόρθωσε ποτέ να παγιώσει τις δημοκρατικές της δομές και στην καλύτερη περίπτωση, παραμένει ένα υβριδικό καθεστώς.

    Εκτός από την πολιτικοποιημένη δικαστική εξουσία, η εκτεταμένη πρόσβαση του κυβερνώντος κόμματος σε κρατικούς πόρους, και η καθετοποίηση της εκτελεστικής εξουσίας, το μεικτό εκλογικό σύστημα, θεωρούνται ότι είναι ο κύριος λόγος πίσω από την μονοκομματική παράδοση της Γεωργίας.

    Και αυτό οφείλεται στο ότι ένα σύστημα πάντα καθιστά πιο εύκολο για το κυβερνών κόμμα να δώσει την παγιωμένη υποστήριξή του στους ψηφοφόρους του στις 73 μονοεδρικές περιφέρειες -οι οποίες αντιστοιχούν σχεδόν στη μισή Βουλή των 150 εδρών- προκειμένου να κερδίσει τους αντίπαλους υποψηφίους.

    Ως αποτέλεσμα, το Γεωργιανό Όνειρο, που βρίσκεται στην εξουσία από το 2012, έλαβε το 48,68% το 2016 στις εκλογές που έλαβαν χώρα με το αναλογικό σύστημα, αλλά παρόλα αυτά κατόρθωσε να λάβει τις 115 από τις 150 έδρες εξαιτίας της συντριπτικής νίκης των υποψηφίων του Γεωργιανού Ονείρου στις μονοεδρικές περιφέρειες.

    Το πλειοψηφικό σύστημα χρησιμοποιήθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις των Mikheil Saakashvili και Eduard Shevardnadze για να διασφαλίσουν την συντριπτική πλειοψηφία τους στη βουλή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μεταρρύθμιση της εκλογικής νομοθεσίας είναι το κλειδί για να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο της μονοκομματικής πολιτικής και να καθιερωθεί η ευρωπαϊκού τύπου πολυκομματική δημοκρατία, βασισμένη στη συναίνεση.

    Οι μεταρρυθμίσεις της Γεωργίας και η δημοκρατική τους επιτυχία έχουν σημασία για την ΕΕ, για τρεις λόγους.

    Πρώτον, η Γεωργία θεωρείται ένα από τα ελάχιστα success story της σε διαφορετική περίπτωση, μέτρια επιτυχημένης πολιτικής Ευρωπαϊκής Γειτονιάς και της πρωτοβουλίας για την Ανατολική Εταιρική Σχέση, τα δύο βασικά εργαλεία της εξωτερικής διακυβέρνησης της ΕΕ στην Ανατολική γειτονιά. Με την Μολδαβία και την Ουκρανία -τα άλλα δύο συνδεδεμένα κράτη με αξιοπρεπή δημοκρατικά διαπιστευτήρια- να μην είναι σε καλή κατάσταση, η ολίσθηση της Γεωργίας προς την απολυταρχική δημοκρατία θα υπονόμευε το τελευταίο εναπομείναν παράδειγμα της μαλακής εξουσίας της ΕΕ στην περιοχή.

    Δεύτερον, η πιθανή απολυταρχική ενοποίηση υπονομεύει επίσης τον βασικό στόχο της ΕΕ στην γειτονιά της: πολιτική σταθερότητα και ειρηνική εξέλιξη. Σε αντίθεση με κάποια από τα άλλα γειτονικά κράτη, οι κοινωνίες σε χώρες όπως η Γεωργία και η Ουκρανία έχουν αυξηθεί πλουραλιστικά και ως εκ τούτου, οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής απολυταρχικής διακυβέρνησης δημιουργεί μεγαλύτερη πολιτική αναταραχή και δημόσια αντίδραση.

    Τρίτον, εάν το ολίσθημα συνεχίσει, η γεωργιανή δημοκρατία πιθανότατα θα μετατοπιστεί προς τους ανελεύθερους παράγοντες όπως η Ρωσία και η Κίνα. Αυτό δεν είναι μέρος της φιλοδοξίας της γεωργιανής κοινωνίας.

    Εάν αυτή η τάση συνεχίσει, μπορεί να αποτελεί το πρώτο σημάδι "ψύχρανσης” των σχέσεων μεταξύ της Δύσης και της Γεωργίας. Αυτό που χρειάζεται αντιθέτως είναι η Γεωργία να επισπεύσει την δημοκρατική μεταρρύθμισή της και τον εξευρωπαϊσμό της. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει στρατηγικό στόχο και της Δύσης και της Γεωργίας.

    Επομένως τι έρχεται στη συνέχεια; με τις κοινοβουλευτικές εκλογές να αναμένονται την άνοιξη, το 2020 θα μπορούσε να γίνει ένα κρίσιμο έτος για την δημοκρατική εξέλιξη της Γεωργίας -καθώς και για το μέλλον των ευρωπαϊκών φιλοδοξιών.

    Το διακύβευμα είναι υψηλό. Το κυβερνών κόμμα φαίνεται ότι έχει θυσιάσει την εσωτερική, κοινωνική αξιοπιστία του καθώς και τη διεθνή εικόνα του, προκειμένου να διατηρήσει το τωρινό εκλογικό σύστημα.

    Εάν το Γεωργιανό Όνειρο καταφέρει να κερδίσει, θα είναι η πρώτη φορά από την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1990 που το ίδιο κόμμα έχει παραμείνει στην εξουσία για τρεις συνεχόμενες θητείες. Η αδύναμη και κατακερματισμένη αντιπολίτευση ίσως να μην βοηθήσει τη δημοκρατία της Γεωργίας να ανθίσει. Και οι αμέτρητες θεσμικές αδυναμίες της θα μπορούσαν να γίνουν ένα αξεπέραστο εμπόδιο για τον περαιτέρω εκδημοκρατισμό της Γεωργίας και της περιοχής.

    Για να κάνουν τα πράγματα χειρότερα, το Γεωργιανό Όνειρο και η αξιωματική αντιπολίτευση, το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα, συνέβαλαν σε ένα πολωμένο πολιτικό περιβάλλον που καθιστά δύσκολο για άλλα πολιτικά κόμματα να εμπλακούν σε έναν δίκαιο ανταγωνισμό.

    Για αυτό η ΕΕ έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Ανεξαρτήτως από το ποιος θα κερδίσει, η ΕΕ μαζί με τις ΗΠΑ θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι εκλογές τον επόμενο χρόνο θα διεξαχθούν με έναν δημοκρατικό και διαφανή τρόπο και ότι ο πολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης βρίσκεται εντός των συνταγματικών ορίων.

    Αυτό απαιτεί πιο ενεργή συμμετοχή από την ΕΕ και τα κράτη-μέλη. Λαμβάνοντας υπόψη την υψηλή υποστήριξη από τον γεωργιανό πληθυσμό, η ΕΕ θα μπορούσε να γίνει ένας αξιόπιστος διαμεσολαβητής για την εξασφάλιση της βιώσιμης δημοκρατικής ανάπτυξης της Γεωργίας.

    Οι φίλοι της Γεωργίας στη Δύση χρειάζεται επίσης να κατανοήσουν ότι βοηθώντας τη Γεωργία, επενδύουν επίσης στον περαιτέρω εκδημοκρατισμό και σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/80542
     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων