Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 16-Νοε-2017 15:43

    Πώς οι Εργατικοί θα μπορούσαν να κρατήσουν τη Βρετανία στην ΕΕ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Πώς οι Εργατικοί θα μπορούσαν να κρατήσουν τη Βρετανία στην ΕΕ

    Του Peter Kellner

    Παραμένει απίθανο αλλά δεν είναι πλέον αδύνατο: η κυβέρνηση της Theresa May θα μπορούσε να καταρρεύσει προτού συμβεί το Brexit. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να καταλήξει με μια κυβέρνηση των Εργατικών με επικεφαλής τον Jeremy Corbyn. Δεν είναι πλέον φαντασία το να μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε τι θα έκανε.

    Η απάντηση δεν είναι απλή. Σε όλη την καριέρα του, ο Corbyn ήταν ένας συνεπής αντίπαλος της "Ευρώπης". Είναι ένας αριστερός σοσιαλιστής ο οποίος πάντα θεωρούσε τις Βρυξέλλες ως την έδρα μιας καπιταλιστικής συνωμοσίας έναντι των εργαζομένων. Το 1975, είχε κάνει εκστρατεία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Κοινή Αγορά, όπως αποκαλούνταν τότε η ΕΕ. Ψήφισε εναντίον της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1993, δηλώνοντας ότι "αφαιρεί από τα εθνικά κοινοβούλια την εξουσία να καθορίσει την οικονομική πολιτική, και την παραδίδει σε μια μη εκλεγμένη ομάδα τραπεζιτών που θα επιβάλουν τις οικονομικές πολιτικές της σταθερότητας των τιμών, του αποπληθωρισμού και της υψηλής ανεργίας σε όλη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα". Επίσης ήταν εναντίον της Συνθήκης της Λισσαβόνας το 2008, με τη δικαιολογία ότι η ΕΕ "πάντα είχε σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα".

    Στο δημοψήφισμα για το Brexit πέρυσι ωστόσο, ο Corbyn παραδέχθηκε ότι, ως ο ηγέτης ενός φιλοευρωπαϊκού κόμματος, έπρεπε να συστήσει ψηφοφορία υπέρ της παραμονής. Αλλά το έκανε με κρύα καρδιά. Όταν τον ρώτησαν να αξιολογήσει τα πλεονεκτήματα της ΕΕ από το ένα μέχρι το 10, τους έδωσε ένα χλιαρό "επτά". Ήταν μετά βίας μια υποστήριξη της συμμετοχής στην ΕΕ, και αρνήθηκε να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην εκστρατεία υπέρ της παραμονής. Δεν φάνηκε απογοητευμένος, σε αντίθεση με πολλούς πολιτικούς των Εργατικών, όταν ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

    Έκτοτε, η πολιτική των Εργατικών ήταν περίπου η ίδια με αυτή της κυβέρνησης –και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Που σημαίνει, να γίνει αποδεκτό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αλλά να επιδιωχθεί μία συμφωνία με τα άλλα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ που να διατηρεί όσο περισσότερα οφέλη της συμμετοχής στην ΕΕ είναι δυνατό, ενώ παράλληλα να εξαλείψει το κόστος και τις ευθύνες.

    Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μάστερ στη διαπραγμάτευση για να δει ότι μια τέτοια συμφωνία είναι απίθανη. Πραγματικά, εάν η κυβέρνηση της May καταρρεύσει, μπορεί να οφείλεται στην κατάρρευση των συνομιλιών ή επειδή οδηγήθηκε σε μια συμφωνία που δεν αποδέχεται η βρετανική Βουλή. Μια νέα κυβέρνηση του Corbyn μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια διπλή επιλογή: σκληρό Brexit, χωρίς συμφωνία ή καθόλου Brexit.

    (Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η May αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει ότι οι υπουργοί έχουν δεχθεί νομικές συμβουλές ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να ακυρώσει την απόφασή του να αποχωρήσει από την ΕΕ οποιαδήποτε στιγμή μέχρι το Μάρτιο του 2019. Και ο Λόρδος Kerr, ο οποίος συνέταξε το Άρθρο 50, δηλώνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει κάθε νομικό δικαίωμα να αλλάξει γνώμη).

    Επομένως, με ποιον τρόπο θα μπορούσε να κινηθεί ο Corbyn; Τα συμπεράσματα από αυτή τη χρονιά υποδηλώνουν ότι θα καταλήξει να κρατήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στην ΕΕ. Το μανιφέστο των Εργατικών για τις γενικές εκλογές του Ιουνίου πήγε πολύ πιο μακριά από το να εξηγήσουν τα οφέλη από την ΕΕ που θα ήθελαν να διατηρήσουν, όπως έκαναν οι Συντηρητικοί: την ενιαία αγορά, την τελωνειακή ένωση, τη συνεργασία για την κλιματική αλλαγή, τους πρόσφυγες και την τρομοκρατία, το Euratom, το Horizon 2020, το Erasmus, το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης και όλους τους κανόνες της ΕΕ για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τα καταναλωτικά δικαιώματα και την προστασία του περιβάλλοντος.

    Υπήρξε κάποια σύγχυση μεταξύ των κορυφαίων βουλευτών των Εργατικών μετά από τις εκλογές σχετικά με το εάν το κόμμα θέλει να παραμείνουν αυτές οι θεσμικές ρυθμίσεις ή εάν θα αποδεχόταν νέες συμφωνίες που τυγχάνει να είναι όπως οι παλιές. Εάν συνέβαινε το τελευταίο, το Ηνωμένο Βασίλειο για παράδειγμα δεν θα ήταν πλέον στην ενιαία αγορά θα αλλά διαπραγματευόταν με την ΕΕ για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, σαν να ήταν.

    Αυτή η σύγχυση αρχίζει και διαλύεται όλο και πιο πολύ. Ο Keir Starmer, ο αξιοσέβαστος σκιώδης υπουργός των Εργατικών για το Brexit, οδηγεί την επίσημη θέση του κόμματος προς την επιθυμία το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει στην ενιαία αγορά και στην τελωνειακή ένωση, όχι απλώς να επιδιώξει μία σχέση που μοιάζει με αυτά. Η λογική της θέσης του Starmer είναι σαφής. Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο καταλήξει να αντιμετωπίζει μια δυαδική επιλογή, το "όχι Brexit" θα ήταν πολύ προτιμότερο από το "σκληρό Brexit".

    Ωστόσο, δεν αναμένουμε ότι ο ίδιος, ακόμη λιγότερο ο Corbyn, θα το πουν αυτό σύντομα. Ενώ οι βουλευτές των Εργατικών και τα μέλη του κόμματος θέλουν στη συντριπτική πλειοψηφία τους το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει στην ΕΕ, πολλοί ψηφοφόροι των Εργατικών, ιδιαίτερα στα παραδοσιακά προπύργια του κόμματος στα Μίντλαντς και στη Βόρεια Αγγλία, ψήφισαν υπέρ της εξόδου πέρυσι. Και ο ίδιος ο Corbyn είναι διχασμένος μεταξύ δύο μικρών ομάδων ανθρώπων γύρω του: εκείνους στο γραφείο του που παραμένουν σκληροπυρηνικοί σοσιαλιστές κατά των Βρυξελλών, και τους συνδικαλιστές που τον βοήθησαν να γίνει ηγέτης του κόμματος και που φοβούνται ότι το Brexit θα ήταν κακό για τις θέσεις εργασίας των μελών τους.

    Για την ώρα, η επίσημη θέση των Εργατικών είναι διανοητικά ασυνάρτητη. Την ίδια στιγμή, αποδεικνύεται ότι είναι πολιτικά χρήσιμη. Η ηγεσία περιμένει να δει πως θα προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για το Brexit στις Βρυξέλλες.

    Κάτι που μας φέρνει πίσω στο σημείο όπου η πολιτική των Εργατικών θα είναι σημαντική μόνο και μόνο ένα η κυβέρνηση της May χάσει τον έλεγχο του κοινοβουλίου. Εάν αυτό συμβεί, θα σημαίνει ότι οι συζητήσεις δεν τα πάνε και τόσο καλές –στην οποία περίπτωση οι Εργατικοί μπορούν να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους για τη διατήρηση του Ηνωμένου Βασιλείου στην  ΕΕ. Οι Εργατικοί θα μπορούσαν να κατηγορήσουν τους Συντηρητικούς ότι προκάλεσαν κρίση και να ξεκινήσουν ένα σύνθημα που θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό: "όχι στο Brexit των Συντηρητικών".

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/74710?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων