Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 06-Αυγ-2021 09:32

    Λίβανος: Ένας χρόνος μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού

    Λίβανος: Ένας χρόνος μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Issam Kayssi

    Λίγο πριν τις 6 στις 4 Αυγούστου 2020, ξέσπασε μια μεγάλη φωτιά σε μια από τις αποθήκες -Hangar 12- στο λιμάνι της Βηρυτού. Οι πυροσβέστες που εστάλησαν στην τοποθεσίας, ανέφεραν ότι "κάτι συμβαίνει” καθώς η φωτιά ήταν τεράστια και προκάλεσε έναν "τρελό ήχο”. Στις 6.07 μια πρώτη έκρηξη έβγαλε ένα μεγάλο σύννεφο καπνού. Αμέσως μετά, μια δεύτερη έκρηξη θα άλλαζε το πρόσωπο της Βηρυτού. Κατέστρεψε το λιμάνι και τις κοντινές γειτονιές της Gemmayzeh και της ar Mikhael κααι κατέστρεψε βαριά την πρωτεύουσα του Λιβάνου, προκαλώντας τον θάνατο 214 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 6.500 ανθρώπων ενώ περίπου 300.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι.

    Δεν θα ξεχάσω σύντομα αυτή τη μοιραία στιγμή που το έδαφος έτρεμε κάτω από τα πόδια μου και η γυάλινη πόρτα πίσω μου έσπασε. Σε δευτερόλεπτα μετά την έκρηξη, υπέθεσα ότι η έκρηξη προήλθε από αυτοκίνητο-βόμβα στη γειτονιά μου (ήμουν περίπου 3χλμ από το λιμάνι). Συνειδητοποιώντας ότι ήμουν τραυματισμένος, έσπευσα στο Αμερικανικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, και στον δρόμο άρχισα να συνειδητοποιώ αυτό που είχε συμβεί. Το μόνο που μπορούσα να δω ήταν γυαλιά στους δρόμους, ζαλισμένοι άνθρωποι παντού και κομβόι μοτοσικλετών να κάνουν γύρους γύρω από την Βηρυττό σαν να ήταν σμήνος μελισσών πυρ απελευθερώθηκαν από την κυψέλη.

    Οι σκηνές από το νοσοκομείο είναι αποτυπωμένες στο μυαλό μου. Καμία ταινία του Χόλυγουντ δεν με είχε προετοιμάσει για τον αριθμό των αιμόφυρτων ανθρώπων που πλημμύρισαν τις εγκαταστάσεις. Είδα άνδρες, γυναίκες και παιδιά σε ράντζα δεξιά και αριστερά μου, και οι γιατροί έπρεπε να διαχειριστούν ταυτόχρονα πολλούς ασθενείς στους διαδρόμους των επειγόντων. Φαινόταν λες και η ημέρα της κρίσης ήταν μπροστά μας.

    Πολλοί έχουν ξαναχτίσει ό,τι καταστράφηκε, ενώ άλλοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Λίβανο. Ορισμένοι έχουν επιλέξει να εστιάσουν στη βοήθεια των οικογενειών των θυμάτων, των τραυματισμένων και των αστέγων. Αναρίθμητοι άνθρωποι αναζήτησαν κάποιου είδους αλήθεια και θέλησαν να μάθουν ποιος είναι υπεύθυνος για την καταστροφή της πόλης τους. Ωστόσο, το ιστορικό των ερευνών σε μεγάλα εγκλήματα στο Λίβανο δεν είναι καθησυχαστική, παρά το ότι η αναζήτησή δικαιοσύνης είναι σημαντική και πρέπει να επιδιωχθεί.

    Μπορεί να φαίνεται περίεργο που η 4η Αυγούστου θεωρείται εξαιρετικά ενοχλητική σε μια πόλη που έχει δεχθεί εισβολή από στρατούς γειτονικών χωρών, έγινε μάρτυρας καταλήψεων από αμέτρητες πολιτοφυλακές, και έζησε χρόνια με βομβιστικές επιθέσεις με αυτοκίνητα. Αλλά η έκρηξη στο λιμάνι ήταν διαβολικά μοναδική διότι οι Λιβανέζοι ακόμα δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν, αλλά ούτε οι πολιτικοί τους ηγέτες ούτε και οι αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας έχουν κάποια πρόθεση να τους βοηθήσουν σε αυτό. Πραγματικά, στόχος τους είναι να αποκρύψουν την πραγματικότητα.

    Σήμερα, στην καλύτερη περίπτωση, έχουμε μη πειστικές εξηγήσεις και άρνηση από την πολιτική τάξη να φτάσει στην ουσία των πραγμάτων. Αυτό θα κρατήσει ζώντα τον φόβο ότι υπό την τρέχουσα ηγεσία του Λιβάνου, η χώρα μπορεί να βιώσει ξανά μια τέτοια κατάσταση. Μόνο όταν οι Λιβανέζοι μπορούν να είναι σίγουροι για το τι συνέβη, μπορούν να προχωρήσουν προς τα εμπρός.

    Από εκεί και πέρα, τι μας λέει η ανικανότητα του Λιβάνου να φτάσει σε μια ενιαία πειστική αφήγηση για μία από τις πιο τραυματικές ημέρες στην ιστορία, για την κοινωνία που προχωράει; η τελική συνέπεια αυτής της αδυναμίας είναι ότι ίσως να μην υπάρχει τρόπος επιστροφής για το κράτος του Λιβάνου, το οποίο έχει χάσει τη νομιμότητα του στα μάτια των ανθρώπων. Η τωρινή ηγεσία μπορεί να κερδίσει τις κοινοβουλευτικές έδρες στις εκλογές του 2022, αλλά αυτό θα αποδίδεται σε έναν εκλογικό νόμο που έχει διαμορφωθεί υπέρ της και με την απουσία μιας οργανωμένης αντιπολίτευσης, παρά με την έλξη της προς τον κόσμο. Το ιδεολογικό πλαίσιο που κάποτε κρατούσε ενωμένο τον Λίβανο, έχει τώρα αποσυντεθεί. Μόνο ο καιρός θα δείξει εάν μπορεί κάτι να το αντικαταστήσει.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegie-mec.org/diwan/85079

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ