Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 25-Απρ-2016 09:01

    Στο κέντρο προσοχής του παγκόσμιου ποδοσφαίρου η Κίνα

    Στο κέντρο προσοχής του παγκόσμιου ποδοσφαίρου η Κίνα
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Igor Poroshin

    Το διεθνές ποδόσφαιρο έχει μια νέα δύναμη. Στη διάρκεια της χειμερινής περιόδου μεταγραφών, οι κινεζικές ποδοσφαιρικές ομάδες απέκτησαν ορισμένους από τους πιο καλούς παίκτες σε συμφωνίες που ανέρχονται σ 360 εκατ. δολάρια, ξεπερνώντας τα ποσά που δαπανήθηκαν στην αγγλική Premier League, την πλουσιότερη παγκοσμίως, κατά περίπου 100 εκατ. δολάρια.

    Στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, η Κίνα έχει γίνει η δεύτερη υπερδύναμη παγκοσμίως στα σπορ: οι Κινέζοι αθλητές κέρδισαν 88 μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο το 2012 σε σχέση με τα 103 μετάλλια των Ηνωμένων Πολιτειών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008 στο Πεκίνο, η Κίνα κέρδισε λιγότερα μετάλλια από τις ΗΠΑ, αλλά περισσότερα χρυσά και κατέλαβε την πρώτη θέση συνολικά.

    Σοβαρά χρήματα άρχισαν να ρέουν στην κινεζική Σούπερ Λιγκ -το κορυφαίο πρωτάθλημα στην χώρα- στη δεκαετία του 2000, μετά από μια σειρά διεθνών επιτυχιών, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης εμφάνισης της Κίνας στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2002. Οι επενδύσεις εντάθηκαν στα τέλη του 2000 και στις αρχές της δεκαετίας του 2010, καθώς οι κινεζικές υπηρεσίες επιβολής νόμου έλαβαν εντολή να συλλάβουν και να αποπέμψουν διεφθαρμένους αξιωματούχους. Μεταξύ 2009-2011, περίπου 100 άτομα που ενεπλάκησαν σε παράνομες δραστηριότητες, φυλακίστηκαν.

    Σύντομα ακολούθησε και το ταλέντο. Το 2013, ο David Beckam, ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρικός σταρ παγκοσμίως, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο αξίας 50 εκατ. βρετανικών στερλινών, για να γίνει πρεσβευτής του κινεζικού ποδοσφαίρου. Οι κορυφαίες εταιρείες της Κίνας άρχισαν να αποκτούν ομάδες τηε Σούπερ Λιγκ, και έστειλαν scouts σ όλο τον κόσμο να αναζητήσουν ξένους παίκτες, πρόθυμους να αγωνιστούν στην Κίνα έναντι υψηλών ποσών.

    Μέχρι αυτό το έτος, η Σούπερ Λιγκ θεωρούνταν ένα καλό μέρος για να κερδίσει κανείς κάποια χρήματα προτού συνταξιοδοτηθεί. Αλλά όταν άνοιξε η περίοδος μεταγραφών στην Ευρώπη την πρωτοχρονιά, οι κινεζικές ομάδες γρήγορα κυριάρχησαν στην αγορά, καθώς σχεδόν κάθε ομάδα της Σούπερ Λιγκ απέκτησε έναν τουλάχιστον Ευρωπαίο σταρ.

    ίσως η πιο αξιοσημείωτη συμφωνία ήταν η απόκτηση του Alex Teixeira της Σαχτιάρ Ντόνεσκ, από την Jiangsu Suning έναντι 50 εκατ. ευρώ, ξεπερνώντας την αντίστοιχη πρόταση της Λίβερπουλ, μιας εκ των πιο διάσημης ομάδας παγκοσμίως, κατά μιάμιση φορές. Ο Teixeira θα παίρνει τώρα 10 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο. Επέλεξε την Nanjing, μια πόλη που ο ίδιος πιθανώς δεν ήξερε ότι υπήρχε πριν από ένα μήνα, έναντι του Λίβερπουλ, μιας εκ των πρωτευουσών του ποδοσφαίρου στον κόσμο.

    Άλλη μία ομάδα που οι Ευρωπαίοι πιθανώς δεν είχαν άκουσε ποτέ, Shanghai SIPG, ετοιμάζει πρόταση 100 εκατ, ευρώ ετησίως για τον Wayine Rooney, τον σουπερστάρ επιθετικό της Manchester United και της Εθνικής Αγγλίας. Το ποσό είναι περίπου πέντε φορές υψηλότερο από τον μισθό του καλύτερου παίκτη παγκοσμίως, του Lionel Messi.

    Με την πρώτη ματιά, η ποδοσφαιρική άνθιση της Κίνας φαίνεται να μοιάζει με την ρωσική φρενίτιδα στα επαγγελματικά πρωταθλήματα που κατέλαβε την Ρωσία στα τέλη της δεκαετίας του 2000 και στις αρχές της δεκαετίας του 2010, όταν νεόπλουτοι ολιγάρχες επιδίωξαν να χτίσουν μεγάλες αθλητικές αυτοκρατορίες.

    Το ποδοσφαιρικό και άλλα αθλητικά franchises γρήγορα έγιναν ένα πολιτικό μέσο για την πρώτη γενιά των Ρώσων καπιταλιστών. Οι ιδιωτικές αθλητικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να προωθήσουν το κοινωνικό status των ιδιοκτητών τους, με τη δημιουργία πολιτικών και επιχειρηματικών σχέσεων με κυβερνητικούς αξιωματούχους. Οι χρηματοδοτούμενες από το κράτος αθλητικές επιχειρήσεις  ήταν και είναι μια καλή ευκαιρία να διοχετευθούν λεφτά από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Η ρωσική κυβέρνηση θέλει να δαπανήσει λεφτά σε αθλητές διότι οι αθλητικές οργανώσεις θεωρούνται όπιο των μαζών, ένα μέσο για να αποσπαστεί η προσοχή της κοινής γνώμης από τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής.

    Οι πρόσφατες εξελίξεις στο κινεζικό ποδόσφαιρο ομοίως φαίνεται να έχουν μικρή σχέση με τα κέρδη. Για παράδειγμα, η ποδοσφαιρική ομάδα της Nanjing θα χρειαζόταν να κερδίσει επιπλέον 80 εκατ. ευρώ για να δικαιολογήσει την αγορά του Alex Teixeira για τρία χρόνια. Με μέση τιμή εισιτηρίου τα 15 ευρώ για τους αγώνες της Σούπερ Λιγκ, αυτό δεν είναι ρεαλιστικό.

    Οι μεταγραφές των κινεζικών ποδοσφαιρικών ομάδων κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, φαίνεται να έχουν διαταχθεί από "υψηλά”. Ορισμένοι κάνουν λόγο για μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με ημερομηνία 20 Οκτωβρίου 2014, το οποίο ορίζει ότι οι φόροι μιας επιχείρησης θα μειωθούν εάν είναι χορηγός σε μια αθλητική ομάδα. Οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι οι κινεζικές επιχειρήσεις και οι ομάδες που ελέγχουν διατάχθηκαν από την κυβέρνηση του Πεκίνου -ίσως από τον ίδιο τον Xi Jinping- να ξοδέψουν λεφτά για ξένους σταρ.

    Η καλύτερη απόδειξη ότι οι ομάδες δέχθηκαν εντολή της κυβέρνησης να δελεάσουν ταλέντα, είναι το νέο τηλεοπτικό συμβόλαιο 400 εκατ, δολαρίων της Σούπερ Λιγκ. Η συμφωνία, η οποία είναι 20 φορές μεγαλύτερη από την προηγούμενη και υπογράφτηκε πριν από την κινεζική ευρωπαϊκή εκστρατεία, δεν έχει καμία σχέση με την αξία της αγοράς.

    Και πάλι υπάρχει λόγος να πιστεύει κανείς ότι η Κίνα θα πετύχει εκεί που δεν κατόρθωσε η Ρωσία (και είναι απίθανο να συμβεί στο εγγύς μέλλον), δημιουργώντας μια βιομηχανία αθλητικής διασκέδασης βασισμένη σε καπιταλιστικές αρχές. Το μέσο εισιτήριο σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ήδη κοστίζει τρεις φορές περισσότερο στην Κίνα από ό,τι στη Ρωσία. Η συμμετοχή στους αγώνες της Σούπερ λιγκ ήταν μεγαλύτερη από 20.000 ανά ακόμη ακόμη και πέρυσι, πριν δηλαδή αποκτηθούν τα νέα ευρωπαϊκά αστέρια. Πρόκειται για διπλάσιο αριθμό από αυτόν της Ρωσίας, και αντίστοιχο με αυτόν της Γαλλίας και της Ιταλίας.

    Τα οικονομικά κίνητρα δεν είναι ο μόνος μοχλός ανάπτυξης του ποδοσφαίρου. Ίσως πιο σημαντικό, είναι ότι το Πεκίνο ελπίζει πως μια ισχυρή ποδοσφαιρική λίγκα θα βοηθήσει να καλλιεργηθεί εθνική ενότητα και ένα κοινό πάθος για το παιχνίδι, μεταξύ της αναδυόμενης μεσαίας τάξης της Κίνας. Όπως πάντα στην Κίνα, η μεγάλη εθνική ιδέα έρχεται πρώτη, και οι επιχειρήσεις ακολουθούν.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegie.ru/commentary/2016/04/20/china-steps-into-soccer-spotlight/ixbs

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ