Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 07-Αυγ-2020 08:23

    Η Κίνα έχει ένα άδικο πλεονέκτημα στην ευρωπαϊκή αγορά - Τι μπορεί να γίνει για να ισορροπήσει το παιχνίδι;

    Η Κίνα έχει ένα άδικο πλεονέκτημα στην ευρωπαϊκή αγορά - Τι μπορεί να γίνει για να ισορροπήσει το παιχνίδι;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Alicia - Garcia Herreto και Guntram B. Wolff

    Η κυριαρχία των κινεζικών κρατικών επιχειρήσεων στην εγχώρια αγορά της Κίνας τους παρέχει αθέμιτα πλεονεκτήματα και στην ενιαία αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Κομισιόν δημοσίευσε πρόσφατα μια σειρά συστάσεων για την εξισορρόπηση του ανταγωνισμού όσον αφορά τις ξένες επιδοτήσεις. Δυστυχώς, ενώ είναι χρήσιμες, αυτές οι ιδέες είναι απίθανο να αποβούν αρκετές για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

    Δεδομένου του επείγοντος του θέματος, οποιεσδήποτε λύσεις πρέπει να υπερβούν τα εμπορικά εργαλεία προς εκείνα του ανταγωνισμού, τα οποία δεν έχουν εξεταστεί μέχρι τώρα από την ΕΕ. Ωστόσο, η πληθώρα των προτάσεων που εξετάζονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος ενδέχεται να αποδειχθεί ανεπαρκής για την πρόκληση.

    Το τεράστιο μέγεθος των κινεζικών εταιρειών δημιουργεί διαταραχές

    Ο πρώτος λόγος αφορά την καλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς της ΕΕ, η οποία απαιτεί υψηλό βαθμό ανταγωνισμού. Η ύπαρξη εταιρειών που λειτουργούν μονοπωλιακά - ή αποτελούν μέρος ενός ολιγοπωλιακού συστήματος- σε άλλες αγορές, ιδίως μεγάλες όπως αυτή της Κίνας, δημιουργεί διαταραχές στην ενιαία αγορά της ΕΕ, είτε η προνομιακή μεταχείριση προέρχεται από επιδοτήσεις είτε όχι.

    Αυτό σημαίνει ότι αναζητώντας επιδοτήσεις που χορηγούνται, ακόμη και αν αυτό περιορίζεται στις κρατικές εταιρείες της Κίνας (SOEs), ενδέχεται να μην αντιμετωπιστεί έτσι πραγματικά το ζήτημα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι κινεζικές εταιρείες έχουν το πάνω χέρι γιατί κυριαρχούν στην εγχώρια αγορά που τους προσφέρει σημαντικά οφέλη - η οποία είναι πέρα ​​από τη δυνατότητα των επιτρόπων της ΕΕ. Η ηγετική τους θέση οφείλεται στην έλλειψη πρόσβασης ξένων εταιρειών στην κινεζική αγορά και στη γενικά άνιση μεταχείριση ιδιωτικών εταιρειών έναντι κρατικών εταιρειών.

    Η εγχώρια κυριαρχία τους

    Δεύτερον, η κυριαρχική τους θέση ευνοείται από επιδοτήσεις ή άλλα μέσα, όπως χαμηλότερες πληρωμές τόκων ανά μονάδα χρέους και χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Αυτό βοηθά στη χρηματοδότηση της εξαγοράς εταιρειών στο εξωτερικό, όπου περισσότερες από τις μισές από αυτές τις εξαγορές πραγματοποιούνται στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα στοιχεία για τις Συγχωνεύσεις & Εξαγορές στην Κίνα.

    Πέρα από τη χρηματοδότηση εξαγορών, οι κινεζικές εταιρείες ανταγωνίζονται στην Ευρώπη μέσω επενδύσεων σε πράσινα έργα, εκμεταλλευόμενες τα οφέλη από τη δική τους αγορά. Αν και κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι οι Ευρωπαίοι καταναλωτές επωφελούνται από φθηνότερα αγαθά και υπηρεσίες, αυτό ισχύει μόνο για τομείς που βρίσκονται σε σπουδαίο ανταγωνισμό και πολύ λιγότερο για εκείνους με μεγάλο εξωτερικό δίκτυο ή / και οικονομίες μεγάλης κλίμακας και εμβέλειας.

    Η προνομιακή πρόσβαση στην ενιαία αγορά μέσω φθηνότερης χρηματοδότησης ή / και επιδοτήσεων κ.λπ. μπορεί να δημιργήσει μονοπωλιακές συνθήκες με επιβλαβείς συνέπειες για τον ανταγωνισμό. Εάν δεν επιτευχθεί πλήρης αμοιβαιότητα και οι ευρωπαϊκές εταιρείες να μπορούν να ανταγωνιστούν ισοδύναμα στην κινεζική αγορά, η έλλειψη ανταγωνισμού στην Κίνα μπορεί να θέσει τις ευρωπαϊκές εταιρείες σε μειονεκτική θέση στη ίδια τους την αγορά.

    Το πρόβλημα της τρίτης αγοράς

    Ο τρίτος λόγος κινείται πέρα από την καλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς και αφορά τον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Ένας μεγάλος αριθμός ευρωπαϊκών εταιρειών είναι πολυεθνικές, μεγάλες ή μικρές, και ανταγωνίζονται σε τρίτες αγορές, όπως φαίνεται από το μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα της ΕΕ. Η κυριαρχία των βασικών κινεζικών εταιρειών - πολλές από τις οποίες είναι κρατικές επιχειρήσεις - σε αυξανόμενο αριθμό αγορών μπορεί να επηρεάσει τις ευρωπαϊκές εταιρείες είτε στις εξαγωγές τους είτε στη λειτουργία τους σε άλλες τρίτες αγορές μέσω άμεσων ξένων επενδύσεων.

    Αυτό το πρόβλημα είναι πιο δύσκολο να επιλυθεί από την προσπάθεια διατήρησης ίσων όρων ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά, καθώς συνεπάγεται διεθνή συντονισμό ή δράσεις της ΕΕ εκτός των εδαφών της.

    Τι μπορεί να γίνει;

    Λαμβάνοντας υπόψη τη μακροχρόνια προσπάθεια της ΕΕ να διατηρήσει τον πολυμερισμό, η πρώτη προσέγγιση θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τους πολυμερείς θεσμούς για να προσπαθήσει να διατηρήσει ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον σε διεθνές επίπεδο. Στην πραγματικότητα όμως, είναι πολύ απίθανο να δημιουργηθεί ένας νέος πολυμερής θεσμός για τον ανταγωνισμό εάν οι υπάρχοντες θεσμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, δεν λειτουργούν σωστά.

    Ο ΟΟΣΑ θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο στην προστασία του παγκόσμιου ανταγωνισμού, αλλά έχει δύο σημαντικά μειονεκτήματα. Το πρώτο είναι ότι μπορεί να βασιστεί μόνο στην πίεση από τα μέλη και το δεύτερο είναι ότι η Κίνα δεν είναι επίσημο μέλος. Μια άλλη πιθανή πορεία δράσης είναι η εξωεδαφικότητα, δηλαδή η διεύρυνση της ΕΕ σκοπιάς από την ενιαία αγορά ως του μοναδικού πεδίου παιχνιδιού σε μια πιο σφαιρική σκοπιά, σύμφωνα με τον πολυεθνικό χαρακτήρα των ευρωπαϊκών εταιρειών. 

    Αντιμετωπίζοντάς το ως ένα παγκόσμιο ζήτημα

    Η Λευκή Βίβλος της Κομισιόν για τις ξένες επιδοτήσεις εστιάζεται πολύ στις επιδοτήσεις και στην ενιαία αγορά. Η ουσία του προβλήματος έγκειται στις κινεζικές εταιρείες, ιδίως στις κρατικές εταιρείες, αλλά και σε ορισμένες που είναι ιδιωτικές και έχουν προνομιακή θέση στην εγχώρια αγορά τους. Για την προστασία της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς, είναι απαραίτητο το άνοιγμα της Κίνας στον ξένο ανταγωνισμό, καθώς και η διατήρηση ενός ελάχιστου βαθμού ανταγωνισμού σε τρίτες αγορές. Για αυτό θα χρειαστεί πιθανότατα η εξωεδαφικότητα ορισμένων από τα μέτρα της ΕΕ για την προστασία του ανταγωνισμού στα εδάφη της.

    Εν τέλει, ο μετασχηματισμός της Κίνας σε οικονομία της αγοράς θα πρέπει να είναι η καλύτερη απάντηση σε αυτές τις διαταραχές που προκαλούνται από τον κρατικό καπιταλισμό. Δυστυχώς, οι προοπτικές για τη μεταρρύθμιση της Κίνας προς μια πραγματική οικονομία της αγοράς φαίνονται ζοφερές. Εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί αλλαγή σε αυτό το μέτωπο, τότε η επιλογή είναι προς περισσότερο προστατευτισμό. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν ενισχύει μακροπρόθεσμα την ευημερία ούτε για την Κίνα ούτε για την Ευρώπη.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ