Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 13-Ιουλ-2022 00:02

    Η SPAC του Μπιλ Άκμαν πέθανε. Ζήτω οι... SPARC;

    Η SPAC του Μπιλ Άκμαν πέθανε. Ζήτω οι... SPARC;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Chris Bryant

    Η απόφαση του Μπιλ Άκμαν να επιστρέψει 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδυτές αντί να επιδιώξει μία αμφιλεγόμενη συμφωνία SPAC δείχνει αξιοθαύμαστη εγκράτεια. Αλλά είναι απίθανο να κατευνάσει τους ριψοκίνδυνους παίκτες που μαζεύτηκαν στην εταιρεία του Pershing Square Tontine (περισσότερο γνωστή ως PSTH). Όχι μόνο απέτυχε να πραγματοποιήσει μία ελκυστική συγχώνευση, αλλά ερασιτέχνες επενδυτές "κάηκαν" ποντάροντας στην PSTH ελπίζοντας ότι θα το κάνει. Ο Άκμαν τους προσφέρει ένα έπαθλο παρηγοριάς: απλώς δεν είναι ακόμη σαφές πόσο βιώσιμο και πολύτιμο είναι το δώρο αυτό.

    Ο Άκμαν δεν είναι ο πρώτος διαχειριστής SPAC που συνειδητοποιεί ότι οι εταιρείες "λευκής επιταγής" ("blank check companies") έφτασαν σε αδιέξοδο, αλλά καθώς η PSTH ήταν η μεγαλύτερη που έχει συσταθεί ποτέ εξακολουθεί να συνιστά ένα ζοφερό ορόσημο για αυτή την κατηγορία assets.

    Περισσότερες από έξι εταιρείες "λευκής επιταγής" έχουν ρευστοποιηθεί μέχρι τώρα το 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία του SPAC Research, και περιμένω ότι θα κλείσουν και πολλές άλλες στους επόμενους μήνες. Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) έχει κάνει διστακτικές τις τράπεζες στη διενέργεια συγχωνεύσεων και οι μέτοχοι ζητούν όλο και περισσότερο την επιστροφή των χρημάτων τους αντί για τη χρηματοδότηση συναλλαγών. Πολλές από αυτές τις "εταιρείες  - κελύφη" τρέχουν επίσης απέναντι στη διετή προθεσμία που έχουν για να ολοκληρώσουν μια συμφωνία.

    Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι η εταιρεία - όχημα του Άκμαν είχε αυτή την τύχη, καθώς ο ίδιος είχε εντοπίσει από νωρίς πολλά από τα προβλήματα που έχει αποδειχθεί ότι οδηγούν σε κατάρρευση των SPACs, συγκεκριμένα τα στρεβλά κίνητρα των διαχειριστών και την τάση των επενδυτών να αποσύρουν τα χρήματά τους.

    Εισηγμένη τον Ιούλιο του 2020, η PSTH προσπάθησε να διορθώσει αυτές τις στρεβλώσεις - ο Άκμαν αρνήθηκε τις δωρεάν μετοχές που απονέμουν παραδοσιακά στους εαυτούς τους οι ιδρυτές SPAC και πρόσφερε πρόσθετες εγγυήσεις στους μετόχους που συμφώνησαν να μην αποσύρουν τα χρήματά τους. Και όμως, η PSTH κατέληξε να διαβρωθεί από τις ίδιες αρνητικές συμπαραδηλώσεις με άλλα SPAC.

    Η συμφωνία που επιδίωξε να κάνει με την Universal Music Group NV πέρυσι απορρίφθηκε από την SEC. Αυτό προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση στους μικροεπενδυτές που ένιωσαν ότι τους στέρησαν μια καλή ευκαιρία (η Universal Music κατέληξε σε συμφωνία με το hedge fund του Άκμαν). Η αποτυχία αξιοποιήθηκε επίσης για να καταστήσει την PSTH στόχο (αβάσιμα κατά την άποψή μου) δικαστικής προσφυγής των μετόχων που υποστήριξαν ότι ενεργούσε ως παράνομη επενδυτική εταιρεία, κάτι που η PSTH έχει αρνηθεί.

    Ο επίλογος όλου αυτού του δράματος είναι ότι οι μέτοχοι της PSTH που την αγόρασαν στην τιμή της δημόσιας εγγραφής της, θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους αργότερα αυτό το μήνα, με τόκους. Δεν είναι τόσο άσχημη κατάληξη, αν σκεφτεί κανείς τι απώλειες έχουν για τους μετόχους τους ορισμένες SPACs σε κακοσχεδιασμένες συμφωνίες. Ένας δείκτης απόδοσης των SPACs που έχουν ολοκληρώσει τις συγχωνεύσεις τους, έχει υποχωρήσει άνω του 75% το περασμένο έτος. Δυστυχώς, πολλοί μικροεπενδυτές αγόρασαν χωρίς σύνεση την PSTH με premium 20 δολαρίων ανά μετοχή. Όσοι βούτηξαν σε παράγωγα της PSTH (options ή warrants ) θα έχουν χάσει ακόμη περισσότερα.

    Αλλά δεν θα μείνουν με άδεια χέρια. Ο Άκμαν τους προσφέρει δικαιώματα, υπό την ονομασία SPARs, προκειμένου να συμμετέχουν σε μια απροσδιόριστη μελλοντική συμφωνία. Θεωρητικά, η Pershing Square SPARC Holdings συνιστά μία βελτίωση της τυπικής εταιρείας "λευκής επιταγής". Οι επενδυτές δεν θα χρειαστεί να "παρκάρουν" χρήματα με χαμηλό ποσοστό απόδοσης έως ότου το SPARC βρει εταιρεία - στόχο, κάτι που μπορεί να πάρει χρόνια. Αντίθετα, θα κληθούν να δηλώσουν συμμετοχή μόλις ο Άκμαν βρει κάτι να αγοράσει. Ως εκ τούτου, η SPARC εξοικονομεί τα τέλη έκδοσης (περίπου 7% για μια παραδοσιακή δημόσια εγγραφή και 5,5% για μια SPAC).

    Οι δημόσιες εγγραφές είναι ετοιμοθάνατες και η φήμη των SPAC στα τάρταρα, επομένως μια εταιρεία που θέλει να μπει στο χρηματιστήριο ενδέχεται να βρει αρκετά ελκυστική την ασφάλεια της τιμής της συμφωνίας που προσφέρει η SPARC. Τα παράγωγα του τίτλου της PSTH πρόκειται να λήξουν χωρίς αξία, επομένως το γεγονός ότι διαπραγματεύονται λίγο πάνω από 0 δολάρια υποδηλώνει ότι οι επενδυτές διατηρούν κάποια πίστη στην ικανότητα του Άκμαν να κάνει deals.

    Αλλά τα SPARs χρειάζεται να λάβουν την "ευλογία" της SEC και, αρχικά τουλάχιστον, θα διαπραγματεύονται εξωχρηματιστηριακά και όχι στην Wall Street. Αυτό θα μπορούσε να περιορίσει και την τιμή και τη ρευστότητά τους.


    Δεν θα είναι εύκολο να πειστεί μία εταιρεία "μονόκερος" να ποντάρει σε μία καινοτόμα δομή χρηματιστηριακής εισαγωγής και οι επενδυτές που "μάτωσαν" από τις χρηματοπιστωτικές καινοτομίες του Άκμαν θα είναι διπλά διστακτικοί. Μόνο αν τους προσφέρει μια "ζουμερή" συμφωνία θα κερδίσει τη συγχώρεσή τους.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ