Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Δεκ-2020 00:05

    Γιατί ο Μισούστιν είναι ο κατάλληλος πρωθυπουργός για την τρέχουσα φάση της προεδρίας Πούτιν

    Γιατί ο Μισούστιν είναι ο κατάλληλος πρωθυπουργός για την τρέχουσα φάση της προεδρίας Πούτιν
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Clara Ferreira Marques

    Οι Ρώσοι πρωθυπουργοί συχνά ξεχνιούνται γρήγορα. Λίγοι εξ αυτών, όπως ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν, έχουν προχωρήσει για "μεγαλύτερα πράγματα".

    Από τότε που ανέλαβε την πρωθυπουργία τον Ιανουάριο, ο Μιχαήλ Μισουστίν έχει προαγάγει τον εαυτό του ώστε να ξεφύγει από την πρώτη κατηγορία. Ο ιδιαίτερα εξοικειωμένος με την τεχνολογία πρώην επικεφαλής των φορολογικών αρχών της Ρωσίας έγινε το κεντρικό πρόσωπο της αντίδρασης της ρωσικής κυβέρνησης στον  πανδημία του κορονοϊού, καθώς ήδη από την αρχή της κρίσης ο Πούτιν χάθηκε σταδιακά από τα φώτα της δημοσιότητας.

    Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας προωθεί ένα φιλόδοξο εθνικό πρόγραμμα δαπανών που είναι ιδιαίτερα "αγαπητό" στον πρόεδρο της χώρας. Η προσωπική του δημοτικότητα αυξάνεται. Και, τον Νοέμβριο, επέκτεινε τον έλεγχό του στην κυβερνητική ατζέντα όσον αφορά το εσωτερικό της χώρας, με έναν ανασχηματισμό του υπουργικού του συμβουλίου.

    Είναι πολύ νωρίς για να θεωρήσουμε ότι θα ενταχθεί στη δεύτερη κατηγορία, με περισσότερα από τρία χρόνια να απομένουν μέχρι το τέλος της τρέχουσας προεδρικής θητείας του Πούτιν.

    Ένας ικανός γραφειοκράτης μέσα σε ένα "βυζαντινό" σύστημα εξουσίας

    Ωστόσο, ο Μισούστιν, ελάχιστα γνωστός μέχρι να επιλεγεί από τον αρχηγό του κράτους για την πρωθυπουργία, ήδη ενσαρκώνει ένα καθεστώς το οποίο εισέρχεται στη φάση της δύσης του. Σε ένα σύστημα που έχει ανάγκη από απτά αποτελέσματα, είναι ένας ικανός διαχειριστής, ο οποίος τοποθετείται έξω και πάνω από την πολιτική διαμάχη.

    Σε ένα σύστημα που έχει δομηθεί πάνω στην αρχή του διαίρει και βασίλευε, αποτελεί ηγετική φιγούρα, αλλά και μια μορφή που παλεύει να παραγκωνίσει άλλους παράγοντες που έχουν τις δικές τους αυτόνομες σφαίρες επιρροής μέσα στο σύστημα εξουσίας υπό τον Πούτιν.

    Δεδομένων των οικονομικών και πολιτικών προκλήσεων που έρχονται, το 2021 θα καθορίσει εάν ο Μισούστιν - και ο ευρύτερος μηχανισμός - μπορούν να τα βγάλουν πέρα σε αυτή την επιχείρηση εξισορρόπησης.

    Μετά από δύο δεκαετίες στην εξουσία, ο Πούτιν δεν αναζητεί ακόμη αντικαταστάτη. Απλώς πέρασε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες, μεταξύ άλλων, του επιτρέπουν να θέσει ξανά υποψηφιότητα για πρόεδρος το 2024 - εάν το αποφασίσει. Ο στόχος του ήταν να προλάβει μια αποσταθεροποιητική αναζήτηση αντικαταστάτη στην ηγεσία του κράτους, όπως εξήγησε στην κρατική τηλεόραση εκείνη την περίοδο: "Πρέπει να εργαζόμαστε και όχι να αρχίσουμε να αναζητούμε διαδόχους".

    Ο Μισούστιν ταιριάζει σε αυτήν τη στρατηγική, που στοχεύει στη διατήρηση της κυρίαρχης ελίτ σε εγρήγορση - όπως ακριβώς και ο προκάτοχός του, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ικανοποιούσε την ανάγκη του Πούτιν για κάποιον πρόθυμο να αναλάβει την προεδρία το 2008 και στη συνέχεια να την εγκαταλείψει υπέρ του νυν Ρώσου προέδρου.

    Η αποδοχή του πρωθυπουργού της Ρωσίας έχει βελτιωθεί σημαντικά στις δημοσκοπήσεις από τότε που τη θέση ανέλαβε ο Μ. Μισούστιν

    Άλλος ένας προστατευόμενος του Σομπτσάκ

    Παρά τα σχόλια την περίοδο του διορισμού του στην πρωθυπουργία περί "απρόσωπων γραφειοκρατών", ο 54χρονος πρωθυπουργός της Ρωσίας δεν προήλθε από το πουθενά. Ακριβώς όπως ο Πούτιν, βοηθήθηκε κι εκείνος από τον ακαδημαϊκό και μετέπειτα δήμαρχο Αγίας Πετρούπολης, Ανατόλι Σομπτσάκ, ενώ υπήρξε προστατευόμενος του πρώην υπουργού Οικονομικών και μεταρρυθμιστή Μπόρις Φιοντόροφ. Από τότε ανέβαινε σταθερά επίπεδο στις τάξεις της κρατικής στελεχικής "πυραμίδας" της Ρωσίας.

    Ως επικεφαλής της φορολογικής υπηρεσίας της Ρωσίας, ο Μισούστιν χρησιμοποίησε την τεχνογνωσία του για να αναδιαρθρώσει ένα πεπαλαιωμένο σύστημα γεμάτο "διαρροές", αυξάνοντας τα έσοδα, σε μεγάλο βαθμό χωρίς να προσθέσει νέα φορολογικά βάρη στους Ρώσους πολίτες και στις επιχειρήσεις.

    Είχε ταλέντο στη δημοσιοποίηση των προσπαθειών εκσυγχρονισμού εκ μέρους του, όπως στην περίπτωση κατά την οποία ο κοσμοναύτης Πάβελ Βινόγκραντοφ πλήρωσε τους φόρους του από το διάστημα. Ένας "σούπερ γραφειοκράτης", όπως περιγράφεται από τον συνάδελφό μου στο Bloomberg Opinion, Leonid Bershidsky, ο Μισούστιν φέρνει αποτελέσματα, μια χρήσιμη δεξιότητα σε μια κυβέρνηση που απαιτεί αυτό που οι πολιτικοί επιστήμονες αποκαλούν "νομιμοποίηση παραγωγικότητας", η οποία αποδίδεται με την αύξηση της αποτελεσματικότητας.

    Τα "εθνικά projects"

    Από αυτή την άποψη, ίσως η πιο προβεβλημένη αποστολή του θα είναι η εφαρμογή των Εθνικών Projects.

    Πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2018 και αφορά ένα σχέδιο για την ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου και της ανάπτυξης στη χώρα και έχει αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας υπό το βάρος της πανδημίας - γεγονός όχι κακό για τον Μισούστιν ή τον Αντρέι Μπελούσοφ, βασικό αρχιτέκτονά του και α' αναπληρωτή πρωθυπουργό, δεδομένης της κακής αρχής στην εφαρμογή του. Τέτοιες τεράστιες και πολυετείς φιλόδοξες προσπάθειες αναζωογόνησης της οικονομίας έχουν αποτύχει στο παρελθόν. Μια ρεαλιστική "επαναφορά" του project θα βελτίωνε τις πιθανότητες του πρωθυπουργού να αποδειχθεί επιτυχημένος στο έργο του.

    Ο Μισούστιν έχει παρακάμψει ερωτήσεις σχετικά με την προσωπική του ακίνητη περιουσία, οι οποίες έχουν τεθεί επί τάπητος από τον επικριτή του Πούτιν Αλεξέι Ναβάλνι και άλλους παράγοντες. (Οι υπερασπιστές του πρωθυπουργού της Ρωσίας ισχυρίζονται ότι συσσώρευσε πλούτο την περίοδο που εργαζόταν στον ιδιωτικό τομέα).

    Είναι λιγότερο σαφές εάν θα είναι αρκετά τυχερός ώστε να αποφύγει να του χρεωθούν ευθύνες για τυχόν διαρκείς συνέπειες από την πολιτική της ρωσικής κυβέρνησης να παράσχει αρκετά περιορισμένη δημοσιονομική τόνωση στην οικονομία έναντι των επιπτώσεων του κορονοϊού το 2020 ή να αναθέσει σε μεγάλο βαθμό τη διαχείριση της πανδημίας στις αρχές των περιφερειών της χώρας, που έχουν ανισόμετρα κατανεμημένους πόρους.

    Υπό αυτή την έννοια, η δουλειά του είναι πιο δύσκολη από ό,τι για κάποιους πιο μειλίχιους Ρώσους πρωθυπουργούς της δεκαετίας του 2000, που επέβλεπαν μια αναπτυσσόμενη οικονομία, σύμφωνα με τον Vladimir Gelman του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στην Αγία Πετρούπολη.

    Το εύρος των αρμοδιοτήτων του Μισούστιν είναι επίσης πιο περιορισμένο, αναφέρει, καθώς ο Πούτιν τεμαχίζει τις αρμοδιότητες και ευθύνες ώστε να διατηρεί τον έλεγχο. Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού είναι μόνον ένα από τα κέντρα εξουσίας υπό το Κρεμλίνο (ρωσική Προεδρία), το οποίο ενισχύθηκε από τις εκτεταμένες θεσμικές μεταρρυθμίσεις του 2020 και έχει σκοπό να διατηρήσει ανοιχτές όλες τις μελλοντικές επιλογές. Υπάρχει επίσης το Συμβούλιο Ασφαλείας, ο ευρύτερος διοικητικός μηχανισμός της Προεδρίας της χώρας, το ανανεωμένο Κρατικό Συμβούλιο και πολλά άλλα κέντρα εξουσίας.

    Ο χρυσός κανόνας: δεν αμφιβητείς ποτέ τον πρόεδρο

    Πάντα άνθρωπος της πολιτικής εποχής του, ο Μισούστιν έχει επιδείξει ευελιξία και επίγνωση για τα όρια του αξιώματός του, σημειώνει ο Ben Noble του University College London, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να αποφεύγει πάση θυσία να προβάλλεται ως μελλοντικός διεκδικητής της θέσης του προέδρου της Ρωσίας, κάτι που έχει βλάψει στο παρελθόν άλλους.

    Σε ένα ευρέως αναφερόμενο επεισόδιο, διόρθωσε δημόσια έναν επιστήμονα που αναφέρθηκε στον Πούτιν ως "συνάδελφο" του Μισούστιν. Αμέσως ξεκαθάρισε τα πράγματα: "Όχι συνάδελφός μου - ο ηγέτης μας". Έξι λέξεις οι οποίες συμπυκνώνουν το μοντέλο διακυβέρνησης της Ρωσίας στη δεκαετία του 2020.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ