Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 19-Νοε-2019 00:06

    Οι θερμότεροι χειμώνες δεν σημαίνουν αυτομάτως λιγότερους θανάτους

    Οι θερμότεροι χειμώνες δεν σημαίνουν αυτομάτως λιγότερους θανάτους
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Peter R. Orszag

    Σχετικά πρόσφατα στο Ντένβερ, χιόνι άρχισε να πέφτει μόλις οκτώ ώρες αφότου η θερμοκρασία είχε αγγίξει τους 28 βαθμούς Κελσίου. Ένα τέτοιο "καιρικό μαστίγωμα", το οποίο γίνεται όλο και πιο σύνηθες, έρχεται να τονίσει τους γενικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής. Ένα αντίθετο επιχείρημα, ωστόσο, υποδεικνύει ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί παράλληλα να παρατείνει την ανθρώπινη ζωή, μειώνοντας την κορύφωση των ποσοστών θνησιμότητας που συμβαίνει κατά κανόνα τους χειμερινούς μήνες. Δυστυχώς, τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό το όφελος είναι ελάχιστο, εάν όχι ανύπαρκτο.

    Τα ποσοστά θνησιμότητας είναι πράγματι πολύ υψηλότερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα - περίπου 10-20% ανά τον κόσμο σε σχέση με άλλες περιόδους του έτους. Στις ευρωπαϊκές πόλεις, η μείωση της θερμοκρασίας κατά 1 βαθμό Κελσίου συσχετίζεται με άνοδο κατά 1,4% των καθημερινών θανάτων από φυσικά αίτια.

    Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται σε αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, αν και θάνατοι από πτώσεις και σχετικοί τραυματισμοί κορυφώνονται επίσης από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Μάρτιο. Ωστόσο, οι αυτοκτονίες, σε αντίθεση με την αστική μυθολογία, δεν αποτελούν μέρος του φαινομένου. Συγκεκριμένα, οι τελευταίες κορυφώνονται κατά τη διάρκεια της άνοιξης (ακόμη και στις στερημένες από ηλιακό φως σκανδιναβικές χώρες).

    Ένα άλλο εκπληκτικό εύρημα είναι ότι η θνησιμότητα αυξάνεται για τους ανθρώπους τον χειμώνα ανεξαρτήτως του εισοδήματός τους.

    Έτσι, είναι εύκολο να δούμε τη λογική πίσω από την πεποίθηση ότι θερμότεροι χειμώνες θα μειώσουν τα ποσοστά θνησιμότητας. Ο Thomas Gale Moore του Ινστιτούτου Hoover του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ εκτιμά απολύτως "ντετερμινιστικά" ότι στις ΗΠΑ "μια αύξηση της θερμοκρασίας της τάξης των 2,5°C θα μείωνε τους θανάτους σε εθνικό επίπεδο κατά 37.000 έως 41.000 σε ετήσια βάση, δηλαδή κατά περίπου τον αριθμό των ανθρώπων που χάνουν  τη ζωή τους κάθε χρόνο στις εθνικές οδούς της χώρας".

    Τι θα μπορούσε να πηγαίνει λάθος σε αυτό το επιχείρημα; Πρώτον, υπάρχουν επιφυλάξεις σχετικά με τη μεθοδολογία. Μια στατιστική εκτίμηση που βασίζεται στον αριθμό ημερών που απαιτούν ειδικά υψηλές καταναλώσεις για θέρμανση παράγει πολύ "στενότερα" αποτελέσματα από ένα μοντέλο με βάση έναν ευρύτερο ορισμό των χειμερινών ημερών. (Και σε ποια κατηγορία θα έπρεπε να εντάξει κανείς αλήθεια εκείνη την πρόσφατη ημέρα στο Ντένβερ, η οποία ήταν ταυτόχρονα εξαιρετικά ζεστή, αλλά και εξαιρετικά κρύα;) Επιπλέον, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει δομικό πρόβλημα με την απόδοση της πλεονάζουσας θνησιμότητας μόνο στο κρύο και όχι και σε άλλους παράγοντες που αλλάζουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

    Ο αρκετά κρύος ώστε να προκαλέσει υποθερμία καιρός μπορεί να είναι ο πιο εύκολα κατανοητός "δίαυλος" για την αύξηση της θνησιμότητας, ωστόσο η υποθερμία αντιπροσωπεύει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των θανάτων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Εάν ο κρύος καιρός δεν συνδέεται με μεγάλη αύξηση της θνησιμότητας μέσω αυτού του άμεσου "καναλιού", πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι είναι υπεύθυνος για άλλους θανάτους που φέρονται συνδέονται με πιο έμμεση αιτιότητα με τον χειμώνα; Ο θερμότερος καιρός πιθανόν να μην διαρρήξει μεγάλο μέρος της σχέσης μεταξύ χειμώνα και θανάτου.

    Δεύτερον, ακόμη και αν η σχέση είναι αιτιακή, φαίνεται να είναι έχει μεγαλύτερη εφαρμογή σε θερμότερα κλίματα παρά σε ψυχρότερα. Το "παράδοξο της υπερβολικής χειμερινής θνησιμότητας" είναι ότι το αποτέλεσμα του είναι περίπου διπλάσιο στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, σε σχέση με τη Δανία και τη Φινλανδία. Και αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι τα ψυχρότερα περιβάλλοντα είναι καλύτερα προσαρμοσμένα ώστε να "διαχειρίζονται" ακόμα και τις ακραία κρύες ημέρες. Εάν η αλλαγή του κλίματος μας δίνει περισσότερες οβιδιακές αλλαγές καιρικών συνθηκών, εξαιρετικά κρύες μέρες ενδέχεται να εμφανίζονται όλο και συχνότερα σε περιοχές που είναι απροετοίμαστες γι' αυτές, μειώνοντας οποιοδήποτε όφελος από τις υψηλότερες μέσες χειμερινές θερμοκρασίες.

    Τέλος, το φαινόμενο του χειμερινού θανάτου φαίνεται να μειώνεται βαθμιαία σε σημαντικό βαθμό. (Πρόσφατα αυξήθηκε λίγο στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά ακόμη και εκεί η γενική τάση είναι προς τα κάτω). Με άλλα λόγια, κάθε όφελος από τους θερμότερους χειμώνες γίνεται όλο και μικρότερο με την πάροδο του χρόνου.

    Η βασική αλήθεια είναι ότι η κλιματική αλλαγή μόνον εν μέρει αφορά τις υψηλότερες μέσες θερμοκρασίες. Οι σημαντικότερες ανησυχίες γύρω από αυτήν αφορούν την αστάθεια των καιρικών συνθηκών και τα αποτελέσματα ανάδρασης που καθίστανται ασταμάτητα. Τελικά, η επίδραση του χειμερινού θανάτου δεν μπορεί να μειωθεί ουσιαστικά με περαιτέρω ένταση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής. Εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτάρεσκης χαράς (σ.μ. για την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας τον χειμώνα), ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τους ευρύτερους κινδύνους.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων