Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 04-Μαρ-2019 00:15

    Πώς ο Macron θα αναζωπυρώσει τη γαλλική του επανάσταση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Από τη συντακτική ομάδα του Bloomberg View

    Το κίνημα διαμαρτυρίας "Κίτρινα Γιλέκα" στη Γαλλία φαίνεται να χάνει τη δυναμική του. Η συμμετοχή μειώνεται, η δημόσια στήριξη εξασθενεί και ο θυμός έχει εξελιχθεί σε αντισημιτισμό στις τάξεις του. Παρότι, όμως, οι διαδηλωτές αποφάσισαν να μείνουν στον καναπέ τους σπιτιού τους, τα προβλήματα που τους ξεσήκωσαν δεν έχουν επιλυθεί. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσαν να καθορίσουν τον εναπομείναντα χρόνο του προέδρου Emmanuel Macron στο "τιμόνι" της χώρας.

    Οι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους τον Νοέμβριο για να αντιταχθούν στον προτεινόμενο φόρο επί των καυσίμων. Καθώς το κίνημα εξαπλώθηκε, φάνηκε να δίνει φωνή σε μια γενικότερη απογοήτευση με τη στασιμότητα και τις ανισότητες της Γαλλίας. Ενώ ο αριθμός των διαδηλωτών δεν γιγαντώθηκε ποτέ -λιγότεροι από 300.000 στο peak τους- έλαβαν ευρεία δημόσια υποστήριξη, ένα μήνυμα ότι η δυσαρέσκεια που κάποτε τροφοδότησε την άνοδο του Macron συνέχισε να αυξάνεται.

    Με τα Κίτρινα Γιλέκα να συνοδεύονται τώρα από τη βία και τον φανατισμό, ο Macron ξεκίνησε μια "εκστρατεία ακρόασης" σε εθνικό επίπεδο για να ακούσει τα παράπονά τους. Μόλις ολοκληρωθεί η "θεραπεία συνομιλίας", θα πρέπει να δώσει μια συνεκτική απάντηση στις συχνά αντικρουόμενες ανησυχίες του κινήματος. Το καλύτερο του στοίχημα είναι να εκπληρώσει τις τολμηρές υποσχέσεις που έδωσε προεκλογικά να αναζωογονήσει την οικονομία της Γαλλίας και να δημιουργήσει ευκαιρίες για όσους έχουν μείνει πίσω.

    Στην προσπάθεια να το πετύχει θα βρεθεί αντιμέτωπος με δύο μεγάλες προκλήσεις.

    Η μία είναι να συνεχίσει να κάνει αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις εντός του πλαισίου των σφικτών δημοσιονομικών περιορισμών της Γαλλίας. Οι δημόσιες δαπάνες - οι οποίες, στο 56% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, είναι υψηλότερες από ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο προηγμένο έθνος- δεν έχουν μειωθεί, όπως υποσχέθηκε ο Macron. Αντίθετα, προβλέπεται να αυξηθούν περισσότερο κατά την πενταετή θητεία του από ό, τι κατά τα προηγούμενα πέντε χρόνια.

    Αυτό που χειροτερεύει τα πράγματα είναι ότι ο Macron ανέβαλε τον φόρο επί των καυσίμων και προσέφερε περαιτέρω παραχωρήσεις στους διαδηλωτές, οι οποίες θα προσθέσουν περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ στον φουσκωμένο κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό πιθανότατα θα ωθήσει το έλλειμμα της Γαλλίας πάνω από το ανώτατο όριο που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο 3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Το μοίρασμα πρόσθετων επιδομάτων δεν θα βοηθήσει την κατάσταση.

    Αντ 'αυτού, προτεραιότητα του Macron θα έπρεπε να είναι να εξαλείψει τα εμπόδια στη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη. Παρόλο που έχει σημειώσει πρόοδο χαλαρώνοντας τους νόμους στην αγορά εργασίας και αναδιαρθρώνοντας τους χρεωμένους κρατικούς σιδηροδρόμους, πρέπει να σκεφτεί πιο φιλόδοξα. Καταρχάς η μείωση του δυσθεώρητου μη μισθολογικού κόστους εργασίας της Γαλλίας θα μπορούσε εξαλείψει ένα σημαντικό εμπόδιο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η άμβλυνση των περιορισμών για τις νέες κατοικίες και η τροποποίηση των νόμων που κρατούν τους ανθρώπους σε επιδοτούμενη στέγαση, ανεξάρτητα από την ανάγκη τους, θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κινητικότητα της εργασίας χωρίς να αυξήσουν το έλλειμμα. 

    Η ΕΕ, από την πλευρά της, πρέπει να αναγνωρίσει τη διαφορά μεταξύ της αύξησης του χρέους που οφείλεται σε μεταρρυθμίσεις, του είδους δηλαδή που πρότεινε ο Macron -το οποία μακροπρόθεσμα θα βελτιώσει τα οικονομικά της Γαλλίας με την τόνωση της ανάπτυξης - και της απλής σπατάλης όπως αυτή που στηρίζει η λαϊκιστική κυβέρνηση της Ιταλίας.

    Μία δεύτερη πρόκληση για τον Macron είναι να αυξήσει την ανταποκρισιμότητα της κυβέρνησης στους απλούς ψηφοφόρους. Παρά τα αντιφατικά αιτήματά τους, ένα πράγμα που οι διαμαρτυρόμενοι και οι υποστηρικτές τους μοιράζονται είναι η αίσθηση ότι δεν ακούγονται, ότι το Παρίσι είναι πολύ μακριά από τις ανησυχίες όσων ζουν μακριά από την πόλη. Ο Macron τάσσεται υπέρ ενός μικρότερου Κοινοβουλίου και μιας αναλογικής εκπροσώπησης στις μελλοντικές εκλογές. Θα πρέπει επίσης να εξετάσει και πιο τολμηρά μέτρα. Η Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας, που εκλέγεται ανά πενταετία, για παράδειγμα, δεν εξασφαλίζει επαρκή έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Η διοργάνωση ενδιάμεσων εκλογών θα μπορούσε να οδηγήσει σε πραγματική λογοδοσία.

    Ο Macron δεν έκρυψε ποτέ τι σκόπευε να κάνει. Το βιβλίο εκστρατείας του είχε τίτλο "Επανάσταση", και δεν υπερέβαλλε και πολύ: οι μικρές βελτιώσεις δεν θα τον βοηθήσουν να εκπληρώσει την αποστολή που ο ίδιος ανέθεσε στον εαυτό του. Θα πρέπει να τηρήσει την φιλόδοξη ατζέντα που έκανε την υποψηφιότητά του έναν φάρο για την απαραίτητη αλλαγή. Τόσο η Γαλλία όσο και τα Κίτρινα Γιλέκα μόνο κερδισμένοι θα βγουν από αυτό.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων