Του Μανόλη Καψή

"Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε αν είμαστε ανοιχτοί, δυνατοί, με αρχές και αξίες". Αυτή, διαβάζω, είναι η οξυδερκής διάγνωση του Χάρη Δούκα για το πρόβλημα της δημοσκοπικής καθήλωσης του ΠΑΣΟΚ και είμαι βέβαιος ότι, αφού εντοπίστηκε το πρόβλημα, όλα θα πάνε από δω και πέρα πρίμα. Άλλωστε, του Δημάρχου, αν και αφοσιωμένος στη μεταμόρφωση της Αθήνας, δεν του ξεφεύγει τίποτα. Διαπίστωσε εσχάτως ότι "ο στόχος της πρώτης θέσης απομακρύνεται" για το ΠΑΣΟΚ. Τι λες τώρα!

Εντάξει, πρέπει οι πασόκοι να είναι ανοιχτοί, δυνατοί, με αρχές και αξίες, αλλά δεν αρκεί. Προσοχή. Για να εκτοξευτούν στα γκάλοπ, όπως τους υπόσχεται ο Δήμαρχος (αν και αφοσιωμένος κατά τα λοιπά στη μεταμόρφωση της Αθήνας), πρέπει να ξεκινήσει άμεσα και ο διάλογος για την "προοδευτική διακυβέρνηση". Α, ναι, και να υπογράψουν ένα συμφωνητικό στο Συνέδριο ότι δεν θα ξαναμιλήσουν στον Μητσοτάκη, ούτε καν με νοήματα. Θα τον αγνοούν παντελώς. Σαν να μην υπάρχει.

Δεν λέω, ωραία ιδέα ακούγεται, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα εκτοξεύσει το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν σίγουρα ορισμένα προβληματάκια.

Ένα, για παράδειγμα, είναι τι ακριβώς είναι η προοδευτική διακυβέρνηση; Είναι μια κυβέρνηση όπου θα συμμετέχει ο Μανόλης Χριστοδουλάκης και η Ευαγγελία Λιακούλη, μαζί με τον Κώστα Μπάρκα και τη Ράνια Σβίγγου; Δεν λέω, ωραίο ακούγεται κι αυτό, αλλά μάλλον ως θεατρικό σκετσάκι το κόβω και όχι για κυβέρνηση. Και αφού ετοιμάζουν χιουμοριστική παράσταση, πού είναι ο Φαραντούρης; Δεν μπορεί να απουσιάζει, συγγνώμη.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης; Θα αφήσουν εκτός αυτό το διαχρονικό asset της ελληνικής αριστεράς; Η Ζωή; Ανήκει στην προοδευτική διακυβέρνηση; Και με τον Τσίπρα τι θα κάνουν; Μήπως του αναθέσουν το Υπουργείο Εξωτερικών τώρα που έμαθε αγγλικά ή σκέφτονται το Μεταφορών, να ταιριάζει και με την Ιθάκη; Η αγωνία θα με φάει.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι πριν ακόμα σχηματιστεί αυτή η προοδευτική διακυβέρνηση —που δεν θα μετασχηματίσει μόνο την Αθήνα, που άλλωστε είναι αρμοδιότητα του Δημάρχου, αλλά θα μεταμορφώσει όλη τη χώρα, νομίζω— πρέπει κάποιος να κερδίσει τις εκλογές. Και επειδή δεν βλέπω τον Χαρίτση με τον Τσακαλώτο να σκίζουν (υπάρχει η πληροφορία ότι κάπου κάνουν και συνέδριο οι αθεόφοβοι), ούτε ακόμα ήρθε η ώρα του Κασσελάκη να αναλάβει πρωθυπουργός (αλλά δεν θα αργήσει, σας διαβεβαιώ, το είπε και στο Buongiorno), πρέπει να μετρήσουμε και τα κουκιά.

Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, καθώς το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν βλέπει πρώτη θέση αλλά χάνει και δυνάμεις και την ίδια στιγμή όλα τα "προοδευτικά" κόμματα (τρομάρα τους) υφίστανται την πίεση της Καρυστιανού, πρώτο κόμμα παραμένει σε όλες τις μετρήσεις η Νέα Δημοκρατία. Και αν δεν κάνω πάλι λάθος, κυβέρνηση δεν σχηματίζεται χωρίς το πρώτο κόμμα. Συνεπώς, "πού πας ρε Δούκα;" θα μπορούσε να αναφωνήσει κάποιος αναιδής, που δεν αναγνωρίζει τις ηρωικές προσπάθειες του Χάρη Δούκα να αναμορφώσει και την Αθήνα και το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Τώρα το πρόβλημα γίνεται πιο δύσκολο, για δυνατούς λύτες. Πώς θα κάνεις, λοιπόν, προοδευτική κυβέρνηση με κάτι περιφερόμενους αργόσχολους που αναζητούν μεροκάματο ή μια θέση σε κανένα ψηφοδέλτιο για να τρυπώσουν, χωρίς το πρώτο κόμμα —που δεν είναι προοδευτικό, λέει ο Δούκας— με το οποίο θες να διακόψεις μάλιστα τις διπλωματικές σου σχέσεις; Να ζητήσουμε τη βοήθεια του κοινού.

Εντάξει, αντιλαμβάνομαι ότι ένα δημοσιογραφικό "κομμάτι" με τίτλο "Χάρης Δούκας" πρέπει να έχει οπωσδήποτε χιουμοριστικό περιεχόμενο, ώστε να ταιριάζει και με τον Δήμαρχο Αθηναίων που θα αναμορφώσει την πρωτεύουσα —αν δεν τη μεταφέρει κιόλας— αλλά υπάρχει και ένα όριο.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να μην είναι καν δεύτερο κόμμα στις εκλογές και γι’ αυτό δεν φταίει μόνο ο κ. Ανδρουλάκης, που πάντως ό,τι είχε να δώσει το έδωσε και οφείλει να το αντιληφθεί και ο ίδιος. Πολλά λέγονται και γράφονται για τις αιτίες της κακοδαιμονίας του —προσωπικά εγώ θεωρώ ότι δύο είναι τα πρόσωπα που έχουν οδηγήσει στον πάτο το κόμμα, ο Τσοχατζόπουλος και ο Γιώργος Παπανδρέου, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους βέβαια— όρεξη να έχουμε και κουράγιο να τα συζητάμε. Στον Παρνασσό θα ήταν ιδανικό.

Στο μεταξύ, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι οι προτάσεις Δούκα δεν έχουν καμία λογική και δεν πρόκειται να οδηγήσουν στην ανάκαμψη το ΠΑΣΟΚ. Αυτό που κάνουν είναι να απομακρύνουν από το ΠΑΣΟΚ τα μετριοπαθή κεντρώα κοινά που δίνουν τη νίκη στις εκλογές. Κοινά που έχουν απογοητευθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη (ή έχουν κουραστεί), αλλά δεν επιθυμούν περιπέτειες και αποσταθεροποίηση, και επιστρέφουν έτσι στη Νέα Δημοκρατία, τη μόνη κυβερνητική πρόταση. Πόσο μάλλον σε εποχές που ο τυφώνας Τραμπ δημιουργεί νέους κινδύνους και ανασφάλειες.

Γιατί αυτό που προτείνει ο κ. Δούκας με την (ελαφρώς ρατσιστική) πρότασή του να υπάρξει απόφαση του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα συνεργαστεί ποτέ (μα ποτέ) με τους νεοδημοκράτες, είναι η έμμεση αποδοχή ότι το κόμμα του κ. Ανδρουλάκη δεν διεκδικεί εξουσία. Δεν επιθυμεί, δεν έχει τη φιλοδοξία να εφαρμόσει πολιτικές.

Απλώς συμμετέχει στις εκλογές, ώστε να μπορέσουν να ανανεώσουν την επιδοτούμενη θητεία τους στο Κοινοβούλιο ορισμένα κομματικά στελέχη. Αυτό που κάνουν είναι να στερούν από το ΠΑΣΟΚ και τα τελευταία ψήγματα κυβερνησιμότητας και να το στέλνουν έτσι στον πολτό της αντισυστημικής αριστεράς, να διεκδικήσει κι αυτό ένα μικρό, θλιβερό κομματάκι από την ίδια πίτα της Ζωής και της Καρυστιανού.

Είναι κρίμα, πολύ κρίμα για το κόμμα του Σημίτη και του Βενιζέλου.