Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 24-Νοε-2022 00:05

    Ο μπακάλης, ο Θανασάκης ο πολιτευόμενος, η Θάτσερ και οι Έλληνες Τρας

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σπύρου Δημητρέλη

    "Βαίνομεν προς εκλογάς" έγραψε και σκηνοθέτησε ο αείμνηστος Αλέκος Σακελλάριος στο ηθικοπλαστικό αριστουργηματικό "Θανασάκης ο Πολιτευόμενος". Εκεί που ο χαρακτήρας του νοικοκύρη, προκομμένου και σκληρά εργαζόμενου, με επιμονή, υπομονή και αρχές, μπακάλη έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τον χαρακτήρα του ουρανοκατέβατου, παρασιτικού και ανίκανου πολιτευόμενου ο οποίος διεκδικεί, χωρίς κανένα παράσημο της ζωής και της αγοράς, αξιώματα και θέσεις ευθύνης. 

    Από τη μία η Μάργκαρετ Θάτσερ, η πολιτικός που πορεύτηκε κρατώντας αποστάσεις πάντα από τον λαϊκισμό δείχνοντας στον λαό της τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει για να επιβιώσει και να προκόψει, και από την άλλη η Λιζ Τρας, η πιο βραχύβια πρωθυπουργός της Βρετανίας που έταξε λαγούς με πετραχήλια στους πολίτες, αλλά έφυγε κακήν κακώς όταν κατάλαβε ότι αυτά που υποσχέθηκε ήταν καθρεφτάκια σε ιθαγενείς.

    Ενώ "βαίνομεν" πραγματικά προς εκλογές, με τον πρωθυπουργό να κρατά στο χέρι του και το χαρτί του αιφνιδιασμού, με προκήρυξή τους νωρίτερα από τον Μάιο που ουσιαστικά λήγει η κυβερνητική θητεία, οι δύο παραπάνω προσεγγίσεις στη δημόσια σφαίρα θα κληθούν να αναμετρηθούν. Από τη μία η προσέγγιση του "δώστα όλα σε όλους" και από την άλλη η προσέγγιση της προσεκτικής και συνετής χρήσης των δημοσίων πόρων για να στηριχθούν αυτοί που πραγματικά έχουν ανάγκη. Από τη μία η πίεση για τη μείωση του συντελεστή ΦΠΑ που δίνει μπόνους στην κατανάλωση που αποτελεί μόνο πρόσκαιρο μπόνους στα εισοδήματα και από την άλλη η μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές που μειώνει το λειτουργικό κόστος σε όλη την οικονομία και κάνει τις επενδύσεις -που είναι ο μόνος τρόπος δημιουργίας διατηρήσιμης απασχόλησης- πιο εύκολες και θελκτικές. Από τη μία οι κραυγές για το πάγωμα των πλειστηριασμών και τα σόου με τους δανειολήπτες που "οι τραπεζίτες τους παίρνουν τα σπίτια" και από την άλλη η ανάγκη για συνετή διαχείριση των χρημάτων των αποταμιευτών και των φορολογούμενων που στήριξαν το τραπεζικό σύστημα για να συνεχίσει η Ελλάδα να είναι μια κανονική χώρα και όχι ένα αποτυχημένο κράτος. 

    Σε γενικές γραμμές, αυτές οι δύο προσεγγίσεις θα κληθούν και στις επερχόμενες εκλογές να αναμετρηθούν. Η προσέγγιση της υπευθυνότητας απέναντι στην προσέγγιση του λαϊκισμού. Για επιλογές όπως οι παραπάνω θα κληθούν να πάρουν τις αποφάσεις τους οι πολίτες. Ανεξάρτητοι αναλυτές που παρακολουθούν τα διαδραματιζόμενα στην ελληνική οικονομία διαπιστώνουν ότι κάτι καλό έχει αρχίσει να γίνεται. Μετά από δεκαετίες αποβιομηχάνισης υπάρχουν πλέον σοβαρές προσπάθειες επενδύσεων στη μεταποίηση. Το ελληνικό παραγωγικό μοντέλο δείχνει τα πρώτα σημάδια στροφής του από το καταναλωτικό παρασιτικό, στο εξαγωγικό- δημιουργικό. 

    Μόλις 12 χρόνια μετά την τελευταία ελληνική χρεοκοπία το κλίμα για την Ελλάδα στο εξωτερικό έχει αρχίσει να αλλάζει προς το καλύτερο. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι όλα είναι τέλεια. Η δημοκρατία μας πρέπει να πασχίζει καθημερινά για τη βελτίωση της ποιότητάς της. Να βρει αντίδοτα σε δηλητήρια όπως αυτά των παρακολουθήσεων. Να ανεξαρτητοποιήσει πραγματικά τη Δικαιοσύνη. Να αυτονομηθεί πλήρως και μόνιμα από συμφέροντα που στρέφονται κατά της κοινωνίας. Η πορεία προς μια καλύτερη οικονομία και μια καλύτερη δημοκρατία πρέπει να συνεχιστεί αδιατάραχτα.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ