Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 07-Μαϊ-2021 00:05

    Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο και τα χάδια στα αυτιά

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σπύρου Δημητρέλη

    Το υπουργείο Εργασίας ετοιμάζεται να φέρει στη Βουλή ένα νέο νομοσχέδιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Από τις πληροφορίες για το περιεχόμενό του που προκύπτουν είτε από δηλώσεις της ηγεσίας του υπουργείου είτε από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι πρόκειται για μια πραγματική μεταρρύθμιση των εργασιακών. Όχι μια κατ' επίφαση μεταρρύθμιση αλλά μια πραγματική τομή που θα εκσυγχρονίσει το εργασιακό πλαίσιο προς όφελος της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων αλλά και της ίδιας της απασχόλησης.

    Όποτε στο παρελθόν επιχειρήθηκε πραγματική μεταρρύθμιση, όχι μόνο στα εργασιακά, αλλά γενικά στο πεδίο της οικονομίας, οι αντιδράσεις από την πλευρά των συνδικάτων -και όχι κατ' ανάγκη των ίδιων των εργαζομένων ή των κοινωνικών ομάδων που αφορούσαν- ήταν σφοδρές. Στο όνομα της δήθεν προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων επιχειρούνταν και πολλές φορές επιτυγχάνονταν να ακυρωθούν "στο δρόμο” οι μεταρρυθμίσεις. Με τη νέα μεταρρύθμιση που θα επιχειρηθεί από την κυβέρνηση θα δοκιμαστεί το αν είναι αλήθεια η εκτίμηση που κάνουν πολλοί το τελευταίο διάστημα: "τα πράγματα έχουν αλλάξει, η κοινωνία είναι πλέον πολύ πιο ώριμη να δεχτεί αλλαγές που είναι προς όφελός της”. Τα αν ισχύει αυτό θα το δούμε. Αυτό που σίγουρα ίσχυε στο παρελθόν και αποδείχθηκε με πολύ τραυματικό τρόπο για την ελληνική κοινωνία, είναι ότι το μπλοκάρισμα πραγματικών μεταρρυθμίσεων προκάλεσε τελικά πολύ μεγαλύτερο κόστος στο κοινωνικό σύνολο από αυτό που υποτίθεται ότι "με τους αγώνες” το γλίτωσε. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα και οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα ελάχιστες.

    Το μπλοκάρισμα από την έκρηξη "λαϊκής οργής” κατά της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης Γιαννίτση οδήγησε στη χρεοκοπία του ασφαλιστικού συστήματος και συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό και στη χρεοκοπία της ίδιας της χώρας λόγω των αυξημένων ασφαλιστικών δαπανών. Οι πολιτικές της "ήπιας προσαρμογής” και το θάψιμο των προβλημάτων κάτω από την άμμο, γιγάντωσαν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και το κύμα χρεοκοπίας που τη σάρωσε στη συνέχεια. Οι νέοι, αυτοί για τους οποίους είτε υποκριτικά είτε από άγνοια, μάχονταν όσοι αντιδρούσαν στις μεταρρυθμίσεις στο εργασιακό ή το ασφαλιστικό, μετανάστευσαν λόγω της κρίσης που προκάλεσε η χρεοκοπία της χώρας. Κοινό χαρακτηριστικό των "αντιδράσεων” είναι ένα μεγάλο "ΟΧΙ” στην όποια συζήτηση για την ουσία των προτεινόμενων αλλαγών. Όχι γενικώς και αορίστως σε ό,τι μπορεί να διευκολύνει την επιχειρηματικότητα στο να πραγματοποιεί επενδύσεις που σημαίνει και να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Όχι γενικώς και αορίστως σε ό,τι δεν συνάδει με ένα μοντέλο του εργαζόμενου στο δημόσιο τομέα, που ζει και πορεύεται χωρίς αξιολόγηση, με εγγυημένη θέση εργασίας ανεξαρτήτως απόδοσης, με ωράρια φιλικά στον εργαζόμενο και όχι στον πολίτη ή τον πελάτη κλπ κλπ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις "κινητοποιήσεις” κατά της αύξησης κατά δυο ώρες της λειτουργίας των καταστημάτων το Σάββατο ή της λειτουργίας κάποιων Κυριακών του χρόνου.

    Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, σύμφωνα με τις πληροφορίες για το περιεχόμενό του, φέρνει αυτονόητες για τις νέες συνθήκες στην εργασία αλλαγές. Θεσπίζει γονική άδεια για τον πατέρα, διευθετεί το χρόνο εργασίας για να αυξήσει την παραγωγικότητα των επιχειρήσεων και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, καταργεί παράλογες απαγορεύσεις εργασίας τις Κυριακές για υπηρεσίες όπως τα data centers, θεσπίζει την καθολική χρήση της ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας για να προστατεύσει τους εργαζόμενους από εργοδοτικές αυθαιρεσίες, διασφαλίζει την προστασία του δικαιώματος της απεργίας με παράλληλη προστασία του κοινωνικού συνόλου, θεσπίζει ουσιαστικό έλεγχο και ρόλο των εργαζομένων στις σημαντικές αποφάσεις των σωματείων τους, όπως στην προκήρυξη απεργιών. Προφανώς και μπορούν να υπάρξουν βελτιώσεις που θα προκύψουν μετά από ουσιαστικό διάλογο χωρίς σκοπιμότητες. Αρκεί να μην επικρατήσει και πάλι ο επιτηδευμένος λαϊκισμός. Στο όνομα των εργασιακών δικαιωμάτων, δηλαδή, να χαθεί μια νέα ευκαιρία να πάει μπροστά η ελληνική οικονομία, που σημαίνει καλύτερα εισοδήματα για όλους. Άλλωστε μετά από δεκαετίες λαϊκισμού υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι η κοινωνία έχει καταλάβει τι σημαίνει αυτός ο λαϊκισμός για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών. Χάδια στα αυτιά και αργή αλλά σίγουρη πορεία προς το γκρεμό...

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ