Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 07-Απρ-2021 00:05

    Περί εκλογών. Πότε θα γίνουν και πότε πρέπει να γίνουν

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σπύρου Δημητρέλη

    Όταν τον Ιούλιο του 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης κέρδιζε άνετα τις εθνικές εκλογές ούτε η… Κασσάνδρα δεν θα μπορούσε να έχει προβλέψει αυτά που θα συναντούσε στην κυβερνητική του θητεία. Μεγάλος σεισμός στη Σάμο, πλημμύρες στη Θεσσαλία, ακραία όξυνση στα ελληνοτουρκικά με προκλητικές εξόδους τουρκικών ερευνητικών πλοίων στην Ανατολική Μεσόγειο και βεβαίως μια παγκόσμιου διαστάσεων πανδημία που η προηγούμενή της είχε εμφανιστεί έναν αιώνα πριν.

    Έχει περάσει ενάμισης χρόνος από την εκλογή της και η κυβέρνηση δεν έχει θέσει πιθανόν ούτε μια ημέρα τα βασικά κεφάλαια της κυβερνητικής ατζέντας. Έχει επιβληθεί, λόγω ανωτέρας βίας, μια μέρα με την ημέρα διαχείριση των πραγμάτων της χώρας και δεν έχει επιτραπεί στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει το κυβερνητικό πρόγραμμα. Μεγάλη τροχοπέδη σε αυτό είναι ουσιαστικά η καθήλωση της οικονομίας λόγω της πανδημίας που δεν επιτρέπει μόνιμες παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση της αναβάθμισης και ανάπτυξης της οικονομίας.

    Ωστόσο, τα πρώτα σημάδια φωτός στο τούνελ, που λέει και το κλισέ, έχουν αρχίσει να εμφανίζονται. Παράλληλα, η κυβέρνηση αρχίζει να ανεβάζει στροφές με σοβαρές παρεμβάσεις στην κοινωνία και την οικονομία, όπως είναι ο νόμος για τα πανεπιστήμια και το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που έρχεται τον Μάιο. Ακολουθούν και άλλα κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των εκπαιδευτικών δομών και η αξιολόγηση στο δημόσιο.

    Αυτό που λένε κυβερνητικά στελέχη είναι ότι μέχρι τον Ιούλιο θα έχει ολοκληρωθεί ένα μεγάλο μέρος του μεταρρυθμιστικού προγράμματος της κυβέρνησης και η οικονομία, πιο ανοικτή και αποτελεσματική, θα δεχθεί μια διπλή ώθηση. Του ελατηρίου από τον τερματισμό της πανδημίας και του οξυγόνου που θα τις δώσουν οι μεταρρυθμίσεις. Κάπου εδώ αρχίζουν και οι κουβέντες περί εθνικών εκλογών.

    Ο πρωθυπουργός δεν παραλείπει να λέει ότι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της 4ετίας. Ωστόσο, υπάρχουν εισηγήσεις στο κυβερνητικό επιτελείο για πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών. Υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα, τόσο προς την άποψη της εξάντλησης της τετραετίας όσο και προς την άποψη της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, τον Ιούνιο αλλά κυρίως τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

    Η άποψη περί εξάντλησης της 4ετίας έχει σαν πυρήνα του στρατηγήματος το ότι από το φετινό καλοκαίρι θα αρχίσουν τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις και η αγορά γενικότερα να ανασαίνουν από το οικονομικό βάρος της πανδημίας. Η οικονομία θα κινηθεί έντονα ανοδικά και για να περάσει αυτό στα εισοδήματα και την αίσθηση των οικονομικών παραγόντων χρειάζεται χρόνος. Τα ελληνοτουρκικά, με την εκλογή Μπάιντεν, βαδίζουν προς το καλύτερο και κάθε ημέρα που θα περνά, με το ξεδίπλωμα και των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Είναι η λογική του πορτοφολιού που θα γεμίσει και έτσι οι πολίτες θα εμπιστευτούν και πάλι αυτόν που κυβερνά την περίοδο που γέμισε. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση θα δρέψει τους καρπούς της οικονομικής ανόδου η οποία καθυστέρησε για λόγους άσχετους με δικές της ευθύνες. Παράλληλα, εφόσον η κυβέρνηση προκαλέσει πρόωρα εκλογές θα εισπράξει και κόστος από τη δυσφορία των πολιτών που απεχθάνονται τη στασιμότητα και το βάρος που προκαλεί η όλη εκλογική διαδικασία στην οικονομία.

    Η άποψη περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες έχει σαν πυρήνα την εκ νέου κεφαλαιοποίηση της εμπιστοσύνης των πολιτών και την έναρξη μιας κανονικής κυβερνητικής θητείας απαλλαγμένης από τα βαρίδια των τελευταίων δυο ετών. Στο οπλοστάσιο των επιχειρημάτων για πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο περιλαμβάνονται πολλές ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις. Οι πολίτες θα έχουν περάσει ένα πολύ καλύτερο καλοκαίρι από το προηγούμενο και γενικά η διάθεση του εκλογικού σώματος θα είναι καλή. Η δημοσκοπική διαφορά κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης αν και ακόμη παρά πολύ μεγάλη, "ξεκόλλησε" τις τελευταίες εβδομάδες και παρουσιάζει οριακή μείωση. Η κόπωση των πολιτών από την πανδημία και τις οικονομικές της επιπτώσεις φαίνεται ότι έχει αρχίσει να βαραίνει. Υπάρχει ο κίνδυνος να συνεχιστεί η συρρίκνωση της διαφοράς. Αν οι εκλογές γίνουν τον Σεπτέμβρη και καταλήξουν, όπως είναι το πιθανότερο με βάση τα τωρινά δεδομένα, σε μια συντριβή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η νέα αυτή ήττα θα είναι πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα θα μπει σε έναν μεγάλο κύκλο εσωστρέφειας που θα φτάσει, πολύ πιθανόν, και στην αμφισβήτηση της ηγεσίας του Αλέξη Τσίπρα. Δημιουργούνται δηλαδή οι προϋποθέσεις μιας στρατηγικής ήττας του κεντροαριστερού λαϊκιστικού μπλοκ της ελληνικής κοινωνίας. Κάτι ανάλογο έχει συμβεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως πλέον ο διαχωρισμός δεν είναι δεξιά-αριστερά, αλλά από τη μια μεγάλος κεντροδεξιός πόλος ορθολογισμού και κανονικότητας και από την άλλη κατακερματισμένος λαϊκισμός με διάφορά κομματικά μορφώματα αυτοαποκαλούμενης αριστεράς ή δεξιάς.

    Η τελική απόφαση ανήκει στον Πρωθυπουργό. Ο πατέρας του έκανε, κατά τη γνώμη πολλών, λάθος που δεν προκάλεσε νέες εκλογές το 1990 για να θωρακίσει την κυβερνητική συνοχή και πλειοψηφία και πορεύτηκε με την ισχνή πλειοψηφία των 151 βουλευτών και ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση. Για άλλους μια ακόμη εκλογική περιπέτεια το 1990 (η τέταρτη μέσα σε έναν χρόνο) θα προκαλούσε στη χώρα πολύ μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Η ιστορία είναι πολύ μεγάλος δάσκαλος για όσους θέλουν και μπορούν να τη διαβάσουν. Το ίδιο ισχύει και για την τρέχουσα πραγματικότητα.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ