Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 19-Φεβ-2021 00:05

    Ανάπτυξη χωρίς κεντρικό σχεδιασμό

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Άγη Βερούτη

    Πριν περισσότερες από τρεις δεκαετίες, έπεσε στην αντίληψή μου ένα μικρό βιβλίο πρώτης έκδοσης του 1973, με τίτλο "Small is beautiful” του Γερμανοβρετανού E.F. Schumacher. (Καμία σχέση με τον οδηγό της F1).

    Σε αυτό το μικρό βιβλίο ο συγγραφέας περιέγραφε ένα δυνητικό μελλοντικό σενάριο της ανθρωπότητας στο σύντομο μέλλον, όπου καθένας από τους πολίτες θα ήταν ο ίδιος παραγωγός της ενέργειας που χρειάζεται να καταναλώσει. 

    Αν πάμε λίγο βαθύτερα στους νόμους της θερμοδυναμικής, είναι ξεκάθαρο πως όση ενέργεια καταναλώνουμε η οποία έχει αποθηκευτεί χημικά στη δομή των μορίων των ορυκτών καυσίμων, αυξάνει την εντροπία του κλειστού θερμοδυναμικού συστήματος του πλανήτη μας. Το σκεπτικό της θέσεως του βιβλίου αυτού όταν γράφτηκε, υποψιάζομαι ότι είχε να κάνει με την επερχόμενη ενεργειακή κρίση που τάραξε τις οικονομίες του πλανήτη λίγο μετά την έκδοση του, την ασύδοτη καταστροφή του περιβάλλοντος από την τότε βιομηχανία, και τη μόλυνση που εμφανιζόταν σε περιοχές που δεν είχαν καμία βιομηχανική δραστηριότητα σε εκατοντάδες χιλιόμετρα απόσταση. Γενική παρατήρηση μπορεί να πει κάποιος, από θερμοδυναμικής άποψης, ότι ήταν πως ο ρυθμός αύξησης της εντροπίας (ξεσυγυρίσματος) του πλανήτη ήταν μη βιώσιμος και μας οδηγούσε νομοτελειακά στο να τον μετατρέψουμε σε μια τεράστια χωματερή. 

    Με δεδομένο όμως ότι ο ήλιος αυξάνει τη διαθέσιμη ενέργεια στο θερμοδυναμικό σύστημα του πλανήτη, τα πράγματα εξελίχθηκαν λίγο καλύτερα από τα εφιαλτικά σενάρια εκείνης της εποχής. 

    Ευτυχώς για μας, μια σειρά από διεθνείς συνθήκες για το περιβάλλον έχουν συμφωνηθεί από την πλειοψηφία των κρατών του πλανήτη. Επίσης έχουν γίνει άλματα τόσο στην αποφυγή της μόλυνσης, όσο στην αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (που έχουν πηγή τον ήλιο) και ακόμη και στην ανακύκλωση πολύτιμων πρώτων υλών και την εξοικονόμηση ενέργειας σχεδόν σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. 

    Η ευρωστία μιας οικονομίας και ο διαθέσιμος πλούτος στους πολίτες μιας χώρας είναι (σχεδόν) γραμμικά συνδεδεμένος με την κατά κεφαλήν ενεργειακή κατανάλωση της χώρας. Η χώρα μας βρίσκεται αρκετά ψηλά στην οικονομική κλίμακα και αντίστοιχα στην ενεργειακή. Βρίσκεται πίσω από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες του πλανήτη αλλά αρκετά μπροστά από τις περισσότερες εκ των υπολοίπων.

    Επίσης η χώρα μας βρίσκεται σε προνομιακή θέση αναφορικά με τη διαθεσιμότητα και ευκολία να παράγει κάποιος ηλεκτρική ενέργεια από τον ήλιο ή τον άνεμο. Μετά από τρεις δεκαετίες εξέλιξης και μείωσης των τιμών των μέσων παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας, είναι πλέον εφικτό για σχεδόν κάθε νοικοκυριό στην ύπαιθρο και αρκετά από τα νοικοκυριά των πόλεων να έχουν στη σκεπή τους καμία δεκαριά φωτοβολταϊκά και να παράγουν μόνοι τους το μεγαλύτερο ποσοστό από την ενέργεια που καταναλώνουν, έναν ηλιακό θερμοσίφωνα και μια καλή μόνωση στους τοίχους. 

    Δεδομένου ότι έρχονται ολοταχώς τα ηλεκτρικά οχήματα να αντικαταστήσουν τα συμβατικά, είναι εξίσου βέβαιο ότι θα αυξηθεί κατακόρυφα η κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, καθώς μέρος της συνολικής ενέργειας που καταναλώνουμε με τη μορφή καυσίμων για αυτοκίνητα και άλλα οχήματα θα μεταφερθεί στην κατανάλωση ηλεκτρισμού. 

    Αυτό αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για να αυξήσουμε την κατανάλωση ενέργειας με δικούς μας ενεργειακούς πόρους, αν βρούμε τρόπο να παράγουμε την ενέργεια των κτιρίων τοπικά και αφήσουμε τους παραγωγούς ηλεκτρισμού να παράγουν την ενέργεια για τα ηλεκτρικά οχήματα που θα αντικαταστήσουν τα συμβατικά. 

    Τι σημαίνει αυτό για κάποιον μη-μηχανικό ή φυσικό; 

    Σημαίνει ότι αν δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο για να μπορεί καθένας χωρίς πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες να γίνεται αυτοπαραγωγός της ενέργειες που καταναλώνει στο σπίτι και το γραφείο του, η χώρα μας έχει την δυνατότητα να εκτοξεύσει την οικονομία της και να απεξαρτηθεί από την εισαγωγή πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων που επιβαρύνουν το εμπορικό ισοζύγιο, με ρυθμούς που θα κάνουν την ανάπτυξη της δεκαετίας του ´60 να ωχριά. 

    -Είναι πραγματικά εφικτό κάτι τέτοιο;
    -Σίγουρα είναι ακόμα και με βάση τις σημερινές τεχνολογίες.

    Είναι όμως επιθυμητό;

    Αυτό θα πρέπει να το απαντήσει ο καθένας μας ξεχωριστά, καθώς ως αυτοπαραγωγοί θα πρέπει να επενδύσουμε στην ενεργειακή μας αυτάρκεια ένας-ένας ξεχωριστά. 

    Εδώ δεν χωράει κράτος-πατερούλης, πλην αν προσπαθήσει να βάλει εμπόδια σε αυτό. 

    Η βιομηχανία θα πρέπει να κάνει τα δικά της βήματα και φυσικά οι κρατικοί φορείς επίσης. 

    Η κυβέρνηση χρειάζεται απλά να μη βάλει εμπόδια. Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα κάνουμε μόνοι μας.

    Θελουμε;

    www.facebook.com/a.veroutis,

    www.twitter.com/agissilaos, agissilaos@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ