Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 08-Δεκ-2020 00:05

    Μετάθεση πληρωμών: Οδεύοντας για νέες οφειλές σε Δημόσιο και τράπεζες

    Μετάθεση πληρωμών: Οδεύοντας για νέες οφειλές σε Δημόσιο και τράπεζες
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Νίκου Σιακαντάρη

    Κατά τη διάρκεια της πολυήμερης πλέον κοινωνικής απομόνωσής μας, σίγουρα είχαμε όλοι την ευκαιρία να αναπολήσουμε γεγονότα, που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής και όχι μόνο ζωής μας.  Γεγονότα, που πλέον, με τον χρόνο, μετατράπηκαν σε εμπειρίες. 

    Πολύ πρόσφατα, λοιπόν, σκεφτόμουν μια ιστορία, τότε, που στις αρχές της επαγγελματικής μου δραστηριότητας, ένας μικρού βεληνεκούς πελάτης μου με παρακάλεσε να επισκεφτώ το τοπικό υποκατάστημα μιας απο τις μεγάλες συστημικές σήμερα τράπεζες και να αιτηθώ για λογαριασμό της εταιρείας του ένα μικρό ποσό δανείου. Το ποσό του δανείου θα εξασφάλιζε τη βιωσιμότητα της εταιρείας για ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Σημειώνω εδώ ότι η εταιρεία, που τότε εκπροσωπούσα, ήταν μια εταιρεία με ζημιογόνα αποτελέσματα τα τελευταία δύο έτη και με προβληματική ρευστότητα (cash flow), λόγω καθυστερημένων εισπράξεων των απαιτήσεών της. Είχε, ωστόσο, ένα ενδιαφέρον επιχειρηματικό προϊόν και θετικές μελλοντικές προσδοκίες ανάπτυξης.

    Απέναντί μου, υπήρξε ένας πολύ έμπειρος διευθυντής τραπεζικού υποκαταστήματος, στον οποίο και ανέπτυξα όλα τα θετικά στοιχεία της εταιρείας, που αιτούνταν το δάνειο, χωρίς ωστόσο να υποβαθμίζω και τα αντικειμενικά προβληματικά στοιχεία της (ζημιογόνα αποτέλεσμα και έλλειψη ρευστότητας).

    Ολοκληρώντας, ήμουν βέβαιος ότι είχα εξηγήσει επαρκώς την θέση της εταιρείας και η αίτηση θα γινόταν δεκτή. Αντ΄αυτού, όμως, έλαβα την εξής απάντηση:

    "Οι ζημιές μιας επιχείρησης χρηματοδοτούνται με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, αγαπητέ κύριε.  Εάν λάβει η επιχείρηση αυτή δάνειο, το πιθανότερο είναι πως δεν θα καταφέρει να το αποπληρώσει ποτέ.  Είναι βασική αρχή των χρηματοδοτήσεων. Λυπάμαι...".

    Έφυγα απογοητευμένος, ομολογώ, αλλά σκεπτόμενος πως μάλλον τελικά είχε δίκιο ο διευθυντής.

    Φτάνοντας λοιπόν στις σημερινές ημέρες, όπου η πανδημία του κορονοιού έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα σε πολλές ελληνικές εταιρείες, προσπαθούμε όλοι στην αγορά να αντιληφθούμε το πώς ακριβώς οι επιχειρήσεις θα φτάσουν σε ένα σημείο, μελλοντικά, να μπορούν να ανταπεξέλθουν στα απροσδόκητα σημερινά δεδομένα και να καταφέρουν να χρηματοδοτήσουν τη ζημιά τους. 

    Η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει τη χρηματοδότηση της ζημιάς (πέραν της επιδότησης δαπανών κυρίως συνδεομένη με το εργασιακό κόστος) των επιχειρήσεων κυρίως με τους εξής τρόπους:

    1. Επιστρεπτέα προκαταβολή (ονομάζεται έτσι η κρατική δανειοδότηση με ευνοϊκούς όρους)

    2. Αναστολή πληρωμών φόρων και ασφαλιστικών εισφορών συγκεκριμένων κατηγοριών 

    3. Δανειοδότηση επιχειρήσεων μέσω τραπεζικών ιδρυμάτων με ευνοϊκούς πάλι όρους (ΤΕΠΙΧ κλπ). 

    Πρακτικά, δηλαδή, για να μην έχουμε απορίες, η επιλογή, που έχει γίνει, είναι η μετάθεση όλων των πληρωμών στο αβέβαιο μέλλον.  Όπως κυριαρχεί να λέγεται χαριτολογώντας, "πάμε και βλέπουμε". Μία κλασική ελληνική συνταγή...

    Είναι όμως η σωστή επιλογή; 

    Προφανώς και δεν είναι η σωστή, όταν η βασική μας αρχή, όπως ξεκινήσαμε να συζητάμε, είναι πως οι ζημιές χρηματοδοτούνται από τους μετόχους.  Όταν, όμως, δεν θες, δεν μπορείς ή δεν επιθυμείς να ζητήσεις από τους μετόχους (επιχειρηματίες) να βάλουν το χέρι περισσότερο στην τσέπη σήμερα, τότε αναγκάζεσαι να υιοθετήσεις λύσεις, που γνωρίζεις ότι δεν είναι οι σωστές, ωστόσο απαλύνουν προσωρινά τον πόνο, μπαλώνουν τρύπες και μειώνουν έστω προσωρινά το πολιτικό κόστος συγκεκριμένων αποφάσεων. 

    Κάνοντας έναν παραλληλισμό σε μακροοικονομικό επίπεδο, θα λέγαμε ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, κατά τη διάρκεια των μνημονιών και των διαπραγματεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους μας, ζητούσαν δύο πράγματα: 

    1. Ψαλίδισμα του δημοσίου χρέους και 

    2. Επέκταση στο μέλλον της αποπληρωμής των δανείων.

    Γιατί, λοιπόν, δεν εφαρμόζουν και σε μικροοικονομικό επίπεδο αυτά, που πάντα ζητούνταν; 

    Η επιλογή της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων με "δάνεια" δεν θα έχει αποτελέσματα, παρά μόνο θα δημιουργήσει καινούργιες οφειλές προς το Δημόσιο (νέος κύκλος ρυθμίσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές), νέα κόκκινα δάνεια, και τεράστια προβλήματα ρευστότητας σε επιχειρήσεις, που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους. 

    Βέβαια, επειδή όλα τα πράγματα εξαρτάται από ποια οπτική γωνία τα βλέπεις, χρήσιμο είναι να σημειωθεί ότι τα προβλήματα αυτά θα δημιουργήσουν νέους γύρους εξαγορών, συγχωνεύσεων κλπ, και, συνεπώς, έναν ίσως μεγάλο κύκλο νέων επενδύσεων στη χώρα μας. 

    Απλά οι επιχειρήσεις θα έχουν αλλάξει χέρια....

    Τίποτα στον κόσμο αυτό δεν έχει μία και μοναδική πλευρά ανάγνωσης. 

    Ο κ. Νίκος Σιακαντάρης είναι managing partner στην Andersen Greece.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ