Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 20-Νοε-2020 00:33

    Ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Άγη Βερούτη 

    Κοσμοϊστορικά γεγονότα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας και εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε. Κάθε μέρα που περνάει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση έρχεται ένα βήμα πιο κοντά, και οι καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων ανά τον κόσμο αλλάζουν οριστικά. Συνήθειες όπως από πού παίρνεις τα τρόφιμα για το σπίτι, από πού ψωνίζεις τις βιταμίνες και τα σαπούνια σου, από πού παίρνεις παπούτσια για το παιδί σου και ακόμα και προφυλακτικά. 

    Επίσης αλλάζει δομικά ο τρόπος που εργαζόμαστε. Από κει που θεωρούμε δεδομένο ότι για να δουλέψεις ξυπνάς νωρίς, ντύνεσαι τα ρούχα της δουλειάς, παίρνεις το μετρό ή το λεωφορείο ή ακόμη και το αυτοκίνητό σου, φτάνεις στη δουλειά σου και ανοίγεις το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σου, πας στο χώρο συνεργασίας και συναντιέσαι με τους συνεργάτες σου, κανείς αυτό που αποτελεί τον κύριο κορμό της εργασίας σου, γυρνάς σπίτι και βλέπεις την οικογένεια σου και μετά ξεκουράζεσαι ως το επόμενο πρωί, αυτό αλλάζει ριζικά. Συναντήσεις επί συναντήσεων, χρόνος στον δρόμο προς και από τους πελάτες σου, βενζίνες, αεροπορικά ταξίδια για δουλειά, ρούχα εργασίας, καθημερινό βάψιμο (για τις γυναίκες κυρίως), αλλάζουν. 

    Μια νέα καθημερινότητα αυτο-αποκαλύπτεται βίαια σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, καθημερινά. 

    Λιγότερες ανάγκες, δουλειά από το σπίτι, συναντήσεις με διαδικτυακές πλατφόρμες, μεγαλύτερη απόδοση στη δουλειά σε λιγότερο χρόνο, μειωμένα μεταφορικά κόστη, μικρότερες ανάγκες για Μέσα Μαζικών Μεταφορών, λιγότεροι καφέδες, λιγότερα κοστούμια και φορέματα, λιγότερη βενζίνη, ανάγκη για ταχύτερο Ίντερνετ, για ισχυρότερο υπολογιστή, για μεγαλύτερες υπολογιστικές δεξιότητες, για λιγότερους δημόσιους υπαλλήλους, για λιγότερα αμάξια, για περισσότερα πράγματα να συζητάς με τα παιδιά και τη σύντροφό σου, περισσότερος χρόνος να μάθεις κάτι καινούργιο. Ακόμα και να ψηφίσεις κυβέρνηση μπορείς από το σπίτι σου είτε ζεις στη χώρα σου είτε στο εξωτερικό. Ακόμη και να αλλάξεις δουλειά. 

    Ακόμη γίνονται γιγάντια άλματα στην ιατρική επιστήμη, και στη βιοτεχνολογία. Νέα εμβόλια καινούργιας τεχνολογίας δοκιμάζονται πρώτη φορά μαζικά σε ανθρώπους, που ως χτες είχαν δοκιμαστεί μόνο σε κτηνιατρικές εφαρμογές με γιγάντιες επενδύσεις στην ασφάλεια τους και με την αποτελεσματικότητα τους να εκτοξεύεται από το 50%-60% στο 90%. Αντί να παίρνουν ένα μέρος του ιού και να μαθαίνουν στο ανθρώπινο σώμα πώς να τον "μυρίσει" για να του επιτεθεί να τον σκοτώσει, νέες τεχνολογίες επιτρέπουν στη βιολόγο να φτιάξει μια "υπορουτίνα στόχευσης" με εντολές σαν ο ανθρώπινος οργανισμός να ήταν ένα πρόγραμμα, και να εξοντώσει την απειλή, και μετά από λόγους μήνες να σβήσει απλά τον εαυτό της από το RNA που έχει καταγραφεί. 

    Ανείπωτη εξέλιξη περιμένει την ανθρωπότητα μόλις μάθει και δοκιμάσει σε μεγάλη κλίμακα την πρωτόγνωρη εμπειρία της αυτοεξέλιξης του ίδιου του γονιδιώματος του ανθρώπου. 

    Ταυτόχρονα η εργασία θα αλλάξει επιτρέποντας σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων να δουλεύουν από τον δικό τους χώρο, παράγοντας μεγαλύτερες αξίες σε λιγότερο χρόνο. 

    Επίσης εκατοντάδες εκατομμύρια κόσμου θα βρεθούν χωρίς εμπορεύσιμες δεξιότητες και χωρίς επαρκείς θέσεις εργασίας για αυτό που κάνουν, με ηλικίες ή με γνωστικές δεξιότητες ανεπίδεκτες επανεκπαίδευσης, σε περιοχές χωρίς υποδομές και σε κράτη που βρίσκονται δεκαετίες πίσω στην τεχνολογία που καλπάζει στον ανεπτυγμένο κόσμο. 

    Και όλα αυτά πριν έρθουν τα ρομπότ για να αλλάξουν τη βιομηχανία και την έννοια του βιομηχανικού εργάτη, δεκαετίες πριν εμφανιστεί το Singularity στην τεχνητή νοημοσύνη μετά από την έλευση του οποίου είναι αδύνατον να φανταστούμε πώς θα μοιάζει το μέλλον.

    Ο κόσμος αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς από την βίαια πραγματικότητα που επέβαλε ο κορονοϊός. Σε λιγες βδόμαδες βλέπουμε αλλαγές που ήθελαν χρόνια ή δεκαετίες για να έρθουν με την ομαλή εξέλιξη. Και αυτά συμβαίνουν πριν ακόμα μειωθεί η εργασία σε τρεις ή τέσσερεις μέρες τη βδομάδα και 6 ώρες την εργάσιμη ημέρα, πριν βρεθεί τρόπος να έχει καθένας ένα ελάχιστο εθνικό εγγυημένο εισόδημα ακόμα και αν δεν μπορεί να βρει δουλειά για μια δεκαετία. Πριν προλάβουμε να πεθάνουμε εμείς που είδαμε τηλέφωνο στο σπίτι μας με πενταψήφιο αριθμό και μονόχρωμη τηλεόραση στο σπίτι μας στο δημοτικό και συσκευή VHS βίντεο στο γυμνάσιο.

    Δεν ξέρω αν μπορούμε να προβλέψουμε πώς ακριβώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην οικονομία μετά από δυο χρόνια, αν θα είμαστε καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο ή χειρότερα, αν φταίει ο ιός ή ο ιός είναι απλά η δικαιολογία. 

    Σίγουρα νιώθω όμως πως θα είμαστε διαφορετικά, από το ατομικό επίπεδο ως το πλανητικό μέγεθος. Θα αναγκαστούμε να κάνουμε άλμα στα σκοτεινά. 

    Δεν ξέρω πού θα προσγειωθούμε, καλύτερα ή χειρότερα (πάντα ελπίζουμε στο καλύτερο), αλλά ήθελα να σας πω ότι όπου και να είναι αυτό, σίγουρα δεν θα είναι πίσω στον Δεκέμβριο του 2019. 

    Αυτό. 

    www.facebook.com/a.veroutis,

    www.twitter.com/agissilaos, agissilaos@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ