Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 13-Μαϊ-2020 00:05

    Υπόθεση C-547/2018: Μεταχείριση θυγατρικής τρίτου κράτους ως μόνιμη εγκατάσταση για σκοπούς χρέωσης ΦΠΑ

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Νίκου Σιακαντάρη

    Πρόσφατα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την πολύ ενδιαφέρουσα απόφασή του (επί της Υπόθεσης C-547/18) αναφορικά με την έννοια της μόνιμης εγκατάστασης σε σχέση τους υποκείμενους στο ΦΠΑ.  

    Η υπόθεση αφορούσε πολωνική εταιρεία (Εταιρεία Α), η οποία ανέλαβε την παροχή υπηρεσιών συναρμολογήσεως πλακετών τυπωμένου κυκλώματος (εφεξής PCB) για λογαριασμό μίας κορεάτικης εταιρείας (Εταιρεία Β). 

    Τα αναγκαία υλικά και εξαρτήματα για την κατασκευή των PCB εκτελωνίζονταν και στη συνέχεια παραδίδονταν στην πολωνική εταιρεία (Εταιρεία Α) από τη θυγατρική της Κορεάτικης εταιρείας επίσης στην Πολωνία (Εταιρεία Γ). Η πολωνική  Εταιρεία Α επέστρεφε τις PCB στην Πολωνική εταιρεία Γ, η οποία, βάσει συμβάσεως με την μητρική της στην Κορέα  (Εταιρεία Β), χρησιμοποιούσε τις PCB αυτές για την παραγωγή οθονών υγρών κρυστάλλων TFT LCD, οι οποίες στη συνέχεια πωλούνταν σε άλλες εταιρείες του ομίλου. 

    Η εταιρεία Α τιμολόγησε την Εταιρεία Β, χωρίς ΦΠΑ για τις υπηρεσίες συναρμολογήσεως PCB θεωρώντας ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν υπόκεινται σε ΦΠΑ στο πολωνικό έδαφος. Η κορεάτικη εταιρεία διαβεβαίωσε την πολωνική ότι δεν διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στην Πολωνία και ότι δεν απασχολεί εργαζομένους ούτε κατέχει ακίνητα ή τεχνικό εξοπλισμό στο πολωνικό έδαφος (παρόλα αυτά η κορεάτικη εταιρεία είχε αποκτήσει ΑΦΜ-ΦΠΑ στην Πολωνία).

    Ο διευθυντής της πολωνικής φορολογικής αρχής έκρινε ότι η πολωνική εταιρεία (Εταιρεία Α) είχε παράσχει τις υπηρεσίες συναρμολογήσεως PCB εντός της Πολωνίας, στο μέτρο που η θυγατρική της Κορεάτικης εταιρείας συνιστούσε μόνιμη εγκατάστασή της.

    Το Πολωνικό Δικαστήριο διατύπωσε τα παρακάτω δύο προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:

    "1)      Μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη μόνιμης εγκαταστάσεως στην Πολωνία, απλώς και μόνον από το γεγονός ότι εταιρία που εδρεύει εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει θυγατρική εταιρία εδρεύουσα στην Πολωνία;

    2)      Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, υποχρεούται μια τρίτη επιχείρηση να ελέγξει τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ της εταιρίας που εδρεύει εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της θυγατρικής εταιρίας, προκειμένου να εξακριβώσει εάν η πρώτη εταιρία έχει μόνιμη εγκατάσταση στην Πολωνία;"

    Με την κρινόμενη απόφαση το δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι οι υπό εξέταση ευρωπαϊκές διατάξεις περί ΦΠΑ έχουν την έννοια, αφενός, ότι ο παρέχων υπηρεσίες δεν μπορεί να συναγάγει ότι μια εδρεύουσα σε τρίτο κράτος εταιρία έχει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος κράτους μέλους απλώς και μόνον από το γεγονός ότι η εταιρία αυτή διαθέτει θυγατρική στο εν λόγω κράτος μέλος και, αφετέρου, ότι ο παρέχων υπηρεσίες δεν υποχρεούται, προκειμένου να εξακριβώσει εάν συντρέχει τέτοια περίπτωση, να πληροφορηθεί τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ των δύο εταιριών.

    Είναι προφανές ότι η απόφαση λαμβάνει υπόψιν της τον γενικό κανόνα της Β2Β τιμολόγησης και τα πραγματικά περιστατικά που πρέπει κάθε φορά να εξετάζονται ώστε να διασφαλίζεται η σωστή κατανομή των φορολογικών βαρών , ωστόσο αφήνει αδιευκρίνιστα ορισμένα καίρια σημεία, όπως παραδείγματος χάριν κατά πόσο το διατακτικό της εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση που ο λήπτης των υπηρεσιών είναι εγκατεστημένος σε Τρίτη χώρα ή και σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

    Απομένει να δούμε πως θα εφαρμοστεί από την εσωτερική έννομη τάξη.

    * Ο κ. Νίκος Σιακαντάρης είναι Managing Partner στην Andersen Tax Greece.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ