Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 26-Νοε-2019 00:05

    Ένας "ερασιτέχνης επαναστάτης" με τον Κυριάκο

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανόλη Καψή

    Ήταν νομίζω ένα κείμενο της ΟΝΝΕΔ Πεντέλης για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, που θα μετακόμιζαν σε ένα άδειο κτήριο του νοσοκομείου Αμαλία Φλέμινγκ. Ένα βλακώδες (συν τοις άλλοις) κείμενο, που είχε καταφέρει να συμπυκνώσει όλα τα ρατσιστικά κλισέ για τους πρόσφυγες, μέσα σε λίγες μόλις αράδες κείμενο. Τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα θα προσέλκυαν εγκληματίες, θα μόλυναν τα δικά μας παιδιά με αρρώστιες, θα μας ανάγκαζαν να φοράμε μαντίλες, θα πείραζαν - τα δωδεκάχρονα...- σεξουαλικά τα κορίτσια μας, θα μας επέβαλαν να τρώμε χαλάλ και λοιπές ακροδεξιές ανοησίες, που δικαίως είχαν εξοργίσει πολλούς. Μόνο ότι θα μας κολλήσουν δάκο τα προσφυγόπουλα, δεν μας έλεγε η ΟΝΝΕΔ Πεντέλης. Και αν δεν κάνω λάθος οδήγησαν σε παραίτηση τη νεαρά κυρία που το υπέγραφε. Επίσης δικαίως.

    Σε αυτό το κείμενο ντροπής, ο "Ερασιτέχνης Επαναστάτης" Απόστολος Δοξιάδης (όπως τιτλοφορείται το βιβλίο που έγραψε πρόσφατα,  για την εμπειρία του από την δράση του κατά της χούντας, στις γραμμές της παράνομης οργάνωσης Ρήγας Φεραίος του τότε ΚΚΕ εσωτερικού) αν και δεδηλωμένος άθεος και αριστερός, απάντησε με τα λόγια της αγάπης.

    Έγραψε λοιπόν: "Δεν χρειάζεται να είσαι θρησκευόμενος για να καταλάβεις ότι ο λόγος των Ιερών Γραφών συχνότατα εκφράζει βαθιές ανθρώπινες αλήθειες. Και ούτε χρειάζεται να είσαι Χριστιανός για να καταλάβεις τι εννοεί ο Χριστός όταν λέει ότι "όποιος δεχθεί ένα παιδάκι στο όνομά μου, εμένα τον ίδιο δέχεται". Αυτό το να δεχτεί στο όνομα μου, αν το διαβάσουμε όχι με τον τρόπο της οργανωμένης θρησκείας, μα με τον τρόπο της καρδιάς, σημαίνει να το δεχθεί όπως πρέπει να δέχεται κανείς ένα παιδί, δηλαδή με αγάπη, προσφέροντας του στοργή και φροντίδα για να μεγαλώνει γερό, ασφαλές και κατά το δυνατόν χαρούμενο, με τα σωστά εφόδια για την ωριμότητα. Με άλλα λόγια το να δεχτείς ένα παιδί σωστά, είναι να δεχτείς όπως οι σωστοί γονείς δέχονται τα δικά τους παιδιά." Νομίζω δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα.

    Προχθές ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διόρισε τον Απόστολο Δοξιάδη μαζί με την ψυχολόγο Ειρήνη Αγαπηδάκη, εθνικούς συντονιστές του σχεδίου "κανένα παιδί μόνο", για τα ασυνόδευτα παιδιά που φθάνουν στην Ελλάδα.

    Η κίνηση του πρωθυπουργού, που έθεσε το σχέδιο υπό την προσωπική του επίβλεψη, είναι μια κίνηση "υψηλού ανθρωπισμού" όπως θα λέγαμε, αλλά και κάτι παραπάνω. Είναι και μια κίνηση πολιτική, με πολλές προεκτάσεις. Που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα από το γεγονός ότι η "προσφυγική υστερία" των ημερών, επιτρέπει να ανθίζουν στα social media - και όχι μόνο - διάφοροι γαλάζιοι σταυροφόροι των πατροπαράδοτων ηθών, ερασιτέχνες ψήστες χοιρινών και σταγονίδια της Χρυσής Αυγής.

    Η επιλογή των δύο αυτών προσώπων από την κοινωνία των πολιτών, η χρησιμοποίηση προσωπικοτήτων που δεν έχουν καμία σχέση με τη Νέα Δημοκρατία - αντίθετα θα λέγαμε ότι βρίσκονται σε μάλλον αντίπαλα ιδεολογικά στρατόπεδα - μας υπενθυμίζει την πιο μεγάλη επιτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Την σταδιακή - έστω και με αντιστάσεις - αναμόρφωση της Νέας Δημοκρατίας, σε ένα κόμμα του μετριοπαθούς κέντρου και την απόλυτη κυριαρχία του στον χώρο.

    Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει να ξαναβρεί τις ιδεολογικές καταβολές του κόμματος του 3%, την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας πασχίζει να εκφράσει το παρωχημένο αντιδεξιό συναίσθημα των ψηφοφόρων του παλαιοΠΑΣΟΚ, ο κ. Μητσοτάκης απλώνεται στο κέντρο και διεκδικεί μερίδιο και από την κεντροαριστερά. Αποϊδεολογικοποιεί το πολιτικό του πρόγραμμα. Ενώνει ανθρώπους διαφορετικών πεποιθήσεων, σε ένα σχέδιο για μια νέα Ελλάδα. Σύγχρονη και ανθρώπινη.

    Κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα να φαίνονται ότι ανήκουν σε άλλη εποχή. Χωρίς καμία πρόταση και ιδέα για το σήμερα. Κολλημένοι στα αραχνιασμένα "ιδεολογικά τσιτάτα" της δεκαετίας του 70.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ