Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 19-Σεπ-2019 00:23

    Είκοσι χρόνια φαγούρα στο Χρηματιστήριο

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μάνου Χατζηδάκη

    Συμπληρώνονται φέτος 20 χρόνια από το ιστορικό υψηλό του Γενικού Δείκτη, το οποίο σημειώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1999. Για όσους θυμούνται, το Χρηματιστήριο ερχόταν από ένα σερί 8 συνεχόμενων ανοδικών συνεδριάσεων, με την αγορά να κλείνει εκείνη την Παρασκευή στις 6.355 μονάδες. Νωρίτερα, πριν το κουδούνι του κλεισίματος, ο Γενικός Δείκτης λίγο μετά τις 12.00 έγραψε το απόλυτο υψηλό ζωής στις 6.484 μονάδες, μια τιμή που ουδέποτε πλησίασε στα χρόνια που ακολούθησαν. Την τελευταία φορά που ο Γενικός Δείκτης ξαναβρέθηκε στα επίπεδα των 6.000 μονάδων ήταν τον Οκτώβριο του 1999. Στις 13 Οκτωβρίου, οπότε και καταγράφεται η τελευταία επίσκεψη πάνω από τις 6.000 μονάδες, είναι καταγεγραμμένη και η υψηλότερη αξία κεφαλαιοποίησης του Χ.Α.: 214,7 δισ. ευρώ, 2 δισ. ευρώ περισσότερα από τις 17 Σεπτεμβρίου. Το 1999 έμελλε να καταστεί η χρονιά των ακατάρριπτων ρεκόρ, καθώς, εκτός από τις μονάδες του δείκτη, η μέση ημερήσια αξία συναλλαγών των 173 εκατ. ευρώ παραμένει έως και σήμερα μια άπιαστη επίδοση.

    Το φαινόμενο της χρηματιστηριακής φρενίτιδας είχε ως κύριο συστατικό του την παροχή άπειρης ρευστότητας προς τους εμπλεκομένους. Σε μια αγορά στην οποία δραστηριοποιούνταν μόνο ένα μικρό σχετικά μέρος του πληθυσμού και η εποπτική δραστηριότητα ήταν σε νηπιακό στάδιο, ήταν πολύ εύκολο τα φαινόμενα φούσκας να πάρουν πληθωρικές διαστάσεις. Οι πιστώσεις για αγορές μετοχών χωρίς όριο από τις χρηματιστηριακές εταιρείες ήταν ανοιχτές για απεριόριστο χρονικό διάστημα. Δεν υπήρχε εταιρεία που να μην έλαβε μέρος στο πάρτι, καθώς το πλήθος των κωδικών και η ένταση των συναλλαγών αρκούσαν –και περίσσευαν– για όλους. Η δουλειά των αναλυτών ήταν άχρηστη, καμία εταιρεία δεν βρισκόταν σε επίπεδα ευκαιρίας, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα. Μια πληροφορία αμφίβολης αξίας –ποιος αγοράζει, από ποια χρηματιστηριακή γίνονται οι συναλλαγές, ποιοι επιχειρηματίες δείπνησαν το προηγούμενο βράδυ ή ποιοι έπαιξαν ζευγάρι μπιρίμπα– έκανε τον κύκλο της αγοράς σε μηδενικό χρόνο, με αποτέλεσμα τα πλαφόν ανόδου να διαδέχονται το ένα το άλλο. Ήταν η εποχή που το "δύσκολο κέρδος" ήταν εύκολο για όλους.

    Το πάρτι της Σοφοκλέους διακόπηκε άγαρμπα όταν ένα ωραίο πρωινό τέθηκαν κανόνες για την παροχή πιστώσεων. Ο έλεγχος των συναλλαγών με τη χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων διαπραγμάτευσης έγινε πιο σχολαστικός και οι πρώτοι που εξαφανίστηκαν από τα κάγκελα των παραθύρων του παλαιού κτιρίου του Χρηματιστηρίου ήταν όσοι είχαν κάπου ακούσει ότι μοιραζόταν δωρεάν χρήμα από ένα ευαγές ίδρυμα όπου επί τρεις ώρες –τότε– κάποιοι αντάλλασσαν τα χρήματά τους με μετοχές. Σε δεύτερο χρόνο ακολούθησαν όσοι άνοιξαν ευκαιριακά εταιρείες διαμεσολάβησης (ΕΛΔΕ) και μαζί με αυτούς χάθηκε και το προσωπικό τους πελατολόγιο, που ουδέποτε πια επέστρεψε στον θεσμό. 

    Από τις 288 εταιρείες που ήταν σε διαπραγμάτευση το 1999, μόνο 88 έχουν απομείνει. Αυτές οι 88 μετοχές είχαν παρουσία τότε και τώρα, εκ των οποίων μόνο τρεις έχουν δώσει κέρδη σε όσους τις έχουν διακρατήσει έως και σήμερα. Χωρίς να υπολογίζονται τα μερίσματα που έχει δώσει η καθεμία και πιθανόν κάποιες επιστροφές κεφαλαίου, η εικόνα των αποδόσεων καταρρίπτει τη θεωρία των μακροπρόθεσμων ανοδικών κύκλων που θέλουν τις μετοχές σε βάθος χρόνου να διαπραγματεύονται σε υψηλότερα επίπεδα τιμών. Το πάθημα της ελληνικής αγοράς αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία στα χρονικά. Σίγουρα η παγκόσμια κρίση του 2008 και η κρίση της ελληνικής οικονομίας από το 2009 και μετά έπαιξαν τον ρόλο τους, ωστόσο τα ποσοστά των εισηγμένων εταιρειών που έδειξαν αντοχή όλα αυτά τα χρόνια είναι απογοητευτικά. 

     

    pin

    Στον αντίποδα, 57 εταιρείες παρουσιάζουν μείωση τιμής από 90% έως 99,9999%, με τις τράπεζες να καταλαμβάνουν τις τελευταίες θέσεις. Αν και στη ζωή τίποτα δεν είναι απίθανο, είναι εξαιρετικά δύσκολο για όσους αγόρασαν και έχουν ακόμη αυτές τις εταιρείες να απεγκλωβιστούν σε κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, δεδομένου του ότι ήδη έχουν περάσει 20 χρόνια και τα πράγματα δεν έχουν βελτιωθεί. Ωστόσο, για 15 εταιρείες που βρίσκονται στη μέση του πίνακα στο διάστημα που μεσολάβησε δόθηκαν ευκαιρίες απεγκλωβισμού και οι επενδυτές ίσως σε κάποιο ικανό βάθος χρόνου δουν την επένδυσή τους να φεύγει από το κόκκινο.

    * Ο κ. Μάνος Χατζηδάκης είναι αναλυτής της Beta Χρηματιστηριακή

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων