Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 09-Αυγ-2019 00:05

    Πρώτα θα μας πιστέψουν, μετά θα φέρουν τα λεφτά τους

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Άγη Βερούτη

    Μιλώντας με έναν φίλο ο οποίος είναι οικονομικός διευθυντής (CFO) σε εισηγμένη εταιρεία στο χρηματιστήριο, κατάλαβα ότι αυτό που οι ξένοι επενδυτές ονομάζουν Country risk, δηλαδή το επενδυτικό ρίσκο που ενέχει μια χώρα, είναι στενά συνυφασμένο με την πολυπλοκότητα του θεσμικού καθεστώτος της χώρας (ανεξάρτητες αρχές, κανονισμοί και νόμοι) και με την απολυτότητα της εφαρμογής του.

    "Οι ξένοι επενδυτές που έρχονται στην Ελλάδα για να επενδύσουν, θεωρούν ότι οι κανονισμοί και οι νόμοι είναι τόσο περίπλοκοι που δεν εφαρμόζονται εξίσου σε όλους τους "παίκτες” της αγοράς. Με λίγες μικρές διορθώσεις ή ένα λάθος που έχει να κάνει με τις διαδικασίες εταιρικής διακυβέρνησης μπορεί να έχεις για την ίδια εταιρεία με τον ίδιο τζίρο και τα ίδια έξοδα, δυο διαμετρικά διαφορετικά αποτελέσματα στην κερδοφορία και το balance sheet. Επιπλέον οι νόμοι δεν εφαρμόζονται το ίδιο για όλους.

    Το αποτέλεσμα για έναν δυνητικό ξένο επενδυτή είναι η ανασφάλεια για την επένδυσή του, και η επιθυμία να βγει γρήγορα από την επένδυση αυτήν, τουλάχιστον στο break even, στα λεφτά του. Στην Ελλάδα ένας αποδεκτός χρόνος εξόδου από την επένδυση με τα λεφτά που μπήκαν είναι η τριετία. Θα κοιτάξουν μια επένδυση που θα τους φέρει ετησίως το 35% του αρχικού κεφαλαίου. Δηλαδή το Country risk της χώρας είναι 25%, δηλαδή επιπέδου Αφρικής".

    Στις επίμονες ερωτήσεις μου για ένα παράδειγμα, μου ανέφερε αυτό της Folli-follie.

    "Σε μια κανονική χώρα που θέλει ξένους επενδυτές στο χρηματιστήριο της ή εκτός, άνθρωποι που παραποίησαν τα επίσημα στοιχεία μιας εισηγμένης εταιρείας κατά παραπάνω από €1 δισ. ετησίως, θα βρίσκονταν στη φυλακή περιμένοντας υπομονετικά τις αρχές να βγάλουν συμπέρασμα για τις ενέργειες τους, και να αποφασίσουν την ποινή τους.

    Δεν μπορεί να κυκλοφορούν ελεύθεροι και να σηματοδοτούν την χώρα μας ως Ελντοράντο για λαμόγια, διασύροντας τους θεσμούς και τις κυβερνήσεις ως "συνεργαζόμενες” με εκείνους που είχαν τζίρους €350 εκατομμύρια και δήλωναν ότι είχαν πάνω από €1,3 δισ.!  Μου λένε γνωστοί διαχειριστές στο Λονδίνο και το Βερολίνο ότι αυτό προσθέτει ως και 15 μονάδες στο country risk διότι ο διαχειριστής δεν πρόκειται να αφιερώσει τον χρόνο που χρειάζεται για να υποκαταστήσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους, καθώς το συγκεκριμένο παράδειγμα αποκαλύπτει ότι τόσο οι έλεγχοι είναι ανεπαρκείς όσον και η τιμωρία για ένα σκάνδαλο τέτοιου μεγέθους αστεία και καθόλου αποτρεπτική.

    Είναι σαν να έχουμε στην είσοδο μια φωτεινή πινακίδα νέον που να γράφει "ο Παράδεισος των Λαμόγιων”. Είμαστε η Αφρικανική χώρα της Ευρώπης".

    Όταν του έθεσα το θέμα για την σκοπιμότητα της φυλάκισης ενός υπερήλικα μου αντέτεινε ότι δεν είναι ανάγκη να τους βάλουν όλους μέσα για είκοσι χρόνια. "Ας τους βάλουν είκοσι χρόνια και ας τους αφήσουν να φύγουν στα μισά! Ακόμα και στο 1/3 της ποινής!

    Όσο κυκλοφορούν ελεύθεροι τέτοιοι άνθρωποι ακόμα και με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, είναι σαν να φωνάζουμε πως οι νόμοι και οι κανόνες και η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι ελαστικοί. Ανάλογα με το ποιους ξέρεις και ποιοι λαδώνονται".

    Μετά από αυτό ντράπηκα να τον ρωτήσω περισσότερα. Αναρωτιέμαι όμως πόσες δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επενδύσεων μένουν εκτός Ελλάδος λόγω αυτών των πικρών λόγων, και πόσες δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν άνεργοι από την αποτροπή των επενδύσεων αυτών.

    Θα περάσει καιρός ώσπου να ανακτήσουμε τη χαμένη μας αξιοπιστία ως χώρα και ως οικονομία.

    Ακόμα και αν αύριο αλλάξουν όλοι οι κανόνες, πρέπει πρώτα  να μας πιστέψουν ότι θα τους εφαρμόζουμε κιόλας και μετά θα φέρουν τα λεφτά τους.

    www.facebook.com/a.veroutis

    www.twitter.com/agissilaos, agissilaos@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων