Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Ιουλ-2019 00:05

    Έκλεισε η Μεταπολίτευση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Μαστρογεωργίου

    Ιούλιο άρχισε η Μεταπολίτευση στην Ελλάδα, Ιούλιο έμελλε και να κλείσει. Και σε επίπεδο συμβολισμών και σε επίπεδο εκλογικής αριθμητικής και σε επίπεδο κοινωνικής ωρίμανσης. 

    Σε ένα κλείσιμο του ματιού της συγκυρίας των γεγονότων, η Ιστορία γράφεται μέσα από τη Δημοκρατία και για μία ακόμα φορά στην Πατρίδα μας οι εκλογές αποκτούν σημαίνοντα ρόλο στην εξέλιξη της πορείας μας. 

    Μόνο που αυτή τη φορά οι εκλογές δεν είναι μία σημαντική στιγμή ύψιστης δημοκρατικής αποκάλυψης. Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου συνιστούν τη μετάβαση από τη Μεταπολίτευση στην 4η Ελληνική Δημοκρατία. 

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε το στίγμα του σε αυτή τη συγκυρία. Είναι ο πυλώνας της μεγάλης νίκης, της πολιτικής ανανέωσης και θα εγκαινιάσει μία συνολικά νέα εποχή για τη χώρα μας. 

    Ο προσωρινός απόηχος των εκλογών έχει πάντα δύο συνισταμένες: τις αιτίες της νίκης και της ήττας αντίστοιχα και τις συγκρίσεις των αριθμών. Ως προς τις αιτίες της νίκης της ΝΔ ισχύουν όσα έχουμε ήδη γράψει από την επαύριο των Ευρωεκλογών. Οι Έλληνες συνήθως καταψηφίζουμε και σπανίως υπερψηφίζουμε. Όταν όμως η διαφορά των ποσοστών μεταξύ πρώτου και δευτέρου ανέρχεται σε τέτοιο μέγεθος, τότε η καταψήφιση και η υπερψήφιση συνδυάζονται δημιουργώντας ένα σπάνιο φαινόμενο ταυτόχρονης καταδίκης μίας πολιτικής και ελπίδας για μία διαφορετική. 

    Ο ΣΥΡΙΖΑ επέμενε να προσπαθεί να διορθώσει ένα λάθος (η στρατηγική της πώλησης φόβου πριν από τις ευρωεκλογές) κάνοντας ακριβώς το... ίδιο λάθος, δηλαδή επανέλαβε τη στρατηγική πώλησης φόβου για έναν δήθεν Αρμαγεδδώνα που θα ενσκήψει με τη νίκη της ΝΔ ψελλίζοντας μόνο σπαράγματα από προγραμματικών υποσχέσεων χωρίς καμία συνοχή. 

    Η ΝΔ αντιθέτως ξένισε τα μεταπολιτευτικά ήθη ως Αντιπολίτευση με τη στάση της. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το σύνολο των στελεχών, Τομεαρχών, Βουλευτών, Γραμματέων του Κόμματος ουδέποτε υπερέβαλλαν στον προεκλογικό τους λόγο. Σε καμία περίπτωση δεν έπεσαν στην παγίδα του εύκολου μαξιμαλισμού. Δεν υποσχέθηκαν. Δεν έταξαν. Αυτή είναι η μεγάλη παρακαταθήκη. Όμως αν θα τοκιστεί ή θα εξανεμιστεί θα εξαρτηθεί από την ταχύτητα υλοποίησης των πρώτων άμεσων σχεδίων ανάτασης της οικονομίας, βελτίωσης του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και ενεργοποίησης των επενδυτικών προγραμμάτων. 

    Πάμε τώρα στον δευτερογενή απόηχο των εκλογών που δημιουργείται κυρίως μέσα από τις συγκρίσεις των αριθμών και την ανάλυση των συμβολισμών. 

    Η Μεταπολίτευση κλείνει και ως προς αυτό - όπως είπαμε στην εισαγωγή – μέσα από ταυτίσεις με τα πρώτα χρόνια της. Η ΝΔ κατακτά την πρωτιά με ένα ποσοστό και μία διαφορά που θυμίζει πρώιμη Μεταπολίτευση! 

    Η Μεταπολίτευση κλείνει ύστερα από μία ωμή, αλλά μεστή πολιτική ωρίμανση των πολιτών και σε επίπεδο συμβολισμών. Όλες οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων 10 χρόνων βρισκόταν μπροστά στα μάτια μας με κάθε λεπτομέρεια από την πρώτη στιγμή της κρίσης, το 2009. Απλώς κοιτούσαμε σε λάθος επιστήμες, κοιτούσαμε στην οικονομία και την πολιτική, ενώ έπρεπε να κοιτάξουμε στην ψυχοπολιτική προσέγγιση των πραγμάτων.  

    Το 2009 ο "ασθενής" μαθαίνει ότι έχει αρρωστήσει βαριά και πρέπει να αλλάξει οικονομική πολιτική. Εκλογές Οκτώβριος 2009. Οι ψηφοφόροι δεν μπορούν να δεχθούν την ξαφνική αλλαγή και περνάμε στο πρώτο στάδιο, στην άρνηση. Ακούγεται το σύνθημα "λεφτά υπάρχουν" και πρόσκαιρα η (απατηλή) ελπίδα επιστρέφει.  Όμως, λεφτά δεν υπήρχαν, κι αυτό έγινε φανερό με τον ερχομό του ΔΝΤ την άνοιξη του 2010 και το 1ο μνημόνιο. Οπότε ο κόσμος πέρασε στο αμέσως επόμενο στάδιο: θυμός ή αν θέλετε "Αγανακτισμένοι", οι Ναζί στη Βουλή και η χώρα μεταξύ ντροπής και οργής.

    Ο Αλέξης Τσίπρας πιστός στην αντιμνημονιακή ρητορική, κέρδισε τις εκλογές του 2015 και βλέπει τη δημοτικότητά του να εκτοξεύεται σε ασύλληπτα ποσοστά. Και ύστερα περνάμε στο επόμενο στάδιο την άνοιξη του 2015, τη διαπραγμάτευση... μόνο που στη δική μας περίπτωση ήταν... μπλόφα... που κατέληξε στο δημοψήφισμα και το 3ο μνημόνιο. Περνάμε 4 χρόνια βουβαμάρας, υπόκωφης και υπόγειας ζύμωσης. Οι κυβερνώντες επιπόλαια το ονόμασαν αποδοχή, λάθος, ήταν απογοήτευση! Το τελευταίο στάδιο το περάσαμε στις 26 Μαΐου. Εκεί επήλθε η αποδοχή. Εκεί έφτασε η στιγμή για το άλμα της Κοινωνίας πέρα και πάνω από την κρίση. Εκεί έγινε το πρώτο βήμα της ανάγκης των πολιτών για μία διαφορετική πολιτική σε μία κανονική χώρα. Στις 7 Ιουλίου έγινε και το δεύτερο και η οριστική μας μετάβαση σε μία άλλη εποχή. 

    * Ο κ. Γιάννης Μαστρογεωργίου είναι Διευθυντής Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής, Αν. Εκπρόσωπος Τύπου ΝΔ

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων