Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 10-Νοε-2017 09:12

    Δέκα λόγοι για τους οποίους μας ενοχλεί η άδεια στον Κουφοντίνα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Μομφερράτου

    "Αν δεν πετύχουμε η επόμενη αποφυλάκιση (μέλους της 17Ν) να μην έχει οποιοδήποτε πολιτικό ενδιαφέρον, αυτό θα σημαίνει ότι η δημοκρατία μας θα παραμένει αδύναμη και ανολοκλήρωτη".  

    Έτσι είχα τελειώσει ένα σημείωμα το 2015 με αφορμή την πιθανή τότε αποφυλάκιση του Σ. Ξηρού.

    Δυστυχώς, δύο χρόνια αργότερα, ακόμα και μία 48ωρη άδεια του Δ. Κουφοντίνα πυροδότησε πάλι πολιτικές αντιπαραθέσεις.

    Σχετικά με το αν έπρεπε ή όχι να δοθεί η άδεια, μπορούμε να αναρωτηθούμε για διάφορα και αντιφατικά. Π.χ είναι δυνατόν να δίνεται άδεια σε έναν φυλακισμένο που υποθάλπει την βία και την κατάλυση της δημοκρατίας ή, πώς θα αναμορφωθεί ένας ισοβίτης αν δεν έχει μπροστά του την προοπτική των αδειών και της αποφυλάκισης; Αλλά αυτές οι ερωτήσεις χάνουν το ενδιαφέρον τους αν σκεφτούμε ότι αργά ή γρήγορα θα αποφυλακιστούν νομότυπα όλα τα μέλη της 17Ν. Τι θα γίνει τότε;

    Αυτό λοιπόν που έχει κυρίως ενδιαφέρον είναι να απαντήσουμε στο ερώτημα: γιατί τέτοια φασαρία με την άδεια του Κουφοντίνα; Θα προσπαθήσω να απαντήσω το ερώτημα αντίστροφα: Πότε θα αδιαφορούσαμε αν ο Κουφοντίνας έβγαινε από την φυλακή;

     Ιδού μερικές συνθήκες που θα βοηθούσαν:

    Όταν οι συγγενείς θυμάτων θα αισθανθούν δικαιωμένοι και επομένως δεν θα έχουν την ανάγκη/υποχρέωση να εκτίθενται "μοναχικά" στα κανάλια και στα γραπτά διαμαρτυρόμενοι.

    Όταν με οποιαδήποτε αφορμή, σαν την σημερινή άδεια σε κρατούμενο, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος θα στέκεται στην ίδια πλευρά απέναντι στη τρομοκρατία αντί να διαπληκτίζεται από αντίπαλες θέσεις.

    Όταν το Σύνταγμα της Ελλάδος θα έπαυε να έχει οποιαδήποτε αναφορά σε πολιτικά εγκλήματα τα οποία και τα διαχειρίζεται σχεδόν ως "ευγενή" (πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που έχει πρόβλεψη πολιτικού εγκλήματος στο Σύνταγμά της).

    Όταν "συστημικοί" εκδοτικοί οίκοι, σαν του Λιβάνη, δεν θα υποκύπτουν στο πειρασμό να κερδοσκοπούν εκδίδοντας βιβλία γραμμένα με αίμα. 

    Όταν οι ίδιοι ευαίσθητοι καλλιτέχνες που κάνουν συναυλία διαμαρτυρίας για την Ηριάνα θα κάνουν και συναυλία διαμαρτυρίας για την στοχοποίηση του καθηγητή Άγγελου Συρίγου

    Όταν θα σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο "εκτέλεση" για δολοφονίες

    Όταν θα συνειδητοποιήσουμε ότι σημαντικό τμήμα της κοινωνίας μας απέδωσε στην 17Ν τα εύσημα του καθαρού πολιτικού κινήτρου και δέχθηκε την αυτοδικία ως μια μορφή δικαιοσύνης αναγνωρίζοντας έτσι την 17Ν ως απόστημα μεν, αλλά της δικής μας κοινωνίας.

    Όταν λοιπόν όχι μόνο θα καταδικάσουμε τις δολοφονίες, αλλά και θα απορρίψουμε τη βία συνολικά ως τρόπο να επιλύουμε τα κοινωνικά και τα πολιτικά μας προβλήματα. 

    Όταν θα μπορούμε να πούμε χωρίς αστερίσκους ή κομπασμούς ότι είναι εξ ίσου απορριπτέα η δολοφονία του Μάλλιου και η δολοφονία του Σώντερς.

    Όταν συμβούν όλα τα παραπάνω θα ενδιαφέρει μόνο τον Κουφοντίνα και τους συγγενείς του αν είναι μέσα ή έξω από την φυλακή. 

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων