Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 03-Νοε-2017 00:13

    Θα μας περιμένει κανείς το Πάσχα στο χωριό;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Αντωνόπουλου 

    Στο πρώτο debate των υποψηφίων της προοδευτικής παράταξης, οι δημοσιογράφοι προέρχονταν από επαρχιακά μέσα. Υπέθεσα -αυθαίρετα- ότι μέρος των ερωτημάτων θα αφορούσε φλέγοντα ζητήματα της περιφέρειας. Ως επιτυχημένοι επαγγελματίες και απευθυνόμενοι στο σύνολο των τηλεθεατών και σε συνεννόηση με την επιτροπή Αλεβιζάτου που συντόνισε όλο το έργο, οι ερωτήσεις κινήθηκαν στο γενικό πολιτικό πλαίσιο για λόγους που αν και δεν γνωρίζω τους θεωρώ προφανείς και τους οποίους οφείλω να σεβαστώ.

    Με την χαρά και αφέλεια όμως του ερασιτέχνη (sic) και μη έχοντας τον περιορισμό επιτροπών, σας καλούμε να κάνουμε μια προσομοίωση debate. Nα βάλουμε δηλαδή εμείς 9 ερωτήματα, όσα και οι υποψήφιοι, τα οποία ουσιαστικά να σταχυολογήσουμε από την τρέχουσα επικαιρότητα όπως αυτή καταγράφεται από τον τοπικό και τον εξειδικευμένο -αγροτικό- τύπο. Φιλοδοξία μας δεν είναι να έχουμε απαντήσεις από τους 9 υποψήφιους. Η δική μας δουλειά είναι άλλη, να γίνουμε σιγά σιγά όλοι μας, κοινωνοί της σημερινής πραγματικότητας αλλά κυρίως των ραγδαίων αλλαγών που συμβαίνουν στην ύπαιθρο.

    Οι πολιτικοί αρχηγοί άλλωστε δεν μπορούν να γνωρίζουν σε βάθος τα επιμέρους προβλήματα. Γι' αυτό υπάρχουν τα επιτελεία, από την ποιότητα των οποίων κρίνεται σε μεγάλο βαθμό η εκάστοτε κυβερνητική επιτυχία. 

    Ξεκινάμε λοιπόν:

    1. Ολόκληρος ο τοπικός τύπος ασχολείται τις ημέρες αυτές με την σύλληψη μιας διαβαλκανικής ομάδας κλεφτών (με Ελληνες πρωτεργάτες για να μη παίρνουμε και θάρρος) που ασχολήθηκαν και μάζεψαν 3 ή 4 τόνους ελιές από ξένα περιβόλια κάπου στην Χαλκιδική! Προσέξτε, όχι έτοιμα τσουβάλια, τις κατέβασαν οι ίδιοι! Το θέμα της ασφάλειας της περιουσίας και της ζωής στα χωριά και τα χωράφια έχει γίνει πολύ σημαντικό σε όλη την επαρχία. Η αστυνομία έχει σχεδόν σηκώσει τα χέρια ψηλά, λόγω έλλειψης ανδρών και μέσων. Εδώ που τα λέμε και τι να πρωτοφυλάξεις: μετασχηματιστές, αποθήκες, μαντριά, τρακτέρ και εργαλεία, σοδειές απλωμένες. Εκτιμάται ότι η αυτοδικία είναι προ των πυλών, όπως συνέβη προχθές στη Δράμα. Ενα φλέγον θέμα που ζητάει αποτελεσματική επίλυση.

    2. Εφημερίδες εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας καθώς και τα κοινωνικά δίκτυα, δημοσίευσαν φωτογραφίες από την παρέλαση στα νησιά ενός ή δύο μαθητών με τον δάσκαλό τους. Θα την βλέπαμε παντού την φωτογραφία αυτή, εάν η καλλίγραμμη δασκάλα από το Ναύπλιο και τα θλιβερά γεγονότα στη Σαντορίνη δεν έκλεβαν την παράσταση. Την ίδια αυτή εικόνα σε λίγα χρόνια θα την δημοσιεύουν τα μέσα και τα δίκτυα και για κάποια ορεινά και απομακρυσμένα χωριά και έπεται συνέχεια. Στο χωριό μου, ένα έφορο κεφαλοχώρι του κάμπου με 2-2500 κατοίκους, πέρυσι γεννήθηκαν 6 παιδιά. Αρα σε 10 χρόνια δεν θα γίνεται παρέλαση, αφού προφανώς θα συνενωθούν σχολεία. Το δημογραφικό μας πρόβλημα σε όλο του το μεγαλείο! Την συνένωση θα ακολουθήσουν φροντιστήρια, ωδεία και τελευταίες... οι καφετέριες.

    3. Ετσι ευθέως και απλά: είστε ευχαριστημένοι κύριοι από την μέχρι τώρα λειτουργία του Καλλικράτη, 5 ή 6 χρόνια μετά την εφαρμογή του; Επιτελούν οι Δήμοι το ρόλο τους απέναντι στους πολίτες; Ας υπολογίσουμε ότι τα 6 χρόνια είναι το 15% της παραγωγικής ζωής ενός μέσου ανθρώπου.

    4. Πύκνωσαν πάλι οι ειδήσεις για τον αυξανόμενο αριθμό μεταναστών που φθάνουν από ανατολάς. Για τους αστούς είναι μια ακόμη είδηση, μια ακόμη φωτογραφία. Για πολλούς ακρίτες, είναι ένας ακόμη πονοκέφαλος, μια ακόμη θλιβερή ιστορία στην πόρτα τους. Οι εξασφαλισμένοι που βρισκόμαστε μακρυά, τους επαινούμε και τους λέμε κουράγιο! Δεν πρέπει όμως να βρεθεί ένας τρόπος αυτό το μπράβο να μετουσιωθεί σε έργα, όχι κατ’ ανάγκη κρατικής βοήθειας σε χρήμα; Εδώ δεν χρειάζεται η κοινωνία των πολιτών, ένα σημαντικό εργαλείο δημοκρατίας για τις προοδευτικές παρατάξεις; Η πρώτη φιλοξενία προσφύγων είναι ένα σύνθετο επίτευγμα και όσοι το υλοποιούν θα πρέπει εκτός από τα εύσημα να ανταμειφθούν οικονομικά, ηθικά αλλά και αλλιώς. Και σα να μην έφταναν αυτά, τα κοπάδια στην Μυτιλήνη αποδεκατίζονται από ευλογιά...

    5. Στις 24 Οκτωβρίου "μπήκαν οι πρώτες επιδοτήσεις” στο λογαριασμό 650.000 αγροτών και άλλων δικαιούχων. 800 εκατ. ευρώ περίπου. Μέχρι σήμερα, δεν έχει κοπάσει ακόμη ο θόρυβος για τις κατασχέσεις τους -συνολικά ή μέρος τους- από τράπεζες, εφορίες και άλλους σχετικούς θεσμούς...(περιλαμβανομένων των ΤΟΕΒ των οργανισμών που αρδεύουν τα χωράφια όπου υπάρχουν κεντρικά αρδευτικά δίκτυα). Το μέγεθος της φασαρίας που γίνεται για τις κατασχέσεις είναι ευθέως ανάλογο του μεγέθους του προβλήματος: η Ελληνική επαρχία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό για την επιβίωσή της από τις επιδοτήσεις. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο πρόβλημα.

    6. "Δεξιοτέχνης ή απελπισμένος”, αναρωτήθηκε αγροτική εφημερίδα για τον νέο πρόεδρο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, ένα πόστο που "έφαγε" πολλούς και τάξη δεν μπορεί να μπει ακόμη. Και να ήταν μόνο αυτή; Πολλές βιομηχανίες μεταποίησης αγροτικών προιόντων, κλωστοϋφαντουργίας, καπνού, κ.ά παραπαίουν ή ψάχνουν να νεκραναστηθούν κουβαλώντας μαζί τους ένα ένδοξο παρελθόν. Μακάρι να βγούμε ψεύτες, αλλά στην ίδια γραμμή στοιχίζονται και άλλες που έχουν σχέση με παραδοσιακά προιόντα, όπως το βαμβάκι και τα ροδάκινα. Η τοπική σημασία κάποιων από αυτές δεν είναι απλά μεγάλη, είναι ανυπολόγιστη. Δεν έχουμε όμως ακούσει κάτι σχετικό από κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ή άλλους ενδιαφερόμενους. Γενικόλογα για στρατηγικούς επενδυτές, funds που θα τις εξυγιάνουν και άλλες αόριστες τοποθετήσεις δεν δίνουν ούτε πειστική λύση σε ένα σύνθετο πρόβλημα, ούτε ελπίδα στις τοπικές κοινωνίες για ένα καλύτερο αύριο. Μήπως να τοποθετηθούν τουλάχιστον οι υποψήφιοι αρχηγοί δίνοντας πρακτικά δείγματα γραφής;

    7. Στα πλαίσια της αναμόρφωσης της ΚΑΠ -Κοινή Αγροτική Πολιτική- έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για τη δημιουργία ενός μηχανισμού προστασίας του αγροτικού εισοδήματος από την απότομη πτώση των τιμών, τις καταρρεύσεις αγοράς, τις φυσικές καταστροφές κ.α. Ο νεοφιλελευθερισμός σε κρίση! Η προστασία του αγροτικού εισοδήματος, και μέσω αυτού του συνολικού εισοδήματος της επαρχίας, είναι βασική παράμετρος παραμονής ανθρώπων παραγωγικής ηλικίας σε περιοχές εκτός πόλεων. Οι ανάγκες μεταξύ των χωρών της ΕΕ διαφέρουν σημαντικά. Εμείς ποια θέση να έχουμε άραγε? Φοβάμαι ότι για το θεμελιακής σημασίας αυτό θέμα θα αποκτήσουμε θέση, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κόμματα και φορείς, την τελευταία στιγμή. Και μετά θα διαμαρτυρόμαστε ότι η ΚΑΠ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των βορείων.   

    8. Το δίκτυο πρόνοιας είναι ένας τομέας που η χώρα μας δεν έχει να επιδείξει επιτυχίες. Η κατάσταση στην επαρχία είναι πολύ χειρότερη. Οι στενοί οικογενειακοί δεσμοί, οι ζεστές προσωπικές σχέσεις ανθρώπων που μεγάλωσαν και αντιμετώπισαν τη ζωή μαζί χρόνια τώρα, έδινε λύση σε κάποια από τα προβλήματα. Τώρα που όλα αλλάζουν, που τα παιδιά φεύγουν, ηλικιωμένοι εγκαταλείπουν τα εγκόσμια και τα ζευγάρια χωρίζουν ή παθαίνουν σοβαρές βλάβες που τους καθιστούν μη αυτοεξυπηρετούμενους, η ανάγκη για την ανάπτυξη ενός δικτύου πρόνοιας απέναντι στους ηλικιωμένους, είναι το ελάχιστο που απαιτείται εάν θέλουμε η χώρα μας να συνεχίσει να φιγουράρει στη λίστα των πολιτισμένων κρατών. Είναι κυριολεκτικά θέμα ελάχιστου χρόνου, να αρχίσουν να δημοσιεύονται ειδήσεις και φωτογραφίες που θα μας κάνουν όλους να ντρεπόμαστε. Πριν μας αφυπνίσει η ίδια η πραγματικότητα, καλό θα ήταν οι ηγέτες μας να επιληφθούν του εξαιρετικά σοβαρού και επείγοντος θέματος.

    Αντίστοιχη ανάγκη υπάρχει για παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και για διάφορες ομάδες μειονεκτούντων.

    9. Και κάτι που δεν το έγραψαν οι εφημερίδες αλλά το έχουμε γευθεί όλοι: ένα βράδυ του καλοκαιριού, τρία χιλιόμετρα πριν φτάσω στο χωριό, έπεσα σε μια λακκούβα και βγήκα με μείον ένα λάστιχο, μείον μια βάση μηχανής και μείον μια ζάντα. Φτηνά την γλύτωσα! Η κατάρρευση των υποδομών είναι πλέον ραγδαία και η όποια συντήρηση τους σχεδόν ανύπαρκτη. Τα σφιχτά μας δημοσιονομικά και τα υπερβολικά πλεονάσματα που καλούμαστε να επιτύχουμε, είναι βέβαιο ότι θα επιβαρύνουν την κατάσταση. Και δεν είναι μόνο οι δρόμοι και οι επικίνδυνες διασταυρώσεις. Είναι οι σχολικές αίθουσες, είναι τα αγροτικά ιατρεία, είναι οι πάσης φύσεως κακοτεχνίες των τελευταίων χρόνων σε πλατείες και άλλους κοινόχρηστους χώρους, είναι η γήρανση των υλικών και η σκληρή τους χρήση για σύγχρονες ανάγκες. Η ζωή όμως πρέπει να συνεχίσει με ασφάλεια την πορεία της προς το αύριο. Πως θα γίνει αυτό άραγε;

    Ακολουθήσαμε σήμερα την παλιά έκφραση των καφενείων "αν με κάνανε εμένα πρωθυπουργό για μια ημέρα να δεις τι θα έφτιαχνα”. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, οι δημοσιογράφοι έκαναν άριστα την δουλειά τους, αφού έγινε μια πολιτισμένη και κατατοπιστική συζήτηση που σαφώς και ενδιέφερε το γενικό κοινό. Απλά, εμείς αρπάξαμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε τις αγωνίες μας και να βάλουμε σε διάλογο κάποια θέματα που ζητούν λύση από ψηλά.

     Αν θέλουμε να μας περιμένει κάποιος τα Πάσχα και τα καλοκαίρια στα χωριά!

    * Ο κ. Δημήτρης Αντωνόπουλος είναι Αγροτοοικονομολόγος Msc -Παραγωγός Κελυφωτού Φιστικιού    

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων