Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 26-Νοε-2013 09:52

    Επενδυτικές ευκαιρίες στην ελληνική βιομηχανία

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Νικόλαου Γεωργικόπουλου - Αθανάσιου Χύμη

    Γενεές Ελλήνων έχουν, δυστυχώς, γαλουχηθεί με την ιδέα της "ψωροκώσταινας", της φτωχής δηλαδή Ελλάδος που η φύση δεν προίκισε ανάλογα με τις πλούσιες χώρες του Ευρωπαϊκού βορρά. Στην πραγματικότητα όμως αυτό είναι και αναληθές και ανακριβές. 

    Η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει πλούσιο έδαφος και υπέδαφος, ένα από τα καλύτερα κλίματα στον κόσμο καθώς και σημαντική γεωπολιτική θέση μεταξύ τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία και Αφρική). Αν στα παραπάνω συνυπολογιστούν το μορφωμένο-εξειδικευμένο εργατικό και στελεχιακό δυναμικό, τότε λογικό θα ήταν η σύγχρονη Ελλάδα να κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις από άποψη οικονομικής δύναμης στην Ευρώπη και συνάμα υπολογίσιμη παραγωγική δύναμη στον κόσμο. 

    Τα αίτια μη πραγματοποίησης μέχρι σήμερα του παραπάνω συλλογισμού ξεφεύγουν του άρθρου αυτού, ωστόσο, συνοπτικά μπορούν να αναζητηθούν στον βαθμό εμπλοκής του κρατικού γραφειοκρατικού μηχανισμού στην πραγματική οικονομία, στον περιορισμό του υγειούς ανταγωνισμού καθώς και στην παρακώλυση-ενοχοποίηση της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας. Κατά συνέπεια, ο δύσκαμπτος κρατικός μηχανισμός αποτέλεσε πρόσκομμα και τροχοπέδη στην ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας και μεταποίησης αν και το τελευταίο διάστημα τα πράγματα τείνουν να αλλάζουν κατεύθυνση.

    Το άρθρο αυτό εστιάζεται στις δυνατότητες ανάπτυξης της βιομηχανίας-μεταποίησης, βασισμένες κυρίως στον φυσικό πλούτο της χώρας και του υπεδάφους. Η Ελλάδα αναμφισβήτητα παρουσιάζει αξιοσημείωτες επενδυτικές ευκαιρίες σε αρκετούς τομείς της βιομηχανίας και μεταποίησης, όπως για παράδειγμα σε προϊόντα μεταλλουργικά, ορυκτά, ελαστικά και πλαστικά, μηχανήματα, χημικά, φαρμακευτικά, υλικά μεταφορών, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό αλλά και προϊόντα κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης. 

    Αναμφίβολα, η επαρκής χρηματοδότηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που αφορούν την βιομηχανία-μεταποίηση είναι απαραίτητη συνθήκη για την περαιτέρω ανάπτυξή του τομέα αυτού αλλά και την αξιοποίηση επενδυτικών ευκαιριών. Η διαχρονική χρηματοδότηση από τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες των έξι σημαντικότερων τομέων της ελληνικής οικονομίας (τουρισμός, βιομηχανία, κατασκευές, γεωργία, εμπόριο και ναυτιλία), εμφανίζεται στο Διάγραμμα 1. Από το γράφημα αυτό, επιβεβαιώνεται η πιστωτική επιβράδυνση την περίοδο Ιουνίου 2010 - Ιουλίου 2013. Όσον αφορά στη βιομηχανία, οι τράπεζες έχουν μειώσει σημαντικά τα υπόλοιπα των χορηγήσεών τους προς τις επιχειρήσεις του τομέα  (-17%) την εξεταζόμενη περίοδο. Η αναγκαιότητα για τη στήριξη από τις τράπεζες των ελληνικών επιχειρήσεων και ιδιαίτερα εκείνων που δραστηριοποιούνται στο χώρο της Βιομηχανίας-Μεταποίησης είναι προφανής.

    Διάγραμμα 1. Εγχώρια χρηματοδότηση των 6 σημαντικότερων τομέων της ελληνικής οικονομίας (μηνιαία υπόλοιπα σε εκατ. €).


    Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος.

    Παρακάτω παρουσιάζονται οι βιομηχανικοί κλάδοι που εμφανίζουν σημαντική δυναμική και επενδυτικό ενδιαφέρον σύμφωνα με την έκθεση του ΚΕΠΕ με τίτλο: Επενδυτικές Ευκαιρίες στην Ελλάδα: Η Πορεία προς την Ανάκαμψη και την Βιώσιμη Ανάπτυξη.

    • Ορυχεία, Μεταλλεία, Λατομεία: Oι υψηλής ποιότητος πρώτες ύλες παραμένουν εν πολλοίς ανεκμετάλλευτες στην εγχώρια παραγωγή. Επενδύσεις στο χώρο αυτό και καλύτερη οργάνωση της παραγωγής πρώτων υλών μπορούν να δώσουν ώθηση στην εγχώρια μεταποίηση και παραγωγή, και όχι μόνο να χρησιμοποιούνται για εξαγωγή χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας πρώτων υλών.
    • Μεταλλουργία: Ο κλάδος αυτός αποτελεί μια από τις πιο δυναμικές εξαγωγικές βιομηχανίες με περαιτέρω δυνατότητες για σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες. Τροφοδοτούμενη από την πρωτογενή παραγωγή των ορυχείων-μεταλλείων, οι εξαγωγές της μεταλλουργικής βιομηχανίας το 2012 ξεπέρασαν τα €2,7 δις.
    • Χημικά, Πλαστικά-Ελαστικά: Δύο υποσχόμενες ακμάζουσες βιομηχανίες με αυξανόμενες εξαγωγές (έφθασαν τα €1,6 δις το 2012), υψηλής ποιότητος στελεχιακό δυναμικό και αφθονία πρώτων υλών του ελληνικού εδάφους και υπεδάφους.
    • Φαρμακευτικά: Η βιομηχανία φαρμακευτικών προϊόντων έχει μεγάλο και ανεκμετάλλευτο δυναμικό παραγωγής, ειδικά στην κατηγορία γενοσήμων φαρμάκων. Αυτό σε συνδυασμό με την αστείρευτη πηγή πρώτων υλών (π.χ.: βότανα), που απλόχερα προσφέρει η ελληνική χλωρίδα, οι ευκαιρίες για έρευνα και ανάπτυξη νέων, καινοτόμων φαρμακευτικών ουσιών και εναλλακτικών θεραπευτικών προϊόντων είναι μοναδικές. Οι εξαγωγές εδώ άγγιξαν το €1 δις το 2012.
    • Μηχανολογικός εξοπλισμός, Ηλεκτρικός εξοπλισμός: Το 15% των αμέσων ξένων επενδύσεων την περίοδο 2003-2011 απορροφήθηκε από την βιομηχανία μηχανημάτων ενώ οι εξαγωγές ξεπέρασαν το €1,1 δις το 2012 για τον μηχανολογικό εξοπλισμό και τα €700 εκατ. για την βιομηχανία ηλεκτρικού εξοπλισμού και συσκευών. Το υψηλής ποιότητος εργατικό δυναμικό σε συνδυασμό με την ανάπτυξη των προαναφερόμενων βιομηχανιών (ορυκτά, μεταλλουργία) μπορούν να τροφοδοτήσουν με τις αναγκαίες πρώτες ύλες την ανάπτυξη μίας δυναμικής βιομηχανίας μηχανών, μηχανημάτων και μηχανολογικού εξοπλισμού με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό.
    • Οχήματα, Εξοπλισμός Μεταφορών: Η ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ελλάδα και οι ελληνικές καινοτομίες στον κλάδο δείχνουν ότι υπάρχει τεχνογνωσία και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό για την σύσταση νέων ή την προσέλκυση ήδη υπαρχόντων ξένων μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών στην χώρα μας. Η αυξανόμενη ζήτηση από ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και Αφρικής σε συνδυασμό με τον συνεχώς αναβαθμιζόμενο ρόλο εμπορικού κόμβου που αποτελεί η Ελλάδα μπορούν να εγγυηθούν μια επιτυχημένη επένδυση. Η "παραγκωνισμένη" αυτή βιομηχανία αξίζει προσοχής και περαιτέρω έρευνας. Οι εξαγωγές του κλάδου πλησιάζουν το €0,5 δις το 2012, εκ των οποίων €200 εκατ. αφορούν σε τροχοφόρα οχήματα.
    • Κλωστοϋφαντουργία-Ένδυση: Παρά την φθίνουσα πορεία του μεταποιητικού αυτού κλάδου τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εξαγωγές παραμένουν σημαντικές και το 2012 ξεπέρασαν το €1,1 δις. Είναι γεγονός ότι δεν έχει αξιοποιηθεί κατάλληλα το συγκριτικό πλεονέκτημα του αρίστης ποιότητος βάμβακος που παράγεται στην χώρα μας και το οποίο εξάγεται ως πρώτη ύλη σε χαμηλότερη τιμή συγκριτικά με την ποιότητά του, λόγω σοβαρών ελλείψεων στην οργάνωση εμπορίας του. Οι στοχευμένες επενδύσεις και η προσέλκυση ξένων κεφαλαίων σε σύγχρονη και υψηλή τεχνολογία στο κλάδο -βασισμένες στην πολύχρονη παράδοση, εμπειρία και γνώση- μπορούν να αναζωογονήσουν την παραδοσιακή και κάποτε ακμάζουσα αλλά ακόμα δυναμική μεταποιητική αυτή βιομηχανία.

    Κλείνουμε με ένα μικρό αλλά ενδεικτικό παράδειγμα αναξιοποίητων δυνατοτήτων της χώρας μας. Η Ελλάδα με 15.000 χλμ ακτογραμμή παράγει 200.000 τόνους αλάτι. Σε αντίθεση, η γειτονική Ιταλία με λιγότερο από την μισή Ελληνική ακτογραμμή παράγει 2.400.000 τόνους ή 12 φορές περισσότερο αλάτι. Το πρόσφατο ενδιαφέρον μεγάλης ισραηλινής εταιρείας παραγωγής άλατος για επένδυση στις Ελληνικές Αλυκές, αποδεικνύει την επενδυτική ευκαιρία που παρουσιάζεται σε ένα προϊόν, το αλάτι εν προκειμένω, στην χώρα μας. 

    Τέλος, είτε πρόκειται για δυναμικούς ή εν δυνάμει κλάδους στον τομέα της βιομηχανίας-μεταποίησης, συγκριτικά πλεονεκτήματα υπάρχουν και αναμένεται -στο προσεχές μέλλον- η εκδήλωση επιχειρηματικού ενδιαφέροντος, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα καθοριστεί άμεσα το κατάλληλο θεσμικό, φορολογικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο ώστε η Ελλάδα να υποδεχτεί τις πολυπόθητες επενδύσεις.

    Η συγγραφή του παραπάνω άρθρου βασίστηκε στην έκθεση του ΚΕΠΕ με τίτλο Επενδυτικές Ευκαιρίες στην Ελλάδα: Η Πορεία προς την Ανάκαμψη και την Βιώσιμη Ανάπτυξη. Φεβρουάριος 2013. (http://www.kepe.gr/GR_Pages/news.htm - 1 Μαρτίου 2013)

    * Ο Δρ. Νικόλαος Γεωργικόπουλος είναι ερευνητής στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) και επισκέπτης Καθηγητής έρευνας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης των Η.Π.Α. (New York University, Stern School of Business). Επίσης, ήταν ο Επιστημονικός Υπεύθυνος της προαναφερόμενης εργασίας του ΚΕΠΕ. 

    ** O Δρ. Αθανάσιος Χύμης είναι ερευνητής στο ΚΕΠΕ και συγγραφέας του Βιομηχανικού-Μεταποιητικού κλάδου στην προαναφερόμενη εργασία του ΚΕΠΕ.

    Οι γνώμες και κρίσεις στο άρθρο αυτό είναι των συγγραφέων και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαία γνώμες ή κρίσεις του ΚΕΠΕ ή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ