Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 18-Ιουν-2018 00:04

    Ας μην πιανόμαστε συνέχεια κορόιδα!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Χρήστου Χωμενίδη

    Ο μακαριστός Χριστόδουλος -κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαϊδης- υπήρξε δίχως αμφιβολία εξαιρετικά προικισμένος. Από εκείνους που δεν λογαριάζουν στη ζωή τους εμπόδια, που δεν γνωρίζουν αμφιταλαντεύσεις, καθώς είναι ακράδαντα πεπεισμένοι ότι συνομιλούν διαρκώς με τη μοίρα τους. Στα τριανταπέντε του μόλις, εξελέγη Μητροπολίτης στον Βόλο. Πριν συμπληρώσει τα εξήντα, ενθρονίστηκε Αρχιεπίσκοπος. Από τον επιβατήριο κιόλας λόγο του, από την παρθενική συνέντευξή του ως προκαθήμενος, ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης. Μυριάδων ανθρώπων οι οποίοι δεν διατηρούσαν μέχρι τότε ιδιαίτερο δεσμό με την εκκλησία. Το άστρο του σύντομα μεσουράνησε. Στις δημοσκοπήσεις της εποχής ερχόταν σταθερά πρώτος με τεράστια ποσοστά δημοφιλίας. 

    Ο ρόλος του θρησκευτικού αποκλειστικά ηγέτη -φευ- δεν του αρκούσε. Επιθυμούσε διακαώς να αποκτήσει αίγλη Εθνάρχη. Να βαδίσει στα χνάρια του Δαμασκηνού, ο οποίος διετέλεσε Αντιβασιλέας, γιατί όχι και του Προέδρου Μακάριου; Έλα όμως που η Ελλάδα διερχόταν εποχή αφθονίας - έστω και πλαστής. Γαλήνης - έστω και επιφανειακής. Έλα που οι εθνικές και οι κοινωνικές περιπέτειες έμοιαζαν να ανήκουν οριστικά στην Ιστορία; Ο Χριστόδουλος αναζητούσε παθιασμένα ένα σημείο σύγκρουσης. Μιά αφορμή για να σηκώσει τα λάβαρα και να χτυπήσει τις καμπάνες, καλώντας το ποίμνιο σε ξεσηκωμό. Τη βρήκε στις "ταυτότητες".

    Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό και με το ελληνικό δίκαιο, το θρήσκευμα των πολιτών δεν θα αναγραφόταν εφεξής στα δελτία αστυνομικής ταυτότητας. Η αλλαγή θα μπορούσε να περάσει στα ψιλά - η αστυνομική ταυτότητα αποτελεί ένα καθαρά χρηστικό έγγραφο, δεν απονέμεται τιμητικά, δεν είναι εκείνη που σε κάνει Έλληνα ή Χριστιανό Ορθόδοξο. Και τι με αυτό; Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αποφάσισε και πέτυχε να αναγάγει την απαλοιφή του "ΧΟ" σε μείζον εθνικό ζήτημα. 

    Στις λαοσυνάξεις που οργάνωσε, σείστηκαν οι πλατείες. Το αίτημά του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος συνυπέγραψαν τρία εκατομμύρια Έλληνες, ανάμεσά τους και ο αρχηγός τότε της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κώστας Καραμανλής, ο οποίος βέβαια όταν έγινε Πρωθυπουργός ούτε που ασχολήθηκε με το ζήτημα... Οι "ταυτότητες" πάθιαζαν και δίχαζαν τη χώρα για παραπάνω από έναν χρόνο. Και αν δεν είχε τηρήσει ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος υποδειγματικά ανυποχώρητη στάση, η ιστορία θα είχε λάβει ακόμα πιό ευτράπελες διαστάσεις. Προσκρούοντας στο σθένος της πολιτείας, ο Χριστόδουλος αναδιπλώθηκε, υπέστειλε τη ρομφαία. Οι "ταυτότητες" σύντομα λησμονήθηκαν - η Ελλάδα άλλωστε έμπαινε στην παραμυθένια ατμόσφαιρα των Ολυμπιακών Αγώνων, το λαμπερό παρόν επικρατούσε προσώρας τού ένδοξου παρελθόντος μας...

    Τι δηλοί ο μύθος; Ότι ένας χαρισματικός ηγέτης μπορεί να χειραγωγήσει τον κόσμο. Να τον εμπνεύσει και να τον κινητοποιήσει προς οποιαδήποτε σχεδόν κατεύθυνση. Εάν το 44% όσων ψήφισαν στις βουλευτικές εκλογές του 2000 μπήκε λίγους μήνες αργότερα στον κόπο να υπογράψει υπέρ του δημοψηφίσματος για τις "ταυτότητες", τίποτα δεν θα έπρεπε εφεξής να μάς εκπλήσσει. Ούτε οι πλατείες των "Αγανακτισμένων". Ούτε εκείνες των νεο-Μακεδονομάχων. 

    Σε καμία χώρα, σε καμία κοινωνία, οι πολίτες δεν υποχρεούνται - δεν είναι δυνατόν να κατέχουν τα επίμαχα διακυβεύματα, ώστε να διαμορφώνουν κρίση μετά λόγου γνώσεως. 

    Εδώ για ένα ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο θα σε δεσμεύσει, συμβουλεύεσαι -και πληρώνεις- δικηγόρο. Πώς θα μπορούσες να εκτιμήσεις εάν τα μνημόνια αποτελούν εθνική αναγκαιότητα ή συνωμοσία των διεθνών αγορών, εάν καταργούνται ή δεν καταργούνται με ένα νόμο του ενός άρθρου; Πώς θα μπορούσες να αποφανθείς εάν η χθεσινή συμφωνία των Πρεσπών συνιστά έντιμο συμβιβασμό ή ξεπούλημα της Μακεδονίας μας;  

    Η έλλειψη βαθιάς γνώσης της Ιστορίας, της οικονομίας, των διεθνών συσχετισμών είναι απολύτως συγγνωστή. Σε καθιστά εντούτοις ως πολίτη άθυρμα στα χέρια νάρκισσων, εξουσιομανών, συχνά ολέθριων ταγών. Πώς μπορείς να αποφύγεις μια τέτοια συμφορά; Όντας εξαιρετικά επιφυλακτικός. Ακολουθώντας όχι το ένστικτο μα την όσο γίνεται νηφάλια κρίση σου όποτε σε καλούν να τους εμπιστευθείς για να σε παρασύρουν ίσως στον γκρεμό.

    Μην δίνεις βάση σε ηγέτες που μεταχειρίζονται το πλήθος σαν μεγεθυντικό καθρέφτη για το είδωλό τους. Που ακκίζονται και κοκορεύονται στο βήμα. Που χρησιμοποιούν σε κάθε δεύτερη φράση τους τη λέξη "εγώ". Είναι προφανές ότι η ενασχόλησή τους με τα δημόσια πράγματα αποσκοπεί στο να γεμίσει ή να σκεπάσει δικά τους ψυχικά βάραθρα.

    Μην παίρνεις στα σοβαρά όσους μιλούν με όρους φωτός και σκότους. Όσους περνιούνται για Μωϋσήδες που θα μας οδηγήσουν από τη σκλαβιά και την ταπείνωση στη Γη της Επαγγελίας. Εάν ήξεραν τον δρόμο, θα μάς τον έδειχναν στον χάρτη. Δεν θα παρίσταναν τις ζωντανές πυξίδες.

    Μην ψαρώνεις με εκείνους που υποδύονται ρόλους. Τον ρόλο του αγαθού πατέρα, που ξέρει και φροντίζει για το καλό μας. Τον ρόλο του κοσμοπολίτη παντογνώστη, ο οποίος έχει δοξαστεί στα πέρατα της οικουμένης και επέστρεψε στα πάτρια επειδή μας αγαπάει. Τον ρόλο του σεμνού αρραβωνιαστικού, του καλόπαιδου της διπλανής πόρτας, που έχει όσο κι εμείς δικαίωμα στην αυταπάτη και στην κουτουράδα. Εάν θέλαμε να μας κυβερνήσει το παιδί της διπλανής πόρτας, ας του χτυπούσαμε το κουδούνι.

    Γέλα κυρίως στα μούτρα όποιων επικαλούνται τους ενδόξους ημών προγόνους, τα πεπρωμένα της φυλής, τη Ρωμιοσύνη, τους υπερήφανους αγρότες, τους τιμημένους εργάτες, πόσω δε μάλλον τον Θεό της Ελλάδας. Έχε πάντα στον νου σου τα λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου:"Να το πάρωμεν απόφασιν ότι δεν υπήρξε ποτέ "Θεός της Ελλάδας". Ένας είναι ο Θεός δι όλα τα έθνη. Η φρόνησις, η διορατικότης, η προορατικότης, η επαφή με την πραγματικότητα. Ιδού τι θα μας βοηθήση θετικά να επανορθώσωμεν ό,τι είναι επανορθώσιμον."

    * Ο κ. Χρήστος Χωμενίδης είναι συγγραφέας  
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ