Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 22-Οκτ-2018 09:39

    Α. Στουμπ: Λόγω των εκλογών του 2015, ο ελληνικός λαός υπέστη αχρείαστες θυσίες

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Α. Στουμπ: Λόγω των εκλογών του 2015, ο ελληνικός λαός υπέστη αχρείαστες θυσίες

    Βρυξέλλες, του Θάνου Αθανασίου

    Έκκληση στη Νέα Δημοκρατία και το Δημοκρατικό Συναγερμό (Κύπρου) να "ξανασκεφτούν" ποιον θα στηρίξουν στις εσωτερικές εκλογές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την θέση του κεντρικού υποψηφίου για την Προεδρία της Κομισιόν απευθύνει ο Πρώην Πρωθυπουργός της Φιλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ, μιλώντας στο Capital.gr.

    Ο Αλεξάντερ Στουμπ υπενθυμίζει τις ξεκάθαρες θέσεις του σε σχέση με τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, αλλά και τον αγώνα που έδωσε για την ελληνική διάσωση το 2015, υπό πολύ αντίξοες συνθήκες τόσο εντός Eurogroup, όσο και εντός φιλανδικής κυβέρνησης. Ο έμπειρος Φιλανδός πολιτικός, ξεκαθαρίζει ότι η Ευρώπη χρειάζεται κοινές λύσεις, ο Βορράς πρέπει να παραμείνει αλληλέγγυος με τον Νότο και παραθέτει το βαρύ βιογραφικό του - που ομολογουμένως είναι σαφώς πιο εντυπωσιακό από του Μ. Βέμπερ. 

    Τέλος ο Αλεξάντερ Στουμπ εξηγεί τι πήγε στραβά και οδήγησε στην άνοδο του λαϊκισμού, προσφέροντας μάλιστα και το δικό του υπόδειγμα λύσης. 

    Συναντήσαμε τον Φιλανδό υποψήφιο στο γραφείο του νωρίς το πρωί της περασμένης Πέμπτης, λίγες ώρες πριν οι 28 συνέλθουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ο Αλεξάντερ Στουμπ, βεβαίως ως "υπεραθλητής”, μεγάλων αποστάσεων στο λεγόμενο τρίαθλο τύπου ironman, δεν προβληματίζεται για την ώρα. Μετά από μια σύντομη ανασκόπηση των ατελείωτων ωρών που έχουμε καταναλώσει στα αλλεπάλληλα Eurogroup του 2015 και μια ουσιαστική ανταλλαγή προπονητικών συμβουλών, μπαίνουμε στο ψητό: 

    - Καταρχήν εξηγήστε μας γιατί θεωρείτε ότι είσαστε πλέον κατάλληλος υποψήφιος εντός του EΛΚ, έναντι του Βέμπερ, για τη μάχη της Κομισιόν και αργότερα για την ίδια τη θέση; 
    Καταρχήν θα μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου, πάντα κάνω καμπάνια υπέρ κάποιου και όχι εναντίον κάποιου. Ελπίζω ότι ο λαός θα εξετάσει την εμπειρία μου στον ακαδημαϊκό χώρο, στη δημόσια υπηρεσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή στα 8 χρόνια στην κυβέρνηση, ή ακόμη και τώρα στον ένα χρόνο στην ΕΤΕπ και θα πει: αυτός ο τύπος έχει το βιογραφικό και τις γλωσσικές δεξιότητες, την αντοχή, το προφίλ, πρώτα από όλα να διεξάγει ευρωπαϊκές εκλογές για το ΕΛΚ, δεύτερον, να πάρει την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, και τρίτον να πάρει την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τελικά να διαχειριστεί την Κομισιόν της ΕΕ.

    - Όμως η Νέα Δημοκρατία στην Ελλάδα και ο Δημοκρατικός Συναγερμός στην Κύπρο έχουν ήδη τοποθετηθεί υπέρ του Βέμπερ. Π;vς σκοπεύετε να τους αλλάξετε γνώμη; Γιατί πρέπει να το ξανασκεφτούν; 
    Όπως ξέρετε πρόκειται για μυστική ψηφοφορία και στο τέλος της μέρας υπάρχει η προσωπική επαφή και το ΕΛΚ είναι ένα κόμμα που πιστεύει στην ατομική ελευθερία και επιλογή. Σε αυτό το πλαίσιο πιστεύω ότι οι Κύπριοι και Έλληνες αντιπρόσωποι μπορούν να κάνουν έξυπνη προσωπική επιλογή με την καρδιά τους και το μυαλό τους, στο Ελσίνκι. Η δημόσια στήριξη είναι ένα πράγμα, η μυστική ψήφος είναι ένα άλλο πράγμα. Και φυσικά πιστεύω ότι οι Κύπριοι και οι Έλληνες γνωρίζουν με ποιον τρόπο ασχολήθηκα με την χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση του ευρώ, όταν ήταν εξαιρετικά δύσκολο με την κατάσταση που αντιμετώπιζα με την κυβέρνηση στην οποία ήμουν - με τους True Finns - και καταφέραμε να βρούμε λύση. Και γνωρίζουν επίσης ότι η ανάλυσή μου είναι απλή: αν η Νέα Δημοκρατία συνέχιζε να είναι στην κυβέρνηση το φθινόπωρο του 2014, όταν και εγώ ήμουν πρωθυπουργός, τότε η Ελλάδα θα ήταν στις αγορές, ήδη το αργότερο, από την άνοιξη του 2015. Αλλά λόγω των εκλογών και της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, ο ελληνικός λαός υπέστη αχρείαστες θυσίες για επιπλέον τέσσερα χρόνια.

    - Πήγατε κατευθείαν στο ζήτημα του λαϊκισμού. Γιατί άραγε οι άνθρωποι, τώρα περισσότερο από ό,τι πριν μια δεκαετία, πιστεύουν σε μαγικές λύσεις, σε σωτήρες και σε λαϊκιστές, όπως το ΑFD, o Σαλβίνι και ο ΝτιΜάγιο; 
    Εμείς οι άνθρωποι έχουμε πλάκα … με την έννοια ότι αρκετά συχνά, μας αρέσουν οι ιστορίες καλύτερα από τα γεγονότα. Και τα γεγονότα μπορεί μερικές φορές να είναι λίγο άβολα και κρύα, αλλά πιστεύω επίσης, ότι είναι σημαντικό ότι πρέπει στο δημόσιο διάλογο να συζητούμε και τα δύσκολα ζητήματα. Ταυτόχρονα, καταλαβαίνω, γιατί οι άνθρωποι ένιωθαν δυσαρέσκεια και ήταν ανασφαλείς τα τελευταία 10 χρόνια και ο λόγος είναι πολύ απλός: η ΕΕ υπάρχει για τέσσερις λόγους (ειρήνη, ευημερία, ασφάλεια και σταθερότητα). Είμαστε σε θέση να διασφαλίσουμε καλά την ειρήνη και την ευημερία. Είμαστε η πλουσιότερη και πιο ειρηνική ήπειρος στον κόσμο. Αλλά η σταθερότητα και η ασφάλεια αναταράχτηκαν από το 2010 έως το 2017 και το 2018. Πρώτον η σταθερότητα με την κρίση του ευρώ και, δεύτερον, η ασφάλεια με τη μεταναστευτική κρίση. Όταν η κυρίαρχη πολιτική δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις, ο κόσμος αρχίζει να αναζητά λαϊκιστικές λύσεις. Από την ανθρώπινη πλευρά καταλαβαίνω όσους προσπαθούν να βρουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά από την πολιτική οπτική, γνωρίζουμε τώρα όλοι μας ότι αυτές οι εναλλακτικές λύσεις δεν λειτουργούν.

    - Συνεπώς ποια είναι η συνταγή για τη νίκη ενάντια στο λαϊκισμό, τώρα και στις προσεχείς ευρωεκλογές;

    Δεν υπάρχει μια απλή απάντηση, αλλά η πρώτη απάντηση, είναι να υιοθετήσουμε μια θετική και ρεαλιστική ατζέντα. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικοί πρέπει να σταματήσουν να προκαλούν μίσος και φόβο. Είναι πολύ εύκολο και φθηνό να πούμε  ότι ο X, Y, Z είναι κακός, ή το X, Y και Z είναι επικίνδυνο. Είναι πιο δύσκολο να πούμε: ακούστε, έχουμε τώρα πρόβλημα, αλλά πρέπει να βρούμε μια κοινή λύση σε αυτό. Επομένως, το πρώτο πράγμα είναι η στάση μας. Πρέπει να ξεφύγουμε από το φόβο και το μίσος, και να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της ελπίδας και των λύσεων. Το δεύτερο είναι βεβαίως η επικοινωνία. Νομίζω ότι πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα, σε εθνικό επίπεδο, κατηγορούν τις Βρυξέλλες για ό,τι είναι κακό και επικροτούν τον εαυτό τους για όλα όσα είναι καλά. Φυσικά γνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Έτσι, οι εθνικοί ηγέτες πρέπει δείξουν μεγαλύτερη ιδιοκτησία ως προς το ευρωπαϊκό έργο. Πρέπει να εξηγήσουν, γιατί έχει ληφθεί μια δύσκολη απόφαση. Δεν είναι ποτέ εύκολο, αλλά πρέπει να γίνει. Το άλλο πρόβλημα φυσικά είναι ότι είμαστε όλοι άνθρωποι…

    - Άρα εκτιμάτε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για μεταστροφή και του κόσμου και των λαϊκιστών; 
    Στο τέλος της ημέρας, θα καταλάβουν τη δυσκολία της ευθύνης και της διακυβέρνησης. Δεν υπάρχει μια μαγική λύση ή φόρμουλα, μια χώρα, ένα κόμμα ή ένα πρόσωπο. Αλλά συνήθως η τάση είναι, όταν φτάνει κανείς στην εξουσία, να συνειδητοποιεί τη δυσκολία και να αρχίσει να αναλαμβάνει την ευθύνη. Κάποιες φορές διαρκεί περισσότερο, άλλες φορές συμβαίνει πολύ γρήγορα. Στη Φιλανδία εμείς αγκαλιάσαμε τους "Αληθινούς Φινλανδούς" ως το θάνατο, μέχρι να σκάσουν. Ανήλθαν στην κυβέρνηση με τρεις υποσχέσεις το 2015: η πρώτη ήταν να πουν όχι πια στη λιτότητα, η δεύτερη όχι πια χρήματα στην Ελλάδα και η τρίτη όχι πια στους μετανάστες. Τότε, εγώ, ως υπουργός Οικονομικών, πέρασα το πιο σκληρό πρόγραμμα λιτότητας στην ιστορία της οικονομικής δημοσιονομικής πολιτικής της Φιλανδίας, πέρασα όλο το καλοκαίρι διασώζοντας την Ελλάδα, κάτι το οποίο εσείς το είχατε καλύψει πολύ καλά τότε, τρίτον, από ατυχία της ιστορίας είχαμε τη μεγαλύτερη μεταναστευτική κρίση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι, η δημοτικότητά τους κάμφθηκε και στη συνέχεια ο ηγέτης τους παραιτήθηκε, το κόμμα τους χωρίστηκε σε δύο και δεν είναι πλέον στην κυβέρνηση. Αυτή ήταν μια λύση. Αν γίνει το ίδιο και με το Σαλβίνι δεν ξέρω.

    - Αν αναλάβετε την Κομισιόν, εσείς τι είδους λύση θα προωθήσετε για το μεταναστευτικό;
    Πρώτον, το πιο σημαντικό πράγμα τόσο με την κρίση του ευρώ όσο και με τη μετανάστευση είναι η αλληλεγγύη. Εμείς που βρισκόμαστε στα βόρεια, πρέπει να καταλάβουμε ότι κάτω στο νότο χρειαζόμαστε αλληλεγγύη, είτε πρόκειται για το ευρώ είτε για τη μεταναστευτική κρίση. Στο μεταναστευτικό αυτό είναι απλό να γίνει κατανοητό, έχει να κάνει με τους ανθρώπους που  μπαίνουν μέσα στην ΕΕ από τις χώρες εισόδου και στη συνέχεια κινούνται ελεύθερα προς τα βόρεια ή προς το κέντρο. Πρέπει να βρούμε ρεαλιστικές λύσεις και στο πρόγραμμά μου προτείνω τρεις από αυτές: η πρώτη είναι τα κέντρα ασύλου εκτός των συνόρων της ΕΕ, χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, μαζί με την UNHCR. Η δεύτερη είναι η Frontex, κοινή συνοριοφυλακή, με 10000 προσωπικό. Και η τρίτη είναι οι ποσοστώσεις για τους αιτούντες άσυλο για ανθρωπιστικούς λόγους. Έτσι θα μπορούμε να διανείμουμε τους πραγματικούς αιτούντες άσυλο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επομένως, θεωρώ ότι υπάρχουν μόνο κοινές λύσεις. Είναι μόνο αυτό, όχι. Αλλά πρέπει να πω και κάτι ακόμα: πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για μεταναστευτική κρίση, τώρα που δεν υπάρχει. Ναι, η κατάσταση είναι ακόμα δύσκολη, αλλά οι αριθμοί δεν είναι αυτό που ήταν το 2015. Και όταν εξετάζετε γεγονότα, και όχι ιστορίες, είναι πάντα σημαντικό να συγκρίνετε με κάτι. Κάνουμε πολύ περισσότερα σε σχέση με το 2015 και αυτό είναι χάρη στη συμφωνία που κάναμε με την Τουρκία.

    - Συνεπώς θεωρείτε σκόπιμο να αναπαραχθεί η συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας και σε άλλες χώρες, γείτονες, τη Β. Αφρική, πχ με τη Λιβύη;
    Θα ήταν πολύ χρήσιμο να επαναλάβουμε τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας με τις χώρες της Βόρειας Αφρικής. Ξέρω ότι για μερικά χρόνια αυτό δεν αρέσει στους ανθρώπους, αλλά το καλύτερο για μένα είναι να σώσω ζωές. Πρέπει να περιορίσουμε την παράνομη μετανάστευση και το λαθρεμπόριο, διότι προφανώς η μετανάστευση έχει γίνει επιχείρηση για τους λαθρέμπορους. Και έπειτα θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι συνθήκες στα κέντρα αυτά είναι καλές.

    - Μιλήσατε για την Τουρκία, πόσο ρεαλιστική είναι σήμερα η ευρωπαϊκή της προοπτική και επιπλέον, ο Γιούνκερ όταν έγινε Πρόεδρος είχε πει ότι δεν θα υπάρξει διεύρυνση επί των ημερών του, εσείς τι πιστεύετε πχ για τη διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια;
    Πρώτα από όλα θεωρώ ότι η διεύρυνση υπήρξε η πιο επιτυχημένη πολιτική στην ιστορία της ΕΕ, από τους 6 έως τους 9, από τους 9 έως τους 10, από τους 10 έως τους 12, από τους 12 έως τους 15, από τους 15 έως τους 25, από τους 25 έως τους 27 και στη συνέχεια έως τους 28. Κάθε διεύρυνση ήταν το πιο σωστό που έπρεπε να γίνει. Ναι, μπορούμε να συζητήσουμε για το χρονοδιάγραμμα, ναι μπορούμε να συζητήσουμε τους κανόνες και τους κανονισμούς, αλλά στο τέλος της ημέρας όλο αυτό δείχνει ότι είμαστε ακόμα ο πιο ελκυστικός, πολυμερής, οργανισμός στον κόσμο. Και αυτό οφείλεται στο μοντέλο της κοινωνίας μας, στο ότι οι άνθρωποι θέλουν να ενωθούν μαζί μας. Φιλελεύθερη δημοκρατία, κοινωνική οικονομία της αγοράς, συνεργασία, παγκοσμιοποίηση μαζί. Όσον αφορά τη διεύρυνση, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στα Δυτικά Βαλκάνια. Νομίζω ότι βήμα προς βήμα, πρέπει να εντάξουμε τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Και ο λόγος είναι πολύ απλός. Εάν δεν το κάνουμε αυτό θα δημιουργηθεί αστάθεια, μπορεί πιθανόν να πέσουν στα χέρια της Ρωσίας. Με άλλα λόγια, να πέσουν σε αυτό το είδος της πολιτικής που κάνει η Ρωσία, η οποία φυσικά είναι αντι- ευρωπαϊκή, αντι - ενταξιακή, αντι- συνεργατική, αντι- φιλελεύθερη άντι δημοκρατική.

    - Άρα τι πρέπει να γίνει με την Τουρκία; 
    Όσον αφορά την Τουρκία, γνωρίζετε ότι προηγουμένως ήμουν υπέρ της συμμετοχής της Τουρκίας, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η συνεργασία με την Τουρκία είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν χρειάζεται να είστε πολιτικός επιστήμονας για να καταλάβετε ότι με τις τρέχουσες πολιτικές που ακολουθεί ο Ερντογάν, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τις επίσημες διαπραγματεύσεις.

    - Ο αντίλογος όμως είναι ότι η μισή τουρκική κοινωνία, που είναι άντι- Ερντογάν και φίλο- ευρωπαϊκή, κοσμική και δημοκρατική, θα θεωρήσει ότι την εγκαταλείπουμε
    Για αυτό η διαδικασία πρέπει να συνεχιστεί. Γενικά πρέπει να συνεχίσουμε. Ορισμένοι λένε ότι πρέπει να πούμε όχι στην Τουρκία μόνιμα από τώρα και χωρίς συζήτηση. Διαφωνώ απόλυτα με αυτή την άποψη. Είναι καλύτερα να τους έχουμε μαζί μας παρά να τους έχουμε εναντίον μας. Είναι λίγο σαν τον Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή τη στιγμή δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να συνεργαστεί κανείς με την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτή τη στιγμή, στην Τουρκία, δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να συνεργαστεί κανείς με τον Ερντογάν. Αλλά δεν θα είναι εκεί για πάντα. Οι χώρες θα είναι εκεί για πάντα, οι ηγέτες όχι.

    - Μιλήσατε για τη Ρωσία. Σε τι βαθμό εκτιμάτε ότι η ρωσική επιχείρηση επηρεασμού της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης έχει προχωρήσει; Υπάρχουν πολιτικοί που έχουν πάρει λεφτά από τον Πούτιν; Χρειαζόμαστε μήπως μια κοινή ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών;
    Δεν μπορώ να μπω σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες, αλλά μπορείτε να δείτε τον αυξημένο ρωσικό εκφοβισμό. Αν κοιτάξετε τη μεγάλη εικόνα, θα πρέπει να διαβάσετε την ομιλία του Πούτιν στο Μόναχο του 2007, όταν ανέδειξε την παγκόσμια άποψη της Ρωσίας, η οποία είναι διαφορετική από την άποψη του κόσμου που αφορά την ΕΕ. Δεύτερον, μπορείτε να δείτε τι έκαναν με τον πόλεμο στη Γεωργία. Και πάλι έφεραν την πολιτική της ισχύος πίσω στα ευρωπαϊκά σύνορα, τον εκφοβισμό και την προσάρτηση επικράτειας. Έχουμε δύο νέα ψυχρές κρίσεις, στη Νότια Οσετία και στην Αμπχαζία. Και τρίτον, πρέπει να δούμε τι έκαναν στην Ουκρανία, στη χερσόνησο της Κριμαίας. Όλα κατηγορηματικά εναντίον κανόνων και κανονισμών του διεθνούς δικαίου. Πάνω από αυτό, πρέπει να δούμε ότι ο πόλεμος και η ειρήνη έχουν μια θολή γραμμή πια. Δεν μπορείτε πλέον να διακρίνετε ανάμεσα σε μια καθαρά στρατιωτική επίθεση και σε κάτι που δεν είναι αμιγώς στρατιωτική κίνηση. Για παράδειγμα, η κυβερνητική ασφάλεια ή ο πόλεμος πληροφοριών, ο εκφοβισμός χωρίς στρατιωτικά μέσα, είναι όλα μέρος αυτού που ονομάζω σύγχρονο πόλεμο. Και είδαμε ότι τη ρωσική δραστηριότητα: παρεμβαίνει στις γαλλικές εκλογές, στις βρετανικές εκλογές, στις εκλογές στις ΗΠΑ, στο Brexit. Τι μπορούμε να κάνουμε: πρέπει να συγκεντρώσουμε τους πόρους μας στην ασφάλεια και την πληροφόρηση. Και βέβαια το κάνουμε ήδη από τώρα. Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό, είναι  δύσκολο βέβαια να πούμε μακροπρόθεσμα, αλλά θα πρέπει να συνεργαστούμε περισσότερο. Και πρέπει να εμμένουμε στις αρχές μας όταν πρόκειται για ρωσικές τακτικές εκφοβισμού, είτε πρόκειται για δηλητηρίαση στην υπόθεση Skripal είτε για οτιδήποτε άλλο. Και πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι κάνουν οι Ρώσοι όσον αφορά τις δημόσιες σχέσεις αυτή τη στιγμή, επειδή η υπόθεση Skripal δείχνει ότι είτε είναι ερασιτέχνες, είτε ότι μας περιπαίζουν.

    - Τέλος, από τις σημερινές πολιτικές της Κομισιόν Γιούνκερ τι θα κρατήσετε, τι θα αφήσετε, τι θα βελτιώσετε, πως γενικώς βλέπετε την δική σας Προεδρία; 
    Θα είμαι ένας περισσότερο "ψηφιακός πρόεδρος" σε σχέση με τον προηγούμενο, για τον οποίο τρέφω πολύ σεβασμό, κυρίως επειδή εξακολουθεί να χρησιμοποιεί ένα τηλέφωνο Nokia, κάτι το οποίο δείχνει μεγάλη δέσμευση, αλλά νομίζω ότι έχουμε δύο μεγάλες προκλήσεις που ορίζουν ολόκληρη την Ευρώπη, σε γενικές γραμμές: η μία είναι η ψηφιακή επανάσταση και η άλλη η κλιματική αλλαγή. 

    Επομένως, η εστίασή μου πρέπει να είναι σε μεγάλο βαθμό πάνω σε αυτά τα δύο. Με την ψηφιακή επανάσταση εννοώ το AI, το ρομποτισμό, την  3D εκτύπωση, τo machin learning, VR,  όλα αυτά. Αυτά θα αλλάξουν την οικονομία και τον τρόπο που εργαζόμαστε, θα επιφέρουν αλλαγές στην πολιτική και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στο τέλος της ημέρας αλλαγές στον τομέα της επιστήμης και του κόσμου.

    Επομένως, θα πρέπει να υπάρχουν πολλές πολιτικές που θα κατευθύνονται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να βρουν νόημα και να εργαστούν. Για να βεβαιωθούμε ότι δεν θα υπάρχουν ψεύτικα νέα και δεν θα πηγαίνουμε προς μια ψηφιακή δικτατορία αλλά αντιθέτως προς μια ψηφιακή δημοκρατία και να βεβαιωθούμε ότι η επιστήμη κάνει το σωστό και ότι παίρνουμε τις σωστές δεοντολογικές αποφάσεις, όσον αφορά τη χειραγώγηση του DNA, την κλωνοποίηση, και να βεβαιωθούμε ότι δεν καταλήγουμε σε καταχρήσεις δεδομένων.

    Τα λεγόμενα Big Data  γνωρίζουν σήμερα περισσότερα για εσάς από ό, τι γνωρίζετε εσείς για τον εαυτό σας. Το άλλο φυσικά είναι η αλλαγή του κλίματος. Ίσως το 2025 ή το 2030 δεν θα υπάρχουν πλέον κινητήρες καύσης, τουλάχιστον στην παραγωγή. Το 2050 δε θα επιτρέπεται σε εσάς και εμένα να οδηγεί αυτοκίνητο, δεν θα έχουμε στην κατοχή μας άδεια οδήγησης, διότι όλα τα αυτοκίνητα θα πρέπει να οδηγούνται από μόνα τους.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων