Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 14-Οκτ-2018 11:08

    Α. Ζαΐρης: Εξαγωγές και μείωση της φορολογίας, κλειδιά για την ανάκαμψη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Α. Ζαΐρης: Εξαγωγές και μείωση της φορολογίας, κλειδιά για την ανάκαμψη

    Απαιτείται εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα επιτρέψει την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι οποίες σήμερα αντιπροσωπεύουν μόλις το 1,5%-2% του ΑΕΠ, αναφέρει σε συνέντευξή του στο Capital.gr o Δρ. Αντώνης Ζαΐρης, Αναπλ. Αντιπρόεδρος ΣΕΛΠΕ, Μέλος της Ένωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ). Όπως αναφέρει, είναι κομβικής σημασίας η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων από το 29% στο 20% ως κοινός φορολογικός συντελεστής επί των κερδών, ενώ σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής οι φορολογικοί συντελεστές θα αυξηθούν έως 29%.

    Συνέντευξη στον Δημήτρη Δελεβέγκο

    Υπήρξε η κατανάλωση μία από τις αιτίες της κρίσης των τελευταίων οκτώ ετών;

    Είναι αλήθεια ότι το εμπόριο, η κατανάλωση, συνιστούν τον βασικότερο πυλώνα, μεταξύ των άλλων δύο, δηλαδή των εξαγωγών και των επενδύσεων, ουσιαστικής συνδρομής στην οικονομική μεγέθυνση του ΑΕΠ. Ως εκ τούτου και αδυνατώντας να παραμερισθεί η κατανάλωση, παρά τα όσα ακούγονται περί αιτιογενούς παραμέτρου γένεσης της κρίσης, θα πρέπει να θωρακιστεί με συγκεκριμένες στρατηγικές στοχεύσεις, ώστε να είναι ωφέλιμη και ευεργετική στην οικονομία.

    Συγκεκριμένα, θα πρέπει να αφορά προϊόντα όχι μόνο εγχωρίως παραγόμενα αλλά και εμπορεύσιμα υπό την έννοια της ανθεκτικότητάς τους στον διεθνή ανταγωνισμό, όπου θα υπάρχουν και άλλα αντίστοιχα ανταγωνιστικά προϊόντα προς αναμέτρηση, με το προνόμιο όμως της καινοτόμου διαφοροποίησης, της ποιοτικής υπεροχής, της ανταγωνιστικής τιμολογιακής value for money σύγκρισης, αλλά και όλων των διαδικασιών εξυπηρέτησης και παροχής ιδιαίτερων μοναδικών υπηρεσιών στον δυνητικό ή υπάρχοντα πελάτη.

    Με ποιον τρόπο θα ανακάμψει η ελληνική οικονομία;

    Χρειάζεται  ένα Εθνικό Σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της χώρας με στόχο την  προσέλκυση ξένων επενδύσεων που αντιπροσωπεύουν μόλις 1,5%-2% του ΑΕΠ.

    Το ίδιο θα πρέπει βεβαίως να ισχύσει και για τις επενδύσεις παγίου κεφαλαίου που έχουν κατακρημνισθεί από τα 50 δισ. ευρώ στα 20 δισ. ευρώ, με αποσβέσεις 12 δισ. ευρώ και αρνητική αποταμίευση στο τέλος της ημέρας.

    Βεβαίως, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εδώ ότι για την ελληνική ειδικά περίπτωση είναι αναγκαίες οι εισροές κινητικότητας ξένων κεφαλαίων καθώς οι εγχώριες επενδύσεις δεν καλύπτονται από την εγχώρια αποταμίευση και χρειάζονται ξένα κεφάλαια. Χρειάζεται προσοχή όμως με ταυτόχρονη ενίσχυση της εξωστρέφειας και αύξηση των εξαγωγών ώστε να αποσυμπιεστούν οι επιπτώσεις στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

    Η εξωστρέφεια είναι αυτή που ανακουφίζει το χάσμα ρυθμού επενδύσεων και αποταμίευσης, ώστε να επιτευχθεί η συρρίκνωση του ελλείμματος του ισοζυγίου καθώς, για να αποδώσουν οι επενδύσεις που σημαίνει αύξηση παραγωγικότητας, νέα εισοδήματα και αποταμίευση, χρειάζεται χρόνο. Τον χρόνο αυτόν θα καλύψουν οι εξαγωγές με νέα εισοδήματα και αποταμιεύσεις.

    Οι επενδύσεις σήμερα απαιτείται να έχουν παραγωγικό χαρακτήρα και να συγχρονίζονται με τον ρυθμό αποταμίευσης της οικονομίας που παραμένει σε ασθενές επίπεδο, σε ποσοστό δηλαδή 11% του ΑΕΠ (20 δισ.), ενώ στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 20% του ΑΕΠ.

    Είναι κομβικής σημασίας η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων από το 29% στο 20% ως κοινός φορολογικός συντελεστής επί των κερδών για όλες τις κατηγορίες και νομικές μορφές των επιχειρήσεων. Αντίστοιχα, σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, οι φορολογικοί συντελεστές θα αυξάνουν έως 29% κατά περίπτωση.

    Ακόμη ο ΦΠΑ είναι ανάγκη να μειωθεί στο 13%, ιδιαίτερα στον κλάδο εντάσεως εργασίας που είναι η εστίαση, ώστε να απελευθερωθούν επενδύσεις με νέα καταστήματα και δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

    Στο πλαίσιο βεβαίως ενός σταθερού και δίκαιου φορολογικού συστήματος εντάσσεται και ο εξορθολογισμός του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, καθώς και η θέσπιση αφορολόγητου για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

    Σε ποιους κλάδους πρέπει να δώσει έμφαση η στρατηγική ενίσχυσης των εξαγωγών;

    Μια γενναία πολιτική εξαγωγών θα προσανατολιζόταν στην επιλογή κλάδων που απηχούν εμπορεύσιμα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας που συμμετέχουν επάξια και ανταγωνίζονται στο διεθνές περιβάλλον με αντίστοιχα ανταγωνιστικά προϊόντα. Τέτοιοι κλάδοι είναι τα logistics,  η ναυτιλία, ο τουρισμός, οι έξυπνες εμπορικές εφαρμογές κ.ά.

    Συγκεκριμένα, σε επίπεδο εξαγωγών, ενώ σήμερα παρατηρείται αύξηση της τάξης του 11% σε αξία και 9% σε όγκο για τον μήνα π.χ. Ιούλιο, αντίστοιχα όμως σε ανοδικό ρυθμό κινούνται και οι εισαγωγές με 11%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διόγκωση του εμπορικού ελλείμματος (1,5 δισ. για τον μήνα Ιούλιο) .

    Μέχρι σήμερα, πάντως, από τις αρχές του 2018  οι εξαγωγές ανέρχονται στα 13 περίπου δισ. ευρώ ενώ οι εισαγωγές στα 22 δισ., το δε εμπορικό έλλειμμα ως εκ τούτου στα 9 δισ. ευρώ.

    Έχει γίνει εφικτό να καταπολεμηθούν οι χρόνιες παθογένειες που λειτουργούν ως τροχοπέδη στην παραγωγική ανασυγκρότηση;

    Οι πολιτικές ηγεσίες όλων των κομμάτων οφείλουν στη μεταμνημονιακή αυτή περίοδο να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές, ώστε ο δομικός ανασχηματισμός της οικονομίας μας με κατεύθυνση τον εξωστρεφή προσανατολισμό και την παραγωγική ανασυγκρότηση να λειτουργήσει αναζωογονητικά για το σύνολο της οικονομίας προς όφελος των πολλών και όχι των ολίγων. Αυτό προϋποθέτει διαφορετικό ύφος και στρατηγική διακυβέρνησης, που δεν είμαι βέβαιος ότι αυτήν τη στιγμή δύναται να υποστηριχθεί από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα.

    Υπάρχουν διαχρονικά πολλές και ανοικτές πληγές στην οικονομία που συνιστούν τροχοπέδη σε οποιαδήποτε δημιουργική πρωτοβουλία και αυτές είναι που άμεσα πρέπει να μπουν σε τροχιά διόρθωσης ή να εκλείψουν, όπως: η αδυναμία σοβαρού κανονιστικού πλαισίου που αφορά τις επενδύσεις, το ασταθές φορολογικό περιβάλλον και η διογκωμένη γραφειοκρατία, η αναποτελεσματική λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, η δυσκολία πρόσβασης στη χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ο τρόπος διαχείρισης των "κόκκινων" δανείων, η έλλειψη χωροταξικού - πολεοδομικού σχεδιασμού, το παράνομο εμπόριο, αργή απονομή δικαιοσύνης κ.ά.

    Όλα αυτά και πολλά άλλα δεν μεταφράζονται προφανώς σε φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον για μια χώρα που έχει τόσο ανάγκη τις επενδύσεις, έχει πληγεί από βαριά ύφεση οκτώ χρόνια και ζει σήμερα στον ρυθμό μιας ισχνής αναιμικής ανάπτυξης.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων