Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 23-Μαϊ-2018 00:15

    Π. Γκόφας: Να χτίσουμε γέφυρες...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Π. Γκόφας: Να χτίσουμε γέφυρες...

    Βρυξέλλες, του Θάνου Αθανασίου

    "Ποιόν γείτονα προτιμάς; Αυτόν που πεινάει, ακούει κηρύγματα μίσους, κλείνει την πόρτα στο Κράτος Δίκαιου, τις ευρωπαϊκές αξίες και αναζητεί ενόχους παντού, ή αυτόν που κάνει δουλειές, ευημερεί, ενδιαφέρεται για την οικονομία, χτίζει, κερδίζει και επενδύει;” Με αυτό το ρητορικό ερώτημα, ο Πάνος Γκόφας επιχειρηματίας, οικονομολόγος από τη Θεσσαλονίκη, δίνει το στίγμα της προεδρίας του στην Μικτή Επιτροπή ΕΕ- Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. 

    "Η δική μας δουλειά, είναι να χτίσουμε γέφυρες, να προσεγγίσουμε, να δημιουργήσουμε οικονομική δραστηριότητα και στην ΕΕ και στην Τουρκία, αυτή είναι η βασικότερη εγγύηση για τους άλλους στόχους, αυτούς που θέτει η εξωτερική πολιτική και των δύο εταίρων”, τονίζει.

    Το Capital.gr συνάντησε τον Παναγιώτη Γκόφα στο γραφείο του στο κτίριο της οδού Belliard στις Βρυξέλλες, στην πρώτη μέρα των νέων του καθηκόντων. Στην προηγούμενη θητεία της ΕΟΚΕ, ο ίδιος είχε τη θέση του Προέδρου της κατηγορίας των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων. Ο Π. Γκόφας εξηγεί: "η δουλειά της ΕΟΚΕ είναι να αποτελεί τον δευτεροβάθμιο και σε πολλές περιπτώσεις τριτοβάθμιο χώρο συνάντησης της οργανωμένης κοινωνίας των πολιτών - δηλαδή των εργοδοτικών οργανώσεων και των εργασιακών συνδικάτων”. "Θα πρέπει να φανταστείτε ότι κατ’ αντιστοιχία αυτός θα είναι και ο ρόλος της Μικτής Επιτροπής ΕΕ - Τουρκίας - οι εργοδότες που εκπροσωπώ - και ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ κο Καβαθά - και οι εργαζόμενοι από τις δύο περιοχές θα συναντώνται σε τακτική βάση και όπως επίσης έχει αποδείξει η εμπειρία, πολλές φορές ο κόσμος της εργασίας καταφέρνει να συνεννοείται καλύτερα από ότι άλλοι χώροι”. 

    - Ωστόσο κοινή διακήρυξη έχει να υπογραφεί από την τελευταία συνάντηση που είχε η Κοινή Συμβουλευτική Επιτροπή ΕΕ - Τουρκίας, στα Άδανα. Τι έφταιξε για αυτή την κατάσταση; Πως θα το αλλάξετε αυτό; 

    Πράγματι, κοινή δήλωση ΕΕ - Τουρκίας στο επίπεδο της Επιτροπής μας στην ΕΟΚΕ έχει να υπογραφεί από τα Άδανα με ευθύνη κυρίως της τουρκικής πλευράς. Όμως εμένα η δουλειά μου είναι η προσέγγιση, όχι η απόκλιση. Η δουλειά μου είναι να χτίσω γέφυρες στο δικό μας επίπεδο, όχι να εμπλακεί η ΕΟΚΕ σε έναν διαρκή αγώνα πυγμαχίας, δηλώσεων και αντιδηλώσεων, σίγουρα θα είναι ιδιαίτερη επιτυχία να υπογραφεί η κοινή διακήρυξη.

    - Πως θα γίνει δυνατό να προωθηθεί μια...θετική ατζέντα; 

    Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: το 2017, ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα στην Τουρκία, ο Υπουργός Ευρωπαϊκών υποθέσεων Ομέρ Τσελίκ, παρέστη στη συνεδρίαση της Μικτής Επιτροπής, την ώρα ακριβώς που το κλίμα μεταξύ των δυο πλευρών είχαν δυναμιτίσει οι δηλώσεις και αντιδηλώσεις Ερντογάν με τις γνωστές κατηγορίες προς τους Ευρωπαίους πολιτικούς. Το κλίμα ήταν κακό. Ο τότε πρόεδρος της ΕΟΚΕ, Γ. Ντάσης, υποδέχθηκε τον Ο. Τσελίκ και την πολυπληθή τουρκική αντιπροσωπεία στην ανοιχτή, δημόσια συνεδρίαση της Μικτής Επιτροπής με μια εκτενή αναφορά στην περιπέτεια που πέρασε η Τουρκία το προηγούμενο καλοκαίρι, καταδίκασε ρητά και απερίφραστα την απόπειρα πραξικοπήματος και ζήτησε από τα μέλη της επιτροπής να τηρήσουν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων που αγωνίστηκαν για την ανατροπή του. Με μια τόσο απλή κίνηση, ανέτρεψε τελείως την επιθετική διάθεση της τουρκικής αντιπροσωπίας, με τον Υπουργό Οικονομικών να παραδέχεται ότι είμαστε ο μοναδικός ευρωπαϊκός οργανισμός που κράτησε ενός λεπτού σιγή και έδωσε με τέτοια καθαρότητα το μήνυμα της στήριξης της νομιμότητας. Κόστισε αυτό τίποτα στην ΕΟΚΕ; Απέτρεψε αυτό τον Πρόεδρο από το να συνεχίσει με λεπτομερή αναφορά και σε όλα τα κακώς κείμενα; Σταμάτησε αυτό κανέναν από το να περάσει το μήνυμα ότι καταδικάζουμε μεν το πραξικόπημα, αλλά το Κράτος Δικαίου δεν μπορεί να παραβιάζεται για κανένα λόγο; Οχι.

    Αντιθέτως όμως δημιούργησε στην άλλη πλευρά την προδιάθεση για θετική συζήτηση. Αυτό και έγινε. Η δουλειά της ΕΟΚΕ δεν είναι να κάνει εξωτερική πολιτική. Οι πολίτες δεν κάνουν εξωτερική πολιτική στο κράτος δικαίου. Στην αστική δημοκρατία οι πολίτες εκφράζονται στην κάλπη και την εξωτερική πολιτική την ασκεί η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση. Κανείς άλλος. Στο επίπεδο της ΕΕ, την εξωτερική πολιτική την καθορίζουν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις στο Συμβούλιο των Κρατών Μελών, το ανώτατο όργανο της ΕΕ, που είναι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με τη βοήθεια της Κομισιόν. Εκτελείται δε στην πράξη από την Ύπατη Εκπρόσωπο Φ. Μογκερινι, την ΕΥΕΔ και την ευρωπαϊκή διπλωματία. Η δική μας δουλειά δεν είναι να αλλάξουμε την έκθεση της Κομισιόν για την Τουρκία, ούτε τα συμπεράσματα του Συμβουλίου. Είναι με βάση τις υφιστάμενες κατευθύνσεις να την κάνουμε πράξη στο επίπεδο της οργανωμένης κοινωνίας. Και με τον όρο οργανωμένη κοινωνία, κοινωνία των πολιτών, στο επίπεδο μας εννοούμε τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές οργανώσεις, πχ στην Ελλάδα τη ΓΕΣΕΒΕ και τη ΓΕΣΕΕ. Θα σας θυμίσω επίσης, ότι από το πακέτο των περικοπών των προενταξιακών κονδυλίων για την Τουρκία, τα οποία όπως ξέρετε δεν είναι λευκή επιταγή, είναι project based, τα μόνα κονδύλια που δεν έχουν περικοπεί είναι αυτά που προορίζονται για την κοινωνία των πολιτών. Η όποια αλλαγή, έρχεται πάντα από τη βάση.

    - Το ότι είστε Έλληνας είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα σε αυτή την προσπάθεια; Αλήθεια είστε ο πρώτος Έλληνας σε αυτή τη θέση με τις Ευρωτουρκικές σχέσεις τόσο τεταμένες;

    Ναι, η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ιδιαίτερη ένταση αλλά και αυτό έχει τη σημασία του και για τη χώρα και στην πράξη είναι αντανάκλαση της καλής δουλειάς που έχουν κάνει οι δευτεροβάθμιες οργανώσεις όλα αυτά τα χρόνια.

    Τώρα για το αν είναι μειονέκτημα ή πλεονέκτημα, να σας θυμίσω ότι είμαι και Θεσσαλονικιός και αυτό έχει τη σημασία του στις επαφές με την τουρκική πλευρά. Η πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη, που συνδέει ανά τους αιώνες, το εβραϊκό, το ελληνικό και το οθωμανικό στοιχείο, είναι μια καλή αφετηρία, πολύ διαφορετική και εξαιρετικά μοναδική. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ, όμως είναι προφανές ότι η έννοια Θεσσαλονίκη στα αυτιά των Τούρκων συνομιλητών μας ανοίγει πόρτες. Είναι ένα καλό προηγούμενο. Οι συνομιλητές μας σκέφτονται και τον Αμπντούλ Χαμίτ, και τον Μουσταφά Κεμάλ. Έχει σημασία για αυτούς ο συμβολισμός. Δημιουργεί θετικές προεκτάσεις.

    Οι δουλειές δεν γίνονται όμως μόνο με τη μεταφυσική. Πέραν του συμβολισμού, έχουμε ένα σοβαρό πρόγραμμα εργασίας, έχουμε ένα πλάνο για το που θέλουμε να συνεννοηθούμε. Ποιες τρύπες θέλουμε να κλείσουμε. Ποιες επαφές πρέπει να γίνουν. Πως θα συναντηθούν οι εργοδοτικές οργανώσεις, οι επιχειρηματίες. Το πρόγραμμα αυτό ξεκινά με συνάντηση με τον Επίτροπο Johanes Han καθώς και με την μόνιμη Τουρκική Αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες, τη συνάντηση με την επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την ιδέα της προσέγγισης στις προγραμματισμένες συναντήσεις τόσο στην Τουρκία όσο και στις Βρυξέλλες αλλά και της συνδιοργάνωσης μιας συνάντησης υψηλού επιπέδου, ενός συνεδρίου.

    - Για να υπογραφεί η διακήρυξη που έχει μείνει σε εκκρεμότητα;

    Και για αυτό. αλλά και για την προσέγγιση των θεμάτων της κοινωνίας των πολιτών που τελικά είναι αυτά που προηγούνται ιστορικά πάντα από το 1963, των διπλωματικών συμφωνιών και πρωτοκόλλων ανάμεσα στην ΕΕ και την Τουρκία, ανοίγοντας το δρόμο για τις οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες.

    - Η τουρκική οικονομία όμως δεν είναι και στα καλύτερά της. Η ένταση στην οικονομία και οι κακές επιδόσεις, η νομισματική πίεση αναμένετε να σας δημιουργήσουν πρόβλημα;

    Η πορεία της τουρκικής οικονομίας δεν είναι στα καλύτερά της, αλλά ταυτόχρονα η πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ιστορία, και να δούμε ότι η τουρκική οικονομία έχει αυτά τα σκαμπανεβάσματα πολλές φορές, με μεγάλους πληθωρισμούς και ελλείμματα, που τα ακολουθούν μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης και ευημερίας. Η ευρωζώνη από την άλλη μεριά, είχε 15 συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης. Έχει τη μεγαλύτερη απασχόληση στην ιστορία της - σήμερα εργάζονται περισσότεροι Ευρωπαίοι από ποτέ - έχει τη χαμηλότερη ανεργία στη οκταετία, έχει ανάπτυξη σε όλα ανεξαιρέτως τα Κράτη Μέλη, τα ελλείμματα μειώνονται, όλες οι χώρες είναι σαφώς κάτω από το 3%, και το δημόσιο χρέος μειώνεται επίσης παντού. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα σοβαρής δημοσιονομικής προσπάθειας, ενίσχυσης των θεσμών της ευρωζώνης, διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, της σοβαρής ηγεσίας στο αποκορύφωμα της κρίσης της ευρωζώνης και της οργανωμένης και συστηματικής αναπτυξιακής προσέγγισης στη συνέχεια. Για παράδειγμα το EFSI, τη νομισματική χαλάρωση της ΕΚΤ κ.α. 

    Στη Τουρκία από την άλλη η προς τα κάτω πορεία - που είναι σε γενικές γραμμές αναντίστοιχη με τον οικονομικό κύκλο, οφείλεται στο γεγονός ότι η Τουρκία αγνόησε μια σειρά από σοβαρές προειδοποιήσεις της ΕΕ και κυρίως αυτή που έχει να κάνει με τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ασφάλεια δικαίου. Κανένας επενδυτής δεν σκοπεύει ποτέ να βάλει τα λεφτά του, σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει ασφάλεια δικαίου. Και δυστυχώς η υποχώρηση του Κράτους Δικαίου μετά το πραξικόπημα, η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είναι ζητήματα που επιτείνουν την άσχημη κατάσταση. Από την άλλη τα αίτια είναι δομικά, έχουν να κάνουν με τη δημοσιονομική πολιτική μεταξύ άλλων, και για αυτά υπάρχουν προειδοποιήσεις στις σχετικές εκθέσεις της Κομισιόν για τη διεύρυνση. Στην πράξη εμείς θα πρέπει να δουλέψουμε κόντρα στο ρεύμα. 

    - Την ίδια ώρα όμως το κλίμα για την Τουρκία στην ΕΕ πάει από το κακό στο χειρότερο. Θα πάτε κόντρα και σε αυτό το ρεύμα;

    Ποιόν γείτονα προτιμάμε; Αυτόν που πεινάει, ακούει κηρύγματα μίσους, κλείνει την πόρτα στο Κράτος Δίκαιου, τις ευρωπαϊκές αξίες και αναζητεί ενόχους παντού, ή αυτόν που κάνει δουλειές, ευημερεί, ενδιαφέρεται για την οικονομία, χτίζει, κερδίζει και επενδύει; Η δική μας δουλειά είναι να έχουμε περισσότερες ανταλλαγές, business to business, people to people, κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές. Η δουλειά της κοινωνίας των πολιτών είναι να προλειάνει το έδαφος για τη διπλωματία και την πολιτική. Μιλώντας με όρους οικονομίας, η προσέγγισή μας δεν είναι αντικυκλική, είναι προκυκλική.

    - Άρα προφανώς όχι εμπάργκο στα τουρκικά προϊόντα, για να το θέσω σχηματικά;

    Καταρχήν οι πολίτες κάνουν μποϊκοτάζ, αν θέλουν. Εμπάργκο επιβάλουν τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί. Όχι, το κλείσιμο δεν είναι λύση. Η αντιπαράθεση γεννά αντιπαράθεση. Η λύση είναι περισσότερη επικοινωνία. Δεν χτίστηκε τυχαία η χρυσή εποχή των ελληνοτουρκικών και κατά συνέπεια ευρωτουρκικών σχέσεων περί το 2000. Δεν ήταν μόνο η συγκυρία των πολιτικών προσώπων στην άλλη πλευρά. Ήταν η σοβαρή στρατηγική, ήταν το άνοιγμα της οικονομίας και η ευρωπαϊκή προσδοκία. Η κοινωνία προηγείται της πολιτικής.

    Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ευρωπαϊκό project δεν ήταν απλά ένα τυχαίο εμπορικό project. Ήταν ένα σχέδιο συμφιλίωσης με όχημα την οικονομία και το εμπόριο. Αυτό το μοντέλο όπου εφαρμόστηκε πέτυχε. Ήταν η συμφιλίωση της χριστιανοδημοκρατίας με τη σοσιαλδημοκρατία, και η συμφιλίωση Γαλλίας και Γερμανίας μέσα από τις στάχτες. Φυσικά δεν φτάσαμε στο σήμερα σε μια μέρα. Το αποτέλεσμα που έχει όμως η αντίθετη προσέγγιση είναι γνωστό. Η κοινωνία προηγείται της πολιτικής.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων