Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 18-Οκτ-2017 00:05

    Μιχάλης Μαΐλλης: Απαιτούνται γενναία βήματα για προσέλκυση επενδύσεων

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ζητούμενο οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις σε φορολογία, δικαιοσύνη, λειτουργία του κράτους και γραφειοκρατία για την προσέλκυση των ξένων επενδύσεων  και μάλιστα όχι μόνο στο τομέα των υπηρεσιών. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της υποτροπής για την ελληνική οικονομία. Ποια είναι τα μηνύματα του προέδρου του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου, Μιχάλη Μαΐλλη, ενόψει του φετινού Capital+Vision

    Συνέντευξη στον Χάρη Φλουδόπουλο

    - Κύριε Μαΐλλη, πέρυσι τέτοιο καιρό μιλούσατε με αφορμή το Capital and Vision του 2016 για έναν ατελείωτο υφεσιακό κύκλο και για την ανάγκη να μην υπάρξουν καθυστερήσεις στην ανάληψη αναπτυξιακών πρωτοβουλιών; Έχει αλλάξει κάτι από τότε; Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε φέτος;

    Αναμφιβόλως υπάρχει μια αλλαγή στις πρωθυπουργικές δηλώσεις σε ό,τι αφορά τις ξένες επενδύσεις, έχουν γίνει πιο φιλικές. Αυτή η στροφή όμως παραμένει σε επίπεδο δηλώσεων, δεν παρακολουθείται από τον κρατικό μηχανισμό, ούτε καν -με ελάχιστες εξαιρέσεις- στο επίπεδο των υπουργών.

    Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, το μήνυμα που στέλνουν είναι το εντελώς αντίθετο από αυτό που στέλνει ο πρωθυπουργός. Το αποτέλεσμα είναι ένα: Η ήδη κλονισμένη αξιοπιστία της χώρας κλονίζεται ακόμη περισσότερο. Με τη διαφορά ότι τώρα τα περιθώρια έχουν στενέψει ακόμη περισσότερο.

    Το μήνυμα λοιπόν που θα ήθελα να στείλω, είναι πως θα πρέπει να γίνουν γενναία βήματα για την προσέλκυση των ξένων επενδύσεων και μάλιστα όχι μόνο στο τομέα των υπηρεσιών. Αυτά τα βήματα πρέπει να συμβούν με ουσιαστικές και πραγματικές μεταρρυθμίσεις στη φορολογία, στη δικαιοσύνη, στο κράτος και στη γραφειοκρατία.

    - Έχουν ισχυρές βάσεις οι έστω και δειλές θετικές ενδείξεις στους οικονομικούς δείκτες και στους δείκτες οικονομικής αισιοδοξίας ή φοβάστε ότι υπάρχει πάντα κίνδυνος για υποτροπή και νέα περιδίνηση της οικονομίας; Ποιο είναι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο ρίσκο για την ελληνική οικονομία;

    Δυστυχώς  ο κίνδυνος  για υποτροπή είναι υπαρκτός, παρά το γεγονός ότι οι δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας είναι μεγάλες. Ο στόχος για τα  πρωτογενή πλεονάσματα είναι όχι μόνο εξωπραγματικός, αλλά και αντιαναπτυξιακός. Αν δεν μπει φραγμός στην υπερφορολόγηση, θα μετατρέψουμε και τις όσες επιχειρήσεις άντεξαν στην κρίση σε προβληματικές και υπερχρεωμένες. Το ίδιο θα συμβεί και με τους πολίτες, που ήδη και οι πιο συνεπείς έχουν φτάσει στα όρια της φοροδοτικής τους ικανότητας, ενώ ο κατάλογος αυτών που δεν αντέχουν, αυξάνεται μέρα με τη μέρα διογκώνοντας τη μαύρη τρύπα στα δημόσια έσοδα.

    Και φυσικά, όσο η Ελλάδα δεν προχωρά σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και παραμένει δέσμια είτε παρωχημένων ιδεοληπτικών αγκυλώσεων είτε μικροκομματικών ψηφοθηρικών προτεραιοτήτων τόσο ο κίνδυνος για οπισθοδρόμηση θα μεγαλώνει.

    Και επιτρέψτε μου να προσθέσω αυτό που από πολλές πλευρές τονίζεται με έμφαση. Ελπίζω πως τα παθήματα από τις προηγούμενες αξιολογήσεις έγιναν μαθήματα. Και η τρίτη αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί στην ώρα της χωρίς περιττές και για επικοινωνιακούς λόγους καθυστερήσεις.

    - Συνεργάζεστε με γερμανικές επιχειρήσεις και γνωρίζετε πολύ καλά τη Γερμανία. Εκτιμάτε ότι το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών θα αλλάξει τη στάση της χώρας απέναντι στην Ελλάδα και το ελληνικό ζήτημα;

    Προσωπικά πιστεύω πως το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών δεν θα επηρεάσει επί το δυσμενέστερον τη στάση του Βερολίνου. Αλλά επιτέλους θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα είναι πρωτίστως ελληνικό και επομένως στις δικές μας πλάτες πέφτει το βάρος να αποκτήσουμε ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση, να προχωρήσουμε σε μια εθνική συνεννόηση, να χαράξουμε προτεραιότητες. Όσο δεν το κάνουμε αυτό, τόσο πιο δύσκολα θα πατήσουμε στα πόδια μας. Η Πορτογαλία, η Κύπρος, η Ιρλανδία βγήκαν από τα μνημόνια.

    Εμείς γιατί δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση; Γιατί δεν μπορούμε να μπούμε στο δρόμο της δυναμικής και όχι αναιμικής και αβέβαιης ανάπτυξης;

    Γιατί τα πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν και να αφομοιώσουν την ιδέα ότι το κράτος δεν είναι λάφυρο  προς διανομή στους κομματικούς υποστηρικτές, αλλά εργαλείο για να βγούμε από την κρίση;

    Γιατί τα πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να κάνουν έναν ουσιαστικό διάλογο για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας χωρίς κοκορομαχίες και ανούσιες προς εντυπωσιασμό αντιπαραθέσεις; Να βάλουν στη δημόσια ατζέντα πρακτικά και ουσιαστικά μέτρα για το πώς θα καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία, για το πώς θα προσελκυστούν οι ξένες επενδύσεις, για το πώς θα αγκαλιαστούν οι νεοφυείς επιχειρήσεις, για το πώς θα σταματήσει η αποβιομηχάνιση της χώρας, για το πώς θα μπει τέλος στην αέναη υπερφορόλογηση κ.ο.κ.

    Μια τέτοια στόχευση εκτός όλων των άλλων θα δημιουργούσε και ένα νέο στελεχικό πολιτικό προσωπικό ικανό να αντιμετωπίσει δύσκολα και πολυσύνθετα προβλήματα μακριά από τον πειρασμό του λαϊκισμού. 

    Και τέλος γιατί δεν κάθονται σε ένα τραπέζι και να προσπαθήσουν πρώτα απ’ όλα να εξηγήσουν στην Κοινωνία το πρόβλημα, να ζητήσουν την στήριξη της, ώστε να δρομολογήσουν την οριστική λύση του;

    - Βλέπουμε να έχουν γίνει κάποια βήματα στο κομμάτι των αποκρατικοποιήσεων όπως η περίπτωση του ΟΛΠ, των περιφερειακών αεροδρομίων ακόμη και του ΟΛΘ. Την ίδια στιγμή γινόμαστε μάρτυρες νέων καθυστερήσεων και εμποδίων σε άλλες μεγάλες επενδύσεις όπως αυτή του Ελληνικού. Η εικόνα αυτή που εκπέμπει η κυβέρνηση σε σχέση με το επενδυτικό κλίμα ενθαρρύνει ή αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές;

    Φυσικά και αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές. Σε ποια χώρα του κόσμου, μια μεγάλη επένδυση, εξαρτάται από τις βουλές ενός δασάρχη που ανακαλύπτει δάσος εκεί όπου δεν υπάρχουν καν θάμνοι; Ή από τα χρονοβόρα "ήξεις αφήξεις" μιας υπηρεσίας εντεταλμένης να προστατεύσει τα πολιτιστικά μνημεία και τον αρχαιολογικό πλούτο της χώρας;

    Και ποιο νομίζετε πως είναι το μήνυμα με την περιπέτεια του taxi beat που έστειλε η Ελλάδα σε όσους επενδύουν, Έλληνες και ξένοι, στις νεοφυείς επιχειρήσεις; 

    - Έχετε υποστηρίξει την άποψη ότι η ελληνική οικονομία υπό προϋποθέσεις μπορεί να τρέξει γρήγορα και να εμφανίσει σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μπορεί αυτό να γίνει με το τρέχον περιβάλλον φόρων; Ποιες είναι οι άλλες προϋποθέσεις;

    Προφανώς και η υπεροφολόγηση είναι τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Αλλά επιτρέψτε μου να σταθώ στις άλλες προϋποθέσεις και να χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα την Πορτογαλία, μια χώρα με πολλά κοινά χαρακτηριστικά και προβλήματα με την Ελλάδα. Όχι μόνο βγήκε από το Μνημόνιο, αλλά σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας, η Πορτογαλία μας "βάζει τα γυαλιά” σε μια σειρά από κρίσιμους δείκτες: 

    Άμεσες ξένες επενδύσεις και μεταφορά τεχνολογίας: (Ελλάδα 112η θέση, Πορτογαλία 15η)
    Καινοτομία: (Ελλάδα 75η, Πορτογαλία 32η)
    Συνεργασία πανεπιστημίων και επιχειρήσεων για έρευνα και ανάπτυξη (Ελλάδα 129η, Πορτογαλία 36η)

    Όσο λοιπόν δεν βάζουμε στόχους σε αυτούς τους τομείς που ανέφερα ενδεικτικά, η Ελλάδα δεν μπορεί να μπει σε σταθερή τροχιά ανάπτυξης.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων