Αργά για αγορές, νωρίς για πωλήσεις;

Πολύ αργά για να αγοράσεις αλλά και πολύ νωρίς για να πουλήσεις, ήταν μια εύστοχη παρατήρηση ενός φίλου της στήλης στο χθεσινό διάλογο. Αφορούσε τη χρηματιστηριακή αγορά.

 

Θα ήθελα να μεταθέσω τον προβληματισμό σε μια άλλη αγορά, αυτή του χρυσού. Η τιμή του κίτρινου μετάλλου τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα τους τελευταίους μήνες παρουσιάζει ένα σχηματισμό που προμηνύει συνέχιση της ανόδου.

 

Υπάρχουν ειδήμονες που βλέπουν το χρυσό το 2010 στα 2.000 δολάρια η ουγκιά και στην επόμενη πενταετία στα 5.000 δολάρια η ουγκιά.

 

Το 2002 και για σειρά ετών πίστευα ότι κάποιος πρέπει να έχει απαραίτητα στο χαρτοφυλάκιο έκθεση στο χρυσό. Το ίδιο συνεχίζω να πιστεύω και τώρα, αλλά για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικά μεγέθη.

 

Τότε πίστευα ότι ο χρυσός ήταν μια καλή ευκαιρία για κερδοσκοπία και αντιστάθμιση κινδύνου με αυξημένη ασφάλεια κινδύνου (Ήταν κοντά στα 300 δολ. η ουγκιά τότε).

 

Τώρα πιστεύω ότι ο χρυσός είναι ένα καλό μέσο αντιστάθμισης κινδύνου αλλά μέσο για κερδοσκοπία αν για κάποιο λόγο η τιμή συνεχίσει να ανεβαίνει τα επόμενα χρόνια. Φυσικά η ασφάλεια έχει μειωθεί καθώς η τιμή έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια και το ρίσκο όπως είναι φυσικό έχει αυξηθεί.

 

Το 2002 όταν έγραψα πρώτη φορά για ευκαιρίες στο χρυσό οι περισσότεροι αναλυτές τον περιφρονούσαν ενώ οι εγχώριοι επενδυτές τον αγνοούσαν καθώς το ενδιαφέρον όσων είχαν απομείνει ενεργοί εστιαζόταν γύρω από το αν θα είναι η Κλωνατέξ ή ο Κορασίδης οι μετοχές που θα ηγηθούν του επόμενου ανοδικού κύκλου. Μόνο ο εδώ εκπρόσωπος μιας ελβετικής τράπεζας είχε παρακινηθεί από τις αναφορές μου και μου είχε στείλει μια αρκετά θετική έκθεση της τράπεζάς του για το χρυσό.

 

Το 2009 στα 1.000 δολ. η ουγκιά ο χρυσός έχει πολλούς οπαδούς. Αυτό δεν εξασφαλίζει όμως μια μετά βαΐων και κλάδων πορεία προς τις 5.000 δολάρια ή όπου επιθυμεί ο καθείς...

 

Η τιμή του χρυσού μπορεί να ανέβει αν αυξηθεί η ζήτηση απότομα και πολύ. Αυτό μπορεί να συμβεί για δυο εντελώς διαφορετικούς λόγους.

 

Ο πρώτος είναι μια οικονομική και νομισματική κρίση που θα εκμηδενίσει την εμπιστοσύνη του κοινού της υφηλίου στα νομίσματα που κυκλοφορούν.  Σκεφτείτε τώρα 500 εκατ. αποταμιευτές να αποφασίσουν να αγοράσουν από τρεις-τέσσερις χρυσές λίρες. Ήτοι μια ουγκιά χρυσό. Θα χρειαστούμε την ετήσια παραγωγή 6-7 ετών.

 

Ο δεύτερος είναι μια περίοδος οικονομικής άνθισης που θα αυξήσει τη ζήτηση χρυσού από τον μεγαλύτερο καταναλωτή του μετάλλου τη βιομηχανία του κοσμήματος. Αν π.χ. 500 εκατ. Κινέζες αποκτήσουν την ευχέρεια του χρόνου να αγοράσουν χρυσά κοσμήματα βάρους μιας ουγκιάς (περίπου 33 γραμμάρια) θα προστεθούν επιπλέον 15.500 τόνοι χρυσού στη ζήτηση. Η ετήσια παραγωγή είναι περί τους 2.200 τόνους συν 1.500 τόνους το έτος από άλλες πηγές. Ήτοι, 3.700 προσφορά 15.500 ζήτηση. Υπάρχει περίπτωση να οδηγηθούμε σε φούσκα στην τιμή.

 

Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όμως... Πριν προχωρήσουμε θα πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στα θεμελιώδη του χρυσού. Όπερ...

 

 

Το χρυσάφι που έχει εξορυχτεί καθ΄ όλη τη διάρκεια του ανθρώπινου πολιτισμού και υπάρχει σήμερα υπολογίζεται σε 161.000 τόνους. Οι 161.000 τόνοι αντιστοιχούν σε 5,6 δισ. ουγκιές και αν υπολογίσουμε ότι κάθε ουγκιά χθες κόστιζε 960 δολάρια, τότε αβίαστα μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι όλο το χρυσάφι του κόσμου αξίζει γύρω στα 5 τρισ. δολάρια.

 

1) Το 51% των 161.000 τόνων χρυσού που υπάρχουν στον πλανήτη, δηλαδή περί τους 82.700 τόνους είναι κλειδωμένοι σε κοσμήματα. Το μισό χρυσάφι του κόσμου βρίσκεται στα πόδια του ωραίου φύλου.

2) Περί τους 29.000 τόνους, το 18%, το έχουν οι κεντρικές τράπεζες στα θησαυροφυλάκιά τους. Πρώτη η FED των ΗΠΑ με 8,1 χιλ. τόνους και δεύτερη η Γερμανία με 3,4 χιλ. τόνους. Οι χώρες της ευρωζώνης αθροίζουν συνολικά 10,8 χιλ. τόνους.

3) 26.500 τόνους, ήτοι 16% είναι σε χαρτοφυλάκια επενδυτών.

4) και 19.165 τόνοι, το 12%, είναι παγιδευμένο σε διάφορα βιομηχανικά προϊόντα. Ο χρυσός είναι καλός αγωγός στα ηλεκτρονικά κυκλώματα αλλά χρησιμοποιείται όπως θυμούνται οι παλιοί και στην οδοντιατρική(του τρίτου κόσμου τώρα). Τέλος ένα 2% αγνοείται σύμφωνα με τα στοιχεία του παγκοσμίου συμβουλίου του χρυσού.

 

 

Έστω ότι αυξάνεται η ζήτηση το 2010 κατά 15.000 τόνους. Οι τράπεζες με 29.000 τόνους ή οι επενδυτές με 26.500 τόνους ή οι κάτοχοι κοσμημάτων με 82.700 τόνους δεν θα βγουν να πουλήσουν και να καλύψουν τη ζήτησης των 18.000 τόνους που εκτίναξε την τιμή ψηλά;

Αυτός είναι ο βραχυπρόθεσμος κίνδυνος. Ο μακροπρόθεσμος είναι ότι μια περαιτέρω άνοδος της τιμής θα αυξήσει τις επενδύσεις σε ορυχεία χρυσού η λειτουργία των οποίων μετά από μια 5ετία να αυξήσει την παραγωγή.

Σημείο-κλειδί σε κάποιο από τα παραπάνω σενάρια αύξησης της τιμής του χρυσού είναι η τιμή που θα καθιστά συμφέρουσα την πώληση κοσμημάτων για σκραπ. Λιώσιμο και επανακυκλοφορία.

Ένα χρυσό κόσμημα έχει την αξία του χρυσού που φέρει συν την εργασία του κοσμηματοποιού συν την υπεραξία κάποιας φίρμας συν συναισθηματική αξία για αυτόν που το έχει. Άρα, για να μπει κάποιος στον πειρασμό να το πάει για λιώσιμο η τιμή θα πρέπει να αυξηθεί αρκετά.

 

Η άποψη της στήλης είναι ότι σε περίπτωση που στα επόμενα χρόνια οδηγηθούμε σε μια «φούσκα» στην τιμή του χρυσού, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτοί που έχουν επενδύσει σε ασήμι να είναι αυτοί που θα κερδίσουν τα περισσότερα.   

Το ασήμι συνήθως ακολουθεί τις διακυμάνσεις του κίτρινου πολύτιμου μετάλλου. Το ασήμι όμως έχει ευρεία βιομηχανική χρήση και για αυτό δεν υπάρχουν μεγάλα αποθέματα. Αν προκύψει αύξηση της ζήτησης η αγορά του ασημιού μπορεί να «βραχυκυκλώσει» πιο εύκολα και να υπάρξουν μεγαλύτερες υπερβολές.

 

 

Αγορά: Μοιάζει με διπλή κορυφή η επάνοδος του Γενικούς Δείκτη στις 2.340 μονάδες και η χθεσινή διόρθωση δίνει την ευκαιρία στους υποτιμητές να ξεθαρρέψουν.

 

Η εικόνα του Dax αλλά και των αμερικάνικων δεικτών δεν στηρίζουν προς το παρόν αυτό το σενάριο.

 

Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι ο Γ.Δ. θα κινηθεί αυτόνομα.

 

ΟΝΤ: Τζάμπα μας τα πήραν τα χαρτιά πατριώτες... Μια από τις αγαπημένες αμερικάνικες μετοχές της στήλης εδώ και χρόνια με τελευταία επισήμανση στις 18 Μαρτίου στα $0,22. Η καλύτερη επισήμανση ήταν το 2006 στα $0,60 για να ξεπεράσει λίγους μήνες αργότερα τα 4 δολάρια. Η εταιρεία εξαγοράζεται από την Google στα 0,60 δολάρια ανά μετοχή. Η τεχνολογία της στη μεταφορά βίντεο μέσω ιντερνετ και κινητής ήταν πρωτοποριακή, καθώς είχε ικανοποιητική απόδοση εικόνας σε υποπολλαπλάσιο όγκο σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές. Δυστυχώς την ίδια εκτίμηση είχε και η Google και μας πρόλαβε...